Tak naprawdę mam na imię Hanna

Morderstwo, które wstrząśnie małą społecznością, i ponura puszcza, która pożera ludzi żywcem. Pewnej nocy czwórka licealistów wyrusza na wyprawę do Puszczy Kampinoskiej. Kilka godzin później tylko troje z nich wraca szczęśliwie do swoich domów. Gdy ciało nastoletniej Hani zostaje znalezione na skraju lasu, jej rodzice – którzy zaledwie pół roku wcześniej przeprowadzili się z córką z Warszawy pod Kampinos w poszukiwaniu ciszy i spokoju – przeżywają swój najgorszy koszmar. Okoliczni mieszkańcy również są wstrząśnięci, zwłaszcza że wiele wskazuje na to, iż mordercą jest ktoś z nich. Co wydarzyło się tamtej nocy w samym sercu puszczy? I kto tak naprawdę jest winien tragedii, która wpłynie na życie wielu osób?

"Nie do pary" Ewy Nowak jest powieścią o nastolatkach przeznaczoną głównie dla nastolatków. Jej bohater, Alek, ma 16 lat. Zwykły chłopak, jakich tysiące. Uczy się średnio, ma swoją paczkę kolegów. Jego mama, kobieta sukcesu, chciałaby, aby syn osiągnął w życiu jak najwięcej. Ojciec najczęściej przebywa poza domem. Alek, jak każdy chyba nastolatek, chciałby się czymś wyróżnić. Alek szuka potwierdzenia swej wartości w oczach dziewczyn, co chwilę spotyka się z inną, w końcu orientuje się, że rzeczywistość i marzenia to dwie różne sprawy. Nie bardzo może dogadać się z rodzicami. Ojca ciągle nie ma, matka wciąż czegoś wymaga, co chłopaka jedynie złości. Alek jest chłopcem inteligentnym, ale dojrzewanie to okres trudny w życiu każdego nastolatka. Jak odróżnić zakochanie od miłości? Flirt i fascynację od prawdziwego uczucia? Dojrzewanie to czas buntu, rodzice przestają być dla młodego człowieka niekwestionowanym autorytetem, jednak wiele spraw okazuje się skomplikowanych i trudnych. Łatwo się pogubić. Ewa Nowak jest pedagogiem i terapeutą, więc doskonale zna problemy okresu dojrzewania. Jest też dobrą pisarką. Jej powieść świetnie się czyta, jest pełna humoru, napisana dobrym stylem. Powieść "Nie do pary", tak jak inne książki autorki, porusza problemy żywo interesujące młodzież. Dzięki lekturze tych powieści młodzi ludzie mogą trochę lepiej zrozumieć świat. Być może podczas śledzenia losów Alka, Gawła, Kariny, Agaty czy Daniela szybciej odnajdą właściwą drogę również dla siebie.

Catherine Montmar, absolwentka Sorbony, rozpoczyna pracę w firmie perfumeryjnej założonej przez swojego dziadka. Szybko okazuje się, że rodzinny biznes nie jest przysłowiową gwiazdką z nieba. Przedsiębiorstwo ma ogromne kłopoty. Prezes Bruno Winters, podobnie jak Catherine, również pracuje w rodzinnej firmie, ale ta zajmuje się przejmowaniem bankrutujących podmiotów, które nie mają szans na przetrwanie. Mężczyzna uważa, że w biznesie wszystkie chwyty są dozwolone, ale kiedy na jego drodze pojawia się intrygująca brunetka, mocno weryfikuje swoje zasady. Catherine i Bruno stoją po dwóch stronach barykady, jednak coś już ich łączy. Zapach pożądania, który przyciąga ich jak magnes, a któremu nie mogą i nie chcą ulec.

Są w życiu człowieka sprawy, na które nigdy nie ma czasu, choć jednocześnie jest na nie czas najwyższy. Lena mieszka w starym dworku odziedziczonym po przodkach. W atmosferze dawnych czasów tworzy piękną biżuterię z części wiekowych czasomierzy - pamiątek po dziadku zegarmistrzu. Każdego dnia nakręca zegarki nigdy nieodebrane z naprawy, przechowywane w blaszanym pudełku po francuskich czekoladkach, a wśród nich jeden wyjątkowy, z monogramem na kopercie. Stary dom skrywa wiele sekretów, które nagle zaczynają się odsłaniać. W kaflowym piecu odnajduje się dziennik z 1884 roku oraz coś, co może pomóc rozwikłać zagadkę bezimiennej mogiły w lesie za domem, złotego zegarka oraz tego, co ukrywa od lat miejscowa zielarka. Lena w poszukiwaniu odpowiedzi na owe pytania podąża śladami tajemniczej autorki dziennika – Emilie de Fleury. Wyrusza w podróż do słonecznej Prowansji, gdzie narażając siebie i córkę na niebezpieczeństwo, odkrywa zaskakujące karty historii rodziny.