Wyśniony koncert

"O nic nie pytaj" to obowiązkowa lektura dla wszystkich miłośników historii oraz romansów. Czy miłość w czasach nienawiści i narastającego strachu jest możliwa? Książka przedstawia losy powojennej Polski. Mimo zakończenia okrutnej wojny w kraju nadal panują podziały oraz bratobójcze walki. Tym razem batalia toczy się o władzę w odradzającym się państwie. Na kanwie wydarzeń, do których dochodziło w okresie powojennym, autorka starała się przybliżyć motywy wyborów dokonywanych przez bohaterów. Nowe rządy - zamiast upragnionej wolności - przyniosły niepewność i strach wśród społeczeństwa. Główną bohaterką książki "O nic nie pytaj" jest 22-letnia Lonia Bielak, która ma wyjść za Jakuba, bezwzględnego funkcjonariusza Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Dziewczyna dopiero z czasem poznaje prawdziwe oblicze swojego narzeczonego. Wtedy wdaje się w romans z Władkiem, który działa w konspiracji. Lonia, uwikłana w niebezpieczny trójkąt miłosny, musi zmierzyć się z konsekwencjami podejmowanych decyzji. To wielowątkowa, wciągająca i poruszająca historia, która trzyma w napięciu do samego końca. Po której stronie konfliktu stanie główna bohaterka? Czy jej wybory skończą się tragedią?

Niebywała, przejmująca, zbeletryzowana relacja z trudnej do wyobrażenia Obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku… Halina Starzyńska – bratowa prezydenta - opowiada o strachu, niedowierzaniu, buncie, wierze, wreszcie rezygnacji i obojętności. Ta kobieca perspektywa jest niczym fotograficzny kolaż codziennego heroizmu. Na tle umierającego z głodu i pragnienia miasta, podczas trzytygodniowej obrony Warszawy wyrasta także ten, którego postać na trwałe wpisała się w historię i pamięć. Stefan Starzyński w opowieści swojej bratowej staje się postacią wielowymiarową. Nie pozbawioną wad i przywar, a jednocześnie honorową i nieulękłą. Halina Starzyńska piórem Agnieszki Lis snuje jego nieobiektywną biografię. I zadaje pytanie, które do dziś pozostaje aktualne: Czy warto być bohaterem?

O tym, jak potoczyły się losy przeżywającej rozterki Niny, opowiada "W blasku dnia. Alter ego. Tom II" autorstwa Edyty Świętek. Miłość nie wybiera... wręcz przeciwnie, takie uczucia, jak zauroczenie czy pożądanie, potrafią przyprawić wręcz o zawrót głowy zwłaszcza wtedy, gdy kobieta jest rozdarta między dwoma fascynującymi mężczyznami. Jak dokonać takiego wyboru? Wreszcie, czy dobry wybór jest możliwy, czy może kobieta do końca życia będzie rozpamiętywać dawne dzieje i gryźć się z myślą, że nie podjęła właściwej decyzji? Z jednej strony Kordian Radecki, z drugiej - czarujący kolega z pracy. Pełna rozterek Nina początkowo decyduje się na romans z tym drugim. Jednak, ku jej zdziwieniu, Kordian nie ustępuje i dalej adoruje Ninę. Wszystko się komplikuje, gdy w ramach obowiązków służbowych Nina oraz Kordian wyjeżdżają w delegację do Szczecina. Mimo że ich pobyt w tym pięknym mieście ogranicza się głównie do ciężkiej pracy, tych dwoje ludzi nie jest w stanie przejść obok siebie obojętnie. Wprawdzie składają uroczyste postanowienie, że będą żyć w przyjaźni, czy jednak uda im się dotrzymać danego słowa? Odkrycie Niny na pewno jej tego nie ułatwi.

Gdy byłam dzieckiem, pierwszy kęs robiłam z zamkniętymi oczami, by lepiej poczuć smak potrawy. Od zawsze uwielbiałam jeść, rozmawiać o jedzeniu, przygotowywać je, a z czasem zaczęłam też o nim pisać, a nawet je fotografować. Książka, którą napisałam, to właśnie taki pachnący, przepełniony smakami zbiór opowieści. Zaglądam w niej do kuchni mamy, piekę szarlotkę z babcią Marysią, idę na targ z babcią Anią, wygrzewam się na słońcu z prababcią Janinką, ale i szperam w spiżarni Lucyny Ćwierczakiewicz oraz piekę wielkanocną babę z Marią Disslową. Wszystkie moje wspomnienia mają konkretny smak, dlatego zależało mi, by każde z nich wieńczył przepis. Dzięki recepturom moja opowieść staje się kompletna, a książkę można traktować jako zbiór historii o przeszłości, ale również jako źródło inspiracji w kuchni.

KSIĄŻKOWY BESTSELLER, PONAD 5 MILIONÓW SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY! FILMOWY HIT! Tragiczne losy pięknej Marii, która doświadczona przez los, nie traci wiary w miłość. Ekranizacja zdobyła nagrodę filmową DIVA. Każdy z odcinków obejrzało w Niemczech niemal 11 milionów widzów. Teraz także w TVP. Kontynuacja burzliwych losów pięknej Marii, bohaterki powieści Nierządnica i Kasztelanka, światowych bestsellerów, które sprzedały się w wielomilionowych nakładach. Maria po latach tułaczki i niebezpieczeństw wreszcie wraca do domu i wiedzie spokojny żywot u boku ukochanego męża, Michała. Szczęście nie trwa jednak długo, gdyż wkrótce zostaje uprowadzona, sprzedana jako niewolnica i wywieziona na wschód. Kupuje ją na swój dwór księżna Anna. Niewolnica szybko zyskuje zaufanie swej pani i staje się jej powiernicą. Niestety życie Anny znajduje się wkrótce w ogromnym niebezpieczeństwie. Zmuszona do porzucenia Moskwy zabiera ze sobą Marię, ta jednak ucieka od swej chlebodawczyni i z narażeniem życia, po drodze pełnej przygód wraca do domu. Za późno – jej ukochany Michał jest już mężem innej kobiety... „Książkę czyta się jednym tchem, nawet nie będąc obeznanym z poprzednimi częściami. To jakby kobieca powieść awanturnicza, bo główna bohaterka do uległych nie należy. Los wodzi ją za nos, odbierając szczęście, na które ciężko zapracowała, wiedzie ją do dalekiej Rosji, czyni niewolnicą, ale to wszystko tylko sprawia, że staje się ona silniejsza”. Dziennik Zachodni „To wspaniała powieść: lekka, zajmująca i trzymająca w napięciu. Cudowna lektura”. historische-romane.de „Porywająca”. Woman

Nowy bestseller pomagający w siebie uwierzyć autorki wzruszającej książki Wróć, mój Wilku, wróć! Mały Miś ma wielki sekret: boi się, że nie umie robie robić tego, co duże niedźwiedzie. Pewnej nocy pojawia mu się ognisty ptak i delikatnie wkłada mu w łapkę iskrzące się kolorami pióro. Czy to czarodziejskie pióro pomoże misiowi znaleźć w sobie radość życia? I pokonać lęk przed nieznanym? A może nawet odkryć w sobie wielką odwagę? Pełna ciepła, czułości i baśniowych przepięknych ilustracji książka zachęca do wiary w siebie i daje prawdziwą siłę.

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas