Wyszczekana miłość

Ludzka natura potrafi być bardzo mroczna i nieprzenikniona. Seryjni zabójcy, masowi mordercy, wszelkiej maści psychopaci, przestępcy kryminalni - są to jednostki, które budzą przerażenie oraz obrzydzenie w oczach praktycznie każdego człowieka, choć potrafią wywoływać także niezdrowe zainteresowanie. Niestety, policjanci i wszelkiej maści stróże prawa, którzy muszą dojść przyczyny tego, dlaczego dana osoba straciła życie, nie mają łatwego zadania. Przekonuje się o tym komendant Corso, główny bohater książki "Kraina Umarłych" autorstwa Jean-Christophera Grangé'a, która na naszym rodzimym rynku ukazała się dzięki wydawnictwu Sonia Draga. Powieść przetłumaczyła Krystyna Szerzyńska-Maćkowiak. Komendant Corso, rozpoczynając kolejne dochodzenie, w sprawie powtarzających się zabójstw striptizerek był w stu procentach pewien, że czeka go zwykła sprawa, w której okaże się, że jakiś frustrat wyładowywał na kobietach swoją złość. Nie mógł spodziewać się jednak tego, dokąd zaprowadzi go zagadka serii morderstw oraz przez co będzie musiał przejść, żeby rozwiązać tę sprawę. Policjant zostaje wciągnięty w świat, w którym zło jest najlepszym i najbardziej pożądanym źródłem dobrego samopoczucia oraz uczucia rozkoszy. Będzie musiał przedrzeć się przez świat filmów pornograficznych, świat BDSM i różnych innych, chorych pragnień, marzeń i perwersji seksualnych. Jak poradzi sobie z tym jego psychika? Jak zmieni go to śledztwo? Wszystko znajduje się w tym intrygującym i pełnym napięcia thrillerze.

Poruszająca opowieść o niespełnionej w dzieciństwie potrzebie przynależności. Anna, trzydziestokilkuletnia historyczka sztuki i kustoszka muzealna jest kobietą inteligentną, pewną siebie i zdecydowaną, ale też egoistyczną w swoich życiowych dążeniach. Realizując plany i zmierzając do wyidealizowanego celu, nieświadomie niszczy wszystko, co tak naprawdę się liczy. Komplikuje swoje małżeństwo i relacje z matką, ignoruje piętrzące się problemy zawodowe. Całkowicie zatraca się w realizowaniu ostatniego marzenia, jakie jej pozostało - odnowie dworku, należącego niegdyś do rodzinnego majątku. Jednak nowy dom nie może być remedium na wszystkie problemy, a skomplikowana historia rodziny stawia jej wybory życiowe w zupełnie innym świetle Magdalena Kopeć - autorka "Lata Sabiny", w kolejnej powieści buduje pozbawiony lukru obraz współczesnej kobiety - obraz realny, niemal intymny. Snuta przez nią historia ukazuje życie bohaterów pełne trudnych wyborów i nie zawsze trafnych decyzji, naznaczone desperackim pragnieniem posiadania korzeni. Pragnieniem przynależności i oparcia w świecie, którego istotą jest zmiana.

Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie dłużej, niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też.

Ktoś powiedział, że dopiero, gdy udomowiliśmy psy, staliśmy się ludźmi. Psy nauczyły nas, czym jest bezwzględna wierność, dozgonna miłość i prawdziwa radość życia. Psy są ucieleśnieniem emocji ? psi ogon, długi czy krótki, nie posiada się ze szczęścia, gdy wracamy z pracy psie uszy, te beznadziejnie oklapnięte i te sterczące dziarsko, denerwują się straszliwie, gdy coś burzy ustalony porządek, a oczy... Oczyma spoglądają na nas wszystkie psie marzenia, nadzieje i obawy. Psy żyją tu i teraz. Spacer z czworonogiem, wspólna zabawa, pieszczoty, a nawet wspólne oglądanie ulubionego programu w telewizji uczą nas całkowicie zanurzać się w teraźniejszości. Psy akceptują nas takimi, jakimi jesteśmy. Każdy pies uważa swojego człowieka za najdoskonalszą istotę na świecie. Obyśmy nigdy nie zaprzestali dążyć do ideału, jakim jesteśmy w oczach naszego psa. Oto zbiór z życia wziętych historyjek o psach ? śmiesznych, odważnych, sprytnych, zdesperowanych, szczęśliwych i zrozpaczonych. Mamy nadzieję, że każdy prawdziwy miłośnik psów znajdzie tu coś dla siebie. ?Psy nie są całym naszym życiem, ale czynią nasze życie całością? - Roger Caras.

Ucieczka z Łodzi miała stanowić dla Matyldy i Wojtka przepustkę do nowego życia. Tymczasem nic nie układa się po myśli Daszkowskich i w nowym miejscu napotykają na liczne przeszkody. Brak zatrudnienia, niezrozumiała polityka władz i wrogość Klinsmanów powodują, że Matylda wątpi w słuszność podjętej decyzji. Upór Wojtka sprawia, że Matylda krok po kroku pokonuje kolejne przeszkody i uczy się żyć w Berlinie. Wreszcie obydwoje znajdują zatrudnienie i starają się uporządkować swoje sprawy. Wtedy też pojawiają się porywy serca i nadzieja na prawdziwy związek. Los jednak bywa przewrotny i lubi zaskakiwać w najmniej odpowiednich momentach…

Strata najbliższej osoby, potrafi złamać najtwardsze serce. "Consolation" to wzruszająca do łez powieść romantyczna autorstwa amerykańskiej pisarki - Corinne Michaels. Natalie i Aaron to szczęśliwe małżeństwo, które oczekuje narodzin swojego pierwszego dziecka. Mężczyzna pracuje jako wojskowy. Niespodziewanie na jednej ze swoich misji zostaje postrzelony i mimo reanimacji nie daje się go uratować. Poukładane dotychczas życie kobiety sypie się niczym domek z kart. Natalie nie potrafi pogodzić się ze śmiercią ukochanego męża i wciąż nie może uwierzyć, że nigdy już go nie zobaczy. Pomimo, że ma dla kogo żyć, każdy dzień bez Aarona jest dla niej bolesną przeprawą. W tym trudnym dla Natalie czasie wspiera ją Liam - przyjaciel jej zmarłego męża. Mężczyzna nigdy nie patrzył na nią, jak na kobietę z którą mogłoby go połączyć coś więcej niż tylko przyjaźń. Była żoną jego najlepszego kumpla, a ON obiecał mu, że zaopiekuje się zarówno nią, jak również ich córeczką, najlepiej jak tylko potrafi - nie oczekując przy tym nic w zamian. Niespodziewanie pojawia się uczucie, które dla obojga jest niedozwolone. Para spędza jednak wspólną noc. Czy Liamowi uda się obudzić w niej chęć do życia? Czy Natalie pogodzi się ze śmiercią męża? Odpowiedź znajdziecie czytając "Consolation".

Wzruszająca opowieść o uczuciu rodzącym się pomiędzy osobami pochodzącymi z dwóch różnych światów. Czy takie uczucie ma szanse zaistnieć w realnym świecie? A może występuje jedynie w bajkach? Jeśli chcesz się przekonać, to koniecznie musisz przeczytać "Kamerdynera". "Kamerdyner" opowiada o życiu dwóch osób pochodzących z odmiennych światów. Olivia całe swoje życie poświęciła karierze. Gdy okoliczności zmusiły ją do zamknięcia ukochanej firmy, podjęła decyzję o przeprowadzce do Paryża, o czym od dawna marzyła. Teraz potrzebuje kogoś do pomocy w urządzeniu nowego domu. Los stawia na jej drodze Joachima. Joachim pochodzi z Argentyny, jako nastolatek przeniósł się do Europy. Ma brata bliźniaka, który pozostał w Argentynie i wkroczył tam do mrocznego świata. Joachim natomiast zdecydował się zostać kamerdynerem. Gdy rozpoczął swoją pracę dla Olivii, jego życie mocno się zmieniło. Przekonali się, że są udaną parą nie tylko w pracy, ale również w życiu prywatnym. Olivia stara się ułożyć swoje życie na nowo w nowym miejscu, korzystając z pomocy Joachima. Gdy wszystko zmierza ku dobremu, wydarza się coś, co sprawia, że świat Joachima rozpada się na kawałki. Czy uda im się oddzielić przeszłość od przyszłości i cieszyć się tym, co tu i teraz?

Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki. Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet. Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić. Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom. Wbrew wszystkiemu.