DyrdyMarki

"Sanitariuszka" to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami opowieść o dziewczynie, która wraz z innymi młodymi kobietami i mężczyznami podjęła heroiczną walkę o wolną ojczyznę. Amelia Bogdańska była niezwykle uzdolnioną pianistką. Talent muzyczny odziedziczyła po swoim tacie. Jej marzenia o światowej karierze przerwał wybuch II wojny światowej. Po śmieci ojca, który zginął z rąk okupanta, dziewczyna musiała zatroszczyć się o rodzinę. Imała się różnych prac, aby utrzymać siebie i młodszych braci. Wciąż miała nadzieję, że wojna wkrótce się skończy, a ona nie straciła szansy, by wystąpić na największych scenach Europy. Gdy Amelia dowiedziała się, że jej bracia zamierzają przystąpić do powstania warszawskiego, obiecała sobie, że musi ich ochronić. Podjęła decyzję, która na zawsze odmieniła jej los. Jako "Sanitariuszka" o pseudonimie Alika niosła pomoc rannym, nieustannie narażając własne życie. Nie zabrakło jej odwagi i determinacji, by wypełniać swoje posłannictwo, mimo że przeszła przez piekło...

Pisarz Owen Quine zaginął. Jego żona zleca sprawę prywatnemu detektywowi Cormoranowi Strike’owi. Kobieta sądzi, że mąż potrzebował kilku dni dla siebie, jak to zdarzało się już wcześniej. Strike ma go odnaleźć i sprowadzić do domu. W trakcie śledztwa okazuje się, że powód zniknięcia Quine’a może być znacznie poważniejszy niż podejrzewa żona. Pisarz właśnie ukończył rękopis będący jadowitym portretem niemal wszystkich

"Pracownia dobrych myśli" Magdaleny Witkiewicz to piękna opowieść o miłości, przyjaźni i tym, jak wiele mogą znaczyć ludzie znajdujący się wokół nas. Osią, na której zbudowana została fabuła tej książki, jest pokoleniowa relacja babci, matki i wnuka. Główny bohater, Florian, prowadzi kwiaciarnię, w której toczą się rozmowy bohaterów - mniej lub bardziej przypadkowych. Zlokalizowana jest ona przy Przytulnej 26 - nazwa ulicy doskonale oddaje klimat tego miejsca. Przed laty to tu swoją pracownię krawiecką prowadziła babcia Floriana, Pelagia. "Pracownia dobrych myśli" to pełna ciepła i wzruszeń powieść obyczajowa. Autorka wprowadziła do książki zróżnicowanych bohaterów. Florian uwielbia kwiaty i spełnia swoje marzenia, prowadząc własny lokal. Jego matka, Grażyna, jest ekscentryczną artystką. Ich rodzinę otaczają ludzie, którzy z czasem przestali być przypadkowo spotykanymi sąsiadami, a stali się najlepszymi przyjaciółmi. Z jednej strony to nieco wycofana Ewa, która po śmierci męża układa sobie życie na nowo. Z drugiej - zabawna Wiesława, producentka nalewek, która ma swoje centrum dowodzenia przy oknie. W kwiaciarni bywają też Norbert i Giga - kobieta dopiero co rozpoczęła pracę swoich marzeń. Sukces książki Magdaleny Witkiewicz po raz kolejny udowadnia, że czytelnicy potrzebują tego rodzaju lektur. Chcą się wzruszać, uśmiechać do siebie w tracie czytania i kończyć lekturę w dobrym nastroju.

"Sprawa diabła" to pasjonująca historia o miłości i przeciwnościach losu, ale też tragicznej historii i uprzedzeniach. W opowieści przeplatają się wątki historyczne, kryminalne, sensacyjne i filozoficzne. Wielowątkowa historia zabiera czytelnika w niesamowitą podróż, którą zapamięta na zawsze. Nadinspektor Norbert Matula, główny bohater książki "Sprawa diabła", niebawem przejdzie na emeryturę. Została mu już tylko jedna, jedyna sprawa, która nie dawała mu spokoju - zagadka śmierci handlarza sztuką Hildebranda Gurlitta. Policjant jest przekonany, że w śledztwie mataczyli przedstawiciele świata polityki. Takich, którzy chcieli wyhamować proces denazyfikacji powojennych Niemiec, było wielu. Podążając za kolejnymi tropami śledztwa, nadinspektor trafia do niewielkiego miasteczka na terenie Polski. W czasie wojny władza w Jaśle należała do Waltera Gentza - prawnika, nazisty i bezwzględnego oprawcy. Wątki historyczne i kryminalne przeplatają się w "Sprawie diabła" na każdej stronie. Czytelnicy pokochali tę historię za niesamowitą głębię, świetne zwroty akcji, i niepowtarzalny klimat, ciężki i lekki jednocześnie. Lektura skłania do przemyśleń i porusza bardzo trudne moralne kwestie, których nie sposób rozstrzygnąć jednoznacznie.

Uważasz, że prequel czy sequel książki to niezbyt dobry pomysł? Myślisz, że o losach bohaterów "Samotności w sieci" wiesz już wszystko? Sięgnij więc po "Koniec samotności" Janusza Leona Wiśniewskiego i przekonaj się, w jak wielkim jesteś w błędzie. Nadia to dziewczyna o silnym charakterze, dużych ambicjach i z niezbyt wesołą przeszłością. Jakub jest za to niepoprawnym romantykiem, chłopakiem wycofanym i dość nieśmiałym. Poznają się przypadkiem - po części za sprawą ojca Jakuba, Joachima, na całkowitym odludziu. W znajdującym się z dala od cywilizacji klasztorze Jakub zakłada sieć internetową, zaś Nadia próbuje zrekonstruować zabytkowe zabudowania. To spotkanie jest początkiem wielkiego uczucia, miłości, przepełnionej czułością i wzajemnym zrozumieniem, składającej się z małych gestów i uroczych rytuałów. Młodzi ludzie wydają się nad wiek dojrzali w swojej relacji, wykazując się ogromną wrażliwością i gotowością do oddania się drugiej osobie. I choć Jakub ma za sobą miłosne perypetie, zaś życie Nadii naznaczone jest rodzinną tragedią, to wydaje się, że nic nie jest w stanie ich rozdzielić. Czy ich młodzieńcze uczucie okaże się miłością na całe życie? Gdy pewnego dnia Jakub zastaje swą dziewczynę płaczącą nad książką, sam sięga po powieść i pojawia się z nią w domu swojej matki, Agnieszki. Czy spodziewa się, że za sprawą książki może rozgrzebać przeszłość swych rodziców? Jaki sekret skrywa Agnieszka? "Koniec samotności" to nietypowa kontynuacja "Samotności w sieci". Choć opowiada historię nowej miłości oraz wskazuje na potęgę miłości pomiędzy dzieckiem a rodzicami, jednocześnie wyjaśnia wiele wydarzeń z pierwszej części, uzupełniając niejako opowieść stworzoną dwadzieścia lat wcześniej.

"Kochając pana Danielsa" to wciągająca powieść opowiadająca o wielkiej miłości mimo różnic. Jak się okaże, kiedy dwa serca zaczynają bić jednocześnie, nic ich nie rozdzieli. Ashlyn nie spodziewała się, że spotka ją coś dobrego w życiu. Po ostatnich zdarzeniach, po których jeszcze się nie otrząsnęła, skupia się na jednym zadaniu: przetrwać. Zaaklimatyzować się, dostosować i sprawić, aby wszystko przebiegło bezboleśnie. Nie sądziła jednak, że na jej drodze stanie tak niesamowita postać. "kochając pana Danielsa" to powieść autorki Brittainy C. Cherry. Dziewczyna po śmierci swojej siostry nie może się pozbierać, szczególnie, że pozostała sama z matką alkoholiczką. Nie może liczyć oczywiście na żadne jej wsparcie. Co więcej, kobiecie przeszkadza jej obecność na tyle, że postanawia odesłać ją do byłego męża. Inna rodzina, inne miasto, inna szkoła. Ashlyn czuje się przerażona perspektywą zmian, a sczególnie kontaktem z ojcem, którego prawie nie zna. Nie ma jednak możliwości wyboru: wsiada w pociąg i wyrusza w daleką podróż. Właśnie podczas jej trwania poznaje ciekawego chłopaka, Daniela. Podobnie jak ona uwielbia literaturę, Shakespeare'a, muzykę. Spotykają się ponownie na koncercie i od tej chwili serce dziewczyny zabije o wiele mocniej. Szczególnie, kiedy podczas pierwszego dnia w szkole okaże się, że jest on jej? nauczycielem! "Kochając pana Danielsa" to wzruszająca i poruszająca serce powieść o bezwarunkowej miłości. Nie zna ona różnic społecznych, nie patrzy na wiek, ani wykształcenie. Ashlyn nie wie co zrobić w tej sytuacji. Z jednej strony to dla niej niemoralne, z drugiej, po raz pierwszy czuje się zrozumiana i kochana. Trudne wybory, dylematy i komplikacje nie pomagają, kiedy serce staje się własnością kogoś innego! Brittainy C. Cherry jest amerykańską pisarką, tworząca głównie romanse. Autorka, takich pozycji jak: "Woda, która niesie ciszę", "Kochając pana Danielsa", "The Space in Between".

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.