Do pierwszej randki

Seria "Pozytywka Poli" to okazja dla dzieci na poznanie egzotycznego lądu, jakim jest Afryka. Dzięki książce "Daleka wyprawa" wezmą udział w niezwykłej przygodzie w towarzystwie bohaterki tej opowieści. Co takiego wydarzy się podczas tej ekscytującej wędrówki? W tej części Pola poznaje młodą zebrę. Okazało się, że zwierzątko nie wyruszyło wraz ze swoim stadem na poszukiwanie pożywienia. Na dodatek zebra zostaje towarzyszką przyjaciółki Poli - afrykańskiej dziewczyny o imieniu Kheri. Zwierzę nie odstępuje jej ani na krok. Zdarza się niestety, że jest to przyczyną różnych kłopotów, dlatego przyjaciółki decydują się odnaleźć bliskich zebry i przekonać ją do powrotu do stada. Pola i Kheri mogą też liczyć na pomoc. Wsparcia chętnie udzielą im ponownie małpki oraz inne zwierzęta, które Pola zdążyła dobrze poznać. Tyle że jej przyjaciele również mają swoje problemy. Jest całkiem możliwe, że zamknięta zostanie szkoła pani Jamali, co akurat nie jest przyjemną perspektywą. Nie ma zatem innego wyjścia, jak uratować to miejsce. Trzeba zorganizować wyjątkowy występ taneczny na festyn, który odbywa się co roku. Tylko czy to wystarczy, żeby udowodnić odpowiednim osobom, jak istotna jest ta szkoła? Jak Pola i jej przyjaciele poradzą sobie z różnymi trudnościami? Książkę napisała Aniela Cholewińska-Szkolik, autorka lubianej przez dzieci serii "Misia i jej mali pacjenci", opowiadającej o przygodach tytułowej dziewczynki i jej zwierzęcych przyjaciół. Dobrze jest też zapoznać pociechy z pierwszą częścią cyklu "Pozytywka Poli", którą jest "Zagubiona fotografia".

Książka wydana w serii Wielkie Litery – w specjalnym formacie z dużą czcionką dla seniorów i osób słabowidzących. NIESTRUDZONYM BOHATEROM WYDAWAŁO SIĘ, ŻE WYPLĄTALI SIĘ Z MAFIJNYCH ROZGRYWEK, A TYMCZASEM WPADLI Z DESZCZU POD RYNNĘ. DOSIĘGA ICH ZEMSTA NIESŁUSZNIE ROZŻALONEGO NA NICH MĘŻA PACJENTKI. A I MAFIA CHYBA OSTATECZNIE NIE ODPUŚCIŁA... Olka i Joszka na pewien czas muszą zniknąć, a skalpele zamienić na… noże kuchenne. Mają nadzieję, że wszystkie nieporozumienia szybko się wyjaśnią, a oni będą mogli powrócić do swojego życia. Jednak czas płynie, a tak się nie dzieje. Para kardiologów przystosowuje się więc do nowego zawodu: otwierają bistro, które przebojem wdziera się na bydgoski rynek gastronomiczny. Mimo sukcesów odnoszonych w nowym zawodzie Aleksandra i Joachim tęsknią do Starego Morsa, swojego ordynatora oraz do zabiegów i operacji kardiochirurgicznych. Ordynator obiecał im, że niedługo do niego wrócą i ze wszystkich sił stara się ten powrót przyspieszyć. A Olka i Joszka mają jeszcze jeden atut – najpotężniejszą broń. Jest nią przyjaciel ze studiów, pewien tajemniczy policjant, członek tajnej jednostki specjalnej, specjalizującej się w walkach z mafią. WSZYSCY RAZEM STARAJĄ SIĘ URWAĆ DIABŁU ŁEB. CZY IM SIĘ UDA?

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

"Far Far Away. Fairy Tales. Tom 3" Anny Szafrańskiej to ujmująca historia Poli - dziewczyny, która po zawodzie miłosnym postanowiła więcej się nie zakochiwać. Czy zdoła wytrwać w tym postanowieniu? A może przeznaczenie postawi na jej drodze pewnego znajomego mężczyznę? Niegdyś Pola była zakochana w chłopaku, który nie tylko skradł jej pocałunek, lecz także zdobył jej serce. Postanowił jednak zapomnieć o dziewczynie, która stwierdziła, że najwidoczniej miłość nie jest jej pisana. Nauczona, że uczucia prędko wygasają, nie ma zamiaru znowu dać się zranić. Po latach Pola zyskuje uznanie jako artystka tworząca wspaniałą biżuterię. Wciąż trzyma się swego postanowienia i unika poważnych relacji, które mogłyby ponownie złamać jej poranione serce. Ale to nie jedyny powód - kobieta nadal nie może zapomnieć o chłopaku, który kiedyś był dla niej tak ważny. Nieoczekiwanym zrządzeniem losu Filip po raz kolejny pojawia się w centrum życia bohaterki, starając się naprawić dawne błędy i wyznać jej swe prawdziwe uczucia. Czy mu się to uda? "Far Far Away" to wzruszająca opowieść o leczeniu złamanego serca i nauce ponownego obdarzania miłością oraz zaufaniem.

Nicola Price przez pewien czas wiodła bardzo wygodne życie. Jej kariera świetnie się rozwijała. Kobieta miała idealnego faceta i mieszkanie na jednym z najbardziej luksusowych osiedli w San Francisco. Nagle wszystko runęło. Straciła pracę oraz finansowe wsparcie rodziców. Na domiar złego jej partner postanowił się ulotnić, kiedy okazało się, że Nicola jest w ciąży. Pięć lat później Nicola ledwo wiąże koniec z końcem. Wynajmuje lokum w najgorszej dzielnicy, a kiedy mężczyźni, z którymi się spotyka, dowiadują się, że ma dziecko, uciekają gdzie pieprz rośnie. Niespodziewanie kobieta otrzymuje ofertę. Bram McGregor, brat jej przyjaciela Lindena, proponuje jej zamieszkanie w sąsiadującym z jego apartamencie, w dodatku za darmo. Nicola jest rozdarta, ponieważ nie wie, czego Bram oczekuje za pomoc. W końcu to kobieciarz, który non stop z nią flirtuje. Nicola z pewnością przywyknie do nowej sytuacji. Nie może być tak źle, prawda?

Lubisz zagadki i niebanalnych bohaterów? Kręcą Cię historie detektywistyczne? Zdecydowanie musisz sięgnąć po książkę "Tajemnica brakującej głowy" autorstwa Jeffa Cohena i E.J. Coppermana. Samuel Hoenig to popularny detektyw, który zarabia na życie poprzez odpowiadanie na niedorzeczne i irracjonalne pytania. Mężczyzna ma zespół Aspergera, dzięki czemu potrafi odnaleźć nawet najbardziej skryte odpowiedzi. Jakiś czas temu zadał sobie nowe, oryginalne pytania: Kto ukradł zamrożoną głowę z Instytutu Krioniki Garden State? Kto inny, jak nie ON znajdzie rozwiązanie tej nietypowej zagadki? Hoenig jedzie wraz z nową znajomą do Instytutu, gdzie odkrywa, że kradzież to nie najgorsza zbrodnia, do jakiej doszło w tym budynku. Drogą dedukcji Samuel znajduje kolejne tropy, ale czy uda mu się odkryć, kto jest sprawcą tego wszystkiego? Dowiesz się tylko i wyłącznie, jeśli przeczytasz "Tajemnicę brakującej głowy".

„Myślę o tym, jak bardzo chciałbym cię pi*przyć i… Otwieram usta, nie dowierzając jego słowom, po czym łapię za klamkę drzwi. Dean jednak trzyma mnie za nadgarstek”. Dziewiętnastoletnia Josselin Hathaway właśnie rozpoczyna studia na Uniwersytecie Princeton. Niestety jej pierwszy dzień nie mógłby być gorszy: pada deszcz, a ona zapomina kluczy i w dodatku wpada pod motocykl. Cudem unika poważniejszych obrażeń. Motocyklista wie, że dziewczyna jest spóźniona, więc oferuje jej podwózkę, ale Josselin odmawia. Później jest trochę lepiej. Josselin, załatwiając sprawy w sekretariacie, poznaje niezłego przystojniaka, Connora Blake’a, który zaprasza ją na imprezę bractwa. Na imprezie oprócz Connora jest też motocyklista uczestniczący w porannym incydencie i to właśnie on przez przypadek dostaje w swoje ręce listę postanowień Joss, które ta chce zrealizować. Oferuje jej układ: pomoże jej z listą, jeżeli ona pomoże jemu, udając jego dziewczynę przed kuratorem sądowym. Chłopak stara się o opiekę nad młodszym bratem i liczy, że decyzja sądu będzie przychylniejsza, jeśli sprawi wrażenie kogoś, kto jest w stałym związku, a nie imprezowicza. Josselin się zgadza.