Ja, kochanka

Sięgnij po książkę pod tytułem "W twoją stronę" napisaną przez Karolinę Winiarską i przekonaj się, czy dwie siostry, które różni właściwie wszystko, będą w stanie wreszcie się do siebie zbliżyć! Z rodziną łączą nas więzy krwi. Nie zawsze są one jednak wystarczającym czynnikiem gwarantującym cieszenie się stabilną, bliską relacją stanowiącą wzajemne oparcie w trudnych chwilach. Łucja i Felicja to siostry, które nigdy nie były ze sobą zbyt blisko. Ich dzieciństwo dalekie było od bajki, gdyż dziewczynki zostały porzucone przez matkę, która zrezygnowała z domowych obowiązków, aby robić karierę. To trudne doświadczenie ukształtowało je, tworząc z nich silne i niezależne kobiety. Felicja straciła narzeczonego w dramatycznych okolicznościach i choć uchodzi za realizującą się zawodowo kobietę sukcesu, wciąż nie czuje się w pełni szczęśliwa. Z kolei Łucja wychowuje dwójkę dzieci wraz z mężem, który skupia się na pracy do tego stopnia, że zapomina o domowym ognisku. Ich małżeństwo wisi na włosku. Czy wspólny wyjazd Łucji i Felicji w rodzinne strony sprawi, że kobiety wreszcie odnajdą w sobie bratnie dusze?

Nowe miejsce zamieszkania rodziny Spencerów jawi się jako oaza spokoju. Wszystko wydaje się na pozór bez zarzutu. Jak się okazuje, ma też swoją mroczną stronę, którą odsłania mrożąca krew w żyłach powieść "Sygnał". Przeprowadzając się do Michigan Falls, Spencerowie mieli wielkie nadzieje. Tom jest pisarzem a jego żona prezenterką telewizyjną. Towarzyszy im ich troje dzieci - chłopcy Owen i Chad oraz dziewczynka o imieniu Zoey. Miasteczko ze swoją sielankową atmosferą stanowiło doskonały dla nich wybór. Tym bardziej jeśli pragnie uciec się od zgiełku i zaznać wytchnienia. Mimo to pod tym płaszczykiem spokoju kryje się zło w różnych postaciach. Już wkrótce nowi mieszkańcy Michigan Falls doświadczą prawdziwego koszmaru. W domu Spencerów zaczynają dziać się dziwne i niewyjaśnione zjawiska. Z niewiadomych przyczyn Zoey płacze w nocy krzycząc i rzucając się dziko. Pojawiają się też cienie, które można ujrzeć w ciemnych kątach pomieszczeń - tak jakby wyciągały swoje macki w stronę ofiar. Takich sytuacji jest coraz więcej, wszystko to napawa grozą i nie wróży niczego dobrego. Miasteczko także doświadcza wielu tragedii. Mają miejsce okrutne morderstwa. Narastają pogłoski o praktykowaniu czarów. Do tego dochodzi istota grasująca w lesie, która ściga młodych ludzi. Na domiar złego w trakcie rozmów telefonicznych słychać wrzaski. A to tylko czubek góry lodowej z długiej listy potworności, których jest coraz więcej. Te tajemnice postanawiają rozwiązać mieszkańcy Michigan Falls, żeby odkryć mroczny sekret. "Sygnał" nawiązuje do kultowych dzieł Stephena Kinga i H.P. Lovecrafta, a także do serialu "Stranger Things". Fani literatury grozy mogą szykować się na dreszczyk emocji i wciągającą powieść w najlepszym stylu. Postarał się o to Maxime Chattam - autor "Trylogii zła", "Zewu nicości" czy "Obietnicy mroku". Prezenty na Wielkanoc 2024 - Pomysły na Upominki Wielkanocne

„Księga urodzaju” to słodko-gorzka opowieść o ludziach, przyrodzie i miłości kojącej ból. Uwikłana w wielkomiejskie życie Luiza kupuje działkę, żeby schować się na niej przed całym światem. Chce uciec od wszystkiego, co przypomina jej o osobistej tragedii, z którą nie potrafi się uporać. Przekraczając bramę Rodzinnego Ogrodu Działkowego „Morele”, nie wie nic o grządkach, hortensjach czy pędrakach, ale przede wszystkim nie ma pojęcia, jakich ludzi spotka za ogrodową siatką. Wkrótce odkryje, że życie w „Morelach” nie ogranicza się do pielenia rabat, a działkowcy mają swoje namiętności oraz mroczne sekrety. Wystarczy zajrzeć do piwniczki pod podłogą starej altany…

"Our Violent Ends. Burzliwe zakończenia. These Violent Delights. Tom 2" Chloe Gong to już drugi tom pasjonującej historii o niedozwolonej miłości w Szaghaju lat dwudziestych XX wieku, która nie znika z list bestsellerów "The New York Timesa". Gwarne i kolorowe miasto staje się tutaj piękną scenografią dla perypetii głównych bohaterów, którzy, chcemy tego czy nie, niezwykle przypominają losy Romea i Julii. Jest rok 1927, a mieszkańcy Szanghaju coraz mocniej odczuwają zbliżającą się rewolucję. Juliette poświęciła swój związek z Romą, a teraz musi zrobić wszystko, aby utrzymać się na czele Szkarłatnego Gangu. Nie jest to łatwe i dziewczyna wie, że wystarczy jeden błąd, aby sytuację wykorzystał jej kuzyn. Tymczasem Roma marzy o śmierci Juliette, ponieważ wierzy w to, że to ona zabiła jego przyjaciela. Mężczyzna jest pogrążony w żałobie, a do tego stracił kontakt z Benediktem. Roma pragnie naprawić wszystko, nawet jeśli będzie musiał zabić kobietę, którą kocha i nienawidzi jednocześnie. Para będzie musiała jednak odłożyć na bok prywatne sprawy, aby razem zmierzyć się z rewolucją i politycznymi intrygami.

Angielska proza w wieku XVIII zakwitła z niespodziewaną bujnością. Wydaje się, jakby tajne siły, które kierowały pisarzy poprzedniej epoki w dziedzinę powieści, dojrzały teraz naprawdę i zaczęły wydawać owoce. Na krótkiej przestrzeni czasu przeznaczonej dla jednej generacji, pojawiły się arcydzieła, które stanowią chlubę powieści angielskiej. Rzecz jednak znamienna, że kiedy dzisiaj spoglądamy na ten fenomenalny rozkwit pisarstwa tamtego czasu, to nie czterej wielcy twórcy, uznawani przez ówczesną krytykę za najwspanialszych (Richardson, Fielding, Smollett i Sterne) wysuwają się na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o żywotność i poczytność, lecz dwaj inni pisarze, mianowicie Daniel Defoe, autor Robinsona Crusoe, i Oliver Goldsmith, autor Plebana z Wakefieldu. To oni wygrali nagrodę wieczności, jaką jest pamięć ludzka, i gdy tamci sta¬nowią w dużej mierze zapomniane, zatopione grody, oni wystrzelają wysoko ponad toń czasu. Robinsona Crusoe czyta do dzisiaj każde dziecko. Pleban z Wakefieldu stanowi do dziś żelazny repertuar milionowych rzesz czytelniczych świata. Jakże się to stało? Dzięki jakim zaletom Pleban z Wa¬kefieldu stawił czoło żywiołom czasu i żyje do dzisiaj w wyobraźni? Przyczyna tkwi w głównej postaci utworu, w proboszczu z małej, imaginowanej osady w środkowej Anglii, doktorze Karolu Primrose, w którego autor tchnął tyle miłości, uczucia, życia i cnoty, tyle cierpliwości okazanej podczas ciężkich przejść i nieszczęść, że wyżłobiła w umy¬słach czytelników równie głębokie ślady jak biblijna opowieść Starego Testamentu o cierpliwym Hiobie, nawiedzanym klę¬skami z rozkazu Jahwe…

Jedna z absorbujących powieści Laili Shukri. Sięgnij po nią i przekonaj się, jak wygląda życie kobiety w arabskiej rzeczywistości. Czy naprawdę przypomina ona cudowną bajkę? "Jestem jedną z żon" to książka, która opisuje arabską rzeczywistość, widzianą oczami kobiety z Europy. Historia w niej zawarta może wstrząsać, pokazując czytelnikowi, jak bardzo różni się tamtejsza kultura od tej, którą znamy i z którą mamy do czynienia na co dzień. Alicja i jej przyjaciółka prowadzą zwyczajne życie w Polsce. Obie pracują w butiku i takie zajęcie w ogóle ich nie satysfakcjonuje. Często marzą, by się wyrwać, odpocząć od szarej codzienności, z jaką muszą się nieustannie zmagać. Kiedy nadarza się okazja na krótki wyjazd do Dubaju, kobiety nie zastanawiają się ani chwili. Dzięki znajomościom ich przyjaciółki, Sandry, obie mogą tam naprawdę korzystać z życia. Na luksusowym jachcie Alicja poznaje bogatego szejka i z miejsca się w nim zakochuje. Bez wahania decyduje się na szybki ślub, który miałby umożliwić jej wybrankowi nawiązanie intymnej relacji. W pierwszej chwili wszystko wydaje się cudowne, jak wyjęte z najpiękniejszego snu. Problem w tym, że po powrocie z Omanu, Alicja zderzy się z bolesną rzeczywistością, której się nie spodziewała: nie jest i nie będzie jedyną żoną szejka. Czy poradzi sobie z tą świadomością i przystosuje się do nowych warunków życia? Czy może postanowi uciec, co wcale nie będzie takie proste?

„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa…” Chyba wszyscy znamy ten wiersz. A co wiemy o jego autorze? Poznajcie Juliana Tuwima – chłopca, który uwielbiał jaszczurki i eksperymenty, ale najbardziej kochał słowa. I tak jak dzieci często budują najdziwniejsze maszyny ze śrubek, sprężynek lub klocków, tak Julek bawił się wyrazami, tworząc z nich niecodzienne konstrukcje. A że czasami niedorzeczne i może trochę… bzdurne? W tym tkwi największa radość! Michał Rusinek w pełnej humoru historii o małym Julku i dorosłym Julianie – Panu Słowiku – pokazuje, że warto robić to, co się kocha. Bo przecież z takiego „bzdurzenia”, jak poeta nazywał pisanie wierszy, mogą powstać piękne rzeczy.