Steinbeck. Wściekły na świat

Powieść dla wielbicieli literatury fantasy. Długo wyczekiwany trzeci tom bestsellerowej trylogii Trudi Canavan “Prawo Milenium” zatytułowany “Obietnica następcy”. “Prawo Milenium - Księga trzecia: Obietnica następcy” zamyka trylogię Trudi Canavan. W poprzednich tomach Czytelnik poznał dwoje młodych przedstawicieli dwóch światów. Jednym z nich jest Tyen, który studiując historię, magię i archeologię na uniwersytecie, podczas wykopalisk natknął się na Vellę - magiczną księgę, w którą wiele lat temu przemieniona została kobieta. Młodzieniec obiecał jej pomoc w odzyskaniu ludzkiej postaci, w międzyczasie jednak uwikłał się w konflikt pomiędzy potężnym magiem Raenem, a buntownikami. Drugą bohaterką cyklu jest Rielle, córka farbiarza, wywodząca się ze świata, w którym używanie magii uznawane jest za akt okradania aniołów i grozi za nie kara. Dziewczyna, dysponująca ogromną magiczną mocą, zostaje skazana za jej używanie, przez co rozpoczyna tułaczkę po różnych krainach. Losy młodych ludzi krzyżują się podczas konfrontacji buntowników z Raenem. Akcja trzeciej księgi rozpoczyna się w pięć lat po tych wydarzeniach z poprzednich tomów. Raen nie żyje, ocalony przez Rielle chłopiec, Quall, powoli staje się mężczyzną i wkracza w dorosłość, a Tyen ukrywa się przed tymi, którzy nazwali go zdrajcą i szpiegiem. Przy życiu wciąż jednak pozostają zwolennicy unicestwionego maga, w tym najwierniejszy z nich - Dahli, który zrobi wszystko, by władca powstał na nowo. Lojalność bohaterów ponownie zostaje wystawiona na próbę. Autorka w niezwykle przemyślany i barwny sposób kreuje światy tworzące uniwersum cyklu, a bohaterowie często przemieszczają się pomiędzy nimi. Historia opisana w “Obietnicy następcy” jest doskonale dopracowaną kontynuacją wydarzeń z poprzednich tomów. Trudi Canavan podkreśla zmiany zachodzące w jej bohaterach, którzy dojrzewają, a ich postrzeganie świata zdecydowanie ewoluuje. Równie ciekawie kreowane są postaci drugoplanowe, a każdy z bohaterów ma do odegrania mniej lub bardziej ważną rolę. Trylogię “Prawo Milenium” tworzą następujące tytuły: “Złodziejska magia”, “Anioł burz” i “Obietnica następcy”, prawdopodobnie powstaną jednak kolejne części cyklu. Jeśli spodobało ci się pióro Trudi Canavan, sięgnij po inne, stworzone przez nią serie: “Era pięciorga”, “Trylogia Zdrajcy” czy “Trylogia Czarnego Maga”.

Najbogatszy kawaler Anglii zostaje swatką… pięknej damy, której sam pożąda! Dla pięknej, dowcipnej Lavinii Grey gorsze od konieczności poproszenia wyniosłego Partha Sterlinga, aby ją poślubił, jest tylko jedno: że Parth odmówi. I rzeczywiście jest tak, że najbogatszy kawaler Anglii nie zamierza żenić się z kobietą tak lekkomyślną i tak obsesyjnie zainteresowaną modą jak Lavinia. Parth wybrał sobie o wiele

Jak poradzić sobie z własnymi emocjami? Pierwszy tom serii Drużyna Snów pt. "Eliza i potworny gniew" pozwoli dziecku na odkrycie własnych emocji i skonfrontowanie się z nimi. Główna bohaterka książki to Eliza, dziewczynka, która, odkąd ma młodszego brata, często się denerwuje - rodzice poświęcają mu więcej czasu, a na nią nie zwracają uwagi. Do tego młodszy brat nigdy nie zostaje ukarany, jak coś zrobi źle. Eliza jest zmęczona tą sytuacją. Któregoś wyjątkowo złego dnia podenerwowana dziewczynka idzie spać. A jak powszechnie wiadomo, pójście do łóżka w stanie wzburzenia sprawia, że sny, które mamy, są nieciekawe. We śnie Eliza trafia do świata, w którym wszystko działa inaczej niż w prawdziwym świecie. Zmartwienia dziewczynki mogą zostać usunięte jedynie przez ściśle tajną organizację o nazwie Drużyna Snów, której głównym zadaniem jest właśnie usuwanie zmartwień ze snu. Czy Drużyna osiągnie sukces? Czy Eliza będzie w stanie obudzić się i zapomnieć o zmartwieniach? Dzięki książeczce dzieci odkrywają swoje emocje i dowiadują się, jak sobie z nimi radzić. "Eliza i potworny gniew" to pierwsza część serii Toma Percivala pt. Drużyna Snów. Poza wyżej wymienioną serią autor jest znany z takich książek, jak "Nietypowy Adaś", "Zmartwienie Róży", "Gniewny Antoś" oraz "Starania Toli". Jego książki są pełne uroczych ilustracji, które dopełniają tekst.

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.

Szukasz książki, która Cię poruszy, a jednocześnie wciągnie tak, że nie oderwiesz się od niej ani na chwilę? Zdecydowanie "Someone to stay" autorstwa Laury Kneidl to idealna lektura dla Ciebie! Aliza Malik to młoda dziewczyna, której pasją jest gotowanie, jednak dla celów wyższych studiuje prawo na Uniwersytecie MFC, które nie do końca ją interesuje. Niewiele osób wie, ale ta świetna kobieta poświęca wiele czasu swojemu blogowi kulinarnemu, na którym umieszcza autorskie przepisy wegańskie, ma również konto na Instagramie, a w międzyczasie tworzy książkę kulinarną, która w całości będzie jej dziełem. Z powodu wielu zajęć Aliza jest bardzo samotna, nie ma ani przyjaciół, ani chłopaka, a tym bardziej nie ma czasu dla samej siebie. Jej dotychczasowy tryb życia powoli zaczyna odbijać się na jej zdrowiu. Niespodziewanie Aliza poznaje Luciena, który przewróci jej życie do góry nogami. Chłopak studiuje ekonomię, ale pasjonuje się robieniem makijażu i charakteryzacji. Ponadto chłopak ma wiele obowiązków związanych z opieką nad dorastającą siostrą, którą zajmuje się, odkąd rodzice zginęli w wypadku samochodowym. Niejednokrotnie poświęcił dla niej swoje marzenia i potrzeby. Jak rozwinie się ta historia? Musisz przeczytać tę książkę, aby się dowiedzieć!

„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa…” Chyba wszyscy znamy ten wiersz. A co wiemy o jego autorze? Poznajcie Juliana Tuwima – chłopca, który uwielbiał jaszczurki i eksperymenty, ale najbardziej kochał słowa. I tak jak dzieci często budują najdziwniejsze maszyny ze śrubek, sprężynek lub klocków, tak Julek bawił się wyrazami, tworząc z nich niecodzienne konstrukcje. A że czasami niedorzeczne i może trochę… bzdurne? W tym tkwi największa radość! Michał Rusinek w pełnej humoru historii o małym Julku i dorosłym Julianie – Panu Słowiku – pokazuje, że warto robić to, co się kocha. Bo przecież z takiego „bzdurzenia”, jak poeta nazywał pisanie wierszy, mogą powstać piękne rzeczy.

Len Howard uznano za ekscentryczkę, gdy w 1938 roku, w wieku 44 lat, porzuciła karierę skrzypaczki i zamieszkała na wsi w Sussex, aby studiować ptaki. Ale to tam napisała dwa międzynarodowe bestsellery i zadziwiła świat obserwacjami sikorek, rudzików i wróbli. Miłość do ptaków podsycał w Len charyzmatyczny ojciec poeta, który nie potrafił przejść obok rannego ptaka, nie ratując go. Energiczna i wrażliwa dziewczyna, najmłodsza z czworga rodzeństwa w bogatej, kulturalnej rodzinie, chciała samodzielności. Lecz kiedy w Londynie stała się sławna, a jej kariera nabrała tempa, tęskniła za oswojoną wroną bardziej niż za rodziną. Len doświadczała miłości i przyjaźni, ale żaden związek nie zbliżył się do więzi, którą tworzyła później z ptakami. Budki lęgowe pokrywały ściany jej domu wewnątrz i na zewnątrz. Ptaki siedziały jej na głowie i na ramionach. Uczyła się ich i dokonywała muzycznych transkrypcji ich pieśni. Eva Meijer natknęła się na prace upartej badaczki, które wyprzedzały swoją epokę i niesłusznie popadły w zapomnienie. W Domu ptaków szuka motywów, które kierowały Len Howard. Co sprawiło, że radykalnie zmieniła życie i odsunęła się od rodziny? Co życie bogatek mówi nam o człowieku? I czy można odciąć się od oczekiwań innych wobec siebie? A także co to znaczy mieć gdzieś swój dom?