Zmora

Potrzebujesz wsparcia i motywacji, żeby zmienić swoje życie? Poznaj historię Beaty, która postanowiła, że weźmie sprawy w swoje ręce i po prostu zacznie iść własną ścieżką. Historię tej wspaniałej kobiety można znaleźć w książce jej autorstwa pt. "Harmonia życia. Jak uzdrowić ciało, umysł i duszę". W swojej książce Beata opisuje historię zmagania się z przewlekłą chorobą, przez którą lekarze nie dawali jej szans na dobre, udane życie. Kobieta jednak postanowiła, że chce być szczęśliwa, niezależnie od zewnętrznych okoliczności. Zaczęła pisać książki, została nauczycielką jogi, dietetykiem i autorką warsztatów. Swoim przykładem dobitnie pokazuje, że można zmienić swoje życie. Można pokusić się o stwierdzenie, że ta publikacja jest swego rodzaju drogą, którą przeszła autorka. Drogą do swojego wnętrza oraz drogą, która udowadnia, że naprawdę niewiele rzeczy jest w życiu niemożliwych. Lektura składnia do refleksji i przemyśleń. Pozwala zwolnić i zastanowić się, co jest dla nas tak naprawdę ważne. Dodatkowo książka ma piękną oprawę graficzną - w środku można znaleźć kojące zdjęcia przyrody. A także przepisy, które kuszą, żeby je wypróbować. Po przeczytaniu tej pozycji poczujesz spokój i pewność, że jeszcze wszystko będzie dobrze. Jeżeli szukasz sposobów na poprawę jakości swojego życia i lepsze zrozumienie siebie, polecamy sięgnąć również po "Twoją mapę odporności" lub po "Elektryczne ciało, elektryczne zdrowie".

Trzecia część przetłumaczonej na 25 języków poruszającej trylogii autorstwa kanadyjskiej pisarki Deborah Ellis, polecanej przez Malalę, laureatkę Nagrody Nobla. Czternastoletnia przyjaciółka Parvany, Shauzia, ucieka od nędzy życia w Kabulu. Trafia jednak do obozu dla uchodźców w Pakistanie. Nie przestaje marzyć, że kiedyś uda jej się zobaczyć ocean, wciąż planuje nowe życie we Francji. Shauzia to portret przebojowej i upartej nastolatki, która mimo przeciwieństw losu próbuje odzyskać kontrolę na

Najbardziej wyniszczająca epidemia wszech czasów Zwłoki wrzucone do zbiorowych mogił, wozy zbieraczy trupów przemierzające ulice, mężowie porzucający umierające żony i rodzice opuszczający konające dzieci w obawie przed zarażeniem. Chmury pyłu unoszące się nad drogami pełnymi zatrwożonych uciekinierów, statki widma z trupami zamiast załogi i zdziczałe dzieci błąkające się po opustoszałych górskich wioskach. John Kelly opisuje atmosferę, panującą wśród mieszkańców Sieny czy Awinionu, kiedy dowiadywali się, że w sąsiednich miastach każdego dnia umierają tysiące. Jak to jest wybierać między własnym życiem a obowiązkiem wobec śmiertelnie chorego dziecka? Jak żyć w społeczeństwie, w którym więzy krwi, uczucia i prawa straciły wszelkie znaczenie? Czarna śmierć to jedno z najbardziej niewyobrażalnych wydarzeń w historii ludzkości – warte przypomnienia zwłaszcza teraz, gdy problem epidemii jest znów tak aktualny.

"Alpaka czułości" to pogodna, pełna humoru i wzruszeń opowieść o miłości i pewnej łakomej alpace. Kamil jest weterynarzem. Ratowanie życia zwierząt jest jego pasją, ale mężczyzna przypłaca to stresem i ogromnym zmęczeniem. Podczas jednej z imprez poznaje Brendę, barmankę o bardzo wybuchowym charakterze. To spotkanie nie należy do udanych. W zasadzie to żadne z nich nie chce o nim pamiętać... Jakiegoż trzeba więc pecha, że podczas urlopu Brenda i Kamil trafiają do tego samego pensjonatu? Mało tego! Na skutek pomyłki muszą dzielić jeden pokój oraz jedno i to samo łóżko. W pensjonacie mieszkają też bliźnięta, które uwielbiają łączyć ludzi w pary i pewna zabawna, bardzo kosmata alpaka o nietypowych skłonnościach. Czy ten urlop okaże się mimo wszystko udany? "Alpaka czułości" to przepiękna opowieść o tym, że na miłość niekiedy jesteśmy po prostu skazani. Tutaj od samego początku wisi ona w powietrzu. Czy jednak Brenda i Kamil odważą się na decydujący krok? Nowa powieść Joanny Szarańskiej pełna jest romantycznych uniesień i humoru. Czytając "Alpakę czułości" będziecie równie często płakać ze śmiechu i niekłamanego wzruszenia. To książka idealna na wiosnę!

Bez lukru, bez cenzury, bez kompromisów. Na pierwszej linii frontu w walce z COVID-19. Jedni nazywają ich bohaterami, inni wypraszają ze sklepów. Oto szczere i bardzo osobiste relacje pracowników służby zdrowia, zmuszonych się odnaleźć i wykonywać swoją pracę w przerażającej i pełnej sprzeczności rzeczywistości pandemicznej. Taka odpowiedzialność nie ciążyła na nich nigdy dotąd. Agnieszka Sztyler-Turovsky, finalistka konkursu „Grand Press” dla twórców reportaży, porozmawiała z lekarzami, pielęgn

„Nie wierzyłam, że to się kwalifikuje jako gwałt”. Jeannie Vanasco od wielu lat śni ten sam koszmar. Zawsze jest o nim: jednym z jej najbliższych licealnych przyjaciół. Chłopaku, który ją… zgwałcił? Czy to, co zrobił Mark, można tak określić? Kto lub co o tym decyduje? Jeannie postanawia – po czternastu latach milczenia – skontaktować się z Markiem. Mężczyzna zgadza się na spotkanie i rejestrację rozmowy. Vanasco szczegółowo opisuje swoją przyjaźń z Markiem przed i po napaści, zadając odważne i trudne pytanie: czy dobra osoba może popełnić straszny czyn? Przeprowadza z nim wywiad, badając, jak gwałt wpłynął na jego życie i jej własne. Bezlitosne i odważne "Rzeczy, o których nie rozmawiałyśmy, kiedy byłyśmy dziewczynami" są po części wspomnieniem, po części prawdziwym zapisem przestępstwa, a po części świadectwem siły kobiecych przyjaźni. To głos, który inspiruje do zadawania trudniejszych pytań oraz do koniecznej i od dawna zaległej dyskusji – o tym, jak przepisy prawa wpływają na uczucia i zachowania skrzywdzonych kobiet, a co za tym idzie, na częstotliwość zgłaszania przestępstw przeciwko wolności seksualnej.

Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia, która wstrząsnęła Wielką Brytanią. Chłopiec jest torturowany przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostaje niemy... Ten chłopiec stracił mowę poddany niewyobrażalnej przemocy domowej. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna… Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy Joe miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na jej oczach. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł ani mówić, ani nawet krzyczeć. Najgorsze miało jednak dopiero nastąpić… Wstrząsająca historia dzieciństwa Joego Petersa niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi, i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Autobiografia Płacz niemymi łzami pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1.