Gabinet luster

To, co czujemy, nie zawsze jest tym samym, co – jak sądzimy – powinniśmy czuć. Amelia Widomska jest początkującą pisarką, która właśnie zadebiutowała na rynku wydawniczym. Mieszka pod Olsztynem i wiedzie – zdawałoby się – szczęśliwe życie. Przynajmniej dopóki na jej drodze nie pojawia się Piotr Kownacki – wzięty aktor, który przyjechał do Olsztyna wystawiać sztukę teatralną. Przypadkowe spotkanie prowadzi do narodzin wzajemnej fascynacji Amelii i Piotra, jednak na drodze do ich szczęścia stają wyrzuty sumienia. Mąż Amelii nie jest zachwycony, kiedy w plotkarskim magazynie pojawia się zdjęcie jego żony w towarzystwie celebryty, tymczasem na powrót Piotra do Krakowa czeka jego żona, Renata. Niewierna to pierwsza część cyklu „Siostrzane dusze”, opisującego losy sióstr pochodzących z dysfunkcyjnej rodziny, rozdzielonych przez wydarzenia z przeszłości. Każda z nich boryka się z własnymi życiowymi problemami, ale wszystkie je łączy jedno – pragną miłości, niekiedy za wszelką cenę.

Nocne awantury, pilnowanie i próbowanie bimbru, gotowane penisy zamiast klusek, powtarzające się ataki padaczki alkoholowej ojca i dzieciństwo bez matki, która postanowiła uciec do Włoch - to tylko niektóre ze wspomnień Barbary. Najpierw oswaja je samotnie w kącie za kredensem, potem szuka miłości i zapomnienia w ramionach kochanków; pragnie tylko, by mieli ciemne oczy jak jej tato… Przeżyje wiele trudnych chwil i rozczarowań zanim zrozumie, że ma prawo do bycia szczęśliwą. Ale czy miłość, którą odnajdzie, nie okaże się zakazana? Błękitny Księżyc, czyli trzynasta w roku pełnia, zdarza się rzadko. Lecz to, co rzadkie, nie jest niemożliwe. Dotarcie do miejsca, w którym dziś jestem, nie zabrało mi paru miesięcy lub lat. To była moja całożyciowa wędrówka, ucząca mnie jak mam przeżyć swoje życie. To były setki złych i dobrych decyzji. Dorosłe dzieci alkoholików mówią często o tym, jak ich życie jest popaprane i pozbawione wartości. Kiedyś też byłam zagubiona. Błądząc, usprawiedliwiałam się przed sobą, że to wszystko przez moją skazę w sercu. Teraz wiem, że mogę być panią swojego życia.

Nawiązywanie bliskich relacji z innymi ludźmi bywa ekscytujące i ryzykowne zarazem. Igranie z uczuciami i emocjami może obrócić się przeciwko nam w najmniej spodziewanym momencie. Sięgnij po książkę "Sam w dolinie", którą napisała Hanna Greń, i sprawdź, czy miłość od szaleńczej nienawiści rzeczywiście dzieli tylko krok! Szymon Kliś nie mógł narzekać na brak powodzenia u przedstawicielek płci pięknej. Skwapliwie to wykorzystywał, wdając się w kolejne, mniej lub bardziej trwałe romanse i wzbudzając tym samym zainteresowanie otoczenia. Plotki przybierają na sile, gdy mężczyzna zostaje znaleziony martwy, a wkrótce potem wychodzi na jaw, że podano mu truciznę. Okoliczni mieszkańcy są przekonani, że zamordowała go jedna z byłych kochanek, a policja zdaje się podzielać ich przypuszczenia. W toku śledztwa pojawiają się pierwsi podejrzani, jednak sprawy nieoczekiwanie się komplikują, gdy miastem wstrząsa następna zbrodnia. Kto tak naprawdę jest winny?

Historia pełna przyjaźni i poświęcenia. Rozwiązywanie weselnych problemów okazuje się błahostką dla bohaterki, która nienawidzi ślubów. Główną bohaterką jest Ola, trochę cyniczna kobieta, której nie spieszy się przed ołtarz. Do instytucji małżeństwa podchodzi z dużym dystansem i nigdy nie chciała wielkiego ślubu. Jednak jej najlepsza przyjaciółka Ala marzy o pięknym ślubie, a w ostatniej chwili zostaje bez konsultantki ślubnej, więc Ola postanawia ją wesprzeć i zająć się organizacją wymarzonego wesela. Zajmuje się wszystkim - od obrączki, poprzez wybór sukienki, aż po zaplanowanie tortu. Gdy wydaje się, że wszystko ma pod kontrolą, okazuje się, że pojawiają się nieprzewidziane kłopoty. Nie podejrzewała, że ktoś będzie sabotował jej zmagania z przygotowaniami. Problemy się piętrzą, ale Ola nie zamierza się poddać. Ma plan, który musi wypalić, przecież robi to dla najlepszej przyjaciółki. Walczy z czasem i problemami, bo musi wyrobić się do wesela! "Do wesela się wyrobię" to niesamowita książka ukazująca miłość i poświęcenie dla przyjaciółki. Problemy i dylematy, które mogą zdarzyć się naprawdę i zostały opisane w książce, będą stanowiły doskonałą lekturę dla tych, którzy niedługo planują ślub. Ci, którzy mają go już dawno za sobą, mogą odetchnąć z ulgą.

Opracowanie poświęcone organizacji i działalności naczelnych władz wojskowych na uchodźstwie w latach 1939–1946. Autor gruntownie omawia wyzwania polityczne i wojskowe na ziemi francuskiej, Wyspach Brytyjskich i po zakończeniu II wojny światowej. Rozpatrywany okres obfituje w wiele doniosłych osiągnięć – ale też działań kontrowersyjnych oraz rozczarowań posunięciami i decyzjami sojuszników...

Przenieś się w świat emocji i pasji, gdzie miłość i marzenia splatają się na tle fascynującej afrykańskiej scenerii. W tej powieści Charlotte i George stają przed wyzwaniami, które wystawią ich uczucia na próbę. Kiedy George wyrusza na niebezpieczną wyprawę, Charlotte postanawia zainwestować w plantację kawy w malowniczych górach Usambara, by zająć umysł i serce w czasach niepewności. Porywająca fabuła Akcja książki toczy się w Afryce, gdzie piękno natury kontrastuje z osobistymi zmaganiami bohaterów. Charlotte, pełna nadziei i determinacji, stara się zbudować nowe życie, jednak lęk o ukochanego zaczyna ją przytłaczać. W miarę jak listy od George'a stają się coraz rzadsze, czytelnik z zapartym tchem obserwuje, jak narastająca niepewność wpływa na relacje między bohaterami. Emocjonalna głębia i uniwersalne tematy To nie tylko historia o miłości, ale także o poszukiwaniu spełnienia i odwagi w obliczu trudności. Autorka zręcznie ukazuje złożoność uczuć, które towarzyszą głównym postaciom, zachęcając czytelnika do refleksji nad tym, co naprawdę jest ważne w życiu. Wielkie emocje, łzy radości i smutku oraz niepewność jutra sprawiają, że ta opowieść angażuje na wielu poziomach. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? Fascynujący kontekst afrykański: Przepiękne opisy krajobrazów i kultury Afryki dodają głębi narracji. Porywające postacie: Charlotte i George to postacie, z którymi łatwo się utożsamić, dzięki ich autentycznym emocjom. Uniwersalne przesłanie: Książka porusza ważne tematy, takie jak miłość, tęsknota i dążenie do spełnienia marzeń. Ta powieść to więcej niż tylko historia miłosna. To emocjonalna podróż, która zabiera czytelnika w głąb serca i umysłu bohaterów. Jeżeli szukasz literackiego dzieła, które poruszy Twoje zmysły i skłoni do refleksji, warto sięgnąć po tę pozycję. Przeżyj niezapomniane chwile z Charlotte i George'em oraz przekonaj się, czy ich miłość przetrwa próbę czasu i odległości.

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".