Wodzowie i katastrofy. Łokietek, Żółkiewski, Kościuszko, Bór-Komorowski, Świerczewski…

Nina Mars - ceniona psychoterapeutka specjalizująca się w kryzysach związków w ciągu jednego dnia traci wszystko. Zdrowie, szczęśliwą rodzinę, karierę, reputację. Po brutalnym ataku w jej gabinecie media nie zostawiają na niej suchej nitki, bo okazuje się, że ta, która miała ratować małżeństwa, romansowała z mężem pacjentki. Gdy w domu Marsów pojawia się tajemnicza Zuza, Nina zaczyna wreszcie wychodzić z pokoju, a do domu, który wydawał się martwy, powoli wraca życie. Wiktor, mąż Niny, też jest wdzięczny młodej kobiecie, która ma dobry wpływ na ich rodzinę. Nie ufa jej tylko córka Wiktora i Niny, osiemnastoletnia Aleksandra. Joanna Sądnicka, policjantka tuż przed emeryturą, dobrze pamięta sprawę sprzed niemal dwudziestu lat, w rozwiązaniu której pomagała jej Nina. Wspomnienia te odżywają, gdy w okolicy wybucha kolejny pożar. Ogień zdaje się kroczyć w ślad za Zuzą. Tyle że Zuza… nigdy nie istniała naprawdę. Kobieta, którą Nina i Wiktor wpuścili pod swój dach, szuka rozwiązania zagadki z przeszłości, nie zdając sobie sprawy, że ona sama jest do niej kluczem.

Coś przerażającego. Coś, czego nie można zobaczyć. Jedno spojrzenie doprowadza do ataku śmiertelnej przemocy. Nikt nie wie, co to jest. Nikt nie wie, skąd się wzięło. Po pięciu latach, odkąd pojawiło się to coś, pozostała garstka ocalałych. Jednymi z nich są Malorie i dwójka jej małych dzieci. Mieszkając w opuszczonym domu nad rzeką, Malorie od dawna marzyła o ucieczce do miejsca,

Trzecia część serii "Mroczne umysły", po którą sięgają nie tylko fani powieści fantasy. Ostatnia część sagi z pewnością zaciekawi czytelników, którzy chcą poznać jej zaskakujące zakończenie. Seria "Mroczne umysły" to niewątpliwie obowiązkowy punkt na liście każdego miłośnika gatunku fantasy. Finałowy tom "Po zmierzchu" jest zwieńczeniem przygód Ruby, którą pokochali czytelnicy na całym świecie. Emocjonujące wydarzenia, nutka wzruszenia i, co najważniejsze, nieprzewidywalne zakończenie z pewnością usatysfakcjonują osoby, które z niecierpliwością czekały na finał. Z kolei rozwinięcie wątku miłosnego czyni historię jeszcze bardziej atrakcyjną. Powieść ma jednak jedną istotną wadę - po jej zakończeniu nie będzie nam dane przeczytać niczego więcej o Ruby i jej towarzyszach. Aby dowiedzieć się, czy dziewczyna zdoła pomóc innym uwięzionym w obozach rehabilitacyjnych, a także czy będzie miała nowych pomocników w walce, należy sięgnąć po tę pozycję. "Po zmierzchu" to finałowa część serii "Mroczne umysły" od Alexandry Bracken. Jeśli chcesz poznać wcześniejsze przygody Ruby, koniecznie zapoznaj się z poprzednimi tomami. Są to "Mroczne umysły" oraz "Nigdy nie gasną".

Julia Wilk przyjeżdża do niewielkiej miejscowości pod Brodnicą, mając nadzieję, że tu nikt nie rozpozna w niej morderczyni i będzie mogła pozbyć się poczucia winy. Nie wie, że miasteczko Wieszcze ma więcej sekretów niż ona sama. Już pierwsza noc przynosi przerażającą wizytę i burzy idylliczną wizję rozpoczęcia nowego życia. Wydaje się, że wystarczy przetrwać do rana. Czy na pewno? Wschód słońca nad Wieszczami jest wyjątkowo piękny. Tylko że rankiem jest już za późno na ucieczkę. Julia jeszcze o tym nie wie, ale kto raz wjedzie do miasteczka, już go nie opuści. Julia znajduje ciało zamordowanej kobiety. Kilka godzin później wszelkie ślady po jej śmierci zostają dokładnie usunięte. A może w ogóle nigdy jej w miasteczku nie było? Wkrótce okazuje się, że nie tylko cała społeczność Wieszczy skrywa zadawnioną mroczną tajemnicę, ale również każdy z mieszkańców ma na sumieniu własne grzechy. Jednak żeby uciec z pułapki, trzeba będzie komuś zaufać. Tak łatwo popełnić fatalny w skutkach błąd, kiedy nie można wierzyć nawet własnym zmysłom! Julia nie jest bezpieczna ani w swoim nowym domu, ani tym bardziej w lesie. W ciemności czai się coś, czego nie spodziewała się w najgorszych koszmarach. Czy ktoś odważy się złamać zmowę milczenia i wyjawić skrywany przez lata krwawy sekret? Kto z miasteczka naprawdę jest zdrajcą? I dlaczego na ukrytym w najdalszym zakątku lasu starym cmentarzyku ciągle kwitną jabłonie? Tylko uważaj, ich piękny zapach niesie śmierć, a jeśli w nocy usłyszysz kroki na schodach, najpewniej jest już za późno… "Bezgłos” to mroczniejsza odsłona charakterystycznej dla Katarzyny Puzyńskiej opowieści o pozornie sielskim małym miasteczku. Horror miesza się tu z kryminałem i wątkami słowiańskimi. Jak zwykle jednak najważniejsi są ludzie. To oni skrywają najgorsze sekrety. Książki autorki tworzą uniwersum, w którym fani jej twórczości wytropią intertekstualne nawiązania, a nowi czytelnicy znajdą wciągające, pełne tajemnic i grozy opowieści z mocną podbudową psychologiczną, ale też nutą czarnego humoru.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Fascynująca podróż w czasie, podczas której razem z Piotrem Wierzbickim czytelnik zatrzymuje się w niemal każdym zajeździe lub hotelu, który kiedykolwiek pojawił się na planie Warszawy czy w przewodnikach dla podróżnych. Autor – varsavianista od lat publikujący w „Skarpie Warszawskiej” i oprowadzający wycieczki po stolicy – drobiazgowo analizuje każdą wzmiankę o obiektach bazy noclegowej, a przy tym barwnie opowiada o atmosferze dawnych czasów. Część I to solidne kompendium na temat warszawskiego hotelarstwa w zamierzchłych czasach.

Ustka, lato 1994 roku. Wracająca do domu dwunastoletnia Agata Wierzbicka zostaje brutalnie zamordowana. Zadanych ran nie da się zliczyć, a porzucone na plaży ciało rozszarpują głodne mewy. Dwadzieścia pięć lat później, po odsiedzeniu wyroku za tę zbrodnię, Hubert Malcer opuszcza więzienie. Kiedy po kilku miesiącach w okolicy dochodzi do tajemniczego zniknięcia młodej kobiety, wskazanie sprawcy wydaje się oczywiste. Jednak policyjne śledztwo nie przynosi efektu. Adam Szulski, zawieszony w pełnieniu obowiązków komisarz stołecznej policji, odpowiada na wiadomość dawnego przyjaciela z Ustki i rusza na poszukiwania. Rodzinna tragedia Szulskiego, z której wciąż się nie otrząsnął, obcy teren i wściekli ludzie, którzy chcą szybkiego skazania Malcera – wszystko sprzysięga się przeciwko rozwiązaniu zagadki. Tymczasem kolejne morderstwo gmatwa sprawę coraz bardziej. Jak daleko trzeba się cofnąć, aby rozliczyć przeszłość? Często odpowiedzi na trudne pytania przychodzą w niechcianych snach i mrocznych wizjach. Po lekturze tej powieści krzyk mew już nigdy nie będzie brzmiał tak samo… "Gdybym mógł wyrzucić tamte wspomnienia z pamięci, zrobiłbym to bez wahania. Od lat męczą mnie obrazy tego dziecka, ślicznej blondyneczki znanej z występów grupy tanecznej, której aksamitne niegdyś loki utytłano mokrym piachem, a twarz przyciśnięto do ziemi. Ciało porzucono jak worek śmieci. Tak się nie godzi. Dzieci nie powinny umierać w taki sposób. Nikt nie powinien. Gdybym mógł zapomnieć, byłbym szczęśliwy…" fragment tekstu

Jeśli mocne kryminały należą do powieści, które chętnie czytasz, to zwróć uwagę na tę pozycję! Kolejna część serii "Pierre Niémans" zapewni wiele wrażeń i zabierze do niebezpiecznego świata. Kiedy już otworzysz pierwszą stronę książki "Dzień popiołów", to przygotuj się na sporą dawkę akcji i emocji! Przydzielona im sprawa wiedzie ich do Alzacji, a celem jest rozwiązanie tajemnicy dramatycznego wydarzenia. Komendant Pierre Nimans i towarzysząca mu porucznik Ivana Bogdanović mają przeprowadzić śledztwo związane ze śmiercią przywódcy religijnego. Wcześniej mężczyzna pełnił funkcję biskupa Diecezji, która odgrywa ważną rolę dla wspólnoty anabaptystów. Żyją oni głównie z rolnictwa i prestiżowej winnicy. Zadaniem policjantki Bogdanović jest zinfiltrowanie tego społeczeństwa. Zajmuje się ona tym pod przykrywką wolontariuszki podczas żniw. Wkrótce zaczynają pojawiać się odpowiedzi i zaskakujące zmiany sytuacji. Czego oboje dowiedzą się podczas śledztwa? Jakie szokujące wnioski zburzą obraz pozornie spokojnej oazy niewinności? Sięgnij po tę książkę i się o tym przekonaj! Zadbaj też wcześniej o nerwy ze stali!