Dom ptaków

Uczucie, które połączyło następcę brytyjskiego tronu z Camillą, wywołało skandal i lawinę komentarzy. W książce autorstwa Iwony Kienzler pt. "Karol i Camilla. Nowy król i miłość jego życia" odkrywamy historię związku Karola z Camillą Parker Bowles i dowiadujemy się m.in., jak wiele poświęciła ona dla nowego króla Zjednoczonego Królestwa. Romans ówczesnego księcia Karola z Camillą Parker Bowles trwał od lat 70. XX wieku. Jednak dopiero po 35 latach, 9 kwietnia 2005 roku, para stanęła na ślubnym kobiercu. Zanim jednak do tego doszło, ich miłość musiała przetrwać wiele: rozwody z ówczesnymi współmałżonkami, tragiczną śmierć księżnej Diany, a także negatywny odbiór brytyjskiego społeczeństwa. Uczucie króla Karola i Camilli Parker Bowles można zaliczyć do najbardziej skandalicznych związków miłosnych, jakie miały miejsce w historii brytyjskiej monarchii. Z biografii autorstwa Iwony Kienzler dowiemy się jednak, że króla Karola nie można określić jednoznacznie jako bezdusznego męża zdradzającego żonę, a Camilli jako kobietę, która tylko czekała na rozpad jego młodego małżeństwa. Poznamy historię ich uczucia, które jest dowodem na to, że prawdziwa miłość może oprzeć się wielu przeciwnościom losu. Pomimo upływu lat małżonkowie wciąż wyglądają na zakochanych i są dla siebie oparciem.

Mike i Olivia nienawidzą się od zawsze. Kiedy byli dziećmi, bez przerwy sobie dokuczali. Ich kontakt się urwał, kiedy Olivia wyjechała do szkoły z internatem. Jednak teraz powróciła. Mike nie poznaje na ulicy dziewczyny, której nie lubił niemal całe swoje życie. Olivia już nie ma aparatu na zębach ani denerwujących warkoczyków. Olivia też go nie poznaje, i kiedy dowiaduje się, że chłopak, który ją zaczepił na ulicy to

Dalsze losy Marty, młodej znachorki, z którą Sabine Ebert zapoznała czytelnika w "Tajemnicy znachorki". Przekonaj się, co grozi oskarżonej o czary kobiecie, sięgnij po "Zniknięcie znachorki". "Zniknięcie znachorki" to kontynuacja "Tajemnicy znachorki", w której autorka, Sabine Ebert, przybliżyła czytelnikowi główną bohaterkę, młodą znachorkę, Martę, jednocześnie opowiadając dzieje powstania Freibergu. Marta niezwykle skutecznie potrafi leczyć wszelkiego rodzaju schorzenia i dolegliwości, co oczywiście nie jest dobrze postrzegane przez duchownych. Znachorzy muszą być bardzo ostrożni, by nie zostać oskarżonymi o czary. Marta, wraz ze swym mężem, Chrystianem, oraz dziećmi, mieszka w założonej przez małżonków osadzie. Są szczęśliwym małżeństwem, dzieci dostarczają im nieustannej radości, a osada wciąż się bogaci. Marta jednakże odczuwa coraz silniejszy niepokój. Jej dar jasnowidzenia przygotowuje ją w ten sposób na zbliżające się niebezpieczeństwo. I faktycznie, jest rok 1173, a jej wróg, rycerz Randolf, powraca z pielgrzymki do Jerozolimy. Marta spodziewa się, że Randolf nie spocznie, dopóki się nie zemści. Niespodziewanie kobieta zostaje porwana z domu swojej przyjaciółki. Niebawem zostaje oskarżona o uprawianie czarów i przyjdzie jej stanąć przed sądem kościelnym. Potem poddana zostanie okrutnym torturom. Czy ukochany Chrystian będzie w stanie ją uratować? Rozpaczliwe poszukiwania nie przynoszą efektu, po uwięzionej w biskupich lochach znachorce zaginął wszelki ślad? Cykl powieści o mieszkańcach Chrystianowa składa się z pięciu tomów: "Tajemnica znachorki", "Zniknięcie znachorki", "Wybór znachorki", "Klątwa znachorki" i "Marzenie znachorki". Autorka łączy w swojej sadze wątki historyczne oraz fikcyjne wydarzenia, umiejscowione na terenie XII-wiecznych Niemiec. Sabine Ebert to jedna z najpopularniejszych niemieckich autorek kobiecych powieści historyczno-przygodowych. Absolwentka iberystyki i historii Ameryki Łacińskiej. Po studiach pracowała jako dziennikarka prasowa, później radiowa i telewizyjna, równolegle pisząc książki historyczne. "Tajemnica znachorki" to jej literacki debiut.

Erich von Däniken stawia pytania, jakich nikt nie ośmielił się zadać. A pytań, na które oficjalna nauka nie ma odpowiedzi, jest coraz więcej. Nasza planeta od tysiącleci gości przybyszów z kosmosu, którzy od początku kontaktu wpływają na dalszy rozwój ludzkości. Erich von Däniken od 50 lat tropi kosmiczne ślady, a z naukowych badań wyciąga niezwykłe wnioski. 25 000 lat temu istniał ogólnoświatowy kod informacyjny w postaci ujednoliconych symboli geometrycznych. Dlaczego nikt nie postanowił zbadać pierwszego pisma ludzkości?! Francuska astronomka odkryła w grotach Lascaux sprzed 17 000 lat precyzyjne rysunki konstelacji gwiezdnych. Kto wtedy był w stanie przeprowadzić takie obserwacje gwiazdozbiorów i zapisać na skalnej ścianie jaskini? Dysk z Nebry sprzed 4 000 lat to najstarsza odnaleziona mapa nocnego nieba. Kto zapisał takie obserwacje astronomiczne na dysku w połowie epoki brązu Megalitowe gigantyczne fortece i mury w Peru zostały wybudowane nie przez Inków, lecz tysiące lat przed powstaniem ich imperium. Kto w takim razie był ich budowniczym? „Ciekawość zakazana!” przynosi nowe dowody słuszności tezy Dänikena. Wraz ze znakomitymi naukowcami, takimi jak profesor Navia, Peter Fiebag, Reinhard Habeck czy Hartwig Hausdorf, autor prezentuje nowe odkrycia, które po raz kolejny dowodzą jednego: przebieg najdawniejszych dziejów ludzkości jest przedstawiany w sposób fałszywy!

Prawdziwe historie odwagi w czasach hitlerowskiej zagłady obejmują nie tylko opowieści z frontu. Udowadnia to oparta na faktach książka "Siostry z Auschwitz" autorstwa Roxane van Iperen. Holandia w czasach drugiej wojny światowej była miejscem niebezpiecznym dla każdego Żyda, który nie zdołał wydostać się spoza zasięgu reżimu hitlerowskiego. Doskonale zdawały sobie z tego sprawę dwie żydowskie siostry - Janny i Lien Brilleslijper. Mimo to zdecydowały się poprowadzić jeden z największych w Holandii azyli dla osób uciekających przed nazistami. Gdy w całym kraju do obozów koncentracyjnych wywożono ostatnich Żydów, w ukryciu toczyło się w miarę normalne życie tych, którzy zdołali się schronić. Z każdej strony czają się jednak niebezpieczeństwa. Współpracujący z hitlerowcami kolaboranci oraz sąsiedzi należący do partii nazistowskiej nie spoczną, póki nie dojdą do prawdy o tym miejscu... "Siostry z Auschwitz" trzymają w napięciu od pierwszych stron, chociaż zdajemy sobie sprawę, jaki los czeka bohaterów.

"Pruski lód" Adama Węgłowskiego to powieść, która porywa czytelników z wygodnych foteli wprost na Mazury w XIX wieku, gdzie wciąż czuć w powietrzu pradawne wierzenia, a dowiedzenie zbrodni jest znacznie trudniejsze niż w naszych czasach. W tej powieści Mazury nie są przedstawione jako raj na Ziemi, ale raczej kraina, która ułatwia wysyłanie ludzi wprost do piekła. Jest koniec XIX wieku, a Polska znajduje się pod zaborami pruskim, austriackim i rosyjskim. Trwa mroźny grudzień, kiedy z Ełku w Prusach Wschodnich w podróż wyrusza kilka osób. Każda z nich skrywa jakiś sekret i nie wiadomo, kto tutaj jest katem, a kto ofiarą. Nie wiadomo również, które z nich szuka zemsty, które miłości, a które dawnych skarbów. Zapomniany świat przesądów i tradycji mazurskich staje się scenografią dla niesamowitych wydarzeń. Nacjonalistyczne obsesje całej Europy i pruski militaryzm zdają się docierać nawet tutaj, gdzie swoim urokiem zachwycają wielkie jeziora i obszerne lasy.

"Idąca" autorstwa Samar Jazbek to niezwykle poruszająca opowieść o Rimie, młodej dziewczynie, która nie mówi, ale za to nieustannie chodzi. Główna bohaterka, od dzieciństwa uważana za "inną" przez społeczność, żyje wśród okropieństw wojny domowej w Syrii. Rima, urodzona i wychowana w Syrii, żyje w świecie słów i obrazów. Była świadkiem przerażających scen: punktów kontrolnych, tortur i ataków bombowych. Jedyne pocieszenie stanowiły dla niej książki, zwłaszcza "Alicja w Krainie Czarów" i "Mały Książę", które wkradły się do jej świadomości, zacierając granice między wyobraźnią a rzeczywistością. Ta niezwykła perspektywa przedstawia wojnę jako przerażający, niezrozumiały koszmar. Zanurzając się w wewnętrzny świat Rimy, Jazbek ukazuje piekło wojny cywilnej w Syrii. "Idąca" to próba zrozumienia niewyobrażalnej przemocy, która wybuchła w tym kraju, przez pryzmat jednej, niezwykłej dziewczyny. W swojej powieści autorka odważnie przedstawia wojnę, przekraczając tradycyjne ramy literatury i dotykając tego, co często jest trudne do wyobrażenia.

"Ludzie, których spotykamy na wakacjach" Emily Henry to niezwykle urokliwa i pełna ciepła opowieść o drugiej szansie, która rozgrzewa serca i przypomina o magii letnich dni. To historia, która wciąga od pierwszej strony, ukazując, jak cienka granica dzieli przyjaźń od głębszych uczuć i jak wiele może się zmienić, gdy odważymy się stawić czoła przeszłości. Poznaj Poppy i Aleksa, dwoje ludzi, którzy na pozór nie mogliby być bardziej różni. Ona – żywiołowa dusza towarzystwa, z głową pełną marzeń o dalekich podróżach. On – spokojny introwertyk, ceniący sobie wieczory z dobrą książką i domowe zacisze. Ich wspólna, przypadkowa podróż jedenaście lat temu zapoczątkowała niezwykłą przyjaźń, która kwitła pomimo dzielących ich kilometrów. Przez lata, co wakacje, spotykali się, by spędzić wspólnie niezapomniany, letni tydzień, tworząc rytuał, który stał się dla nich obojga fundamentem. Każde lato przynosiło nowe wspomnienia, śmiech i poczucie przynależności, niezależnie od tego, co działo się w ich życiu przez resztę roku. Aż do pewnego momentu. Dwa lata temu coś się zepsuło, a ich wyjątkowa więź runęła, pozostawiając pustkę i ciszę. Od tamtej pory milczą. Poppy, choć osiągnęła wszystko, o czym marzyła – popularnego bloga, wymarzoną pracę w Nowym Jorku i możliwość podróżowania po całym świecie – czuje, że w jej życiu brakuje dawnego blasku. Sukces zawodowy i egzotyczne miejsca nie są w stanie wypełnić luki po utraconej przyjaźni. Kiedy w końcu uświadamia sobie, że ostatnie chwile prawdziwego szczęścia wiązały się z wakacjami spędzonymi u boku Aleksa, podejmuje odważną decyzję. Postanawia odnowić kontakt i po raz ostatni przekonać go, by spędzili razem letnie dni. Czy ta książka Emily Henry to szansa na odnowienie wakacyjnej przyjaźni? Poppy ma tylko tydzień, by naprawić to, co wydawało się bezpowrotnie zepsute. Tydzień, by przypomnieć sobie i Aleksowi o wszystkim, co ich łączyło, o wspólnie przeżytych przygodach i niedopowiedzianych słowach. Musi jednak unikać jednego tematu, tej "wielkiej kwestii", która zawsze wisiała w powietrzu i której konfrontacja mogłaby ostatecznie zniszczyć resztki ich relacji. Czy uda im się ponownie odnaleźć wspólny język i odbudować utracone zaufanie, a może nawet coś więcej? "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" to mistrzowsko poprowadzona opowieść o tym, jak trudne bywa zmierzenie się z prawdą o własnych uczuciach i jak często to, czego najbardziej się boimy, jest jednocześnie tym, czego najbardziej pragniemy. Czytelnicy doceniają tę powieść za lekkość stylu Emily Henry, która sprawia, że strony same się przewracają. Wielu odbiorców zwraca uwagę na autentyczność bohaterów – Poppy i Aleksa, z którymi łatwo jest się zidentyfikować i których losy śledzi się z prawdziwym zaangażowaniem. Podkreśla się również inteligentny humor i wzruszające momenty, które idealnie się uzupełniają, tworząc niezwykle satysfakcjonującą lekturę. Książka jest ceniona za to, że porusza ważne tematy dotyczące relacji międzyludzkich, poszukiwania szczęścia i odwagi do podążania za głosem serca, a wszystko to w otoczeniu urokliwych wakacyjnych scenerii. To tytuł, który potrafi wywołać uśmiech na twarzy i jednocześnie skłonić do refleksji nad własnymi wyborami i życiowymi drogami. "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" to idealna propozycja dla każdego, kto szuka powieści pełnej emocji, ciepła i nadziei. Odkryj magię uczuć w romansie "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" Zanurz się w tej historii, która udowadnia, że czasem trzeba pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa i zaryzykować, by odzyskać to, co najważniejsze. Czy Poppy i Alex znajdą odwagę, by przestać uciekać przed własnymi uczuciami i wreszcie wyznać sobie prawdę? Przekonaj się, jak potoczą się losy tej niezwykłej pary i czy letnie wakacje znów staną się dla nich synonimem miłości i szczęścia. Sięgnij po tę książkę Emily Henry i daj się porwać w podróż pełną emocji, niezapomnianych chwil i nadziei na drugą szansę!