Wyszczekana miłość

Magdalena otrzymała zaproszenie na zjazd absolwentów. Jest lato, w planach impreza i noc spędzona w chacie nauczyciela. Punktem kulminacyjnym ma być budzący grozę nocny spacer po lesie – zupełnie jak przed laty. Kobieta nie ma ochoty na udział w tych wydarzeniach. Zmusza się jednak, ponieważ chce napisać do gazety artykuł o swoim koledze z klasy, który jest muzykiem, ale bardziej

Najnowsza książka cenionego polskiego satyryka i felietonisty. Skarbnica anegdot z życia aktorów, reżyserów i scenarzystów. Poznaj doświadczenia filmowe Jacka Fedorowicza zebrane przez niego i opisane w książce “Mistrz Offu”. Jacek Fedorowicz w swej najnowszej książce “Mistrz Offu” barwnie opowiada o swojej miłości do filmu oraz kina. Mówi o tym, w jaki sposób kręciło się w Polsce filmy kilkadziesiąt lat temu. Opisuje siermiężne czasy cenzury oraz kłód rzucanych pod nogi twórcom, którzy walczyli o niezależność. Popisuje się przy tym doskonałą pamięcią, niebagatelnym dystansem, ciepłym humorem i ironicznym spojrzeniem na rzeczywistość tamtych czasów. Nawiązuje do historii powstania takich obrazów, jak “Do widzenia, do jutra”, “Poszukiwany, poszukiwana” czy “Nie ma róży bez ognia” oraz wspomina największe postaci kina tamtych lat. Opowiada ze szczegółami o tym, jak tworzono filmy na początku II połowy XX wieku, o kamerach przypominających rozmiarami średniej wielkości czołg oraz rejestracji filmów na taśmach o ograniczonej długości. Ujawnia, w jaki sposób radzono sobie z postsynchronami, jak wielką wagę odgrywała praca rekwizytorów oraz że duble w wielu przypadkach były po prostu niemożliwe. Jego książka jest więc niezrównanym źródłem wiedzy o początkach telewizji i filmu w Polsce. Autor proponuje czytelnikowi także wiele smaczków środowiskowych i szerzej nieznanych anegdot. Przytacza opowieści Gustawa Holoubka, Zbigniewa Cybulskiego czy Daniela Olbrychskiego. Jego wspomnienia okraszone są swoistym poczuciem humoru. Jak sam przyznaje, w jego książce znalazło się wiele historii, “których żaden szanujący się scenarzysta nie umieści nigdy w żadnym scenariuszu, bo zbyt mało prawdopodobne”.

Książka Violi Ardone "Oliva Denaro" to hołd złożony kobietom walczącym o swoje prawa. Historia dziewczyny, która nie zgadza się na zniewolenie, walczy o prawo wyboru i własną wolność. Jest rok 1960. Mieszkanka małego miasteczka na Sycylii, Oliva Denaro, żałuje, że nie jest chłopcem. Miałaby wtedy zdecydowanie więcej wolności. Dziewczynka uwielbia biegać, łowić ślimaki, jest odważna, przebojowa, dobrze się uczy. Wie, że jej wolność skończy się wraz z pierwszą miesiączką. Będzie musiała unikać chłopców i beztroskich zabaw. Jej celem stanie się dotrwanie do ślubu jako dziewica. Los jednak chce inaczej. Nastoletnia Oliva zostaje zgwałcona. W myśl włoskiego prawa gwałciciel, który poślubi swoją ofiarę, jest niewinny. Olivy nikt nie pyta o zdanie i o zgodę. Dziewczyna się buntuje. Wie, że naraża się całej społeczności miasteczka, że nikt jej nie poprze, że skażą ją na ostracyzm. Mając wsparcie ojca, decyduje się na tę nierówną walkę. Ale przecież jest tylko nastolatką - czy znajdzie siłę, by zawalczyć o siebie? Książka skłania do refleksji, budzi gniew i jednocześnie nadzieję. Na to, że świat znormalnieje.

Fantastyczna i emocjonalna historia, która powraca do Joan jak bumerang. Czy rzeczywiście zerwanie z przeszłością jest takie trudne? W młodości Joan była baletnicą niewidzącą życia poza swoją karierą. Punktem zwrotnym jej młodzieńczego życia stało się spotkanie, które na zawsze odmieniło jej losy. W Paryżu poznała rosyjskiego baletmistrza, który swoją elegancją i elokwencją porwał jej serce. Była dla niego gotowa na wszystko. Jednak partner i kariera nie dały jej szczęścia. Rozczarowana i przybita postanowiła porzucić marzenia. Joan po rozstaniu z Arslanem zdecydowała się na założenie rodziny ze swoim przyjacielem. Odcięła się od świata pełnego niepewności, pogoni za niemożliwym i rywalizacji. Wolała pozostać w ukryciu i zapomnieć o przeszłości. Wszystkie plany biorą w łeb, gdy objawia się wyjątkowy baletowy talent jej nastoletniego syna. Joan ponownie zanurza się w świecie, od którego tak bardzo chciała się odciąć. A jest to świat niebezpieczny, przepełniony tęsknotą, emocjami i związkami, które mogą przynieść więcej szkody niż pożytku. "Zaskocz mnie" to opowieść o kobiecie, której nie udało się sięgnąć szczytu. Nie przeszkodziło jej to jednak w skrywaniu swego sekretu przez wiele lat.

"Śmierć w transsyberyjskim ekspresie" to wciągający kryminał, który utrzyma Cię w ciągłym napięciu aż do ostatnich stron! Odkryj tajemnice śnieżnej tajgi! Olga Puszkina prowadzi dość spokojne życie, chociaż zdecydowanie chciałaby je odmienić. Pragnie studiować literaturę na uniwersytecie w Tomsku i stworzyć dzieło, które stanie się bestsellerem. Niestety te plany muszą poczekać. Teraz jest dróżniczką w budce przy torach i nie wygląda na to, żeby cokolwiek miało się poprawić. Niespodziewanie wioska Rozłaznyj staje się miejscem niezwykłych wydarzeń. Pełne jadu listy, plotki o Babie Jadze i seria przestępstw wstrząsają miejscowymi, wyrywając ich z sennego letargu. W dodatku na Olgę zmierzającą do swojej budki spada wyrzucone z ekspresu ciało mężczyzny z poderżniętym gardłem i ustami pełnymi rubli. Skąd to nagłe poruszenie? Co się dzieje? Olga Puszkina postanawia odkryć prawdę. Jej pierwszym krokiem będzie udzielenie pomocy sierżantowi Maruszkinowi, który miał prowadzić śledztwo, ale trafił do aresztu. Tylko od czego zacząć? Zbrodniarz nie pozostawił nawet najmniejszego śladu. Kryminał "Śmierć w transsyberyjskim ekspresie" jest niezwykle udanym debiutem pisarza. Podczas tworzenia swojej powieści C.J. Farrington wyraźnie inspirował się dziełami Agathy Christie, co z pewnością było doskonałym pomysłem. Historia przedstawiona w publikacji stopniowo buduje napięcie, trzyma czytelnika w niepewności, ale również budzi uśmiech dzięki płynnie wplecionym w poważną treść humorystycznym wstawkom.

Literacka panorama 1920 roku, który dla odradzającej się Polski był rokiem wyjątkowym! Choć z początkiem lutego II Rzeczpospolita zyskała dostęp do morza, to jednak na Śląsku czy Mazurach granice wciąż pozostawały niepewne. Najbardziej dynamiczna sytuacja panowała na wschodzie kraju. W latach 1918-1919 toczyła się wojna polsko-ukraińska o województwa południowo-wschodnie, z kolei lata 1919-1921 to czas zmagań z bolszewicką Rosją o przyszłość całej Polski. Decydujący okres wojny polsko-bolszewickiej przypadł na wspomniany rok 1920 – wydawało się wówczas, że szybko postępujące wojska bolszewickie może zatrzymać tylko cud. W obronę przed najeźdźcami zaangażowali się Polacy ze wszystkich regionów kraju, od świeżo włączonego do Polski Pomorza po Śląsk, od Wielkopolski po Kresy Wschodnie. 13 sierpnia rozpoczęła się jedna z najważniejszych bitew w historii Polski i Europy, określana mianem Cudu nad Wisłą. Na sukces roku 1920 złożyły się wysiłki całego społeczeństwa – ochotników, którzy masowo zaciągali się do wojska, radiowywiadu, który złamał radzieckie szyfry, kobiet, które jako sanitariuszki oraz wywiadowczynie działały w okolicach frontu, piekarzy zaopatrujących tysiące żołnierzy.