Księga dżungli. Historia Mowgliego

PRZEŁOMOWA KSIĄŻKA O WYWIERANIU WPŁYWU NA LUDZI. WYBITNA NEUROBIOLOŻKA POSZŁA TU DALEJ NIŻ KLASYCY DALE CARNEGIE I ROBERT CIALDINI. „New York Times” Najlepsza książka popularnonaukowa 2017 roku! „Forbes”, „Times”, „Huffington Post”, Bloomberg, Stanford Business School. Jeśli chcesz kogoś przekonać, to nie powołuj się na fakty! Działaj na emocje! Jedna z najbardziej innowacyjnych i wpływowych badaczek neuronauki, profesorka psychologii Tali Sharot zabiera nas w fascynującą i zdumiewającą podróż, odkrywając tajniki funkcjonowania naszych mózgów, gdzie kryje się potęga wywierania wpływu – tego dobrego i tego złego. Wyjaśnia m.in. jak niewiarygodnie silny jest wpływ emocji na nasze poglądy, dlaczego dowody nas nie przekonują, czy powinniśmy straszyć ludzi, żeby coś zrobili, oraz jak zyskujemy moc, odpuszczając… I wreszcie: co ludzie tak naprawdę chcą wiedzieć. „Moim celem jest pokazać w tej książce błędy, które systematycznie popełniamy, kiedy próbujemy zmieniać czyjeś przekonania, a także – jak to się dzieje, że nam się to udaje”.

Czy zdarza się, że ktoś Cię denerwuje, a Ty nie potrafisz o tym głośno powiedzieć? Albo czujesz się niezręcznie w danej sytuacji i nie umiesz z niej wybrnąć? A może, nie chcąc robić innym przykrości, wysłuchujesz różnych bzdur, tracąc czas i energię? Jeśli chcesz sobie pomóc, skorzystaj z poradnika "Od takich ludzi trzymaj się z daleka" Davida J. Liebermana. Lektura tej książki wyposaży Cię w narzędzia, pozwalające rozpoznać, czy osoba, z którą nawiązujemy relację, będzie miała na nas dobry wpływ. A że nowe znajomości zawieramy obecnie bardzo często i bardzo szybko, to czasem trudno jest w porę dobrze poznać nowych znajomych. To stawia pod znakiem zapytania kwestię zaufania i lojalności, a także przywiązania, skąd bowiem mamy wiedzieć, czy ta akurat osoba zasługuje na naszą uwagę i zaangażowanie? Czy ta znajomość jest tego warta? Nie każdy przecież jest stabilny emocjonalnie i nie każdy kieruje się moralnością. Pozory mogą mylić. Dzisiaj wiele można przed sobą udawać, zwłaszcza w wirtualnym świecie. Co robić? Ufać i cierpieć? A może ryzykować i czekać na rozwój wydarzeń? Można też zamknąć się w swojej skorupie i prowadzić życie pustelnika. Autor przekonuje, że między tymi skrajnościami da się znaleźć złoty środek. Wszyscy bowiem wysyłamy sygnały ostrzegawcze; wystarczy nauczyć się je rozpoznawać. Ten poradnik pomoże Ci w tworzeniu poprawnych portretów psychologicznych nawet nowo poznanych ludzi, by uniknąć rozczarowań na dalszym etapie znajomości. To cenna umiejętność, bo nigdy nie wiemy, kogo los postawi na naszej drodze. Ta książka podpowie Ci, kogo warto poznać, a od kogo lepiej trzymać się z daleka.

Nieprawdopodobne znaleziska, niewytłumaczalne artefakty i inne sensacyjne odkrycia, przemilczane przez oficjalną naukę. Większość przedstawionych w tej książce przedmiotów, budowli czy znalezisk zgodnie z dzisiejszym stanem wiedzy właściwie nie powinna istnieć. LUC BÜRGIN, szwajcarski dziennikarz, autor kilkunastu książek z dziedziny paleoarcheologii (w tym bestsellerów „Tajne archiwa archeologii” i „Nowa księga zakazanej archeologii”) tropi niezwykłe odkrycia na całym świecie, dokumentując je zdumiewającym materiałem zdjęciowym. Jak nasi przodkowie sprzed 4000 lat odwzorowali tak dokładnie mapę najbliższego kosmosu bez lunety i teleskopu? Kim byli konstruktorzy wyrzutni rakietowej sprzed 5000 lat, nierdzewiejącej żelaznej kolumny sprzed 4000 lat i kompasu z mechanizmem różnicowym sprzed 3000 lat? Dlaczego współczesna technologia nie jest w stanie odtworzyć procesu wytwarzania przez neandertalczyków superkleju ze smoły brzozowej? Kto przed setkami tysięcy lat wykonał trójwymiarową reliefową mapę Uralu? Czy monumentalna „gwiezdna brama” z Peru jest przejściem do pozaziemskiego świata? Czy dokument odkryty w Watykanie wyjawia położenie Eldorado – legendarnego miasta złota? Autor opisuje dziesiątki kontrowersyjnych odkryć archeologicznych, których badaniem oficjalna nauka nie ma zamiaru się zająć właśnie dlatego, że naruszają ustalony i obowiązujący porządek rzeczy. Książka ujawnia akademickie wpadki, zaniechania lub wręcz wrogi stosunek archeologów do wszystkiego, czego nie da się wyjaśnić lub zdyskredytować standardowymi argumentami.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

Znakomity chirurg o międzynarodowej sławie, profesor Wilczur, zrozpaczony po odejściu ukochanej żony, włóczy się po mieście i w wyniku wypadku traci pamięć. Nie widząc, kim jest, wędruje od wioski do wioski, imając się przypadkowych prac. Wreszcie przygarnięty pod dach przez wiejskiego gospodarza, jako Antoni Kosiba, zaczyna leczyć ludzi. Poznaje kalekiego chłopca i mimo prymitywnych warunków przeprowadza na nim udaną operację. Od tego dnia jego sława zaczyna się rozprzestrzeniać. Zazdrosny o sukces miejscowy lekarz grozi mu sądem za nielegalne praktyki…

"Mam już dość. Jak pokonałam domowego hejtera" to historia kobiet, które dla uzyskania wolności musiały wiele poświęcić. Jak wiele trzeba przejść, żeby rozwieść się z socjopatą, manipulatorem lub alkoholikiem? Książka opisuje historie kilku kobiet. Jedna z nich - Alicja - była żoną socjopaty. Był on niezwykle zazdrosny i stosował wobec niej przemoc. Zdarzało się nawet, że gwałcił ją, gdy była pod wpływem środków nasennych. Kolejna kobieta, o imieniu Marta, miała męża alkoholika. Pomimo tego, że dość szybko uzyskała rozwód, to dojście do siebie po życiu w takich warunkach trwało bardzo długo. Mąż Julii był manipulatorem, przez którego prawie popełniła samobójstwo. Adela uważa, że rozwód to jej porażka. Kolejna kobieta - Diana - wciąż próbuje się podnieść, bo nie potrafi sobie poradzić z życiem po rozwodzie. Jest jeszcze Sylwia, która do dziś spłaca kredyt, który wzięła na pokrycie długów byłego męża. Dlaczego kobiety takie jak te powyżej społeczeństwo uważa za porażki? Jak wysoka jest cena wolności i czy ta wolność jest osiągalna pomimo papierka świadczącego o rozwodzie? Jak zacząć nowe życie z takim bagażem doświadczeń? Książka pokazuje kilka przykładów, jak wyżej opisane kobiety starają się poradzić sobie z trudami życia po rozwodzie i po traumie, jaką musiały przeżyć. Książka Danuty Awolusi i Joanny Warpas opowiada o tym, jak przeżyć piekło rozwodu i jak podnieść się, gdy jest już po, a rzeczywistość jest zupełnie inna niż oczekiwania.

"Pamiętniki. Największy kochanek wszech czasów" to wybór wspomnień najsłynniejszego uwodziciela w dziejach ludzkości. Miał 186 cm wzrostu, ciemną karnację, czarne oczy i włosy, które wszakże (wedle ówczesnej mody) skrywał zazwyczaj pod peruką. Giacomo Casanova to jedno z najbardziej znanych nazwisk w dziejach. Ten XVIII-wieczny prawnik, złodziej, oszust, karciarz, filozof, dyplomata i pisarz stał się dla potomnych synonimem uwodziciela. Pierwsze (choć niespełnione) miłosne uniesienia poznał już w wieku lat dwunastu. Przez ponad siedemdziesiąt lat burzliwego życia przeżył tyle przygód, że można by nimi obdzielić kilku filmowych bohaterów. Uwodził i był uwodzony, wiązał się z kobietami z różnych sfer i środowisk. Pojedynkował się (słynne starcie z Branickim), siedział w więzieniu, podróżował... Podawał się za kabalistę, alchemika i cudotwórcę. Należał do masonerii... I uwierzcie na słowo, że to wszystko to jeszcze nic! Casanova pozostawił po sobie pokaźny dorobek literacki. Składają się nań sztuki teatralne, dysputy, rozprawy, zbiory anegdot i opowiastek. Przekłady literackie i oczywiście wspomnienia. Najbardziej obszernym dziełem jest "Historia mojego życia", czyli 12-tomowy cykl wydany po raz pierwszy w Lipsku w latach 20-stych XIX wieku pod nazwą "Pamiętniki". Jak do tej pory nie doczekaliśmy się jeszcze na pełny polski przekład pamiętników Casanovy. Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy więc naszym czytelnikom ich obszerne fragmenty zawarte w niniejszej książce. Składają się one na spójną i barwną opowieść o człowieku, który stał się pionierem pewnej rewolucji obyczajowej. W czasach form i konwenansów oraz wszechobecnej pruderii pokazał, że fizyczność może być równie ważna co szlachetne, wzniosłe uczucia. Udowodnił, że mężczyzna również pragnie podobać się kobietom i zabiegać o ich względy i że nawet zawołany uwodziciel sam może paść ofiarą swoich własnych uczuć. W pamiętnikach wspomina o związkach z grubo ponad setką kobiet. Były to zarówno przelotne miłostki, jak i długoletnie, wartościowe relacje. A tajemnica tego jakby nie patrzeć sukcesu tkwi być może w tym, że uwodził, nie mając świadomości tego; będąc sam uwodzonym. Tak przynajmniej pisał. Ale czy to aby na pewno prawda?

Niezwykła powieść jednego z najwybitniejszych amerykańskich pisarzy, laureata Nagrody Pulitzera. Tuż po opublikowaniu debiutanckiej powieści The Mysteries of Pittsburgh Michael Chabon odwiedził śmiertelnie chorego dziadka. Gdy silne środki przeciwbólowe rozwiązały umierającemu język, a bliskość śmierci obudziła wspomnienia, dziadek pisarza zaczął zwierzać się i opowiadać historie, których