Wodzowie i katastrofy. Łokietek, Żółkiewski, Kościuszko, Bór-Komorowski, Świerczewski…

Opowieść Edgara Wallace’a Romans z włamywaczem zanurzona jest w atmosferze tajemnicy i przygody, a prowadzi czytelnika przez labirynt zdrad, niebezpieczeństw i niespodzianek. Jest w tej historii wszystko: dżentelmen włamywacz, skorumpowani policjanci, piękne kobiety oraz mroczne sekrety szejków marokańskich. Rzecz dzieje się w Londynie, w zamkach angielskich lordów oraz na afrykańskich pustyniach. Jak na kryminał przystało, zagadka zostaje rozwikłana dopiero na końcowych kartach książki. W międzyczasie poznajemy paletę różnorodnych postaci, połączonych misterną siecią emocji i interesów. Przez całą książkę toczy się walka o rozwikłanie przeszłości głównych bohaterów oraz zrozumienie ich prawdziwych motywacji i celów. Tytułowy włamywacz słynny jest z serii włamań, których jednak nikt nie potrafi mu udowodnić. Prowadzi to do napiętej gry z organami ścigania, ale niekoniecznie wszyscy policjanci stoją po dobrej stronie mocy. W miarę jak akcja się rozwija, czytelnik zostaje wciągnięty w wir intryg i zagadek, próbując zgłębić tajemnice tożsamości oraz intencje włamywacza. Namiętność do pieniędzy plecie się z uczuciem do kobiety, a pełna zwrotów oraz zaskakujących momentów akcja trzyma nas w napięciu aż do samego zakończenia.

Usłysz głos kobiety z najsłynniejszego obrazu świata. "Posłuchaj mojej historii… Moje przygody warte są zgłębienia. Wiele przeżyłam. Byłam kochana przez cesarzy, królów i złodziei. Przeżyłam porwanie i napaść. Rewolucję i dwie wojny światowe. Ale moja opowieść to przede wszystkim historia wielkiej miłości. Opowieść o tym, ile jesteśmy w stanie zrobić dla tych, których kochamy." W pracowni Leonarda da Vinci – pełnej genialnych pomysłów, monumentalnych zleceń i natarczywych mecenasów, a także niezadowolonych muz, rywali, prawdziwych i fałszywych przyjaciół – znajduje się wyjątkowy obraz. Przez pięć burzliwych stuleci, wciągnięty w wir władzy, pieniędzy i intryg, portret Lisy del Giocondo był pożądany i kradziony. Przez wieki niewielu potrafiło usłyszeć jej głos. Ale teraz jest gotowa opowiedzieć swoją historię – własnymi słowami. Historię rywalizacji, morderstwa i złamanego serca. Przemierzając kolejne epoki, Mona Lisa zabiera nas ze świata olśniewających florenckich pracowni do francuskich dworów w Fontainebleau i Wersalu i prowadzi aż po wiek XX. "Ja, Mona Lisa" to niezwykle barwna, wciągająca i poruszająca opowieść o kobietach, które historia zepchnęła na margines i skazała na zapomnienie.

Opowiedziana z humorem i czułością (niekiedy szokująca) nowa wersja klasycznego mitu o herkulesie udziela głosu wszystkim tym postaciom, które dotychczas milczały... Jeżeli nie jest to opowieść o herkulesie, to o kim? To powinna być historia herkulesa: jego dwunastu prac, niezliczonych przygód – historia powszechnie uwielbianego bohatera, prawda? No, ale nie jest. To historia wszystkich innych: Alkmeny, matki herkulesa (stale towarzyszą jej zbrodnie). Megary, żony herkulesa (opowie wam o ich małżeństwie). Hylasa, pierwszego przyjaciela herkulesa (byli czymś więcej niż tylko przyjaciółmi). Eurysteusza, nadzorował prace herkulesa (chociaż nigdy się o to nie prosił). Jego przyjaciół i wrogów, jego żon, dzieci, kochanek i kochanków, bogów, rywali i ofiar. Pora usłyszeć ich historie. „Urzekająca nowa wersja mitu” Genevieve Cogman „Błyskotliwa, dowcipna i jedyna w swoim rodzaju” Carly Reagon „Historia Herkulesa, jakiej nigdy nie znaliście” A. J. Elwood „Zachwycająca lektura” Alex Rowson

Opowieść o najpiękniejszej przygodzie ludzkości Jest rok 1961. Szczytowy okres zimnej wojny. 12 kwietnia o godzinie 09:07 młody Rosjanin siedzi w maleńkiej kapsule na szczycie najpotężniejszego międzykontynentalnego pocisku balistycznego Związku Radzieckiego i wystrzeliwuje w przestworza. Nazywa się Jurij Gagarin i zamierza na trwale zapisać się w historii. Podróżując z prędkością prawie dziesięć razy większą niż pocisk z karabinu, okrąża kulę ziemską w zaledwie 106 minut. Ze swoich okien widzi Ziemię jak nikt inny – przemierza zachód i wschód słońca, oceany i kontynenty, doświadcza jej piękna i kruchości. Mimo że jego start był utajniony, w ciągu kilku godzin od wylądowania stał się światową gwiazdą – pierwszym człowiekiem, który opuścił naszą planetę. „Kosmiczny wyścig” opowiada ekscytującą historię tego niesamowitego lotu. Obydwa supermocarstwa podjęły ogromne ryzyko, aby jako pierwsze wysłać człowieka w kosmos. Amerykanie w pełnym blasku mediów, Sowieci w zupełnej tajemnicy. Opierając się na szeroko zakrojonych oryginalnych badaniach i żywych zeznaniach naocznych świadków, z których wielu nigdy wcześniej o tym nie rozmawiało, Stephen Walker ujawnia skrywane przez dziesięciolecia tajniki i zabiera czytelnika w jedną z największych przygód ludzkości. "To szczegółowy, ale jednocześnie bardzo wciągający opis wyścigu, który zmienił świat. Stephen Walker dotarł do niezwykle interesujących dokumentów i źródeł. Dzięki nim możemy spojrzeć na jedno z najdonioślejszych wydarzeń w historii ludzkości z nowej, świeżej perspektywy." Jarosław Juszkiewicz, dziennikarz naukowy "Ta niezwykła relacja o kosmicznym wyścigu to zachwycający storytelling, historia w HD: zwarta, ekscytująca i pięknie udokumentowana." The Times „Kosmiczny wyścig” porywa jak dobry thriller, ale jednocześnie jest to opowieść osadzona w napięciach zimnej wojny, w tragicznych nieraz losach mężczyzn i kobiet ożywionych na kartach tej książki z niezwykłą sympatią." Colin Thubron, pisarz i podróżnik, autor „Cienia Jedwabnego Szlaku”

"Czas Karola" to opowieść o początkach warszawskiej wytwórni czekolady Karola Wedla. Dzieje wyjątkowej rodziny na tle wyjątkowej epoki. Joanka Miller ma zaledwie siedemnaście lat, gdy zostaje służącą w berlińskim domu państwa Wedlów. Ma sumiennie wypełniać obowiązki i trzymać język za zębami. To, co dzieje się w domu, musi za wszelką cenę w nim pozostać. Tymczasem nadchodzi rok 1851. Karol Wedel i jego rodzina przenoszą się do Warszawy. Tam słynny już wówczas cukiernik postanawia otworzyć nową wytwórnię czekolady. "Czas Karola", pierwsza część cyklu "Czekoladowa dynastia", to opowieść o początkach jednej z najbardziej znanych polskich firm wszech czasów. Dla historii cukiernictwa postać Karola Wedla jest niemalże pomnikowa. Tutaj widzimy go jako człowieka z krwi i kości; Niemca z urodzenia, Polaka z wyboru. Poznajemy jego rodzinę i nękające ich problemy. Śledzimy losy pracowników Wedlów. A wszystko to na tle niezwykle barwnej, intrygującej epoki, jaką II połowa XIX wieku była w Warszawie, w będącej pod zaborami Polsce i na całym świecie. To czasy wielkich monarchii, kolonializmu, zmieniających świat wynalazków i początki emancypacji kobiet. W Polsce to też czasy, w których tworzyli klasycy rodzimej literatury: Sienkiewicz, Kraszewski, Prus... Na kartach niniejszej książki spotkamy ówczesne sławy, będziemy gościć na warszawskich salonach, odwiedzimy magazyn Stanisława Wokulskiego i zasiądziemy w ukochanej przez Ignacego Rzeckiego pijalni czekolady.

Inteligencja kontra brutalność. Sławomir Wolski to na pozór idealny mąż i ojciec. W rzeczywistości – potwór w ludzkiej skórze. Jego ofiary? Młode i ufne dziewczyny. Jego metoda? Uwodzenie, a potem... czysta rozkosz zabijania. Gdy w lesie pod Skarżyskiem odkryte zostają zmasakrowane zwłoki młodej dziewczyny, komisarz Agnieszka Polkowska czuje, że to dopiero początek mrocznej układanki, którą zostawił dla niej morderca. Kto będzie w tej grze ofiarą, a kto przynętą? Co zrobi Polkowska, gdy życiu jej od lat niewidzianej córki zacznie zagrażać niebezpieczeństwo? I jakie demony przeszłości łączą zabójcę i policjantkę? „Szadź” to thriller psychologiczny, w którym Igor Brejdygant mistrzowsko prowadzi czytelnika przez labirynt ludzkich obsesji, strachu i zemsty. W serialowej wersji Playera, której powstały już cztery sezony, w dwójkę bohaterów wcielają się: Aleksandra Popławska i Maciej Stuhr.

Tragedia 63 dni to niepublikowany pamiętnik, który przenosi czytelnika w sam środek dramatycznych wydarzeń Powstania Warszawskiego. Autor, Janusz Patalong, dzieli się swoimi przeżyciami i obserwacjami z sierpnia i września 1944 roku, ukazując zawirowania życia w stolicy, które w czasie wojny nabrały zupełnie innego wymiaru. W książce znajdziemy zarówno osobiste refleksje, jak i relacje z kontaktów z żołnierzami oraz cywilami, co tworzy niezwykle autentyczny obraz tamtych dni. Przejmujący opis rzeczywistości W tym niezwykłym dziele autor przedstawia, jak wojna zmieniła oblicze codzienności. Warto zwrócić uwagę na jego zdolność do uchwycenia emocji, które towarzyszyły mieszkańcom Warszawy. Z jego opowieści wyłania się obraz miasta, gdzie normalność ustąpiła miejsca chaosowi i niepewności. „Zniknęło normalne dotąd życie” – te słowa doskonale oddają atmosferę tamtych czasów, kiedy życie ludzi skupiło się głównie w piwnicach i schronach, gdzie walczyli o przetrwanie. Unikalna perspektywa Pamiętnik Janusza Patalonga to nie tylko zapis wydarzeń, ale także głęboka refleksja nad ludzką naturą w obliczu kryzysu. Autor, jako współuczestnik wydarzeń, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat odwagi, determinacji oraz tragedii, które dotknęły miasto i jego mieszkańców. Jego styl pisania jest bezpośredni, co sprawia, że czytelnik czuje się, jakby był świadkiem opisywanych wydarzeń. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? Głęboka analiza psychologiczna – autor bada, jak wojna wpływa na ludzi i ich zachowania w ekstremalnych warunkach. Wartościowe świadectwo historyczne – pamiętnik stanowi cenny dokument, który uzupełnia naszą wiedzę o Powstaniu Warszawskim. Osobista narracja – bliskość wypowiedzi sprawia, że czytelnik może lepiej zrozumieć emocje towarzyszące tamtym wydarzeniom. „Tragedia 63 dni” to książka, która nie tylko przybliża historię, ale także angażuje emocjonalnie, zmuszając do refleksji nad ludzkim losem w obliczu wojny. Sięgnij po tę pozycję, aby poznać nieznane oblicze Powstania Warszawskiego i zobaczyć, jak wyglądała codzienność w czasie jednego z najważniejszych momentów w historii Polski.

Jej córeczka miała pierwszy raz w życiu nocować u koleżanki. dziecięca zabawa zmieniła się jednak w tragedię… Lucia Blix po szkole poszła się pobawić z nową przyjaciółką Josie. Wieczorem mama Lucii, Elisa, przywiozła do Josie piżamkę i wypiła kieliszek wina z jej mamą. Pocałowała córeczkę na dobranoc i pojechała do domu. Więcej nie zobaczyła już swojego dziecka. Następnego dnia dom świecił pustkami. Nie było mebli, rodziny. Nie było Lucii. To była szczęśliwa rodzina. kto uprowadził Lucię? Dlaczego to zrobił? Na podstawie książki powstał serial "Skradzione dziecko"