Druga szansa Scordatto. Oblicza mroku. Tom 2

Czasami, aby dojść do ogólnie pojętego ładu i na nowo, tak jak trzeba, ułożyć własne życie, należy znaleźć w sobie siłę, aby wyjść z mocno nas trzymających dotychczasowych zależności. Na taki krok decyduje się bohaterka i autorka książki "Exodus. Księga wyjścia" - Deborah Feldman. Książka ta jest to kontynuacją bestsellerowej powieści "Unorthodox". Nie zawsze to się jednak udaje, ale Deborah stawia swój pierwszy krok na drodze prowadzącej do pełnej, emocjonalnej i faktycznej wolności - wyrywa się z ortodoksyjnej i autorytarnej brooklyńskiej sekty Satmar. Wraz z synem pragnie wtopić się w społeczeństwo i żyć życiem człowieka pogodzonego z samym sobą. Jednak nie ma na to szans, dopóki nie upora się z własnym, żydowskim pochodzeniem i z przeszłością swojej rodziny, która została dotknięta Holocaustem. Podróż po Europie ma być czymś w rodzaju oczyszczenia z tego, co ograniczało ją przez wszystkie lata świadomego życia, zaś ujawnione rodzinne sekrety mają odkryć, jakiego dziedzictwa jest spadkobierczynią. Podróż, jaką odbędzie, na zawsze zmieni jej życie, ale czy spełni oczekiwania?

Mroczna historia dla fanów serialu „Nikita”! Una to płatna zabójczyni wyszkolona przez rosyjską Bratwę. Swoje imię otrzymała od szefa mafii, który traktuje ją jak córkę. Dziewczyna stanowi idealną broń: nie ma sumienia, nic nie czuje, a zabijanie sprawia jej przyjemność. Nazywają ją Pocałunkiem śmierci. Kiedy celem kolejnego zlecenia zostaje capo włoskiej mafii, kobiecie w wykonaniu zadania będzie towarzyszył Nero Verdi. Una zdecydowanie nie docenia swojego kompana. Nie zdaje sobie sprawy, z jak niebezpiecznym mężczyzną współpracuje. I to jest błąd. Wkrótce Nero sam zleci jej, aby rozwiązała pewien problem. Una mogłaby odmówić, ale on ma coś, czego dziewczyna bardzo potrzebuje. Tymczasem jedyną rzeczą, jakiej Nero pragnie, jest władza i z przyjemnością wykorzysta Unę do realizacji własnych celów.

Z tej książki dowiesz się: Czy dieta bezmięsna mogła przydać się Polakom w walce o niepodległość? Kto przywiózł tofu z Azji? Czy Indie rzeczywiście są najbardziej wegetariańskim państwem świata? Kto uważał, że dieta jarska była najlepsza już dla dawnych Słowian? Dla kogo wymyślono płatki kukurydziane? Wegetarianie są wśród nas. I jest ich coraz więcej! Niejedzenie mięsa staje dziś coraz popularniejsze. Powody są różne: ekologiczne, etyczne czy zdrowotne. Obecnie mięsa nie je się z troski o zdrowie, klimat, dobrostan zwierząt. Ale czy zawsze tak było? Co kierowało pierwszymi osobami, które zdecydowały się przejść na dietę bezmięsną? I czy w ogóle wiadomo, kto był prekursorem wegetarianizmu? Natalia Mętrak-Ruda, kulturoznawczyni i historyczka kulinariów, prowadzi nas przez zawiłą (a czasem całkiem zabawną) historię roślinnej kuchni, a także jej pierwszoplanowych i epizodycznych bohaterów. Autorka pokazuje, że w przeszłości za ideą niejedzenia zwierząt stały zupełnie inne motywacje niż dziś – nieraz decyzja ta wynikała z czynników religijnych lub ekonomicznych. I choć obecnie popularyzacja wegetarianizmu kojarzy się głównie z duchowością Wschodu i kontrkulturą, to kuchnia ta równie dużo zawdzięcza ruchom protestanckim. A także szalonym pomysłom dietetyków, dziwaków i hipochondryków. Dowiedz się, jaką drogę przebył wegetarianizm – od wysp antycznej Grecji do dzisiejszych najbardziej wykwintnych restauracji.

Z tej książki dowiesz się: • Czy jest coś mniej zabawnego, niż tłumaczenie dowcipów? • Jakie są różnice między kobietami a mężczyznami w podejściu do humoru? • Czy humor łączy się z inteligencją? • Co wspólnego ma Sokrates ze współczesnymi pranksterami? Dzięki tej książce wreszcie zrozumiecie dlaczego śmieszą was (lub nie) „Przyjaciele” oraz jakie są różnice w humorze prezentowanym w najpopularniejszych serialach komediowych. Na końcu każdego rozdziału czekają na was ćwiczenia, które rozruszają te części ciała, które potrzebne są, aby się śmiać – mięśnie, i mózgi. Łukasz Jach przez pryzmat psychologii, antropologii i kognitywistyki pokazuje nam jakie istnieją style humoru oraz na jakiej podstawie się wykształciły. Przechodząc od koncepcji najsłynniejszych greckich filozofów, przez wyniki najnowszych badań, aż do rozpracowywania dowcipów dowiecie się dlaczego w ogóle coś was bawi. Bez względu na to, czy śmiejąc się wydajecie dźwięki „haha”, „hehe” czy „hihi”.

Pikantna i romantyczna powieść o kolejnej pięknej właścicielce gorącej restauracji Pokusa... Riley Gibson jest podekscytowana. Pokusa, modna restauracja, której jest współwłaścicielką, będzie pokazywana na telewizyjnym kanale kulinarnym. Jej przyjaciółki obawiają się jednak, że stała obecność ekipy telewizyjnej wywróci życie restauracji do góry nogami. Ale taka

“Hej, mała!” to trzecia część cyklu powieściowego “Och, Elvis!”. Zabawna i pełna wzruszeń opowieść o rodzinie, którą jak najbardziej można było sobie wybrać. “Hej, mała!” to wzruszająca i zabawna opowieść o rodzinie z wyboru. Jeśli szukacie mądrej, a zarazem lekkiej lektury, z pewnością zarówno sama książka, jak i jej bohaterowie przypadną Wam do gustu. Asia i Paweł od dawna czują coś do siebie. Brakuje im odwagi, by zrobić kolejny krok. Paweł zaczyna nagle zachowywać się nad wyraz dziwnie, a przynajmniej dziwne jest to w oczach Asi. Czyżby w jego życiu pojawiła się inna kobieta? Asia snuje w myślach najgorsze scenariusze. Zasmuca ją myśl, że marzenia o byciu mamą mogą się nigdy nie spełnić. Z kolei nastoletnia córka Pawła, Nastka, odkrywa stare rodzinne notatki z przepisami kulinarnymi sprzed wielu lat i postanawia opublikować je na blogu. W rozwijaniu nowej pasji bardzo pragną pomóc dziewczynie przyszywane babcie. Co wymyślą tym razem? A może znowu, jak to mają w zwyczaju, wpakują się w kłopoty? Czytając powieść Mariki Krajniewskiej, będziecie śmiać się i wzruszać do łez, a z każdą kolejną stroną coraz trudniej będzie rozstać się z Asią, Pawłem, Nastką i pozostałymi bohaterami. Zresztą, z pewnością wielu czytelników zna ich już doskonale. Powieść ta stanowi już bowiem trzecią część cyklu obyczajowego "Och, Elvis". W serii znalazły się jak dotąd następujące tytuły: “Och, Elvis!”, “No, Asiu!” i “Hej, mała!”.