Żywe tarcze Hitlera

Lina wyruszyła do Włoch tylko po to, by wypełnić wolę umierającej mamy i poznać swego ojca. Cóż to jednak za ojciec, skoro nie było go w jej życiu przez szesnaście lat! Dziewczyna marzy tylko o jednym – o powrocie do USA. Niespodziewanie w jej ręce trafia pamiętnik mamy i Lina zaczyna odkrywać magiczny świat romansów, włoskich dzieł sztuki i sekretnych kulinarnych receptur… W towarzystwie uroczego Rena rusza śladami mamy i ujawnia długo skrywaną rodzinną tajemnicę. Jak się okaże, nic nie jest takie, jakim się wydawało. Nawet ona sama…

"Czas Karola" to opowieść o początkach warszawskiej wytwórni czekolady Karola Wedla. Dzieje wyjątkowej rodziny na tle wyjątkowej epoki. Joanka Miller ma zaledwie siedemnaście lat, gdy zostaje służącą w berlińskim domu państwa Wedlów. Ma sumiennie wypełniać obowiązki i trzymać język za zębami. To, co dzieje się w domu, musi za wszelką cenę w nim pozostać. Tymczasem nadchodzi rok 1851. Karol Wedel i jego rodzina przenoszą się do Warszawy. Tam słynny już wówczas cukiernik postanawia otworzyć nową wytwórnię czekolady. "Czas Karola", pierwsza część cyklu "Czekoladowa dynastia", to opowieść o początkach jednej z najbardziej znanych polskich firm wszech czasów. Dla historii cukiernictwa postać Karola Wedla jest niemalże pomnikowa. Tutaj widzimy go jako człowieka z krwi i kości; Niemca z urodzenia, Polaka z wyboru. Poznajemy jego rodzinę i nękające ich problemy. Śledzimy losy pracowników Wedlów. A wszystko to na tle niezwykle barwnej, intrygującej epoki, jaką II połowa XIX wieku była w Warszawie, w będącej pod zaborami Polsce i na całym świecie. To czasy wielkich monarchii, kolonializmu, zmieniających świat wynalazków i początki emancypacji kobiet. W Polsce to też czasy, w których tworzyli klasycy rodzimej literatury: Sienkiewicz, Kraszewski, Prus... Na kartach niniejszej książki spotkamy ówczesne sławy, będziemy gościć na warszawskich salonach, odwiedzimy magazyn Stanisława Wokulskiego i zasiądziemy w ukochanej przez Ignacego Rzeckiego pijalni czekolady.

Rok 1945 to czas, gdy Wrocław staje się miejscem dramatycznych przeżyć i zawirowań historycznych. Po kapitulacji, miasto jest w stanie całkowitej ruiny, a jego ulice wypełniają się ludźmi z różnych zakątków Polski i świata. Wśród nich są nie tylko byli więźniowie obozów, ale także żołnierze, mieszkańcy miast oraz szabrownicy, którzy w poszukiwaniu lepszego jutra zacierają swoje ślady. W takim kontekście splatają się losy bohaterów, których historie pokazują, jak różnorodne i skomplikowane mogą być ludzkie losy w obliczu wojennej pożogi. Dramatyczne losy bohaterów W centrum opowieści znajdują się: młody powstaniec warszawski, Żyd z Augustowa, ambitny sędzia, sowiecki oficer oraz trzy Niemki, które wciąż czują się związane z Wrocławiem. Każda z tych postaci ma swoje marzenia, lęki i pragnienia, które prowadzą je przez mroczne realia powojennego życia. Czy w obliczu zniszczeń i rozczarowań, jest możliwe zbudowanie nowego życia? Jakie są szanse na odnalezienie miłości, gdy świat dookoła zdaje się rozpadać? Miłość w czasach chaosu W tej opowieści miłość staje się kluczem do zrozumienia i nadziei. Na zgliszczach dawnych relacji, bohaterowie próbują odnaleźć coś, co ocalało z wojennej zawieruchy. Zderzenie ich losów pokazuje, że nawet w najtrudniejszych momentach można znaleźć drobne promyki szczęścia. Zdolność do miłości, empatii i zrozumienia może przynieść ulgę w czasach kryzysu, a także zmieniać bieg wydarzeń w nieprzewidywalny sposób. Rzeczywistość Wrocławia po wojnie Wrocław, zniszczony przez wojnę, staje się tłem dla głębokich refleksji nad tym, co pozostało po ludziach i ich historiach. Zrujnowane budynki i puste ulice są symbolem utraconych nadziei, ale także miejscem, gdzie zrodzić się mogą nowe marzenia. W tej rzeczywistości, w której walka o przetrwanie staje się codziennością, każdy krok naprzód to akt odwagi i determinacji. W konfrontacji z przeszłością, bohaterowie muszą stawić czoła nie tylko zewnętrznym przeciwnościom, ale także własnym demonom. Ta powieść to nie tylko historia jednostek, ale także głęboki portret społeczności, które próbują odbudować swoje życie w obliczu tragedii. Warto zanurzyć się w tę opowieść i poznać złożoność ludzkich emocji oraz nadziei, które mogą przetrwać nawet w najciemniejszych czasach. Pozwól sobie na chwilę refleksji i odkryj, jak silne mogą być więzi między ludźmi w obliczu katastrofy. Sięgnij po tę książkę i daj się porwać jej niepowtarzalnemu klimatowi.

W 1967 r. Roy Bates, emerytowany brytyjski oficer, zajął opuszczoną platformę przeciwlotniczą na wodach międzynarodowych, a następnie nazwał ją Sealandią i ogłosił się jej księciem. W 1996 r. artysta Lars Vilks nazwał skrawek szwedzkiego wybrzeża Ladonią, tworząc swoje państwo dzieło sztuki, którego hymnem jest odgłos kamienia wpadającego do wody. W 2013 r. pewna dziewczynka z Virginii, Emily, zapytała tatę, czy mogłaby zostać prawdziwą księżniczką. Pół roku później jej tata utworzył na pustyni Królestwo Północnego Sudanu, a swoją córkę uczynił księżniczką. W 2016 r. Mieszko Makowski założył Królestwo Kabuto. Jego terytorium mieści się na działce pod Radomiem. Król Mieszko był rozczarowany Polską, więc stworzył państwo, w którym wartością nadrzędną jest absolutna wolność. To tylko przykłady kilku mikronacji – współczesnych tworów parapaństwowych – i ich pomysłodawców opisanych w tej niezwykłej książce. Bohaterowie Macieja Grzenkowicza to zapaleńcy, idealiści, outsiderzy, którym obecna oferta państwowa nie odpowiada, dlatego tworzą swoje. Swoje tycipaństwa.

Szokująca autobiografia okrutnie okaleczonej ofiary zazdrości „Mówił, że nie potrafi beze mnie żyć. A potem oszpecił mnie tak, żeby każdy odwracał ode mnie wzrok…” Ta tragedia wstrząsnęła Wielką Brytanią. Pisały o niej wszystkie media: od „The Guardian”, przez „Mirror” „The Sun”, „Standard”, po „Marie Claire”. „Trudno wyobrazić sobie bardziej dzielną kobietę”. „THE GUARDIAN” „