Steinbeck. Wściekły na świat

Po kilku nieudanych związkach młoda fotograficzka wymyśla projekt #Delete i pisze o nim na swoim blogu. Chce pokazać kobietom, jak powinny się zachowywać, kiedy facet je lekceważy – po prostu trzeba wyrzucić go ze swojego życia. Ale jeden sms, który wysyła na niewłaściwy numer, stawia jej życie na głowie. A ona zaczyna się bać, że może złamać własne zasady, których uczy inne dziewczyny... „Mężczyźni. Totalne dupki, jeśli

Początek wciągającej serii fantasy, w której poświęcenie to jedyna okazja do zemsty. Czy warto zaufać bogini i rzucić się w pościg za własnymi mordercami? "Słoneczny gon" stanowi pierwszy tom książkowej serii "Post mortem". Czytelnicy mogą liczyć na szereg nagłych zwrotów akcji, które na dobrą chwilę zamieszają im w głowach. Val jest księżniczką królestwa Ita. Niestety, jej zaręczyny nie kończą się szczęśliwie: dziewczyna umiera podczas uroczystości. W związku z tym zaplanowane małżeństwo, mające stanowić kontrakt pomiędzy dwoma królestwami, nie dojdzie do skutku. Val jednak nie odchodzi bezpowrotnie, bo jej duszę zabrała do siebie Lumor, Bogini Słońca i Śmierci. Jak twierdzi bogini, śmierć księżniczki była zaplanowana: ktoś ją zamordował. W związku z tym Lumor ma dla niej propozycję. Bogini zgodzi się przywrócić Val do życia, tym samym tworząc Nybrisa, nieśmiertelną wojowniczkę, władającą ogromną magiczną mocą. Aby tak się stało, dziewczyna musi obiecać, że w zamian zabije tych, którzy są odpowiedzialni za jej morderstwo. Jednocześnie na Val zostaje rzucona klątwa. Jeśli zdarzy się, że dziewczyna się zakocha i wówczas jej serce przeszyje magiczne ostrze, umrze bezpowrotnie. Czy Val starczy odwagi, by zrealizować swoją misję? Kto podąży jej śladem i jakie niebezpieczeństwa na nią czyhają? A może bogini wcale nie powiedziała jej wszystkiego, by nie pogrzebać misji zbyt szybko? Tak naprawdę w tym wyścigu z czasem Val może ufać tylko sobie i liczyć wyłącznie na własne przeczucia.

Czy miłość przez ścianę ma szansę zaistnieć? Czy możliwe jest ponowne zdobycie serca Dominiki, skoro ocieka się taką zazdrością? Trzeci i zarazem najnowszy tom serii Magdaleny Szponar "Zazdrosny sąsiad" rozwiąże te wątpliwości i wciągnie nas w kolejny wir pytań. Tom trzeci o braciach Machach opowiada historię Dominiki Laski i drugiego z braci - Bartosza. Ich namiętna noc, zakończona niespodziewanym wyjściem mężczyzny, wzbudza złość w kobiecie, która zamierza urwać ten kontakt i złapać w końcu trochę dystansu. Spotykają się jednak na weselu. Bartosz postanawia nie odpuścić tej szansy i rozpoczyna walkę o jej względy. Dominika chce rozpocząć nowy etap w swoim życiu, dlatego przenosi się do Gdańska. Bartek nie może jednak podnieść się po widoku swojej ukochanej w objęciach innego mężczyzny. Wyprowadza się więc do Trójmiasta zaraz za Dominiką i zostaje jej sąsiadem. Tu rozpoczyna się historia. Czy młodzi, pragnący miłości ludzie zaczną ze sobą romansować? Czy zazdrosny sąsiad Bartosz Mach zmieni się w obsesyjnego stręczyciela? A może Dominika, mając w pamięci wydarzenia z przeszłości, już nigdy więcej nie dopuści do siebie Bartka? Aby uzyskać odpowiedzi na te pytania, należy przysiąść do lektury "Zazdrosnego sąsiada" i wsiąknąć w tę historię po całości.

"Pamiętniki. Największy kochanek wszech czasów" to wybór wspomnień najsłynniejszego uwodziciela w dziejach ludzkości. Miał 186 cm wzrostu, ciemną karnację, czarne oczy i włosy, które wszakże (wedle ówczesnej mody) skrywał zazwyczaj pod peruką. Giacomo Casanova to jedno z najbardziej znanych nazwisk w dziejach. Ten XVIII-wieczny prawnik, złodziej, oszust, karciarz, filozof, dyplomata i pisarz stał się dla potomnych synonimem uwodziciela. Pierwsze (choć niespełnione) miłosne uniesienia poznał już w wieku lat dwunastu. Przez ponad siedemdziesiąt lat burzliwego życia przeżył tyle przygód, że można by nimi obdzielić kilku filmowych bohaterów. Uwodził i był uwodzony, wiązał się z kobietami z różnych sfer i środowisk. Pojedynkował się (słynne starcie z Branickim), siedział w więzieniu, podróżował... Podawał się za kabalistę, alchemika i cudotwórcę. Należał do masonerii... I uwierzcie na słowo, że to wszystko to jeszcze nic! Casanova pozostawił po sobie pokaźny dorobek literacki. Składają się nań sztuki teatralne, dysputy, rozprawy, zbiory anegdot i opowiastek. Przekłady literackie i oczywiście wspomnienia. Najbardziej obszernym dziełem jest "Historia mojego życia", czyli 12-tomowy cykl wydany po raz pierwszy w Lipsku w latach 20-stych XIX wieku pod nazwą "Pamiętniki". Jak do tej pory nie doczekaliśmy się jeszcze na pełny polski przekład pamiętników Casanovy. Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy więc naszym czytelnikom ich obszerne fragmenty zawarte w niniejszej książce. Składają się one na spójną i barwną opowieść o człowieku, który stał się pionierem pewnej rewolucji obyczajowej. W czasach form i konwenansów oraz wszechobecnej pruderii pokazał, że fizyczność może być równie ważna co szlachetne, wzniosłe uczucia. Udowodnił, że mężczyzna również pragnie podobać się kobietom i zabiegać o ich względy i że nawet zawołany uwodziciel sam może paść ofiarą swoich własnych uczuć. W pamiętnikach wspomina o związkach z grubo ponad setką kobiet. Były to zarówno przelotne miłostki, jak i długoletnie, wartościowe relacje. A tajemnica tego jakby nie patrzeć sukcesu tkwi być może w tym, że uwodził, nie mając świadomości tego; będąc sam uwodzonym. Tak przynajmniej pisał. Ale czy to aby na pewno prawda?

Pamiętnik najbliższej przyjaciółki Marii Rodziewiczówny zdeponowany w Bibliotece Jagiellońskiej, a spisany z nadzieją, że kiedyś będzie mógł dotrzeć do rąk czytelników autorki. Poznały się w czasie rodzinnych wizyt. Praca społeczna, wspólne zebrania i wycieczki zaowocowały stale pogłębiającą się przyjaźnią, na której charakter niewątpliwy wpływ miał podziw, by nie powiedzieć uwielbienie Jadwigi dla starszej o jedenaście lat Marii. Z czasem więzy przyjaźni zadzierzgnęły się jeszcze mocniej. W 1919 obie zamieszkały razem. Jadwiga stała się prawą ręką właścicielki Hruszowej, pomagała jej w prowadzeniu domu i ogrodu. Stała się dobrym i po trosze opiekuńczym duchem powieściopisarki, starającym się odsunąć od niej wszystko, co mogłoby stanowić przeszkodę w twórczej pracy. Dla siebie wybrała świadomie miejsce na drugim planie. Wszyscy zapamiętali ją jako osobę uśmiechniętą, pogodną... Towarzyszyła pisarce podczas wojen i pokoju, zarówno w Warszawie, jak i w Hruszowej. Była z nią aż do chwili śmierci. Wspomnienia spisane w niniejszej książce to zapis przepięknej przyjaźni, czy wręcz miłości dwóch niezwykłych kobiet, ale też zapis życia w wyjątkowych czasach i w wyjątkowych miejscach, które tak bardzo obie ukochały – Warszawie i Kresach.

Najdalsze, egzotyczne zakątki świata, owiane nutką tajemnicy. Historie o prawdziwych mieszkańcach odległych miejsc, odpowiedzi na pytanie: jak wygląda inna codzienność, bez luksusów zachodnioeuropejskiego świata? Jeśli chcemy poznać kulturę Azji, książka "Jadę sobie. Powrót do Azji" to pozycja obowiązkowa! Podróż w pojedynkę to marzenie niejednej osoby, jednak mało kto może się na to odważyć. Marzena Filipczak przekonuje, że to zdecydowanie łatwiejsze, niż może się wydawać - przedstawia historię swojej kolejnej podróży po Azji: po Indiach, Malezji, Wietnamie i Kambodży. Jest to jej powrót do tych krajów, więc sprawdza, co się zmieniło - w społeczeństwie, sytuacji kobiet i poziomie codziennego życia. Swego rodzaju pamiętnik z podróży autorki to bogate źródło wiedzy o wschodniej kulturze. Noclegi w domach miejscowych, wspólne spożywanie lokalnych posiłków, towarzyszenie podczas codziennych obowiązków to normalność w podróżach Marzeny Filipczak. Brak ogólnego planu i ram czasowych daje doskonałą okazję na eksplorowanie nieznanej kultury. Autorka odpowiada też na różne pytania, które powstrzymają innych ludzi od dalekich wyjazdów. Według niej podróżowanie jest wspaniałą przygodą, a poprzez swoje książki pragnie dodać innym odwagi i zachęcić ich do odkrywania świata. Podpowiada, co spakować do walizki, jakie rzeczy są niezbędne, a jakie lepiej zostawić w domu. Mówi o różnicach kulturowych i o tym, jak zachować się w problematycznych sytuacjach.