I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta

Wielogatunkowa książka odsłaniająca tajemnice handlu kokainą, ukazująca imponujący wymiar społeczno-ekonomiczny rozprowadzania narkotyku, który opanował cały świat.„Zdaniem autora kokaina to odpowiedź na najbardziej naglącą potrzebę naszej epoki – brak ograniczeń. Liczy się tylko tu i teraz. Z kokainą możesz być taki, jak chcesz, oczywiście do czasu zanim rozsadzi ci serce, zanim rozmiękczy ci mózg na papkę” – „Polityka”.„O narkotykach pisze się wiele i z różnych pozycji. Saviano zajmuje się aspektem społeczno-kulturowo-politycznym tego problemu i podchodzi do niego z demaskatorską pasją” – „Tygodnik Powszechny”.„(…) koka. Roślina, która idealnie łączy Amerykę Południową z Włochami. Która przemierza Atlantyk niczym guma. Guma, którą można rozciągać bez końca, a ona nigdy się nie zerwie. Korzenie tu, liście tam. Koka jest tym składnikiem, bez którego żadne ciasto nie mogłoby istnieć. Tak samo jak mąka, którą we Włoszech i w Ameryce Południowej określa się za pomocą tym większej liczby zer, im wyższy jest stopień jej czystości. Zer, przez które można oglądać świat jak przez rany. Zer niczym otchłanie, w których można się pogrążyć. Zero niczym soczewka lunety, przez którą można oglądać miraż białego złota, najlepszej koki: 000” – Fragment książki.

Kim był Jakub Szela? Rżnącym panów zdegenerowanym mordercą, oswobodzicielem chłopów, a może bojownikiem walki klasowej? W polskiej historii i kulturze mało jest postaci równie znanych i jednocześnie o tak zakłamanej pamięci jak on. Od prawie dwustu lat powstawały o nim przeciwstawne pieśni, wiersze, powieści oraz prace naukowe i nadal otaczają go sprzeczne legendy. Wiodącą wymyśliła tuż po rabacji galicyjskiej nienawistna Szeli szlachta. Sprzeciw przyszedł jednak ze wsi, gdzie chłopi uznali go za bohatera, który walnie przyczynił się do zniesienia pańszczyzny. Z kolei po drugiej wojnie światowej komuniści – w uznaniu dla jego rewolucyjnych instynktów – wzięli Szelę na sztandary. Panów piłą to historia zmagań o zdominowaną przez ziemiaństwo i inteligencję przeszłość Polski. Nie było w niej miejsca dla chłopów i ich najsłynniejszego przywódcy. Ta książka pokazuje dlaczego.

Ponad sto lat temu Norwegia uzyskała niepodległość, a Saamowie, rdzenni mieszkańcy dalekiej północy kontynentu europejskiego, którzy przez wieki swobodnie przemieszczali się z reniferami między letnimi i zimowymi pastwiskami, stali się nagle solą w oku młodego państwa. Uznano ich za element obcy, do tego norwescy rolnicy potrzebowali ziemi. W 1919 roku Szwecja i Norwegia doszły więc do porozumienia w sprawie ograniczenia migracji zwierząt i ludzi między oboma państwami. Takie jest tło jednego z mroczniejszych rozdziałów w historii Szwecji. Żeby wykorzenić koczownicze zwyczaje Saamów, szwedzkie władze zarządziły przeniesienie hodowców reniferów z dalekiej północy na tereny położone nieco bardziej na południe w ramach „dyslokacji“. Dla Saamów było to jednak bággojohtin – przymusowe przesiedlenie. Pierwsi, których zmuszono do opuszczenia domów, wierzyli, że dane im będzie jeszcze je kiedyś zobaczyć. Książka Panowie nas tu przesiedlili ukazuje te dramatyczne wydarzenia: zgubę reniferów instynktownie wędrujących na północ, zostawianie saamskich dzieci u krewnych, rozpad rodzin, systemową dyskryminację rasową, wynaradawianie – z perspektywy pokrzywdzonych. Elin Anna Labba zebrała ich wspomnienia, zdjęcia, listy i fragmenty joików, aby wreszcie wybrzmiał głos tych, którzy sami nie mogą już o tym opowiedzieć. W 2020 roku książka została nagrodzona prestiżową szwedzką Augustpriset.

Chcesz poczuć klimat międzywojennej Warszawy, jednocześnie zanurzając się w świecie krwawych zbrodni? Sięgnij po książkę Tomasza Duszyńskiego "Człowiek z celuloidu" i razem z inspektorem Wróblem spróbuj rozwikłać tajemnicę niezwykłych morderstw... Książka "Człowiek z celuloidu" jest kontynuacją powieści Tomasza Duszyńskiego "Fenomen z Warszawy." W międzywojennej Warszawie młode aktorki zaczynają być mordowane w tajemniczych okolicznościach. Ciała kobiet zostają znalezione w zamkniętym atelier. Odnalezione fragmenty pokątnie nagranych filmów z udziałem zamordowanych aktorek sugerują, że popełnione zostaną następne zbrodnie. Ślady prowadzą do okultystów oraz w przedwojenne środowisko warszawskich filmowców. Komisarz Wróbel próbuje rozwiązać śledztwo, korzystając z pomocy Antoniego Słonimskiego. Jednym z podejrzanych jest bożyszcz kobiet - Eugeniusz Bodo, a w tle przewijają się postaci znane z czasów międzywojennych. Kto wyreżyserował ten krwawy spektakl? Nie ma wątpliwości co do tego, że znalezione w atelier kobiety zostały zamordowane w wyniku zaplanowanych wydarzeń. Co gorsza, precyzja działań jednoznacznie wskazuje, że sprawcy planują kolejne zbrodnie. Jeżeli chcesz sięgnąć po tę książkę, polecamy zacząć od pierwszego tomu - "Fenomenu z Warszawy." A jeśli lubisz tego typu książki, możesz również sięgnąć po publikację "Kabalista" autorstwa Remigiusza Mroza lub książkę "Ludzie z mgły", którą napisała Izabela Janiszewska.

Szokujące zniknięcie. Miasteczko pełne sekretów. Dziesięć lat temu w cichym Buckthorpe zaginął chłopak, Samuel Murray. Od tamtej pory nikt go nie widział. Rosie Sharpe opłakiwała zaginięcie przyjaciela przez wiele tygodni, ale jej młodsza siostra, Heather, wie, że łzy Rosie skrywały prawdę. Tej samej nocy, której zaginął Samuel, Heather widziała siostrę wślizgującą się przez okno z powrotem do ich wspólnej sypialni – z podartą kurtką, oszalałym spojrzeniem, drżącą ze strachu. Heather nigdy nie powiedziała nikomu, co widziała, ale sekrety nie mogą pozostać pogrzebane na zawsze… Dziesięć lat później Rosie i Heather wracają do rodzinnego domu. Ale powoli staje się oczywiste, że ktoś ze zwartej społeczności wioski nie chce ich tutaj. Kłamstwa z przeszłości zaczynają się wreszcie ujawniać i obie kobiety znajdują się w niebezpieczeństwie… Pełny nieoczekiwanych zwrotów akcji, wciągający thriller autorki sprzedanej w milionach kopii powieści „Milczące dziecko”. Nie odłożycie tej książki aż do ostatnich, szokujących stron. Idealne dla fanów „Za zamkniętymi drzwiami” i „Dziewczyna z pociągu”.

Szef jej nie cierpi i zrobi wszystko, żeby wróciła tam, skąd przyjechała. Noemi Marshall wychowywała się pod czujnym okiem czterech despotycznych mężczyzn, których życiowym celem stało się pilnowanie jej za wszelką cenę. Nic więc dziwnego, że marzyła tylko o tym, aby wyrwać się ze złotej klatki. Wkrótce nadarza się ku temu okazja. Ojciec i trzej bracia dziewczyny zgadzają się na jej wyjazd do Los Angeles, ale pod jednym warunkiem – zaprzyjaźniona rodzina będzie miała ją na oku i to właśnie w ich firmie podejmie pierwszą pracę. Noemi doskonale wie, że to szansa, która może się nie powtórzyć. Dziewczyna zgadza się na to, pragnąc wolności i samodzielności, ale już pierwszego dnia pobytu w nowym mieście w wyniku niefortunnych zdarzeń ląduje w łóżku swojego szefa. W dodatku Lane McKinley nie ukrywa, że jej nie znosi i zrobi wszystko, żeby jak najszybciej wróciła do Seattle. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

Poszukujesz silnych wrażeń? Pragniesz refleksji na ważne społecznie tematy? Chcesz zagłębić się w problemy współczesnego świata? Jeżeli chociaż na jedno z tych pytań odpowiedź brzmi "tak", to książka "Głodne. Reportaże o (nie)jedzeniu" autorstwa Klaudii Stabach jest dla Ciebie! Publikacja porusza niesamowicie drażliwy obecnie temat, a mianowicie nieprawidłowe relacje z jedzeniem. Jest to problem ogromnej ilości osób. Współczesny świat oferuje bowiem niemalże nieograniczony dostęp do różnorakiej żywności, podczas gdy społeczeństwo naciska na przymus posiadania idealnego ciała. Ten dysonans sprawia, że bardzo łatwo jest wpaść w rozmaite zaburzenia, z których ciężko się potem wydostać. W tej książce nie znajdzie się moralizowania oraz oceniania poszczególnych przypadków, a jedynie rzetelne ich przedstawienie. Umożliwia poznanie świata osoby zaburzonej z perspektywy nie tylko chorych, ale również ich bliskich i personelu medycznego. Pozwala to spojrzeć na problem bardziej obiektywnie i wyrobić sobie swoją własną opinię. Pozycja skłania do przemyśleń o roli jedzenia w życiu człowieka, a także nasuwa refleksję na temat zawiłych mechanizmów ludzkiej psychiki. Nie jest to może "lekka" lektura do poduszki, ale z pewnością pozwoli na spojrzenie na otaczający świat z odmiennej perspektywy. Ponadto stanowi przestrogę przed wpadnięciem w nadmierną fascynację odchudzaniem, która może się skończyć tragicznie nie tylko dla zdrowia. Niekiedy bowiem takie zaburzenia kosztują życie.

W świecie dziecięcych emocji i relacji, jednym z największych wyzwań, zarówno dla maluchów, jak i ich rodziców, jest nauka dzielenia się. Jak wytłumaczyć najmłodszym, że dzielenie się zabawkami czy jedzeniem nie tylko nie umniejsza ich zasobów, ale wręcz potęguje radość i buduje prawdziwe więzi? Z pomocą przychodzi urocza i mądra książka dla dzieci autorstwa Lorny Scobie, zatytułowana „Misie nie lubią się dzielić”. To pierwszy tom z serii opowieści o prawdziwej przyjaźni, która ukazuje, jak piękne jest doświadczenie wspólnego przeżywania i obdarowywania innych. Ta przepełniona kolorami i pięknymi ilustracjami bajka przenosi nas do lasu, gdzie jesień iskrzy się barwami, a zwierzęta intensywnie przygotowują się do zbliżającej się zimy. W centrum wydarzeń znajduje się Miś oraz jego przyjaciółka Wiewiórka. Razem wyruszają na poszukiwanie pożywienia, aby zgromadzić zapasy na chłodne miesiące. Jednakże pojawia się pewien problem: Miś, kierowany silnym instynktem i misią naturą, ma tendencję do zjadania wszystkiego, co znajdzie, samodzielnie. Wiewiórka, będąc dobrym duchem tej leśnej przyjaźni, próbuje nakłonić Misia do podziału zbiorów, przypominając mu, że prawdziwi przyjaciele zawsze się dzielą i tylko wtedy razem się weselą. Odpowiedź Misia jest jednak stanowcza: „Misie nie lubią się dzielić!”. Czy Miś zdoła przełamać swoje nawyki i odkryć, że w istocie „Misie lubią się dzielić!”? Misie nie lubią się dzielić – mądra lekcja o przyjaźni Opowieść „Misie nie lubią się dzielić” to nie tylko barwna historia, ale przede wszystkim picturebook z głębokim przesłaniem, który skutecznie uczy empatii i umiejętności dzielenia się z innymi. Jest to książka idealna dla dzieci w wieku przedszkolnym, która w przystępny i zabawny sposób porusza istotne tematy społeczne. Dzieci, śledząc przygody Misia i Wiewiórki, naturalnie uczą się wartości płynących z dawania i otrzymywania, a także wzmacniają swoją spostrzegawczość, obserwując, jak leśne zwierzęta przygotowują się do zimy. Wielu rodziców i pedagogów podkreśla, że wspólne czytanie tej książki stanowi doskonały punkt wyjścia do rozmów o emocjach, potrzebach innych i radości, jaką daje wzajemna życzliwość. Książka Lorny Scobie, znanej autorki i ilustratorki, której twórczość często czerpie inspirację ze świata natury i zwierząt, zachwyca swoimi przepięknymi, całostronicowymi ilustracjami. Barwne i nasycone kolory idealnie wpisują się w jesienny klimat opowieści, czyniąc ją prawdziwą wizualną ucztą dla małych czytelników. To właśnie te ciepłe, przyjemne i lekkie obrazy sprawiają, że lektura jest jeszcze bardziej angażująca i pozostawia po sobie pozytywne wrażenia. Czytelnicy bardzo często zwracają uwagę na tę urodę wydania, doceniając, że ilustracje doskonale współgrają z tekstem i wzmacniają jego przekaz. Rozwijanie empatii poprzez książki dla dzieci W dzisiejszym świecie, gdzie umiejętności społeczne i emocjonalne są niezwykle ważne, „Misie nie lubią się dzielić” stanowi wartościowe narzędzie w kształtowaniu charakteru najmłodszych. Książka nie tylko bawi, ale przede wszystkim edukuje, pomagając dzieciom zrozumieć, że choć czasem trudno jest oddać część swoich dóbr, to radość płynąca ze wspólnej zabawy i dzielenia się jest znacznie większa. Odbiorcy książki często wskazują na humorystyczny sposób przedstawienia tematu dzielenia się, co sprawia, że historia jest wesoła i zabawna, a jednocześnie niesie ze sobą ważny morał. Wielu rodziców potwierdza, że ich pociechy z entuzjazmem wracają do tej historii, co świadczy o jej skuteczności w przekazywaniu kluczowych wartości. Fizyczne wydanie książki również zasługuje na uwagę. Jest to książka w twardej oprawie, co gwarantuje jej trwałość i odporność na częste przeglądanie przez małe rączki. Solidne wykonanie sprawia, że książka posłuży przez długi czas, stając się ulubioną pozycją w dziecięcej biblioteczce. Poznajesz wzruszającą opowieść o przyjaźni i znaczeniu dzielenia się. Dziecko uczy się empatii i rozwija spostrzegawczość w kontekście przygotowań zwierząt do zimy. Cieszysz się pięknymi, pełnymi kolorów ilustracjami Lorny Scobie, które idealnie oddają jesienny klimat. Masz w ręku trwałe wydanie w twardej oprawie, idealne do wielokrotnego czytania. Odkrywasz książkę, która jest ceniona przez czytelników za przystępność języka i pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Misie nie lubią się dzielić – dlaczego warto po nią sięgnąć? Książka „Misie nie lubią się dzielić” to pozycja, która z pewnością skradnie serca zarówno dzieci, jak i dorosłych. To idealny wybór dla każdego, kto szuka wartościowej literatury dziecięcej, która łączy w sobie rozrywkę z edukacją. Jeśli pragniesz wprowadzić swoje dziecko w świat ważnych wartości, takich jak przyjaźń, empatia i radość płynąca z dzielenia się, ta książka będzie doskonałym wyborem. Jej ciepła, przyjemna narracja i urzekające ilustracje sprawią, że każda chwila spędzona na wspólnej lekturze stanie się magicznym doświadczeniem. Daj się porwać tej uroczej historii i zobacz, jak Miś uczy się jednej z najważniejszych lekcji w życiu. Sięgnij po „Misie nie lubią się dzielić” i przekonaj się sam, jak wielką wartość niesie ta opowieść!