Księżniczka mafii

Czekasz na kolejną część serii "Zuzanna Lewandowska"? Chcesz się dowiedzieć, jakie przygody czekają główną autorkę na słonecznej wyspie? "Kuba" Jacka Ostrowskiego to kontynuacja cyklu, który zyskał ogromną popularność wśród czytelników. "Kuba" to kolejna część mrocznego kryminału. Mecenas Zuza Lewandowska ma przed sobą kolejne zagadki do rozwiązania. Tym razem los rzuca ją na Kubę, ale wyjazd ma niewiele wspólnego z wakacjami. Kobieta wyjeżdża wraz ze swoją papugą na ślub Eduardo. Nie jest jednak sama, na plecach czuje oddech Mariańskiego i Opary. Przyroda jest piękna, ale równie niebezpieczna. Nie straszne są jej jednak rekiny czy krokodyle. Okazuje się, że rzeczywiste zagrożenia są dużo poważniejsze. Zuza musi poradzić sobie nie tylko z przestępcami. Najtrudniejsza jest w istocie walka z własnymi słabościami, a te mogą skutecznie zaburzyć bieg rzeczy. Pojawia się również wątek gorącego romansu. To kolejna część z dynamicznymi zwrotami akcji. Jaki będzie finał? Pani mecenas wielokrotnie zadaje sobie to pytanie. Podczas pobytu stara się jednak powtarzać w głowie maksymę: "Co się wydarzyło na Kubie, zostaje na Kubie".

Wciągająca opowieść, która przenosi czytelnika w głąb skomplikowanych relacji międzyludzkich, obsesji oraz zdrady, osadzona w elitarnym środowisku brytyjskiego establishmentu. Głównymi bohaterami są Martin i Ben, którzy od 25 lat przyjaźnią się, przeżywając razem wzloty i upadki, a ich historia ujawnia nie tylko siłę więzi, ale również mroczne zakamarki ludzkiej natury. Odkrywanie relacji przyjacielskich Martin, będący outsiderem oraz stypendystą, i Ben, olśniewający i popularny, stanowią niezwykłą parę. Ich przyjaźń rozwijała się w prestiżowej Burtonbury School, gdzie różnice w statusie społecznym były widoczne na każdym kroku. Martin, choć pełen wątpliwości, od lat strzeże sekretów swojego przyjaciela, co wprowadza do ich relacji element napięcia i tajemnicy. Ich związki z innymi postaciami sprawiają, że historia staje się jeszcze bardziej złożona. Złożoność brytyjskiego establishmentu Na przyjęciu z okazji czterdziestych urodzin Bena gromadzi się śmietanka brytyjskiej socjety. Wśród gości obecni są politycy, znane osobistości oraz dziedzice fortun, co tworzy niezapomnianą atmosferę blichtru i przepychu. Martin, mimo że jest zaproszony, czuje się obcy w tym świecie, co wzmaga jego wewnętrzny niepokój. Na powierzchni wszystko wydaje się idealne, ale pod nią czai się mroczny cień tajemnic i niepewności. Niepokojący klimat powieści Styl pisania Elizabeth Day łączy w sobie elementy kryminału i psychologii, tworząc atmosferę pełną napięcia. W miarę rozwoju akcji, czytelnik zostaje wciągnięty w głąb złożonych relacji, w których każdy bohater skrywa swoje sekrety. Powieść staje się nie tylko opowieścią o przyjaźni, ale również o hipokryzji i zdradzie, które mogą zniszczyć nawet najtrwalsze więzi. Z każdą stroną narasta uczucie, że coś złego może się wydarzyć, co skłania do szybkiego przewracania kartek. Ta książka to nie tylko emocjonująca lektura, ale również głęboka refleksja nad tym, jak łatwo można stracić siebie w wirze przyjaźni i oczekiwań otoczenia. Wciągająca fabuła sprawia, że trudno się od niej oderwać, a zakończenie zaskakuje i pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami. Nie przegap okazji, aby zanurzyć się w tej hipnotyzującej historii, która z pewnością na długo pozostanie w pamięci.

Pozycja, która pokazuje genezę naszego gatunku. Sprawdź, w jaki sposób człowiek wyrósł na istotę dominującą na świecie i z czym było to związane. "Pierwsze kroki. Jak staliśmy się ludźmi" to książka, w której autor skupia się na tym, co doprowadziło do tego, że człowiek zaczął królować na ziemi, przyćmiewając pozostałe gatunki zwierząt. Istotne okazało się to, że jako jedyni ludzie zaczęli chodzić na dwóch nogach. Czytelnik, dzięki tej pozycji, uzmysłowi sobie, z jakiego powodu tak się stało i co do tego doprowadziło. Znajdzie w niej także plusy i minusy takiego stanu rzeczy, a także ich szczegółową analizę. Ze względu na ludzką dwunożność, w przypadku naszego gatunku poród obarczony jest znacznie większym ryzykiem niż w przypadku wielu innych zwierząt. Co więcej, okazuje się też bardzo trudny dla matki. Z kolei dwie kończyny sprawiają, że człowiek jest znacznie wolniejszy, kiedy biegnie niż jakiekolwiek czworonożne zwierzę. Co więcej, może często cierpieć na szereg dokuczliwych dolegliwości. Z drugiej natomiast strony wykazuje się empatią i posiada złożony system moralny. Fakt, że ludzie zaczęli chodzić na dwóch nogach, wpłynął też na wykształcenie się u nich szeregu przydatnych cech, takich jak umiejętności technologiczne, odkrywczość, zdolność do współczucia czy mowa. Uczucia wyższe zresztą dotyczą tylko człowieka, dlatego też w tej materii można zauważyć jego dominację nad innymi gatunkami. Za kształt książki odpowiada paleantropolog Jeremy DeSilva.

Na tle szarej rzeczywistości lat 80. w Polsce rozgrywa się miłosno-psychologiczna historia dojrzałego mężczyzny, znakomitego historyka-mediewisty, wysublimowanego intelektualisty do młodej kobiety, która porzuca go jednak dla młodego osiłka. Zakochany mężczyzna nie potrafi się z tym pogodzić, nie rozumie dlaczego, popada w zniechęcenie i tęskni… Narratorem Odejścia Afrodyty jest pisarz, sam po wielu burzliwych romansach, rozliczający się z własną przeszłością, który znakomicie portretuje bohatera książki, ukazując jego rozterki, depresje i skomplikowaną psychologię uczuć. Książkę dopełnia przygnębiający obraz chylącego się ku upadkowi PRL-u, gdzie brakuje wszystkiego i szarość oblepia życie codzienne. Po niektórych moich książkach, jak Odejście Afrodyty, recenzenci pisali, że nic, co erotyczne, nie jest mi obce. Reklamowano mnie nawet – i czyniły to panie – jako „znawcę kobiet”. Zawsze temu zaprzeczałem. Ktoś taki jak znawca kobiet w przyrodzie nie istnieje i nie ma prawa zaistnieć. Kobieta dla mężczyzny jest zagadką i zawsze pozostanie tajemnicą. Ale oprócz miłości erotycznej w moich książkach jest dużo miłości przyjacielskiej. Sądzę, że przyjaźń jest nawet bardziej wymagającym uczuciem niż miłość. Bo nie może być jednostronnej przyjaźni, a istnieje tyle miłości nieodwzajemnionych! – Józef Hen

Ostatnia część jednej z najznakomitszych polskich powieści historycznych, teraz na nowo przypomniana przez Wydawnictwo MG. Książka "Bolesław Chrobry. Rozdroża" jest domknięciem losów charyzmatycznego władcy z rodu Piastów, który mimo przeciwności zwieńczył swoje polityczne wysiłki pierwszą w dziejach Polski koroną. Antoni Gołubiew - pomimo iście monumentalnego dorobku - jest pisarzem wciąż niewystarczająco docenianym w powszechnym odbiorze czytelniczym. A przecież jego proza historyczna nawiązuje do najlepszych wzorców tego gatunku i można ją śmiało zestawiać z nazwiskami Teodora Parnickiego, Hanny Malewskiej czy Elżbiety Cherezińskiej. Opowieść, którą podejmuje w "Chrobrym", jest majstersztykiem fabularyzowania historii z jednoczesnymi aspiracjami do uświadomienia odbiorcy, jak bardzo bliski sercu współczesnego czytelnika może być bohater czasów odległych, na wpół zapomnianych. Całe szczęście Gołubiew nie daje zapomnieć o pierwszym królu piastowskim, wpisując go w dynamiczny krajobraz średniowiecznych realiów: politycznych machinacji, krzewienia wiary chrześcijańskiej i kultury łacińskiej, które nie zawsze postępowało wedle zasad rycerskiego etosu. Powieść Gołubiewa szczególnie warto porównać z książką "Srebrne orły" Teodora Parnickiego, która rozgrywa się w zbieżnych okolicznościach przełomu X i XI wieku, a polityczne dylematy króla Bolesława zostały uzupełnione o paneuropejski kontekst uniwersalnego cesarstwa.

Czasem największe potwory nie skrywają się pod łóżkiem, tylko mieszkają w nas. Isabelle Rodriguez od dziesięciu lat nie przespała w całości ani jednej nocy. Lawiruje na granicy jawy i snu. Ma w życiu jeden cel, jednak nic nie idzie po jej myśli, a alkohol staje się jej najlepszym przyjacielem. Gdy w końcu pojawia się szansa, by zmierzyć się z demonami zarówno obecnymi, jak i tymi z przeszłości kobieta nie waha się ani chwili. FBI wpada na trop jej matki, a potem proponuje Isabelle układ. Gdy Alessandro Salvatore przed laty namieszał jej w głowie, przysięgła sobie, że nie dopuści do siebie żadnego mężczyzny. Ale teraz nie ma wyboru. Musi zacząć współpracować z agentem specjalnym Caldo, który będzie jej ciągle towarzyszyć, co Isabelle bardzo nie odpowiada. Facet jest arogancki, szorstki i cały czas ją irytuje. Do tego odbiera jej broń, przez co kobieta czuje się bezbronna i słaba. Jednak, jeżeli mają wspólnie wykonać zadanie, a Isabelle ma znaleźć matkę, musi mu zaufać. To będzie trudne, ponieważ kobieta odnosi wrażenie, że agent coś przed nią ukrywa. Dodatkowo Isabelle znowu spotyka Alessandra. Wydaje się, że obaj mężczyźni spychają ją w coraz większą ciemność. Czy jeden z nich zdoła utrzymać Isabelle na powierzchni?