Żywe tarcze Hitlera

Kobiety są siłą. Udowadniają to nie tylko w Europie, ale także w tak trudnych krajach do życia, jak Iran. To w nim kobiety rozgrywają nierówną walkę o swoje prawa oraz wolność. W Iranie kobiety zaczynają mówić o krzywdzie, która je spotyka na każdym kroku, nie brakuje im również sił, aby protestować. Właśnie to jest pokazane we wzruszającej książce "Piekło kobiet Iranu". W książce tej nie brakuje dramatycznych scen, podczas czytania których łzy cisną się do oczu. W trakcie lektury czasami można odczuć spore niedowierzanie. Trudno sobie wyobrazić dramaty, które przeżywała Jina Amini i pozostałe Iranki. Dla Europejek, które żyją w wolnych krajach, to abstrakcja. Jeszcze kilka lat temu nie do pomyślenia były protesty Iranek, które zrywały ze swoich głów hidżaby i je paliły i które publicznie ścinały włosy. Kobiety nie poddają się i walczą, dopóki nie zabraknie im sił, pomimo kar nakładanych na nie, a także wspierających je mężczyzn. Warto poczytać o historii tego niezwykłego narodu, który próbuje żyć normalnie.

Nie miały głosu. Nie miały praw. Nie miały przyszłości. Więc z bronią w ręku postanowiły to sobie wywalczyć. Kobiety, których nikt nie słuchał. Które nie mogły same o sobie decydować. Które mężczyźni traktowali jak swoją własność. Kobiety, które zatrzymały krwawy pochód ISIS przez Syrię. Wojowniczki, żołnierki, dowódczynie - Kurdyjki zbuntowały się przeciw niesprawiedliwości i ruszyły do walki. Walki o kolejne miasta odbijane z rąk Państwa Islamskiego i walki o równe prawa - kobiet i wszystkich Kurdów. Bo nie ma prawdziwej wolności bez równości.

Thriller, który da Ci do myślenia, niezależnie od tego, w jakiej chwili go rozpoczniesz. Znajdź odpowiedź na zagadkę, jakiej nie były w stanie rozwiązać nawet najtęższe umysły. "Reina Roja. Czerwona Królowa" to książka, która otwiera serię powieściowych thrillerów, cieszących się sporym uznaniem wśród czytelników. Ten hiszpański bestseller może zaskoczyć, i to więcej niż raz. W Madrycie dochodzi do nieprawdopodobnego morderstwa. Nikt nie potrafi wyjaśnić, w jaki sposób do ekskluzywnej willi zupełnie niepostrzeżenie wdarł się i dokonał morderstwa. Zwinnie ominął wszelkie zabezpieczenia, a co ciekawe, nie pozostawił po sobie najmniejszego śladu. Tym sposobem syn prezeski dużego banku w Hiszpanii nie żyje. Czy da się ustalić, kto go zabił i jak w ogóle tego dokonał? Inspektor Jon Gutierrez zrobi wszystko, by ostatecznie dociec prawdy. Nawet jeśli ma to oznaczać współpracę z nieco enigmatyczną Antonią Scott. Kobieta ta nie pracuje w policji i nie korzysta z broni, choć udało się jej rozwikłać wiele kryminalnych spraw. Co więcej, uważa się też ją za jedną spośród najinteligentniejszych osób na całym świecie. Wspólnymi siłami będą dążyć do odnalezienia sprawcy.

Nowa książeczka pt. "Zabawki" z serii "Akademia mądrego dziecka. Pierwsze słowa", to publikacja, którą warto przedstawić najmłodszym pociechom. Prosta w odbiorze książeczka, stworzona specjalnie z myślą o najmłodszych, nie tylko bawi, ale także uczy. "Zabawki" to nowa książeczka, należąca do serii "Akademia mądrego dziecka. Pierwsze słowa". Publikacja została stworzona z myślą o najmłodszych pociechach, dlatego wyróżnia się wyjątkowo grubymi, kartonowymi stronami, dzięki którym staje się bardziej wytrzymała. Książeczka jest wyjątkowo atrakcyjna dla dzieci, ponieważ posiada ruchome elementy. Dzięki nim spędzanie czasu z publikacją staje się jeszcze większą frajdą! W dodatku przesuwanie poszczególnych elementów pozwala ćwiczyć motorykę małą, co jest dodatkowym atutem. Zaglądając do książeczki, dziecko poznaje różne zabawki: puzzle, bębenek, klocki, ciastolinę, farby, naklejki, lalki czy pluszaki. Publikacja wyróżnia się estetycznym wykonaniem i zachęca do zabawy dzięki kolorowym, wyrazistym ilustracjom. W książce nie znajduje się również zbyt wiele tekstów, co ułatwia jej odbiór najmłodszym dzieciom. Z nowych propozycji, należących do serii "Akademia mądrego dziecka. Pierwsze słowa", znalazły się także trzy inne, warte uwagi publikacje: "Dzidziuś", "Zmysły" oraz "Rodzina". Warto wprowadzić je do biblioteczki swojej pociechy, by pomóc dziecku lepiej poznać świat. Pięknie wydane publikacje, stworzone specjalnie z myślą o maluchach, to pozycje, doceniane przez rodziców.

Lord Alaric Wilde, syn księcia Lindow, jest najbardziej znanym mężczyzną Anglii, podziwianym z powodu mrożących krew w żyłach przygód i zawadiackiej urody. Wracając do kraju po latach egzotycznych podróży, nie miał pojęcia, jak jest sławny, dopóki na spotkanie nie wybiegł mu tłum rozentuzjazmowanych wielbicielek. Alaric chroni się w zamku swego ojca. Lecz właśnie w chwili, gdy uświadamia sobie, że cieszy się nie tyle sławą, co złą sławą,

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.