Tylko rok

"Córka generała" Magdaleny Witkiewicz od Wydawnictwa Skarpa Warszawa to przepiękna powieść obyczajowa. Autorka znana ze wzruszających historii, tym razem również wyciśnie niejedną łzę z czytelniczego oka. Bo czy można pozostać obojętnym, zagłębiając się w poruszającą opowieść o trudnej, pełnej wyzwań miłości, która rozkwitła w cieniu walki o przetrwanie? Zwłaszcza w przypadku, gdy inspiracją do powstania książki były prawdziwe wydarzenia? Akcja powieści "Córka generała" Witkiewicz rozpoczyna się w przededniu wybuchu II wojny światowej. W wolnym mieście Gdańsk prawie każdy czuje, że konflikt zbrojny to kwestia dni lub nawet godzin. Mimo wiszącego w powietrzu zagrożenia Andrzej Taper ma inne zmartwienie, które przesłania mu wszystko. Jest zakochany! I to nie w byle kim, bo w Elise, córce emerytowanego generała. Niemieckiego generała, który jest głęboko zafascynowany Adolfem Hitlerem i jego zbrodniczą ideologią. Elise odwzajemnia uczucie Andrzeja, ale jak można się spodziewać, generał von Hummel nie akceptuje faktu, że jego córka zadaje się z Polakiem. I będzie robił wszystko, by zakończyć tę relację, a tym samym chronić swoją rodzinę. Nie zważa na to, że jego działania mogą stanąć na drodze wielkiemu uczuciu i unieszczęśliwić jego córkę. Chcesz wiedzieć, jak potoczą się losy Andrzeja i Elise? Czy Andrzej zdradzi miłość swego życia? Zastanawiasz się, jak wybuch wojny wpłynie na zakochanych? I czy da się wypełnić bolesną pustkę w sercu? Czytaj wspaniałą powieść obyczajową Magdaleny Witkiewicz "Córka generała". Zatop się w historii o trudnych życiowych wyborach i o ludziach, którzy wbrew wszystkim i wszystkiemu wierzyli w miłość. Czy wytrwali w tym to do końca? Uwielbiasz historie wywołujące wiele emocji, od których nie sposób się oderwać? Sięgnij po inne powieści Magdaleny Witkiewicz, pisarki, która wnosi znaczący wkład w polską literaturę obyczajową.

Szesnastoletnia Emilia Rossnowska kończy najlepszą pensję w Płocku i na balu debiutantek przyciąga uwagę carskiego oficera, hrabiego Gołubojewowa. Żeby nie dopuścić do uwiedzenia córki, zapobiegliwy ojciec wysyła ją do Paryża na nauki w renomowanym Instytucie Panien Polskich, który księżna Anna Czartoryska założyła w słynnym Hôtel Lambert. Do stolicy Francji Emilia wyrusza pod opieką przyjaciółki domu – niezależnej i wyzwolonej aktorki i śpiewaczki Luizy Boretti. Ich droga wiedzie przez Bydgoszcz, Berlin, Hamburg, Londyn i Hawr. Dla Emilii jest to prawdziwa szkoła życia. Młodziutka dziewczyna zderza się z historią i wielką polityką. Przekonuje się też, że kobieta nie musi żyć w cieniu mężczyzny – może mieć własne zdanie, samodzielnie kształtować swoją przyszłość, a także brać czynny udział w działaniach politycznych. Jak to wpłynie na dalszą edukację Emilii? I jak potoczą się jej losy we francuskiej metropolii, do której wyrusza również rosyjski hrabia?

Poznaj przewrotne koleje losu polskich rodzin z Wileńszczyzny z czasów II wojny światowej. W książce "Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu" Elżbieta Jodko-Kula pokazuje nam tę część powojennej historii, o której nie uczono w szkołach. Specjalnie dla miłośników historii Europy polecamy jedną z najnowszych powieści historycznych Elżbiety Jodko-Kuli. W książce "Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu" autorka pokazuje na podstawie życiorysów autentycznych postaci, jak obie wojny światowe wpłynęły na losy przesiedleńców oraz w jaki sposób pełna różnych narodowości i kultur społeczność przestała żyć w harmonii, gdy w spokojny i cichy zakątek wmieszała się wielka polityka kilku europejskich mocarstw. Wileńszczyzna, 1939 rok. W trakcie trwania działań wojennych na terenach dawnych Kresów Wschodnich aż pięciokrotnie zmieniali się okupanci. Wielu uciekinierów, w panice opuszczających te ziemie w obawie przed wojną, nie powróciło już nigdy w rodzime strony. Z kolei ci, którzy pozostali, sąsiedzi mieszkający za miedzą od lat, z dnia na dzień stali się swoimi najzacieklejszymi wrogami - wszystko przez wszechobecną propagandę. Podobne losy spotkały trzech młodych mężczyzn, przyjaciół z pokolenia Kolumbów. Na podstawie ich przeżyć czytelnik ma okazję doświadczyć przemian narodowościowych, które miały ogromny wpływ na całą historię powojennej Europy.

Kim jestem? Kim chcę być? Takie pytania stawia sobie Jacek, za którego do tej pory decydowała żona. Ale teraz, kiedy odeszła, przyszedł czas, by mężczyzna sam znalazł kilka ważnych odpowiedzi. Odszukał tożsamość zagubioną gdzieś w głębi kapci, w zakamarkach wysiedzianego fotela. „Droga Wolna” to opowieść o mężczyźnie, który w wieku czterdziestu lat zaczyna od nowa. Próbuje odzyskać godność, radość i marzenia, ale też wolność, bo choć niewierna Wioletta bez litości go porzuciła, to wcale nie ma zamiaru pozwolić mu odejść. Czy Jackowi uda się wyrwać z jej szponów? Szanse na zrealizowanie tego zadania zwiększa dziarska staruszka – Maria Dunaj, emerytowana właścicielka biura matrymonialnego. Choć zostały jej już tylko resztki zdrowia, to ma jeszcze dość siły, żeby na odchodne wywrócić wszystko do góry nogami…

Kariera polityczna posła Ryszarda Górskiego skończyła się w sposób banalny. Powodem nie była żadna afera, a zwykła przegrana w wyborach. Był to potężny cios dla Górskiego, bo polityka była jego prawdziwym powołaniem, a wręcz miłością. To z powodu polityki niedawno odeszła od niego żona, czuła się pozostawiona na drugim planie. Utrata partnerki i pasji doprowadziła byłego posła do picia. Życie Górskiego jednak zdaje się odmienić na lepsze dzięki wsparciu córki i zaskakującej wiadomości – będzie mógł się ubiegać o stanowisko burmistrza. Związane z tym przygotowania do kampanii stają się dla Ryszarda i osób z jego otoczenia polem rozgrywki nie tyle politycznej, co uczuciowej.

"Zbawiciel z Hvidovre" to powieść autorstwa cenionego duńskiego pisarza Kaspara Collinga Nielsena, znanego ze swoich błyskotliwych powieści. Ta książka, choć pełna humoru, zawiera również subtelne refleksje na temat roli sztuki w społeczeństwie, polityki mieszkaniowej i poprawności politycznej. Głównym bohaterem jest Allan Thornbum, poeta, który przestał pisać i skromnie utrzymuje się z liczenia ruchu drogowego. Mieszka w małym lokum na przedmieściach Kopenhagi razem ze swoim kotem Felixem. Jego spokojne, niemal ascetyczne życie, zostaje zakłócone, kiedy premier Danii prosi go o napisanie kolejnego wiersza, aby rozwiązać kryzysy spowodowane przez najgorszą erupcję wulkanu Wezuwiusza od tysięcy lat. Chmura pyłu spowiła kontynent w ciemnościach. Szalejąca pandemia, kryzys gospodarczy oraz zmiany klimatyczne sprawiają, że wydaje się, iż koniec świata jest bliski. Książka dotyka wielu tematów, takich jak rola sztuki w społeczeństwie, polityka mieszkaniowa czy poprawność polityczna, a mimo to jest zabawna i lżejsza w porównaniu z wcześniejszymi pracami Nielsena.

Opowieść o dwóch przyjaciółkach – Izabeli i Kalinie oraz ich perypetiach rozgrywających się na przestrzeni zimy. Jak się okaże, nic tak nie pomoże przeżyć największych życiowych zawirowań, jak wsparcie najlepszej przyjaciółki. Zwłaszcza, gdy źródłem problemów są mężczyźni. Z Kalą właśnie zerwała jej życiowa miłość – Jacek. Bez niego jest zagubiona, w końcu podporządkowała mu całe życie, nawyki i uczucia. Nie potrafi pójść na przód. Jacek wciąż zapełnia jej życie, choć teraz już na innych warunkach. Iza jest szczęśliwa, małżeństwo z Wiktorem wydaje się spełnieniem jej marzeń. W końcu to on odczarowuje znienawidzony przez nią grudzień, daje jej szczęście na co dzień. Jednak pewna pogłoska na temat męża podburza zbudowane zaufanie. W dodatku po latach odzywa się do Izabeli pierwsza, burzliwa miłość…

Ile jesteś w stanie zrobić, by odzyskać kogoś naprawdę ci bliskiego? Urażona przyjaciółka? Jest. Wspierający chłopak? Jest. Perspektywa nowego życia? Jest. A przynajmniej tak się Oli wydawało. Wybuch pandemii krzyżuje jej wszystkie plany. Zostaje uziemiona w swoim mieszkaniu, a za towarzystwo ma jedynie pamiętającego lepsze czasy kaktusa, którego podlewa resztkami kawy. Ala w dalszym ciągu się do niej nie odzywa, a bracia i chłopak są porozrzucani po świecie. Nie jest to najlepszy okres w życiu Oli. Na szczęście wbrew temu, co myśli, nie jest sama, a ogromne wsparcie przychodzi do niej z najmniej oczekiwanej strony. Ola jak zwykle się nie poddaje. Chociaż ma ku temu wszelkie powody. Powtarza sobie w duszy, że gdy nic nie da się zrobić, trzeba po prostu zachować dystans.