Pomyłki badaczy dziejów Ziemi

Żywiciel. Tom 2. Podróż Parvany – opis wydawcy Druga część przetłumaczonej na 25 języków poruszającej trylogii autorstwa kanadyjskiej pisarki Deborah Ellis, polecanej przez Malalę, laureatkę Nagrody Nobla. Parvana, nadal w przebraniu chłopca, wyrusza na poszukiwanie matki i rodzeństwa, przemierzając kraj ogarnięty wojenną zawieruchą. Po drodze spotyka inne dzieci, które tak jak ona są ofiarami wojny – niemowlę w zbombardowanej wsi, dziewięciolatkę, która twierdzi, że ma magiczną moc nad minami,

Wiedźmak. Siostry z lasu. Tom 2 to porywająca kontynuacja opowieści o niezwykłej kobiecie, Tove, której życie splata się z mrocznymi tajemnicami oraz niezrozumiałymi wydarzeniami. Mimo przeciwności losu, bohaterka nie poddaje się, a jej determinacja prowadzi ją do odkrycia własnej siły. Syn Gentar, obdarzony wyjątkowym wyglądem – z jedną czarną oraz jedną jasnoniebieską źrenicą – staje się kluczem do rozwiązania zagadek, które mogą wpłynąć na los całego rodu czarownic. Złożoność postaci i wątków W tej książce nie brakuje emocji i zawirowań. Tove, jako matka, staje przed wyzwaniami, które stają się coraz bardziej skomplikowane. Jej relacje z innymi postaciami, w tym z dziewczynką, którą postanawia uratować, dodają fabule głębi. Każda z bohaterek odkrywa swoje talenty w niezwykły sposób, co prowadzi do zaskakujących zwrotów akcji. Możliwość, że Miriam, niedowidząca dziewczynka władająca kołem czasu, może stać się kluczem do uratowania Tove, sprawia, że czytelnik nie będzie mógł oderwać się od lektury. Świat przedstawiony i jego tajemnice Adrianna Trzepiota mistrzowsko buduje atmosferę tajemniczości i napięcia. Ciemny Dwór, do którego zmierza Tove, skrywa wiele sekretów. Czy spotkanie z osobą, która niegdyś zawładnęła jej sercem, zmieni bieg wydarzeń? Przez karty powieści przewija się nie tylko wątek miłosny, ale także motyw odkrywania samej siebie i stawiania czoła trudnym wyborom. Ta historia to nie tylko opowieść o czarownicach, ale także głęboka refleksja nad życiem, odwagą i siłą kobiet. Cechy charakterystyczne książki Głęboka analiza postaci – każda bohaterka ma swoją unikalną historię i talent, co czyni je realistycznymi i bliskimi czytelnikowi. Emocjonalna fabuła – wątki międzyludzkie i osobiste zmagania sprawiają, że opowieść jest intrygująca i poruszająca. Atmosfera tajemnicy – mroczne miejsce, jakim jest Ciemny Dwór, staje się areną dla dramatycznych wydarzeń i odkryć. Symbolika – różnokolorowe źrenice Gentara mogą symbolizować złożoność i różnorodność ludzkich emocji oraz losów. Wiedźmak. Siostry z lasu. Tom 2 to nie tylko książka o czarownicach, ale także o odkrywaniu siebie i walce o swoje miejsce w świecie. Zaintrygowani? Sięgnięcie po tę powieść z pewnością dostarczy Wam niezapomnianych wrażeń i pozwoli zgłębić fascynujący świat bohaterek. Przekonajcie się sami, jak potoczą się losy Tove i jej bliskich!

Ada dowiaduje się, że zamordowano córkę jej koleżanki. W zajeździe pod „Szalonym Mnichem” ktoś ją zabił, ale wyraźnie widać, że nie mógł tego zrobić człowiek, bo jest to fizycznie niemożliwe. Cała ekipa wraz z psem uratowanym z rąk szalonego tresera udaje się do Mnichowoli, żeby zająć się sprawą. Patronuje im Purchawa, wciąż usiłująca usidlić jednego z detektywów. Na miejscu wszystko wydaje się nie takie jak powinno. Zajazd jest czymś w rodzaju sanatorium. Wieś miota się między chęcią zarobkowania, a strachem przed mordercą. Wszyscy są trochę uwikłani w ten wiejski mikrokosmos i każdy ciągnie do siebie. Aptekarz na niebieskich tabletkach i jego zazdrosna żona, właścicielka przerabiająca ziemniaki na bataty, kobieta z wsi wieszcząca zgrozę… I nikt nie podejrzewa nawet jakie tajemnice kryje tajemniczy katafalk…

Pierwszy tom miłosnej dylogii autorki cyklu „Tessa Brown”! Miłość może być złudzeniem, ale czy złudzenie może być miłością? Hela ma problemy ze zdrowiem i trafia do szpitala. Tam poznaje Kubę – przystojnego podrywacza. Para od pierwszego wejrzenia nie pała do siebie sympatią. Bohaterowie są zmuszeni dzielić jedną salę, co nie podoba się Heli, która uważa mężczyznę za zadufanego w sobie bubka. Kobieta codziennie przygląda się temu, jak jej współlokator flirtuje z co rusz to inną dziewczyną.

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.