Opowiedz mi swoją historię

Relacje międzyludzkie bywają skomplikowane. Tam, gdzie w grę wchodzą emocje, zaufanie i przeżycia z przeszłości, nietrudno o różnice zdań, spory oraz wiele innych negatywnych zjawisk. Szczególnie problematyczne są one wtedy, gdy mają miejsce w rodzinie. Sięgnij po książkę "Wkręcona w rodzinę", którą napisała Natasza Socha, i przekonaj się, czy zbudowanie więzi z pozoru obcymi osobami jest w ogóle możliwe. Gdy Kasia jako nastolatka stanęła przed koniecznością zamieszkania z nową żoną swojego ojca, nie była z tego powodu szczęśliwa. Od początku przyjęła postawę pełną niechęci, określając Romę mianem okropnej macochy, której nie cierpi. Dojrzałość sprawiła, że Katarzyna nie chce mieć własnego potomstwa. Cieszy się swoją niezależnością i spokojem. Do chwili, gdy jej codzienność stawia na głowie dwójka kilkuletnich pociech. To dzieci mężczyzny, z którym się spotyka. Niestety, postrzegają ją dokładnie w taki sam sposób, w jaki ona postrzegała kiedyś Romę. Kobieta postanawia udowodnić wszystkim, że nawet macocha może zaprezentować się z dobrej strony. Czy odniesie sukces? Natasza Socha, autorka, to znana polska pisarka, która z powodzeniem realizuje się także jako dziennikarka oraz felietonistka. Zasłynęła dzięki publikacjom z takich gatunków literackich, jak literatura obyczajowa, literatura kobieca oraz literatura dla dzieci. Słowo pisane nie ma przed nią żadnych tajemnic. Dotychczas wydała już następujące tytuły: "Zagubieni", "Zamrożona" oraz "Macocha".

Dwie silne kobiety, dwa różne światy oraz ogromna więź rodząca się w niesamowitych okolicznościach - "Córki tęczy" to pełna emocji opowieść, od której nie sposób się oderwać! Joy Makeba mieszka w Pretorii w Republice Południowej Afryki. Ma jedynie 19 lat, a na jej barkach spoczywa los całej rodziny. Dziewczynie nie układa się z mężczyznami, a po śmierci matki jest jedyną opoką dla młodszych sióstr. W świecie pełnym wyzwań, biedy i przestępczości każdy dzień jest dla Joy walką o przetrwanie. Zupełnie inaczej wygląda życie dojrzałej Zuzanny Fleming, kobiety sukcesu, której przyszłość jest zabezpieczona dzięki świetnie prosperującej fabryce w Gdańsku. Pięknej bizneswoman brakuje jednej rzeczy - miłości. Kiedy więc na horyzoncie pojawia się intrygujący mężczyzna poznany przez portal randkowy, Zuzanna postanawia wyjechać do RPA, by się z nim spotkać. Przygoda życia niespodziewanie zamienia się w koszmar. Los skojarzy ze sobą kobiety z dwóch różnych światów - czy znajdą w sobie siłę, by wspólnie zmierzyć się ze wszystkimi przeciwnościami?

Przy rodzinnym stole znowu słyszysz pytania o ślub i dzieci? Czujesz wyrzuty sumienia, bo za rzadko odwiedzasz rodziców? Jesteś uzależniony od opinii mamy i wsparcia taty? Są rodzice toksyczni i helikopterowi, są mistrzowie presji i wampiry emocjonalne. Często nawet jako dorośli czujemy się wobec nich bezsilni. Czas to zmienić. Nabierz dystansu do swojej relacji z rodzicami! Jeśli do tej pory świadome postawienie granic było dla ciebie trudne, Sandra Konrad, doświadczona psychoterapeutka, wskaże jak uzdrowić proces pokoleniowej transmisji. Nie chodzi o to, by całkiem zerwać więź z rodzicami, ale uwolnić się od ich oczekiwań i nakazów. Dzięki temu poradnikowi nie tylko rozpoznasz uwikłania i wyznaczysz nowe granice. Podarujesz też sobie i swoim najbliższym zdrową, pełną wsparcia relację. Bio: Sandra Konrad jest absolwentką psychologii, studiowała też seksuologię i psychiatrię. Dokształcała się w USA. Ma stopień doktora. od lat zajmuje się psychoterapią: terapią indywidualną, par i rodzin. Ma na swoim koncie kilka publikacji psychologicznych, „Nicht ohne meine Eltern” (tyt. org.) to jej piąta książka. Została świetnie przyjęta przez czytelników. To bardzo dobra książka o wyznaczaniu granic, zdrowym egoizmie. O życiu w dojrzałości i na własnych warunkach. – Joanna Flis, psycholożka, terapeutka, autorka bestsellerowej książki Co ze mną nie tak? i twórczyni podcastu Madame Monday

Trzy pasjonujące, mistrzowskie biografie historyczne rzucają nowe światło na władzę rosyjskich despotów i mentalność rosyjskiego narodu. Iwan Groźny. Krwawy twórca Carstwa Rosyjskiego Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? Piotr Wielki. Geniusz i szaleństwo Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości. Katarzyna Wielka. Nienasycona żądza życia i władzy Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji.

„Praca to całe moje życie. To dzięki niej jeszcze nie zwariowałem. Nie mam czasu na życie osobiste, jeśli nie liczyć przelotnych romansów oraz przygód na jedną noc. Jednak taki układ całkiem mi pasuje. Mam zasady: żadnych uczuć, żadnych zobowiązań. Moje życie jest skomplikowane i nie zamierzam się nim z nikim dzielić. Zajmuję się ratowaniem ludzkiego życia i to jest mój priorytet. Jednak kiedy na

"Pola. Wnuczka wariatki" tętni humorem, życiem i wartką akcją. Opowieść o rodzinnych więzach i o tym, jak łatwo można je zniszczyć. Pola ma 28 lat. Studiuje i pracuje, więc (jak mogłoby się wydawać) jest kobietą niezależną. No ale myśleć tak mógłby jedynie ktoś, kto nie zna jej matki, która twardo stąpa po ziemi i ma bardzo dominujący charakter. Według niej córka wciąż podchodzi do życia w sposób lekkomyślny i za to właśnie ma dostać nauczkę. A zatem Pola, w ramach kary, jedzie na miesiąc do babki. Tam, na zabitej dechami wsi, w towarzystwie osoby, która wedle ponurej, rodzinnej legendy ma nie po kolei w głowie, dowie się, o co tak naprawdę chodzi w życiu. Dodajmy, że do tej pory Pola nie miała z babką żadnego kontaktu. Tymczasem już pierwszego wieczoru tych karnych wakacji zaczynają dziać się rzeczy dziwne. Babcia upija Polę własnoręcznie pędzonym bimbrem i z miejsca wciąga ją w jakąś niecodzienną intrygę. Okazuje się przy tym kobietą energiczną, prującą lokalnymi bezdrożami motorem lub małym fiacikiem. W dodatku z maniackim uporem walczy o to, by nie wycinać okolicznego lasu celem postawienia tam fabryki. Pola wpada w wir zdarzeń, które błyskawicznie wymykają się spod kontroli. Oto pełna ciepła i humoru opowieść o trzech pokoleniach kobiet, których życie mogłoby wyglądać zupełnie inaczej. No ale wygląda, jak wygląda, a wszystko to za sprawą nieporozumień i nie zawsze trafnych wyborów. Czy uda im się odbudować rodzinne więzi?

„Ostrożnie, Anno, ostrożnie. Stąpasz po kruchym lodzie”. Główni bohaterowie, Ana i Ed, zostali mocno doświadczeni przez życie, nim los ich połączył. Między nimi jest spora różnica wieku – Ana, która wciąż nosi w sobie żałobę po zmarłym mężu, jest starsza, co sprawia, że ich związek jest jeszcze trudniejszy. W dodatku Ed, który jest muzykiem, ciągle podróżuje po świecie. Czy będą potrafili sobie zaufać? Czy przełamią swoje traumy i uprzedzenia? Czy to jest miłość, czy tylko spotkanie?