Następnym razem. Tom 1. Po drugiej stronie życia

„Nie wierzyłam, że to się kwalifikuje jako gwałt”. Jeannie Vanasco od wielu lat śni ten sam koszmar. Zawsze jest o nim: jednym z jej najbliższych licealnych przyjaciół. Chłopaku, który ją… zgwałcił? Czy to, co zrobił Mark, można tak określić? Kto lub co o tym decyduje? Jeannie postanawia – po czternastu latach milczenia – skontaktować się z Markiem. Mężczyzna zgadza się na spotkanie i rejestrację rozmowy. Vanasco szczegółowo opisuje swoją przyjaźń z Markiem przed i po napaści, zadając odważne i trudne pytanie: czy dobra osoba może popełnić straszny czyn? Przeprowadza z nim wywiad, badając, jak gwałt wpłynął na jego życie i jej własne. Bezlitosne i odważne "Rzeczy, o których nie rozmawiałyśmy, kiedy byłyśmy dziewczynami" są po części wspomnieniem, po części prawdziwym zapisem przestępstwa, a po części świadectwem siły kobiecych przyjaźni. To głos, który inspiruje do zadawania trudniejszych pytań oraz do koniecznej i od dawna zaległej dyskusji – o tym, jak przepisy prawa wpływają na uczucia i zachowania skrzywdzonych kobiet, a co za tym idzie, na częstotliwość zgłaszania przestępstw przeciwko wolności seksualnej.

„Myślę o tym, jak bardzo chciałbym cię pi*przyć i… Otwieram usta, nie dowierzając jego słowom, po czym łapię za klamkę drzwi. Dean jednak trzyma mnie za nadgarstek”. Dziewiętnastoletnia Josselin Hathaway właśnie rozpoczyna studia na Uniwersytecie Princeton. Niestety jej pierwszy dzień nie mógłby być gorszy: pada deszcz, a ona zapomina kluczy i w dodatku wpada pod motocykl. Cudem unika poważniejszych obrażeń. Motocyklista wie, że dziewczyna jest spóźniona, więc oferuje jej podwózkę, ale Josselin odmawia. Później jest trochę lepiej. Josselin, załatwiając sprawy w sekretariacie, poznaje niezłego przystojniaka, Connora Blake’a, który zaprasza ją na imprezę bractwa. Na imprezie oprócz Connora jest też motocyklista uczestniczący w porannym incydencie i to właśnie on przez przypadek dostaje w swoje ręce listę postanowień Joss, które ta chce zrealizować. Oferuje jej układ: pomoże jej z listą, jeżeli ona pomoże jemu, udając jego dziewczynę przed kuratorem sądowym. Chłopak stara się o opiekę nad młodszym bratem i liczy, że decyzja sądu będzie przychylniejsza, jeśli sprawi wrażenie kogoś, kto jest w stałym związku, a nie imprezowicza. Josselin się zgadza.

Powieść, która pozwoli Ci zgłębić pewną tajemnicę. Sięgnij po nią i przekonaj się, co działo się w pewnym domu pod lasem, gdy w Polsce nastały ciężkie czasy. "Dom na skraju lasu" to powieść, która szybko rozpali czytelniczą ciekawość i pozwoli zgłębiać sekrety z przeszłości. Max Langer jest zamożnym szwajcarskim profesorem, który ma polskie korzenie. W pewnym momencie postanawia odwiedzić Polskę, by dowiedzieć się więcej na temat wcześniejszych losów swojej ukochanej żony, Christine. Na miejscu natrafia na młodą pracownicę uniwersytetu, Dorotę Wiśniewską. Ta chętnie podejmuje się wyzwania i przyjmuje zlecenie napisania książki o willach, znajdujących się pod Łodzią. Dorota, zajmując się swoim zadaniem, przygląda się życiu osób, które mieszkały w tym mieście w latach 1944-46. A działo się wówczas sporo. W końcu to w Łodzi tworzono nowe struktury państwa po tym, jak Warszawa została zniszczona w wojnie. Owiany tajemnicą dom zlokalizowany pod lasem zajmowała zdeterminowana kobieta, działająca dla propagandy, Michalina Starska. Miejsce to dzieliła z kochankiem, Antonim Gołąbkiem, który służył w Wojsku Ludowym w stopniu majora. Każde z nich skrywało własne sekrety, a te, gdyby tylko wyszły na jaw, mogłyby na nich ściągnąć potworne kłopoty. Postanowili jednak odłożyć problemy na bok i stworzyć w domu pod łódzkim lasem coś wyjątkowego. Tam zamierzali nacieszyć się życiem, zanim wszystko posypie się jak domek z kart. Jak zakończyła się ich chwilowa sielanka?

Wyatt Callahan był inny niż jego rodzeństwo. Wszyscy o tym wiedzieli, a szczególnie on sam. Jednak otaczający go ludzie nie mieli pojęcia, na czym polegała ta różnica. Myśleli, że po prostu jest za słaby, żeby rządzić mafią. Jednak to nie była prawda. Wyatt faktycznie był inny, jednak nie słaby. Tak naprawdę ludzie go nie interesowali. Interesowała go śmierć. Dlatego został lekarzem. A teraz przyjdzie pora, żeby Wyatt pokazał, kim naprawdę jest i że będzie potrafił reprezentować rodzinę podczas nadchodzącej wojny. W jego życiu jest też Helen. Kobieta, której na nim zależy. Czy Wyatt dostrzeże to, zanim drzemiący w nim potwór zniszczy jego samego i wszystkich wokół? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia. Opis pochodzi od Wydawcy.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

"Cały ten czas" to młodzieżowa powieść science-fiction rozgrzewająca szare komórki mózgu do czerwoności! Jak wyrwać się ze świata, w którym czas stanął w miejscu? Pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt pięć dni, czyli prawie piętnaście lat. I każdego dnia jest ten sam dzień: 21 czerwca 2106 roku. Rankiem wstaje słońce, sunie po niebie, a gdy zapada za horyzont, następuje gwałtowna Burza, podczas której czas cofa się o dobę. Nikt nie pamięta, jak wyglądało życie wcześniej i mało jest takich, którzy w ogóle wierzą w Przedczas. W takim to świecie żyje Mar: nastoletnia dziewczyna, która pragnie odkryć, co stało się z jej rodzicami. Mar wyrusza konno do okrytego złą sławą miasta. Wtedy właśnie spotyka Artela. Chłopak pasjonuje się fizyką. Ma też w domu coś niesamowitego. To wehikuł czasu, który co prawda nie działa, ale jednak to przecież wehikuł czasu! Tak zaczyna się ta niesamowita historia. Hania Czaban zabiera nas w podróż po dystopijnym świecie, w którym czas stanął w miejscu. Jeżeli powiedzieliście kiedyś za Faustem "Chwilo trwaj!", możecie przekonać się, jak niekiedy złowieszcze mogą to być słowa... Mar i Artel próbują wyrwać się z kręgu tajemniczej klątwy. Być może kluczem do tej zagadki są śmiałe teorie współczesnej nam fizyki. Ta pełna przygód i zaskakujących zwrotów akcji powieść pokaże Wam, z jak niesamowitą dziedziną wiedzy mamy tu do czynienia. "Cały ten czas" to powieść science-fiction napisana przez nastolatkę i adresowana do nastolatków. Jeśli jednak spodziewacie się po niej oklepanych wątków i schematycznej fabuły, będziecie z pewnością mile rozczarowani. Polecamy serdecznie!