Cwaniaki

Zabawne i poparte naukowo wyjaśnienia różnic między kobietami a mężczyznami, które pomogą lepiej zrozumieć przeciwną płeć. Mężczyźni nie słuchają tego, co się do nich mówi, dlatego że są egoistami i egocentrykami. – Nie. Kobiety mają zawsze ostatnie słowo, dlatego że mówią więcej niż mężczyźni. – Nie. Mężczyźni nie pomagają w domu, dlatego że ich zdaniem kobiety radzą sobie z tym lepiej. – A to

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Czy rewolucyjne przewroty polityczne zawsze muszą nieść za sobą tysiące, jeśli nie miliony ofiar? Dojście do władzy bolszewików zostało okupione śmiercią wielu istnień ludzkich. Czy tak się musiało stać? To pytania, na które poszukuje odpowiedzi Max Czornyj w książce "Czerwony terror". Autor skupia się przede wszystkim na analizie postaci przywódcy bolszewików i twórcy aparatu "czerwonego terroru" - Włodzimierza Ilicza Lenina. Pokazuje jego drogę do władzy w państwie, usłaną morzem ofiar - zarówno zwykłych obywateli Rosji, jak i najbliższych współpracowników bolszewickiego przywódcy - tych, którzy nie zgadzali się z objętą strategią polityczną oraz metodami działania i ośmielili się wyrazić swój sprzeciw. "Czerwony terror" to przygnębiające studium zbrodni, za którymi stoją osobiste ambicje, ale i niezachwiana wiara w to, że słuszność idei usprawiedliwia każdą niegodziwość i mord. To opowieść o narodzinach państwa opartego na aparacie terroru.

Nowy przekład powieści, za którą pisarz otrzymał prestiżową i najstarszą brytyjską nagrodę literacką James Tait Black Memorial Prize. Książka jest satyrą na społeczeństwo amerykańskie z jego pędem do bogacenia się i obsesją na punkcie młodości. Dotyka także wciąż aktualnych kwestii filozoficznych i społecznych związanych z sytuacją gospodarczą i polityczną. Ta opowieść o zdradzie, pożądaniu bogactwa i młodości za wszelką cenę trafnie nawiązuje do współczesnej kondycji człowieka i zmusza do głębokiej refleksji nad światem i własnym życiem. Przekład został uzupełniony przypisami, ponieważ w powieści tej pojawiają się już elementy późniejszej „filozofii wieczystej” autora, a właśnie ta filozofia wywarła głęboki wpływ na kontrkulturę lat 60.

Przeminęło z Wiedźmą to pasjonująca powieść, która przenosi czytelników do magicznego Krakowa, miasta pełnego tajemnic i niebezpieczeństw. W tej opowieści, w której spotykają się potężne czarodziejki, demony oraz alchemicy, z każdą stroną odkrywamy nowe wątki, które wciągają w wir niezwykłych wydarzeń. Kraków - miasto magii i legend Akcja rozgrywa się w Krakowie, stolicy Polanii, gdzie w mrocznych zakamarkach kryją się demony, a w podziemiach czai się niebezpieczeństwo. Bohaterowie, czarownica Sara i tajemniczy latawiec Boreasz, wyruszają w podróż, która ma zaskakujące konsekwencje. Ich przygoda wprowadza ich w świat morderstw alchemików, a także przyciąga uwagę Kaliny Sapiehy, najpotężniejszej czarodziejki w kraju. Czy uda im się przejść przez labirynt intryg i niebezpieczeństw, zachowując przy tym życie i duszę? Główne postacie i ich historie Sara, na pierwszy rzut oka zwykła nastolatka, skrywa wiele tajemnic. Jej przeszłość, pełna trudnych doświadczeń, na zawsze ją naznaczyła. W miarę jak rozwija się fabuła, poznajemy nie tylko jej historię, ale także relacje z innymi postaciami. Boreasz, z jego własnymi motywacjami, staje się nieodłącznym towarzyszem w tej niebezpiecznej podróży. Razem przemierzają krainę, w której magia przeplata się z rzeczywistością. Tematyka odwagi i przyjaźni Przeminęło z Wiedźmą to nie tylko opowieść o magii, ale także historia o odwadze, przyjaźni oraz poszukiwaniu samego siebie. Sara staje przed wieloma wyzwaniami, które zmuszają ją do stawienia czoła swoim lękom i odkrywania prawdziwej siły. Każda strona książki przynosi nowe emocje, które sprawiają, że czytelnik pragnie zagłębić się jeszcze bardziej w tę intrygującą narrację. Wciągająca fabuła - idealna dla miłośników fantastyki i przygód. Barwne postacie - pełne tajemnic i złożoności, które dodają głębi opowieści. Magiczny Kraków - miasto, które staje się tłem dla niezwykłych zdarzeń i legend. Tematy uniwersalne - odwaga, przyjaźń oraz poszukiwanie własnej tożsamości. Nie czekaj dłużej, zanurz się w tę emocjonującą opowieść, która z pewnością dostarczy wielu wrażeń i skłoni do refleksji. Poznaj przygody Sary i Boreasza, przeżyj ich radości i smutki, a także odkryj, co naprawdę znaczy być czarownicą w świecie pełnym zagrożeń. Ta książka to idealny wybór dla tych, którzy szukają głębszego znaczenia w literaturze fantastycznej.

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.