Pan Kazimierz, Pani Pułaska

Ulubiony książkowy bohater znanej z Fangirl Cathy powraca z własną historią. Simon Snow rozpoczyna właśnie ostatni rok nauki w Szkole Czarodziejów w Watford. Nie żeby przez ostatnie kilka lat jakoś bardzo się podszkolił – wciąż słabo radzi sobie z różdżką, w dodatku nieustannie coś podpala albo sam wybucha. Na domiar złego porzuca go dziewczyna, a jego mentor nie daje znaku życia. Simon zupełnie nie wie, dlaczego akurat on uznawany jest za najpotężniejszego czarodzieja, skoro każde z jego życiowych przedsięwzięć to porażka. Ale gdy w Świecie Magów zaczyna wrzeć, Simon musi sprostać wyzwaniu i zapanować nad sytuacją. Nie pomaga przeczucie, że Baz, jego współlokator, a zarazem największy wróg, prawdopodobnie knuje coś za jego plecami. Nie poddawaj się to powieść o magii, duchach, miłości i tajemnicy. Jest w nie tyle pocałunków i sekretów, ile można się spodziewać w książce Rainbow Rowell, autorki Fangirl, ale pojawia się tu znacznie więcej wampirów i innych potworów.

Ach, te święta! Radosne uśmiechy, rodzina zgromadzona przy świątecznym stole, prezenty i migocące bombki na choince. Obraz świąt, jaki maluje Alice Oseman w nowelce "This Winter", nie jest jednak bajkowy. Święta lubi chyba jedynie najmłodszy syn państwa Springów, Oliver. Może dlatego, że starsze rodzeństwo wreszcie ma dla niego czas, Charlie, starszy brat, gra z nim w gry, jedzenie jest super, są prezenty. Charlie jednak bał się świąt. Niedawno wyszedł ze szpitala psychiatrycznego, gdzie leczył zaburzenia odżywiania, a dokładniej anoreksję. Zastawiony potrawami stół to nie jest to, o czym marzy nastolatek. Atmosfera przy stole w rodzinie Springów też nie jest najlepsza. Ciągle słowne potyczki między rodzicami a dziadkami, bezustanne pytania przypominające przesłuchanie. A odpowiedzi w zasadzie i tak nikt nie słucha. Charlie czuje się niezrozumiany i nieszczęśliwy. Rodzice omijają temat jego choroby, tak jakby milczenie na ten temat powodowało, że problem znika. Jest jeszcze starsza o rok siostra Charliego, Tori. Tori jest bohaterką debiutanckiej powieści Alice Oseman, "Solitaire". Dla niej święta to równie męczący czas, jak chyba dla wszystkich nastolatków, którzy nudzą się przy stole. Dzieje się tak zawsze, gdy brak prawdziwego porozumienia między rodzicami a dziećmi, gdy wspólnie spędzony czas nie cieszy, ale męczy. Charlie nie wytrzymuje napięcia, wychodzi z domu, choć ma wyrzuty, że Tori zostaje sama z trudną rodziną. Charlie idzie do Nicka Nelsona. Nie znają się długo, ale świetnie się rozumieją i, chyba, kochają. Rodzina Nicka jest inna, akceptuje wybory syna. "This Winter", nowelka z serii “Hearstopper”, porusza całą gamę trudnych problemów siłą rzeczy w sposób dość skrótowy. Jest to jednak książka warta przeczytania.

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Powojenna atmosfera, która wnika w portowe miasteczko, gdzie lęk o przyszłość towarzyszy każdemu mieszkańcowi. Nowa władza ma zamiar zabrać wszystkie własności prywatne, co sprawia, że ludzie nie są pewni, czy posiadają już cokolwiek. W tym wszystkim poznajemy dwoje bohaterów, których rywalizacja jest równie silna, co łącząca ich miłość. Jak potoczą się ich losy? Wszystko to odkryjesz w książce "Siedem dalekich rejsów". Darłowo jest niewielkim miasteczkiem portowym, które jest piękne, choć niepozbawione powojennych szkód. Piękno to jest również z lekka zniwelowane przez nastrój panujący w mieścinie. Każdy boi się teraz o swoją przyszłość, bo choć naglące zagrożenie minęło, pojawiło się też kolejne, które powoli zabiera wszystkie dobra materialne. Poznajemy tutaj dwie osoby, które są zainteresowane tym samym zaginionym dziełem sztuki - tryptykiem Eryka Pomorskiego. Ona jest historykiem sztuki z Warszawy, a on nieznajomym bez imienia, którego zwą Nowakiem. Dziennikarza do Darłowa zaprowadziła myśl o ucieczce z komunistycznego kraju, z którego pragnie wywieźć również słynne dzieło sztuki. Spotkanie obojga sprawia, że choć ze sobą rywalizują, łączą się również w bardzo intymny sposób.

Historie kryminalne elektryzują współczesny świat. Autorzy poruszający wątki morderstw i związanych z nimi śledztw biją rekordy popularności. Jeśli Ciebie również pociągają opowieści mrożące krew w żyłach, niewyjaśnione zagadki i podążanie wraz z głównym bohaterem ku prawdziwemu rozwiązaniu sprawy, koniecznie przeczytaj "Purpurowe rzeki" Jeana-Christophe'a Grangé'a. Kryminał "Purpurowe rzeki" przedstawia losy dwóch bohaterów, Pierre'a Niémansa i Karima Abdoufa, którzy ze względów zawodowych próbują wyjaśnić pewne zagadkowe zdarzenia. Pierwszy z nich to były komandos o ogromnym doświadczeniu i niezłomnej sile charakteru. W swojej pracy widział i słyszał wiele, dzięki czemu potrafi zachować stoicki spokój i zimną krew w trakcie każdego dochodzenia. Drugi, odbywający służbę w południowo-zachodniej Francji, to dopiero początkujący policjant o wielkich ambicjach i zacięciu zawodowym. Każdą sprawę próbuje doprowadzić do końca, mimo trudności i niesprzyjających warunków. Akcja thrillera toczy się w mroźnych i zaśnieżonych Alpach. Tam każdy z detektywów pracuje nad swoją własną sprawą. Zimny i skuty lodem krajobraz staje się tłem dla niewyobrażalnego zła, do którego jest zdolny człowiek. Zadaniem bohaterów jest udowodnić winę i znaleźć sprawcę okrutnych zbrodni. Pierre Niémans zostaje przydzielony do rozwikłania morderstwa mężczyzny, którego zmasakrowane zwłoki porzucono w górskiej szczelinie. Jak poradzi sobie z tym zadaniem i na jakie tropy uda mu się trafić? Karim Abdouf poszukuje z kolei osoby, która zdewastowała grób dziecka, do jego tragicznej śmierci doszło wskutek nieszczęśliwego wypadku samochodowego. Wkrótce na lodowcu zostaje odkryte kolejne ciało. Czy ma ono jakiś związek z prowadzonymi równocześnie sprawami Pierre'a i Karima? Okazuje się, że tak. Mężczyźni łączą siły, by doprowadzić oba śledztwa do zakończenia i znaleźć sprawców przestępstw. Jean-Christophe Grangé to pisarz, scenarzysta i dziennikarz. Na koncie ma aż dwanaście powieści, z których cztery doczekały się adaptacji filmowej: "Purpurowe rzeki" także można obejrzeć na dużym ekranie. Międzynarodową sławę zdobył jako reporter, pracując dla tytułów francuskich i zagranicznych, takich jak: "Paris Match", "Sunday Times" i "National Geographic".

25. i ostatnia część serii o Dirku Pittcie - wielkim bohaterze, badaczu i podróżniku. Jaką zagadkę będzie musiał rozwiązać tym razem? Jak przyczyni się do tego historia ucieczki Meritaton? Już teraz daj się przenieść do świata pełnego mrocznych tajemnic! Co wspólnego mają ze sobą trzy zupełnie odmienne wydarzenia, mające miejsce w odległych częściach świata? Wydawać by się mogło, że są zupełnie niepowiązane, ale Dirk oraz jego dzieci wyczuwają w tym podstęp. Spisek, który może być zagrożeniem dla świata i ludzkości. Jednak zapewne istnieje sposób, aby temu zapobiec. Summer, córka głównego bohatera, wpada na pomysł, aby rozwiązania szukać w przeszłości. Razem z bratem i ojcem rusza śladami córki faraona Egiptu, która 3000 lat temu uciekła z kraju przed śmiertelną zarazą. W swojej podróży do Europy zagłębią się w magiczny klimat szkockich gór i irlandzkich wysp, odkrywając kolejne wskazówki prowadzące do rozwiązania zagadki i znalezienia ratunku dla przyszłości ludzkości.

Constanta była zwykłą wieśniaczką, żyjącą w średniowiecznej wsi. Jednak jej życie zmieniło się diametralnie, gdy została ocalona od śmierci przez tajemniczego nieznajomego. Ten uratował ją przed niebezpieczeństwem i zabrał do swojej posiadłości, gdzie awansowała do rangi godnej żony nieumarłego króla - Drakuli. Kobieta była zachwycona swoim nowym życiem, ale szybko zaczęła zauważać, że jej mąż nie jest tym, za kogo się podaje. Dracula zaczął manipulować podstępną arystokratką i cierpiącym głód artystą, co sprawiło, że Constanta zrozumiała, że jej ukochany jest w stanie posunąć się do okrutnych rzeczy. Nie wiedząc, co robić, Constanta zaczęła szukać ukojenia u mężów rywalizujących o jej względy. To prowadziło ją do odkrywania mrocznych sekretów swojego męża. Gdy życie wszystkich, których kocha, zostało zagrożone, Constanta musiała dokonać trudnego wyboru - czy pozostać przy swojej miłości do męża, czy też odejść, by zachować swoją wolność. Ostatecznie jednak Constanta zrozumiała, że więzi, które są złączone krwią, mogą zostać rozerwane tylko przez śmierć. W końcu Constanta musiała podjąć decyzję, która mogłaby zapewnić jej bezpieczeństwo i spokój ducha.

Życie w komunizmie było piekłem, ale nie dla wszystkich. Było piekłem dla ludzi dobrej woli. Dla uczciwych. Dla rozsądnych. Dla chcących pracować z pożytkiem dla siebie i dla innych. Dla przedsiębiorczych. Dla tych, którzy chcieli coś zrobić lepiej, wydajniej, ładniej. Natomiast doskonale powodziło się w nim służalcom, oportunistom i konformistom. Tyrmand uważał komunizm za najgorszą plagę jaka spotkała ludzkość, dlatego napisał tę książkę.