Inkarnator. Tom 3. Honoriusz Mond

Porażka znaczy zwycięstwo to mądra, pozytywna i budująca książka, która pokazuje, jak nie bać się potknięć, jak wykorzystać ten nieodłączny element naszego życia do osiągnięcia sukcesu. Za każdym sukcesem stoi wiele niepowodzeń, a potknięcia mogą mieć zalety. Pépin przekonuje, że porażki to przede wszystkim ważne doświadczenia: kształtują siłę woli i pozwalają pozbyć się presji, uczą, jak walczyć i czynią nas bardziej rozważnymi, skłaniają do podążania tą samą drogą lub odważnego zmieniania jej.

Wierzysz w to, że miłość to siła, która wkrada się w nasze życie z siłą wodospadu wtedy, kiedy chce? Nie pyta o zdanie, tylko pojawia się znienacka i zmienia życie, stawiając je na głowie? Chcesz się przekonać, jak intrygująca może być miłość dwojga ludzi i jakie są konsekwencje tego uczucia? Sięgnij po książkę Janusza Leona Wiśniewskiego "Gate". Książka "Gate", wydana przez wydawnictwo "Wielka Litera", liczy 304 strony pasjonującej historii o trudnej miłości dwojga ludzi. Doświadczyli oni w swoim życiu każdego możliwego odcienia szczęścia, ale ich losy naznaczone są również głębokim cierpieniem. Para poznaje się - jak to u Janusza Leona Wiśniewskiego często się zdarza - w przypadkowych okolicznościach. Po burzliwych przejściach spotykają się ponownie w innym miejscu i czasie. I dostają szansę nie tylko na rozliczenie się ze sobą nawzajem, ale przede wszystkim na dokonanie wyboru, czy będą rozwijać swoją relację, czy ją zakończą. Tłem wydarzeń między bohaterami jest Grand Hotel w Sopocie oraz lotnisko, na którym dzieją się rzeczy, które obojgu się nawet nie śniły.

Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia, która wstrząsnęła Wielką Brytanią. Chłopiec jest torturowany przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostaje niemy... Ten chłopiec stracił mowę poddany niewyobrażalnej przemocy domowej. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna… Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy Joe miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na jej oczach. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł ani mówić, ani nawet krzyczeć. Najgorsze miało jednak dopiero nastąpić… Wstrząsająca historia dzieciństwa Joego Petersa niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi, i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Autobiografia Płacz niemymi łzami pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1.

Gdy w 1939 roku Hitler zaatakował Holandię, Edith van Hessen była uczennicą znanego holenderskiego gimnazjum. Była także Żydówką. W tym samym miesiącu, w którym zaczęła ukrywać się Anne Frank, Edith wysłano do odważnej protestanckiej rodziny, gdzie zamieszkała pod przybranym nazwiskiem i przeżyła, udając nie-Żydówkę. Jedną trzecią ukrywających się holenderskich Żydów Niemcy odkryli i zamordowali; w ten sposób zginęła większość członków rodziny Edith. Jej pamiętnik powstał w oparciu o zapiski z dzienników, które prowadziła jako nastolatka w okupowanej Holandii, listów z okresu wojny i wspomnień dorosłej ocalałej. Historia Edith, w której autorka relacjonuje wydarzenia z czasów wojny i opowiada o tym, co wtedy czuła, jest afirmacją życia, miłości i wyjątkowej odwagi.

Aldo Moretta był bohaterem. Odwagi z pewnością mu nie brakowało. Nie tylko stworzył w swoim mieście świetnie prosperującą firmę i zadbał o rodzinę i przyjaciół, ale także walczył z bronią w ręku za ojczyznę. Za to był gotów oddać życie. Los jednak zażądał od niego większej ofiary. Z ostatniej misji wojskowej Aldo wrócił do domu złamany i okaleczony. Udało mu się jakoś pozbierać, powoli wracał do życia. I tylko wciąż był samotny. Gloria Parker o mało nie zginęła z powodu... miłości. Glenn Diller pił, bił i upajał się jej bólem. Wyrwanie się z tego koszmarnego związku było dla dziewczyny ostatnią szansą. W końcu jej się udało, mogła powoli odbudowywać swoje życie. Krok po kroku starała się odzyskiwać godność. Nie mogła jednak zapomnieć dziesięcioletniego pasma cierpień i upokorzeń, wstyd nie opuszczał jej ani na chwilę. I wciąż była sama. W małym mieście, takim jak Benevolence, ludzie się znają i wiedzą o sobie wszystko. Być może niektórzy widzieli, że dla Aldo Gloria była kimś wyjątkowym, a ona sama widziała w nim kogoś, komu może zaufać. Tyle że on był okaleczonym bohaterem, ona zaś - nieszczęśliwą ofiarą. On nie wiedział, czy jeszcze jest godny prawdziwej miłości, ona nie miała pewności, czy potrafi znowu się zakochać. Każde z nich pozostawiło za sobą straszną przeszłość, ale oboje pragnęli zaznać szczęścia. Razem. Tylko jak odnaleźć sposób, aby uleczyć swoje rany i uwierzyć, że prawdziwa miłość naprawdę istnieje? Jak mocno można kochać w małym Benevolence?

Jak przezwyciężyć życiowe trudności i odnaleźć szczęście? Z takimi rozterkami zmaga się główna bohaterka najnowszej powieści autorstwa cenionej polskiej pisarki, Anny Ficner-Ogonowskiej. Autorka cieszy się niesłabnącym uznaniem wśród czytelników literatury obyczajowej i romansu. "Jeśli zatęsknię" to wciągająca, pełna emocji historia o pokonywaniu trudności życiowych i otwieraniu się na bliskość z drugim człowiekiem. Stawia wiele ważnych pytań, bliskich każdemu z nas. Jak poradzić sobie z trudnościami i przeszkodami, które napotykamy na swojej drodze? Jak odnaleźć sens w cierpieniu i wytłumaczyć, dlaczego akurat nas spotkało nieszczęście? Jak odnaleźć w sobie siłę, aby nadal walczyć, gdy nic się nie układa? Jak rozpoznać prawdziwą miłość i co zrobić, aby trwała? Książka pokazuje, że wszystko ma swój początek i jest ze sobą powiązane, nic nie dzieje się bez przyczyny. Przede wszystkim jednak daje nadzieję, że warto wierzyć w lepsze jutro i w to, że po każdej burzy przychodzi słońce - trzeba tylko iść do przodu i otworzyć się na szanse zsyłane przez los. To również opowieść o prawdziwej miłości, silniejszej niż pojawiające się przeszkody i rozterki. Jeśli szukasz emocjonalnej historii o relacjach międzyludzkich i chcesz odnaleźć receptę na szczęście, koniecznie sięgnij po tę pozycję.

Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki. Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet. Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić. Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom. Wbrew wszystkiemu.