Chwile, które się nigdy nie wydarzą

"Ani złego słowa" to kolejna znakomita powieść w dorobku autora "Bestii znikąd". Opowieść o tolerancji, emigracji i o tym, że czasami słowa potrafią ranić najmocniej. Niru jest synem nigeryjskich imigrantów, którzy na amerykańskiej ziemi rozpoczęli nowe życie. Chłopak z pozoru nie wyróżnia się niczym spośród swoich rówieśników. Jest chrześcijaninem, chodzi do kościoła, osiąga znakomite wyniki jako sportowiec. Jesienią ma rozpocząć studia na Harvardzie. W głębi duszy skrywa jednak tajemnicę, z którą z pewnością nie mógłby pogodzić się jego konserwatywny ojciec. Dlatego wyrusza w podróż w poszukiwaniu własnej tożsamości. Najpierw są dzikie imprezy z zakochaną w nim Meredith u boku, później kolejne inicjacje i mroczne, nowojorskie kluby. A wszystko to zmierza do finału, który na zawsze pozostanie w pamięci czytelnika! Powieść "Ani złego słowa" zdobyła szeroki rozgłos i uznanie, została też uhonorowana kilkoma prestiżowymi nagrodami. Krytycy są zgodni, że to kawał znakomitej, współczesnej prozy. Ta opowieść wciąga od pierwszej strony i nie sposób odłożyć ją na bok choćby na chwilę. Dawno już nikt w tak porywający sposób nie pisał o tolerancji, nienawiści, emigracji, o brutalności policji i o słowach, które potrafią niekiedy ranić najbardziej dotkliwie.

To dziecko zostało skrzywdzone zanim się urodziło, a tak bardzo pragnęło kochać i być kochane… Mamusiu, czy jestem brzydka?-zapytała ośmioletnia Flip, jak tylko trafiła do domu Casey Watson, zawsze gotowej pomóc każdemu dziecku. Nawet takiemu, któremu nikt już nie chce dać szansy… Flip pytała o to niemal każdą kobietę, którą spotkała. I każdą nazywała mamusią.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Co może zbliżyć do siebie ludzi? "Ogród z widokiem" to wyjątkowa książka opowiadająca o przyjaźni, jedności i wspólnym pokonywaniu przeszkód. Czy mieszkańcy Ogrodowej 7 znajdą siły, aby stawić czoła wszystkim przeciwnościom losu? W zamkniętych mieszkaniach przy ulicy Ogrodowej 7 każdy prowadzi swoje własne, przeciętne życie. Sylwia od lat opiekuje się chorą mamą, przez co unika wszelkich okazji do spotkań towarzyskich. Przybyły zza granicy Daniel dopiero wprowadza się do bloku i zaczyna remont swojego lokalu. Jadwiga wraz z Antonim nie mogą przyzwyczaić się do zmiany miejsca i cały czas tęsknią za ukochanym domem z ogródkiem. Pochłonięta pracą Jowita ma dość przebywania na zwolnieniu lekarskim i snucia się po małym mieszkanku. Pomimo różnych historii, doświadczeń i planów mieszkańcy budynku przy Ogrodowej 7 postanawiają wspólnymi siłami założyć ogród na jego dachu. Decyzja ta przekłada się na zawiązanie nowych przyjaźni i rozwój namiętnych romansów. Jednak ktoś stara się zniszczyć szczęście sąsiadów. Czy bohaterowie dowiedzą się, komu przeszkadza ich znajomość? Czy sprawca popełni błąd podczas niszczenia owoców ich wspólnej pracy i będzie można go wykryć? "Ogród z widokiem" to zachwycająca, pełna refleksji powieść o zaangażowaniu ludzi i niezwykłej chęci niesienia pomocy w obliczu największych problemów. Anna Szczęsna w doskonały sposób pokazuje, że samotność może być zastąpiona fantastycznymi relacjami, które dodają siły i motywują do dalszego działania. Autorka zawiera w swej książce równie ważny motyw zawiści prowadzącej do zniszczenia marzeń innych osób. Czy dobro zwycięży w walce z ludzkimi słabościami? Jak potoczy się historia sąsiadów z Ogrodowej 7?

Siedmioletni Alex Andersson bezustannie sprawia problemy w szkole. Agresywny wobec kolegów i nauczycieli, to wdaje się w bójki, to znów popada w apatię. Pewnego dnia jego wychowawczyni uświadamia sobie, co kryje się za dziwnym zachowaniem dziecka. Sprawą zajmują się pomoc społeczna oraz policja, jednak to Sophia Weber, sztokholmska prawniczka wyznaczona na kuratorkę Alexa,

Clara Lofthus właśnie została ministrem sprawiedliwości – dla samotnej matki bliźniąt jest to funkcja wymagająca, a dla kobiety o tak wyrazistych poglądach - niebezpieczna. Jednak Clara nie zgadza się na dodatkową ochronę i pomoc, bo nie chce, by ktoś za bardzo przyglądał się jej życiu, w którym pogrzebała własne tajemnice. Ale gdy pewnego dnia wraca do domu, nie zastaje w nim synów, a podrzucony list mówi, że chłopcy zginą, jeżeli poinformuje kogoś o ich porwaniu. Czas ucieka, a Clara musi podjąć się najtrudniejszego w życiu zadania – samodzielnie odszukać dzieci, klucząc wśród meandrów rodzinnych tragedii, niezałatwionych spraw i grzechów przeszłości. Czy życie dzieci będzie ceną za jej grzechy? Mocna historia, rosnące napięcie, porażające zakończenie

Ktoś powiedział, że dopiero, gdy udomowiliśmy psy, staliśmy się ludźmi. Psy nauczyły nas, czym jest bezwzględna wierność, dozgonna miłość i prawdziwa radość życia. Psy są ucieleśnieniem emocji ? psi ogon, długi czy krótki, nie posiada się ze szczęścia, gdy wracamy z pracy psie uszy, te beznadziejnie oklapnięte i te sterczące dziarsko, denerwują się straszliwie, gdy coś burzy ustalony porządek, a oczy... Oczyma spoglądają na nas wszystkie psie marzenia, nadzieje i obawy. Psy żyją tu i teraz. Spacer z czworonogiem, wspólna zabawa, pieszczoty, a nawet wspólne oglądanie ulubionego programu w telewizji uczą nas całkowicie zanurzać się w teraźniejszości. Psy akceptują nas takimi, jakimi jesteśmy. Każdy pies uważa swojego człowieka za najdoskonalszą istotę na świecie. Obyśmy nigdy nie zaprzestali dążyć do ideału, jakim jesteśmy w oczach naszego psa. Oto zbiór z życia wziętych historyjek o psach ? śmiesznych, odważnych, sprytnych, zdesperowanych, szczęśliwych i zrozpaczonych. Mamy nadzieję, że każdy prawdziwy miłośnik psów znajdzie tu coś dla siebie. ?Psy nie są całym naszym życiem, ale czynią nasze życie całością? - Roger Caras.