Black Mirror. Czy to już się dzieje?

Opowieści z życia (poza)telewizyjnego „Pani to ma fajną pracę. Przyjdzie sobie na godzinkę, coś tam przeczyta i do domu” – to zdanie Beata Tadla usłyszała setki razy. W końcu postanowiła opowiedzieć historie, które ułożyły się w album niezwykłych wspomnień z pracy w radiu i telewizji. Kulisy wpadek, reakcje na niespodziewane zdarzenia, najtrudniejsze momenty, niesforni goście, kłopotliwe prezenty, śmiech, łzy, nerwy,

Mistrzyni kryminału znowu daje o sobie znać. Miłośnicy twórczości Agathy Christie z pewnością znają jej powieść ''Wigilia Wszystkich Świętych''. Z okazji wyreżyserowania filmowej adaptacji tego dzieła, warto poznać ''Duchy w Wenecji'' ze specjalnymi zapiskami scenarzysty Michaela Greena. Herkules Poirot znowu powraca. Nikt nie spodziewa się, że zwykła zabawa, która ma miejsce w Halloween, zakończy się tragicznie i przyjdzie czas na to, aby rzeczywiście zacząć się bać. W pewnym momencie beztroską imprezę przerywa niecodzienne wyznanie jednej z uczestniczek, Joyce Reynolds, która twierdzi, że niegdyś na własne oczy widziała, jak ktoś odbiera innej osobie życie. Towarzystwo uznaje, że dziewczyna zmyśla. Wszystko zmienia się, gdy Joyce zostaje zamordowana, a przerażeni zabawowicze odnajdują ją w jakże groteskowej scenie - jej twarz jest zanurzona w wiadrze z owocami. Nikt inny, oprócz Herkulesa Poirota oraz jego nietuzinkowej pomocniczki Ariadny Oliver, nie zdoła odkryć winowajcy. Czy zdążą, nim wydarzenia przybiorą jeszcze gorszy obrót? Jedno jest pewne - ta noc doprawdy okaże się emocjonująca.

Constanta była zwykłą wieśniaczką, żyjącą w średniowiecznej wsi. Jednak jej życie zmieniło się diametralnie, gdy została ocalona od śmierci przez tajemniczego nieznajomego. Ten uratował ją przed niebezpieczeństwem i zabrał do swojej posiadłości, gdzie awansowała do rangi godnej żony nieumarłego króla - Drakuli. Kobieta była zachwycona swoim nowym życiem, ale szybko zaczęła zauważać, że jej mąż nie jest tym, za kogo się podaje. Dracula zaczął manipulować podstępną arystokratką i cierpiącym głód artystą, co sprawiło, że Constanta zrozumiała, że jej ukochany jest w stanie posunąć się do okrutnych rzeczy. Nie wiedząc, co robić, Constanta zaczęła szukać ukojenia u mężów rywalizujących o jej względy. To prowadziło ją do odkrywania mrocznych sekretów swojego męża. Gdy życie wszystkich, których kocha, zostało zagrożone, Constanta musiała dokonać trudnego wyboru - czy pozostać przy swojej miłości do męża, czy też odejść, by zachować swoją wolność. Ostatecznie jednak Constanta zrozumiała, że więzi, które są złączone krwią, mogą zostać rozerwane tylko przez śmierć. W końcu Constanta musiała podjąć decyzję, która mogłaby zapewnić jej bezpieczeństwo i spokój ducha.

Mroki duszy ludzkiej i skrajne emocje targające psychiką bohatera Cię nie przerażają? Pasjonuje Cię odkrywanie tajemnic ludzkiego umysłu i stopniowe dowiadywanie się, co znajduje się w jego najgłębszych zakamarkach? Jeśli odpowiadasz twierdząco, książka Fiodora Dostojewskiego pt. "Młodzik" będzie znakomitym wyborem. Jeżeli twórczość Dostojewskiego nie jest Ci obca, to możesz domyślać się, czego się spodziewać. Jego twórczość zaludniają skomplikowani bohaterowie. W przypadku "Młodzika" też tak oczywiście jest. Głównym bohaterem jest młody mężczyzna, dziewiętnastoletni Arkadiusz Dołgoruki. To właśnie ON popada w skrajności, walczą w nim silne emocje - od tych pozytywnych, jak zachwyt czy euforia, po negatywne, jak przerażenie czy nienawiść. Potrafi być skromny, a raczej skromnego grać, ponieważ sztukę teatralizacji własnych zachowań opanował do perfekcji. Wciela się co rusz w inne role - raz jest zapalczywym mścicielem i łajdakiem, innym razem fanatycznym ideowcem albo herosem, któremu nic niestraszne. Tkwimy w psychice bohatera i płyniemy razem z nią na manowce, poddajemy się sztormom, ale i kompletnej flaucie. Jakby tego było mało, na kartach powieści nie tylko tytułowy "młokos" ma zagmatwaną psychikę. Zagadkę stanowią też jego ojciec, Wiersiłow, oraz Lambert, którzy potrafią doskonale manipulować człowiekiem i doprowadzać go na skraj przepaści i wytrzymałości. Drogi tych postaci nieustannie się krzyżują, a kręte ścieżki ich historii prowadzą przez dziewiętnastowieczną Rosję, której urokowi trudno się oprzeć.

Natasza miała wszystko: kochającego męża, piękny dom, spektakularną karierę i własną agencję reklamową. Życie Nataszy wielu osobom mogłoby wydać się perfekcyjne i takie właśnie było… Do czasu. „Jeszcze raz, Nataszo” to opowieść o kobiecie, która kochała zbyt mocno. Swojego odbicia i akceptacji szukała w oczach ukochanego. Teraz musi iść przez życie sama. Czy odnajdzie utracone szczęście i spokój? To kojąca książka, która rozgrzeje serce każdej kobiety. Tytuły kolejnych rozdziałów tworzą swoisty dekalog, który powinna znać każda kobieta. Nie będziesz mogła jej odłożyć. Będziesz chciała jeszcze, jeszcze.

Zabawne i poparte naukowo wyjaśnienia różnic między kobietami a mężczyznami, które pomogą lepiej zrozumieć przeciwną płeć. Mężczyźni nie słuchają tego, co się do nich mówi, dlatego że są egoistami i egocentrykami. – Nie. Kobiety mają zawsze ostatnie słowo, dlatego że mówią więcej niż mężczyźni. – Nie. Mężczyźni nie pomagają w domu, dlatego że ich zdaniem kobiety radzą sobie z tym lepiej. – A to

"Ścigając zło. Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze" autorstwa Małgorzaty Kuźmińskiej i Michała Kuźmińskiego to pozycja przedstawiająca rozmowy, jakie autorzy powieści kryminalnych przeprowadzali z ludźmi zawodowo zajmującymi się pościgiem za złem. Wiedzą, doświadczeniami oraz kulisami swej pracy dzielą się między innymi: policjant, strażnik więzienny, biegła psycholog oraz medyk sądowy. Życie nie jest łatwe, gdy każdego dnia jest się skazanym na bezpośredni kontakt z przestępcami. W tym świecie panują specyficzne zasady, które dla zdecydowanej większości ludzi znane są jedynie z filmów i książek kryminalnych. Co się czuje, gdy przez znaczną część tygodnia spędza się czas ze zwłokami? Jakich sztuczek próbują kryminaliści, by uniknąć konsekwencji? "Ścigając zło. Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze" to wyśmienity reportaż, który stanowi świetne porównanie fikcji z rzeczywistością. Wszystkie pojęcia i skomplikowane zagadnienia są jasno wyjaśnione, dzięki czemu czytelnik z łatwością pozna tajniki i specyfikacje każdego zawodu związanego z wymiarem sprawiedliwości. Autorzy stworzyli oryginalny przewodnik dla ludzi, którzy chcą dobrze zrozumieć powieści kryminalne.

Prawdziwa historia wnuczki jednego z największych zbrodniarzy hitlerowskich. To jedno zdarzenie zachwiało całym jej życiem: Jennifer Teege, mając 38 lat, dowiedziała się, kim jest naprawdę. Przez przypadek znalazła w bibliotece książkę o swojej matce i dziadku Amonie Göcie. Miliony ludzi znają historię Götha. W „Liście Schindlera” Stevena Spielberga jest brutalnym komendantem obozu koncentracyjnego oraz kompanem „od kieliszka” i rywalem wybawcy Żydów Oskara Schindlera. Göth był odpowiedzialny za śmierć tysięcy osób i został powieszony w 1946 roku. Jego życiowa towarzyszka i ukochana babcia Jennifer Teege, Ruth Irene, w 1983 roku popełniła samobójstwo. Jennifer jest córką Niemki i Nigeryjczyka. Wychowywała się w rodzinie zastępczej, studiowała w Izraelu. Po swoim odkryciu musiała stawić czoło historii rodzinnej, od której już nigdy nie zdoła uciec. Jak jeszcze kiedyś ma spojrzeć w oczy swoim żydowskim przyjaciołom? Co powinna powiedzieć własnym dzieciom? Jennifer Teege postanawia zmierzyć się z przeszłością. Spotyka się z matką, której nie widziała od wielu lat, razem z dziennikarką Nikolą Sellmair bada historię swojej rodziny, odwiedza miejsca związane z tą przeszłością: wyjeżdża do Polski i raz jeszcze do Izraela. Krok po kroku, z przerażenia mrocznymi losami rodziny, tworzy historię własnego wyzwolenia. Jennifer Teege (ur. 1970) – jest córką Niemki i Nigeryjczyka. Gdy miała cztery tygodnie, została oddana do domu dziecka, a w wieku siedmiu lat adoptowana. Przez cztery lata mieszkała i studiowała w Izraelu. Od 1999 roku pracuje jako copywriterka w branży reklamowej. Mieszka w Hamburgu. Nikola Sellmair (ur. 1971) – absolwentka szkoły dziennikarskiej DJS (Deutsche Journalistenschule). Studiowała ekonomię, nauki polityczne oraz komunikację społeczną na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Od roku 2000 redaktorka tygodnika „Stern”. Nagrodzona wieloma wyróżnieniami przyznawanymi dziennikarzom, w tym Polsko-Niemiecką Nagrodą Dziennikarską 2013 za artykuł „Mój dziadek by mnie zastrzelił”.