Dziedzic z Redclyffe

Nie bez powodu niektóre sekrety są skrywane, a wieka skrzyń zamknięte… Londyn, 1799 rok. Dora Blake jest początkującą jubilerką. Osierocona przed laty, mieszka na strychu budynku, w którym znajdował się słynny sklep z antykami jej rodziców. Po ich śmierci Dora trafiła pod opiekę chciwego i pozbawionego skrupułów wuja, który przejął sklep i zarabia na życie, handlując falsyfikatami i przedmiotami o niewielkim znaczeniu historycznym. Pewnego dnia na progu sklepu pojawia się tajemnicza skrzynia z niezwykłą zawartością – grecką wazą, tak starą, że trudno określić jej wiek, ozdobioną wizerunkami z mitu o Pandorze. Dochodzące ze skrzyni westchnienia i dziwne dźwięki, a także obsesja wuja na punkcie jej zawartości jedynie podsycają ciekawość Dory, która za wszelką cenę chce poznać jej historię. Dziewczyna zwraca się o pomoc do introligatora i aspirującego antykwariusza Edwarda Lawrence’a, który wyraża zainteresowanie wazą w nadziei, że jego badania nad tym tajemniczym artefaktem zapewnią mu miejsce w Towarzystwie Antykwariuszy. Dora natomiast widzi w przedmiocie szansę na przywrócenie sklepowi dawnej świetności i ucieczkę przed złym wujem. Jednak to, co Edward odkrywa na temat wazy, sprawia, że Dora zaczyna kwestionować wszystko, w co wierzyła na temat swojego życia, rodziny i świata, jaki znała. „Pandora” to przepiękna, klimatyczna i trzymająca w napięciu opowieść o tajemnicach i oszustwach, miłości i spełnieniu, przeznaczeniu i nadziei. Ten wyjątkowy debiut jest doskonałą propozycją dla wszystkich fanów powieści takich jak „Kirke” czy „Pieśń o Achillesie” oraz idealną pozycją dla miłośników powieści historycznej z osiemnastowiecznym Londynem w tle.

Angielska proza w wieku XVIII zakwitła z niespodziewaną bujnością. Wydaje się, jakby tajne siły, które kierowały pisarzy poprzedniej epoki w dziedzinę powieści, dojrzały teraz naprawdę i zaczęły wydawać owoce. Na krótkiej przestrzeni czasu przeznaczonej dla jednej generacji, pojawiły się arcydzieła, które stanowią chlubę powieści angielskiej. Rzecz jednak znamienna, że kiedy dzisiaj spoglądamy na ten fenomenalny rozkwit pisarstwa tamtego czasu, to nie czterej wielcy twórcy, uznawani przez ówczesną krytykę za najwspanialszych (Richardson, Fielding, Smollett i Sterne) wysuwają się na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o żywotność i poczytność, lecz dwaj inni pisarze, mianowicie Daniel Defoe, autor Robinsona Crusoe, i Oliver Goldsmith, autor Plebana z Wakefieldu. To oni wygrali nagrodę wieczności, jaką jest pamięć ludzka, i gdy tamci sta¬nowią w dużej mierze zapomniane, zatopione grody, oni wystrzelają wysoko ponad toń czasu. Robinsona Crusoe czyta do dzisiaj każde dziecko. Pleban z Wakefieldu stanowi do dziś żelazny repertuar milionowych rzesz czytelniczych świata. Jakże się to stało? Dzięki jakim zaletom Pleban z Wa¬kefieldu stawił czoło żywiołom czasu i żyje do dzisiaj w wyobraźni? Przyczyna tkwi w głównej postaci utworu, w proboszczu z małej, imaginowanej osady w środkowej Anglii, doktorze Karolu Primrose, w którego autor tchnął tyle miłości, uczucia, życia i cnoty, tyle cierpliwości okazanej podczas ciężkich przejść i nieszczęść, że wyżłobiła w umy¬słach czytelników równie głębokie ślady jak biblijna opowieść Starego Testamentu o cierpliwym Hiobie, nawiedzanym klę¬skami z rozkazu Jahwe…

Najnowsza książka cenionego polskiego satyryka i felietonisty. Skarbnica anegdot z życia aktorów, reżyserów i scenarzystów. Poznaj doświadczenia filmowe Jacka Fedorowicza zebrane przez niego i opisane w książce “Mistrz Offu”. Jacek Fedorowicz w swej najnowszej książce “Mistrz Offu” barwnie opowiada o swojej miłości do filmu oraz kina. Mówi o tym, w jaki sposób kręciło się w Polsce filmy kilkadziesiąt lat temu. Opisuje siermiężne czasy cenzury oraz kłód rzucanych pod nogi twórcom, którzy walczyli o niezależność. Popisuje się przy tym doskonałą pamięcią, niebagatelnym dystansem, ciepłym humorem i ironicznym spojrzeniem na rzeczywistość tamtych czasów. Nawiązuje do historii powstania takich obrazów, jak “Do widzenia, do jutra”, “Poszukiwany, poszukiwana” czy “Nie ma róży bez ognia” oraz wspomina największe postaci kina tamtych lat. Opowiada ze szczegółami o tym, jak tworzono filmy na początku II połowy XX wieku, o kamerach przypominających rozmiarami średniej wielkości czołg oraz rejestracji filmów na taśmach o ograniczonej długości. Ujawnia, w jaki sposób radzono sobie z postsynchronami, jak wielką wagę odgrywała praca rekwizytorów oraz że duble w wielu przypadkach były po prostu niemożliwe. Jego książka jest więc niezrównanym źródłem wiedzy o początkach telewizji i filmu w Polsce. Autor proponuje czytelnikowi także wiele smaczków środowiskowych i szerzej nieznanych anegdot. Przytacza opowieści Gustawa Holoubka, Zbigniewa Cybulskiego czy Daniela Olbrychskiego. Jego wspomnienia okraszone są swoistym poczuciem humoru. Jak sam przyznaje, w jego książce znalazło się wiele historii, “których żaden szanujący się scenarzysta nie umieści nigdy w żadnym scenariuszu, bo zbyt mało prawdopodobne”.

Lubisz wielopokoleniowe powieści, w których więzy rodzinne są nitką łączącą współczesność z dawnymi czasami? Jeśli tak, to powieść "Przeklęte, zaklęte" Ireny Matuszkiewicz ma szansę zapewnić Ci sporo rozrywki i pochłonąć bez reszty. To czarująca opowieść o pięciu kobietach, czterech pokoleniach i jednej klątwie, która łączy je wszystkie tak silnie, jak więzy rodzinne. Jeszcze sto lat temu przekleństwo pewnej Cyganki dotyczyło tylko babki, ale po latach miało okazać się, że obejmie cały ród. Chociaż bohaterki powieści żyją w zupełnie innych czasach i różnych warunkach, klątwa nie przestała działać. Oprócz tego zmieniło się jednak wszystko. Marcysia była analfabetką, a jej wnuczka jest uznanym lekarzem. Czy czar rzucony przez Cygankę rzeczywiście ma aż taką moc, a może to te niezwykłe kobiety swoimi wyborami wpływają na własne życie? Odpowiedzi na to pytanie szuka Agnieszka, czyli najmłodsza reprezentantka rodu. Ich historia ukazuje, w jak wielkim stopniu na przestrzeni stu lat zmieniło się życie kobiet i otaczająca je rzeczywistość. Zmiany społeczne, jakie dokonały się w tym czasie, były niewyobrażalne w czasach Marcysi.

"Córka generała" Magdaleny Witkiewicz od Wydawnictwa Skarpa Warszawa to przepiękna powieść obyczajowa. Autorka znana ze wzruszających historii, tym razem również wyciśnie niejedną łzę z czytelniczego oka. Bo czy można pozostać obojętnym, zagłębiając się w poruszającą opowieść o trudnej, pełnej wyzwań miłości, która rozkwitła w cieniu walki o przetrwanie? Zwłaszcza w przypadku, gdy inspiracją do powstania książki były prawdziwe wydarzenia? Akcja powieści "Córka generała" Witkiewicz rozpoczyna się w przededniu wybuchu II wojny światowej. W wolnym mieście Gdańsk prawie każdy czuje, że konflikt zbrojny to kwestia dni lub nawet godzin. Mimo wiszącego w powietrzu zagrożenia Andrzej Taper ma inne zmartwienie, które przesłania mu wszystko. Jest zakochany! I to nie w byle kim, bo w Elise, córce emerytowanego generała. Niemieckiego generała, który jest głęboko zafascynowany Adolfem Hitlerem i jego zbrodniczą ideologią. Elise odwzajemnia uczucie Andrzeja, ale jak można się spodziewać, generał von Hummel nie akceptuje faktu, że jego córka zadaje się z Polakiem. I będzie robił wszystko, by zakończyć tę relację, a tym samym chronić swoją rodzinę. Nie zważa na to, że jego działania mogą stanąć na drodze wielkiemu uczuciu i unieszczęśliwić jego córkę. Chcesz wiedzieć, jak potoczą się losy Andrzeja i Elise? Czy Andrzej zdradzi miłość swego życia? Zastanawiasz się, jak wybuch wojny wpłynie na zakochanych? I czy da się wypełnić bolesną pustkę w sercu? Czytaj wspaniałą powieść obyczajową Magdaleny Witkiewicz "Córka generała". Zatop się w historii o trudnych życiowych wyborach i o ludziach, którzy wbrew wszystkim i wszystkiemu wierzyli w miłość. Czy wytrwali w tym to do końca? Uwielbiasz historie wywołujące wiele emocji, od których nie sposób się oderwać? Sięgnij po inne powieści Magdaleny Witkiewicz, pisarki, która wnosi znaczący wkład w polską literaturę obyczajową.

Pełna humoru historia o tym, że szukając zagubionego czworonoga, można wpaść na trop... miłości! Pech od dawna prześladuje Piotra. Kiedy mężczyzna traci pracę i mieszkanie, decyduje się na desperacki krok – przeprowadzkę do ciotki. Na czas wyjazdu krewnej do sanatorium, zajmuje się jej ukochanym pieskiem, Terpentyną. Okazuje się to niemałym wyzwaniem, szczególnie że całą uwagę Piotra zaprząta płeć piękna. Gdy Terpentyna niespodziewanie znika, a ciotka zapowiada wcześniejszy powrót, mężczyzna musi szybko odnaleźć niesfornego czworonoga i sprowadzić go do domu. Wiele wskazuje, że za zniknięciem pieska stoi niedawno poznana artystka. Czy Piotrowi uda się oprzeć fascynacji śliczną Alicją? I jak odzyskać Terpentynę, która najwyraźniej uparła się przyłożyć do tej miłości... łapę?

W drugiej połowie XIX wieku, w Polsce zmagającej się z zaborami, cenzurą oraz powstaniem styczniowym, rozgrywa się historia, która wciąga w wir emocji i napięcia. Opowieść koncentruje się na Łucji Kolebowskiej, dziewiętnastoletniej bohaterce, która od najmłodszych lat pracuje w dworze hrabiostwa Kościeszewskich. Jej droga do dorosłości nie jest łatwa, lecz dzięki silnemu charakterowi oraz przebojowości, zdobywa zaufanie i przyjaźń hrabiny Rozalii. Zawirowania losu w dworze hrabiowskim W wieku dwunastu lat Łucja zaczyna swoją pracę w tzw. „domu cieni”, gdzie życie toczy się w cieniu tajemnic i skandali. Hrabina, kobieta pełna sprzeczności, jest osobą, która na pierwszy rzut oka może wydawać się silna, ale w rzeczywistości jest uwięziona w małżeńskim kontrakcie, który stał się dla niej przekleństwem. Jej uzależnienie od opium oraz zamknięcie w mrocznych pokojach dworu sprawiają, że Łucja staje się nie tylko jej pomocnicą, ale również powierniczką. Sekrety i intrygi w Łodzi Pod opieką hrabiny, Łucja nie tylko uczy się czytać i pisać, ale także odkrywa mroczne sekrety, które mogą wstrząsnąć łódzką socjetą. W miarę jak rozwija się jej znajomość z hrabiną, dziewczyna zyskuje coraz większą świadomość otaczającego ją świata oraz jego skomplikowanych relacji. Tworzy to bogaty kontekst społeczny, w którym wiele postaci staje się symbolem ówczesnych realiów, a ich losy splatają się w nieprzewidywalny sposób. Emocje i napięcia w narracji W tej opowieści, autor z niezwykłą wrażliwością opisuje nie tylko zawirowania losów bohaterów, ale także emocje, które towarzyszą im na każdym kroku. Czytelnicy mogą poczuć ciężar cenzury oraz napięcia towarzyszącego powstaniu styczniowemu. Łucja jako postać przechodzi przemianę, ucząc się odwagi i determinacji w obliczu przeciwności losu. Osobista historia: Droga Łucji od bezsilnej dziewczynki do silnej kobiety, która podejmuje decyzje o swoim losie. Socjalne tło: Złożoność relacji społecznych w Polsce pod zaborami oraz ich wpływ na jednostki. Emocjonalna głębia: Pisarska umiejętność oddania uczuć i napięć towarzyszących bohaterom w trudnych czasach. Ta powieść to nie tylko historia o miłości, przyjaźni i zdradzie, ale również głęboki portret czasów, w których przyszło żyć protagonistce. Dla wszystkich miłośników literatury obyczajowej, opowieść ta staje się niepowtarzalnym doświadczeniem, które pozostaje w pamięci na długo. Warto sięgnąć po tę książkę, aby zanurzyć się w fascynujący świat emocji i ludzkich losów.