Ja, kochanka

Prawdy nie ukryje ani lód, ani noc polarna. Nawet jeśli będą milczeć... Siglufjördur, małe rybackie miasteczko na północy Islandii, jest jak pułapka. Wciśnięte w głęboki fiord, rzadko widzi słońce. Jedyna droga, którą można stąd uciec, prowadzi przez stary tunel zasypany śniegiem aż do wiosny. Tu wszyscy wiedzą o sobie wszystko. I wszyscy milczą. Ari Thór Arason studiował filozofię i teologię, ale skończył szkołę policyjną.

W kraju, w którym rzekomo nikt nie czyta, jego książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy. W wieku trzydziestu lat został najpopularniejszym współczesnym polskim pisarzem. Kim jest? Jak tworzy? W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu, niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka – dzięki czemu pozycja ta to nie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu własnej powieści, lecz porywająca, zabawna i momentami poruszająca lektura.

Dwadzieścia międzywojennych lat– kolorowych i szarych. Biednych i bogatych. Pełnych nadziei i zwątpienia. Wyjątkowych – jak nigdy wcześniej i nigdy później. Dwie kobiety - Irena i Teresa. Pierwsza ma wszystko: męża, kochanka, wymarzone dzieci, wykształcenie, dobrobyt. Drugiej wszystkiego brakuje: miłości, szczęścia, pracy i pieniędzy. Irena Krzywicka - skandalistka, demoralizatorka, uwikłana w głośny romans. Teresa Kulebianka - od losu dostała słabe karty. Chciała się wyrwać z biedy rodzinnego domu i nigdy tam nie wrócić. Obu życie wystawiło wysoki rachunek za podążanie za pragnieniami. Kiedy się spotykają, Irena jest na szczycie, Teresa - na samym dole. Ta znajomość je odmieni, zwłaszcza że nic nie może przecież wiecznie trwać - ani nieszczęście, ani szczęście... Piękna powieść osadzona w realiach epoki, ze słynną Ziemiańską, teatrzykami rewiowymi i salonami literackimi, z postaciami takimi jak Irena Krzywicka i Tadeusz Boy-Żeleński.

"Dziękuję! Jak dobrze mieć sąsiadów. Książka o wspólnocie i o tym, żeby nie oceniać po pozorach" autorstwa Rocio Bonilli to publikacja przede wszystkim o przyjaźni, empatii oraz wzajemnej życzliwości. Zwraca również uwagę na to, by wystrzegać się oceniania innych po pozorach. Gdy sąsiedzi się nie znają, mogą jedynie przypuszczać i snuć teorie na swój temat. Poważny mężczyzna w garniturze pewnie nie przepada za dziećmi i nie chciałby rozmawiać z mamą dziesięciu kurcząt. I raczej nikt nie marzy o tym, by przyjaźnić się z ogrem. Czy tak jest rzeczywiście? Pewnego razu dochodzi do awarii, która staje się początkiem niespodziewanych zdarzeń. Wszyscy sąsiedzi mają doskonałą okazję, by przekonać się, że fantastyczna przygoda nie zawsze zaczyna się tak, jak mogliby sobie wyobrazić. Wydarzenie to stanowi początek wspólnej, przepełnionej przyjaźnią drogi. Publikacja ta to świetna pozycja na współczesne, zabiegane czasy, w których zaniedbuje się wszelkie relacje. Bonilla ukazuje historię zwierzęcych bohaterów, którzy mieszkają obok siebie, lecz prawie nic o sobie nie wiedzą. Wszystko się zmienia się na lepsze, gdy zostają zmuszeni poznać się bliżej.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

"Odcienie czerwieni" to tom 1 serii "Odcienie", która opowiada poruszającą i niezwykle intensywną historię miłosną, pełną niebezpieczeństw i niepewności. Izabela Sarnecka jest psychologiem policyjnym i profilerką, która pomaga kolegom z pracy w śledztwach i wytypowaniu potencjalnych sprawców przestępstw. Już podczas swoich studiów Izabela nabrała pewności, że jedna osoba stoi za wieloma morderstwami w Polsce - mężczyzna znany jako Bystry. Artur jest szefem mafii, która działa głównie na linii Polska-Skandynawia i doskonale wie o poczynaniach Izabeli. Kiedy w końcu stają twarzą w twarz, Artur wydaje na nią wyrok śmierci, jednak odwleka jego wykonanie. Zanim jednak do tego dojdzie, Artur chce się przekonać, na co stać Izabelę i jak duże stanowi dla niego zagrożenie. W międzyczasie Izabela i Artur zaczynają grę w kotka i myszkę, w której niebezpieczeństwo i niepewność są stale obecne. Oboje wiedzą, że nic nie powinno ich łączyć, ale pokusa jest zbyt silna, żeby jej oprzeć. Jak długo Artur pozwoli Izabeli na tę grę i czy w końcu ją przerwie? Czy wzajemne uczucie i pokusa będą silniejsze od dawnych porachunków? Jeśli jesteście fanami powieści obyczajowych pełnych dreszczyku emocji, to książka "Odcienie czerwieni" na pewno przypadnie Wam do gustu. Autorką jest Magdalena Szponar, która na swoim koncie ma kilka innych serii książkowych, m.in. "Cztery żywioły".

Linda to trzydziestotrzyletnia dekoratorka wnętrz ze sporym bagażem romansowych doświadczeń. Doskonale wie, że jej wady – pożądliwość, gniew, lenistwo i łakomstwo – są jej siłą. A kiedy czegoś pragnie, musi to zdobyć i nie prosi o pozwolenie. Wielu już próbowało ją zmienić, naprawić liczne niedoskonałości, ale jak dotąd nikomu się to nie udało. Jedyną osobą, która naprawdę ją

Nocne awantury, pilnowanie i próbowanie bimbru, gotowane penisy zamiast klusek, powtarzające się ataki padaczki alkoholowej ojca i dzieciństwo bez matki, która postanowiła uciec do Włoch - to tylko niektóre ze wspomnień Barbary. Najpierw oswaja je samotnie w kącie za kredensem, potem szuka miłości i zapomnienia w ramionach kochanków; pragnie tylko, by mieli ciemne oczy jak jej tato… Przeżyje wiele trudnych chwil i rozczarowań zanim zrozumie, że ma prawo do bycia szczęśliwą. Ale czy miłość, którą odnajdzie, nie okaże się zakazana? Błękitny Księżyc, czyli trzynasta w roku pełnia, zdarza się rzadko. Lecz to, co rzadkie, nie jest niemożliwe. Dotarcie do miejsca, w którym dziś jestem, nie zabrało mi paru miesięcy lub lat. To była moja całożyciowa wędrówka, ucząca mnie jak mam przeżyć swoje życie. To były setki złych i dobrych decyzji. Dorosłe dzieci alkoholików mówią często o tym, jak ich życie jest popaprane i pozbawione wartości. Kiedyś też byłam zagubiona. Błądząc, usprawiedliwiałam się przed sobą, że to wszystko przez moją skazę w sercu. Teraz wiem, że mogę być panią swojego życia.