Trio

"Piękne zgliszcza" Jessa Waltera to napisana z epickim rozmachem powieść, która zabierze Cię na włoskie wybrzeże lat 60. i do współczesnego studia filmowego w Hollywood. Usiądź wygodnie i daj się porwać w podróż pełną wzruszeń i niesamowitych przygód. Jest rok 1962, kiedy rozmarzony hotelarz spogląda na taflę Morza Liguryjskiego. Wybrzeże włoskie zachwyca malowniczością, ale jego uwagę przyciąga zjawisko jeszcze piękniejsze, a mianowicie jasnowłosa kobieta. Przebywa na pokładzie łodzi, jest ubrana na biało i przypomina anioła. Wkrótce okazuje się, że piękność jest amerykańską aktorką, która jest ciężko chora. Wiele lat później na zapleczu wytwórni filmowej pojawia się Włoch w podeszłym wieku, którego celem jest odnalezienie tajemniczej kobiety, którą widział na wybrzeżu włoskim pięćdziesiąt lat wcześniej. Ta powieść to wielowątkowa i wielopoziomowa historia o poszukiwaniu życia pełnego blichtru, błędach popełnianych przez wszystkich bez wyjątku oraz silnych uczuciach.

Mistrzyni kryminału znowu daje o sobie znać. Miłośnicy twórczości Agathy Christie z pewnością znają jej powieść ''Wigilia Wszystkich Świętych''. Z okazji wyreżyserowania filmowej adaptacji tego dzieła, warto poznać ''Duchy w Wenecji'' ze specjalnymi zapiskami scenarzysty Michaela Greena. Herkules Poirot znowu powraca. Nikt nie spodziewa się, że zwykła zabawa, która ma miejsce w Halloween, zakończy się tragicznie i przyjdzie czas na to, aby rzeczywiście zacząć się bać. W pewnym momencie beztroską imprezę przerywa niecodzienne wyznanie jednej z uczestniczek, Joyce Reynolds, która twierdzi, że niegdyś na własne oczy widziała, jak ktoś odbiera innej osobie życie. Towarzystwo uznaje, że dziewczyna zmyśla. Wszystko zmienia się, gdy Joyce zostaje zamordowana, a przerażeni zabawowicze odnajdują ją w jakże groteskowej scenie - jej twarz jest zanurzona w wiadrze z owocami. Nikt inny, oprócz Herkulesa Poirota oraz jego nietuzinkowej pomocniczki Ariadny Oliver, nie zdoła odkryć winowajcy. Czy zdążą, nim wydarzenia przybiorą jeszcze gorszy obrót? Jedno jest pewne - ta noc doprawdy okaże się emocjonująca.

Lucrezia ma szesnaście lat i od niespełna roku jest żoną księcia Ferrary. Jest też pewna, że mąż chce ją zamordować. Wyczuwa to w powietrzu, gdy pozuje do królewskiego portretu, uwięziona pod warstwą gorsetów i jedwabi. Widzi to w oczach służących, gdy czeszą i układają jej płomiennorude włosy. Czuje to w brutalnym męskim uścisku w małżeńskim łożu. Zobaczyła już na własne oczy, że książę Alfonso zrobi wszystko, by osiągnąć każdy swój cel. Jeszcze kilka miesięcy temu całe miasto świętowało jej zaślubiny, a ona cieszyła się swobodami, o jakich nie mogła marzyć w rodzinnym domu. Szybko orientuje się jednak, jaki jest warunek jej małżeńskiego szczęścia, a jeszcze szybciej – że nie będzie w stanie go spełnić. Jej los wydaje się przesądzony. Ale czy na pewno?

W świecie, gdzie reguły są nieugięte, a lojalność ma swoją cenę. Przedstawiamy „Ostatni deszczowy dzień. Bractwo Kruków. Dziedzictwo” – porywającą historię, która zabierze Cię w podróż pełną zakazanych pragnień, trudnych wyborów i nieoczekiwanych zwrotów akcji. To romans, który poruszy Twoje serce i zafascynuje misternie utkaną fabułą. Poznaj Dominica Kinga, mężczyznę, którego życie opiera się na ściśle określonych zasadach. Jajecznica zawsze nieścięta, kawa absolutnie czarna, piwo idealnie zimne, muzyka głośna, a samochody — szybkie. To więcej niż zwykłe preferencje; to manifest jego natury, nieugiętej i precyzyjnej. Pod tą kamienną fasadą kryje się jednak o wiele więcej niż tylko chłód i opanowanie. Dominic to postać złożona, której głębię odkrywamy stopniowo, zdanie po zdaniu, rozdział po rozdziale. Jest członkiem tajemniczego Bractwa Kruków, organizacji, która działa w cieniu, kierując się własnym, często bezwzględnym kodeksem. Jego dni wypełnia misja, a każde posunięcie jest kalkulowane z zimną precyzją, by osiągnąć cel Bractwa. Od dawna wydawało się, że nic nie jest w stanie naruszyć jego misternie zbudowanego świata, żadne emocje nie zdołają przebić się przez jego pancerz obojętności. Czy jednak w życiu pełnym strategii i ukrytych motywów, jest miejsce na coś, co wykracza poza wszelkie plany? Gdy los splata drogi Bractwa Kruków W ten z pozoru poukładany świat Dominica Kinga wkracza Cecelia. Jej pojawienie się jest niczym nagły, letni deszcz, który przynosi zarówno orzeźwienie, jak i niepokój. Cecelia to córka największego wroga Bractwa, a co gorsza, dziewczyna jego najlepszego przyjaciela. Od samego początku miała być jedynie środkiem do celu, pionkiem w złożonej grze o władzę i wpływy, kolejnym krokiem w realizacji misji Bractwa Kruków. Jednak to, co zaczyna się jako taktyczne posunięcie, szybko przeradza się w coś znacznie głębszego i intensywniejszego. Cecelia staje się dla Dominica nie tylko zakazanym pragnieniem, lecz także promieniem światła, który niespodziewanie wkrada się w jego ciemność. To ona swoim głosem przedziera się przez jego milczenie, budząc uczucia, o których istnieniu sam już zdążył zapomnieć. Między nimi rodzi się niebezpieczna, ale zarazem pociągająca więź, która zmusza Dominica do kwestionowania wszystkiego, w co do tej pory wierzył. Ich relacja to taniec na ostrzu noża, gdzie każdy niewłaściwy ruch może mieć katastrofalne konsekwencje nie tylko dla nich samych, ale i dla całego Bractwa. Wybory, które definiują przyszłość „Ostatni deszczowy dzień” to nie tylko emocjonujący romans; to także głęboka opowieść o walce wewnętrznej, lojalności i zdradzie, o tym, jak trudne wybory kształtują naszą przyszłość. Dominic musi zmierzyć się z pytaniem, co jest dla niego ważniejsze: misja i zasady Bractwa, czy uczucie, które zdaje się zaprzeczać wszystkiemu, co znał. Każdy wybór ma swoją cenę, a w tym przypadku może być ona wyjątkowo wysoka. Kate Stewart z mistrzostwem maluje portrety psychologiczne bohaterów, pozwalając czytelnikowi zanurzyć się w ich skomplikowany świat emocji. Autorka zabiera nas w podróż, gdzie granica między dobrem a złem, miłością a obowiązkiem, staje się płynna, a decyzje podjęte w jednej chwili rzutują na całe życie. Czytelnicy z ogromnym entuzjazmem podkreślają, jak wciągająca jest fabuła tego romansu, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, nie pozwalając na chwilę wytchnienia. Wielu odbiorców docenia również złożoność postaci, zwłaszcza Dominica, którego wewnętrzna przemiana jest przedstawiona w sposób niezwykle wiarygodny i poruszający. Chwalony jest także styl autorki – płynny, sugestywny i pełen emocji, który sprawia, że świat przedstawiony staje się niemal namacalny. Książka jest ceniona za umiejętne połączenie dynamicznej akcji z głębokimi rozważaniami na temat natury uczuć i konsekwencji podjętych decyzji. To opowieść, która zaangażuje Cię na wiele godzin i pozostawi w Tobie silne wrażenie, skłaniając do refleksji nad tym, co naprawdę liczy się w życiu. Zanurz się w świecie Bractwa Kruków i poczuj deszcz emocji, który zmyje wszystkie Twoje wcześniejsze przekonania. Sięgnij po „Ostatni deszczowy dzień. Bractwo Kruków. Dziedzictwo” i przekonaj się sam, jak potężna może być siła zakazanej miłości i czy da się uciec od przeznaczenia!

"Czarne Miasto" może okazać się jednym z najważniejszych debiutów tego roku. Niesamowita powieść o losach śląskiej rodziny utrzymana w konwencji realizmu magicznego. Gdzieś, pośród ulic Czarnego Miasta, zagubione jest mieszkanie Wandy. Jest ogromne, ale choć całkowicie wypełniają je meble i wspomnienia, kobieta nie czuje się tu ani dobrze, ani w pełni bezpiecznie. Jej mąż, Zdzisiek, zginął przed laty w kopalni. Było to tego strasznego dnia zaćmienia. Ludzie, którzy szukali schronienia w naprędce budowanych korytarzach, ginęli pod zwałami czarnego gruzu. Wanda nadal nie może otrząsnąć się po tej tragedii. Jej córki próbują żyć normalnie, lecz wyjazd do Białego Miasta okazał się nie do końca skutecznym lekarstwem. Nadal dręczą je wspomnienia. Nadal wraca do nich koszmar sprzed lat. "Czarne Miasto" Marty Knopik trudno sklasyfikować. Zresztą nie wydaje się to sprawą absolutnie konieczną, choć warto pokusić się o jakieś porównania dla wygody przyszłego czytelnika. To książka zupełnie inna od tych, które wypełniają większość księgarnianych półek. Balansuje na pograniczu tego, co realne i tego, co realności się wymyka. Utkana jest z czarów, wspomnień, ulotnych przeżyć i tajemnic zaklętych często w na pozór zwyczajnych przedmiotach. Możemy tu więc mówić o realizmie magicznym, jak w przypadku "Stu lat samotności" Marqueza czy jednej z najwspanialszych powieści Olgi Tokarczuk, "Prawiek i inne czasy". Marta Knopik stworzyła jednak opowieść unikatową i w pełni własną. "Czarne Miasto" czyta się znakomicie i z prawdziwą przyjemnością błądzić można po meandrach tej wielowarstwowej prozy.

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.

Epicka i poruszająca powieść o dziedzictwie amerykańskiego Zachodu! Wiosną 1849 r. Eli McCullough ma trzynaście lat, gdy grupa Komanczów szturmuje jego domostwo, brutalnie morduje matkę i siostrę chłopca, a jego samego zabiera do niewoli. Odważny i sprytny Eli szybko przystosowuje się do życia Komanczów: uczy się ich zwyczajów i języka, odpowiada na nowe imię, które otrzymał jako adoptowany syn wodza. Jako członek plemienia toczy wojnę z białymi, co utrudnia zrozumienia tego, kim naprawdę jest. Kiedy jednak choroby, głód i przytłaczająca liczba uzbrojonych Amerykanów dziesiątkują plemię, Eli zostaje sam. Ani biały, ani Komancz – musi na nowo znaleźć sobie miejsce w świecie. Zaczyna podróż pełną przygód, tragedii, ale i szczęścia, które odbijają się echem w życiu jego potomstwa. Z historią Eliego przeplatają się losy jego syna Petera – mężczyzny, który ponosi emocjonalne koszty dążenia ojca do władzy, oraz prawnuczki Eliego, Jeanne Anne – kobiety, która, która musi walczyć z zatwardziałymi rywalami, aby odnieść sukces w męskim świecie. „Syn” to wielopokoleniowa saga o losach teksańskiej rodziny McCulloughów – od czasów XIX-wiecznych najazdów Komanczów do XX-wiecznego boomu naftowego – dla której najważniejszą wartością jest ziemia i honor. To także książka niepokojąca i działająca na wyobraźnię, kontynuująca najlepszą tradycję amerykańskiego kanonu – łącząca pisarską sprawność Larry’ego McMurtry’ego z ostrością wyrazu Cormaca McCarthy’ego.

Jeśli zachwycasz się popularnym ostatnio serialem, a nie znasz książki - musisz to koniecznie nadrobić! "Dewajtis" to klasyka literatury, którą zdecydowanie warto poznać. Przenosimy się na Żmudź w końcu XIX wieku. Młody Żmudzin, Marek Czertwan, po śmierci ojca musi zająć się majątkiem Poświcie, który należał do jego zaginionego przyjaciela. Chciałby usamodzielnić się i pójść własną drogą, jednak wrodzone poczucie obowiązku nie pozwala mu na to. Jedyne ukojenie znajduje przebywając przy starym dębie - tytułowym Dewajtisie. Gdy wreszcie zaczyna mieć szansę na szczęśliwe życie, zakochując się w młodej Irenie, duma i lęk przed osądem innych nie pozwala mu na okazanie uczuć. Rodziewiczówna, pisarka kontrowersyjna jak na swoje czasy, stworzyła piękną, pozytywistyczną powieść, w której pokazuje XIX-wieczny etos pracy u podstaw. Jednocześnie jednak nie stroni od ukazania negatywnych cech ziemiaństwa polskiego w czasach zaborów. W powieść wpleciony jest też element baśniowy, którego symbolem jest stary dąb.