Złap mnie. Tom 1. Nieuchwytni

W sercu odradzającej się po latach zaborów Warszawy, gdzie historia splata się z osobistymi dramatami, rozgrywa się niezwykła opowieść o poszukiwaniu tożsamości, walce z przeszłością i pragnieniu prawdziwego porozumienia. "Obce miasto" Ewy Salwin to porywająca powieść obyczajowa, która zabierze Cię w podróż do stolicy początku XX wieku, ukazując złożone losy jej mieszkańców na tle dynamicznych przemian społecznych i politycznych. Poznajemy Aleksieja Jusupowa, intrygującego wykładowcę historii sztuki, syna carskiego urzędnika i wrażliwej Polki. Aleksiej, urodzony w Warszawie, zmaga się z głęboko zakorzenionymi demonami przeszłości, które nieustannie wpływają na jego teraźniejszość. Czy można uciec od dziedzictwa swoich przodków? Czy sztuka, będąca dla niego całym światem, może być także narzędziem politycznych rozgrywek i symbolicznych aktów zemsty? Pytania te stają się szczególnie palące w kontekście zburzenia Soboru Aleksandra Newskiego, wydarzenia, które dla wielu warszawiaków jest nie tylko usunięciem prawosławnej świątyni, ale i symboliczny wyrównaniem rachunku krzywd za lata niewoli. Życie osobiste Aleksieja również stoi na krawędzi. Jego małżeństwo chyli się ku upadkowi, a relacja z niepełnosprawnym ojcem, któremu podporządkował całe swoje życie, jest źródłem ciągłych napięć. Ojciec, wciąż traktujący syna jak małe dziecko, nie pozwala mu na pełną dojrzałość i samodzielność. Jak znaleźć równowagę między lojalnością wobec rodziny a potrzebą własnej wolności i spełnienia? Codzienne życie i Obce miasto w nowej odsłonie Tuż obok dramatycznych zawirowań w życiu Jusupowów, za kuchenną ścianą, toczy się zupełnie inne, na pozór spokojniejsze życie. Marta i Włas, służący w domu Aleksieja, powoli budują swój własny świat w nowej, niepodległej Warszawie. Ich historia to dowód na to, że nadzieja i determinacja potrafią kwitnąć nawet w cieniu cudzych problemów. Włas, mimo trwałej utraty zdolności mowy, zachowuje niezwykłe pogodne spojrzenie na świat i z godnością stara się zrozumieć skomplikowany świat tych, którym służy. Ich perspektywa rzuca nowe światło na kontrastujące ze sobą rzeczywistości, dając czytelnikowi pełniejszy obraz epoki. Złożoność ludzkich relacji: Książka mistrzowsko ukazuje zawiłe więzi rodzinne, małżeńskie i społeczne, podkreślając ich wpływ na kształtowanie się tożsamości bohaterów. Historyczne tło: Ewa Salwin z niezwykłą dbałością o detale odtwarza atmosferę powojennej Warszawy, wplatając w fabułę autentyczne wydarzenia, co pozwala poczuć ducha tamtych czasów. Wielowymiarowi bohaterowie: Postacie są głęboko psychologicznie zarysowane, z ich wadami i zaletami, rozterkami i marzeniami, co sprawia, że łatwo jest się z nimi utożsamić i kibicować im w ich zmaganiach. Przesłanie o przebaczeniu i zrozumieniu: Powieść prowokuje do refleksji nad tym, jak radzimy sobie z historią, osobistymi traumami i trudnymi wyborami, oferując perspektywę na pojednanie z przeszłością. Głos czytelników i ponadczasowość powieści obyczajowej Wielu odbiorców docenia płynny i wciągający styl pisania Ewy Salwin, który sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Czytelnicy zwracają uwagę na autentyczność przedstawionych realiów i umiejętność autorki w budowaniu atmosfery, która przenosi w czasie. Cenią sobie również subtelne ukazanie emocji i głębię psychologiczną postaci, co czyni ich niezwykle wiarygodnymi. Książka jest często polecana za swoją przemyślaną fabułę i zdolność do wywoływania głębokich refleksji nad naturą ludzkiego doświadczenia, historii oraz poszukiwania własnego miejsca w świecie. To opowieść, która pozostaje w pamięci długo po jej zakończeniu, skłaniając do przemyśleń o roli przeszłości w kształtowaniu teraźniejszości. Jeśli szukasz powieści, która poruszy Twoje serce, zmusi do refleksji i przeniesie Cię w fascynujący świat dawnej Warszawy, to "Obce miasto" jest tytułem, po który musisz sięgnąć. Daj się porwać tej niezwykłej historii i przekonaj się, jak splatają się ze sobą losy ludzi i burzliwa historia miasta!

„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa…” Chyba wszyscy znamy ten wiersz. A co wiemy o jego autorze? Poznajcie Juliana Tuwima – chłopca, który uwielbiał jaszczurki i eksperymenty, ale najbardziej kochał słowa. I tak jak dzieci często budują najdziwniejsze maszyny ze śrubek, sprężynek lub klocków, tak Julek bawił się wyrazami, tworząc z nich niecodzienne konstrukcje. A że czasami niedorzeczne i może trochę… bzdurne? W tym tkwi największa radość! Michał Rusinek w pełnej humoru historii o małym Julku i dorosłym Julianie – Panu Słowiku – pokazuje, że warto robić to, co się kocha. Bo przecież z takiego „bzdurzenia”, jak poeta nazywał pisanie wierszy, mogą powstać piękne rzeczy.

Ukradła swoje wymarzone życie. A teraz ktoś próbuje wyrwać je z jej rąk… Wprawdzie Alvie Knightly budzi się w Ritzu, ale nie ma jej czego zazdrościć. Po pierwsze, ma kaca zwiastującego nadejście czterech jeźdźców Apokalipsy. Po drugie, jej piękna, rozpuszczona bliźniaczka Beth została właśnie znaleziona martwa na Sycylii i policja chce przesłuchać Alvie. A po trzecie, jej cudowny nowy facet

Bardzo przyjemna i radosna opowieść o młodej kobiecie podążającej za pragnieniami i marzeniami. Letnia historia pewnej znajomości umieszczona w pięknej i pachnącej Francji. Romantyczna opowieść, która spodoba się zarówno kobietom, jak i mężczyznom. Lena wyjeżdża do Francji do wujostwa, które prowadzi niedaleko Awinionu plantację lawendy oraz niewielką winnicę. To właśnie przy niej będzie pomagać wujkowi i cioci, aby ich interesy rozkwitały. Cudowna Francja rzuci bohaterce pod nogi piękną i romantyczną relację z przystojnym Francuzem o imieniu Marcel. Początek tej znajomości z synem współpracowników będzie jednak bardzo burzliwy i przepełniony nieporozumieniami. Mimo to te wydarzenia niczego nie przekreślą i tych dwoje młodych ludzi przekona się do siebie nawzajem. Lena z łatwością nawiązuje kontakt z innymi, więc nic dziwnego, że jej młodzieńcza radość i uroda będzie miała wielu miłośników. Cudowna atmosfera letniej Francji, słońce i wino będą nośnikiem romantycznej historii?

Scarlet Johnson jest młodą, dwudziestosześcioletnią kobietą, która na co dzień pracuje jako sekretarka w kancelarii prawnej. Dodatkowo dorabia sobie, pomagając w codziennych obowiązkach mężczyźnie w średnim wieku, Jeremiemu Harrisonowi. Przybywając do domu swojego pracodawcy z zakupami, Scarlet staje się świadkiem egzekucji. Zanim zdoła uciec, zostaje uprowadzona. Jej porywaczem okazuje się Carter Cambrini, mężczyzna stojący na czele mafii. O dziwo, nie traktuje dziewczyny jak zakładniczki.

Jest listopad, w Oslo właśnie spadł pierwszy śnieg. Birte Becker po powrocie z pracy do domu chwali syna i męża za ulepienie bałwana w ogrodzie. Nie jest on jednak ich dziełem. Stają przy oknie - i widzą, że bałwan jest skierowany twarzą w stronę domu. Patrzy wprost na nich. W tym samym czasie komisarz Harry Hole otrzymuje anonimowy list podpisany "Bałwan". Zaczyna dostrzegać wspólne cechy dawnych, niewyjaśnionych spraw. Okazuje się, że wraz z pierwszymi oznakami zimy do gazet trafia informacja o nowym morderstwie. Ofiara jest zawsze zamężną kobietą, a jednocześnie w pobliżu miejsca zbrodni pojawia się bałwan. Wszystko wskazuje na to, że po Oslo i okolicach znów krąży seryjny zabójca.

Największy kryzys uchodźczy od czasów II wojny światowej Ulet – piętnastoletni Somalijczyk dostał się wreszcie na łódź z innymi uchodźcami. Był sam – bez rodziny i przyjaciół. Podróżujący z nim Somalijczycy wiedzieli, że w Libii był więziony, torturowany i głodzony. To nieprawdopodobne, że udało mu się dotrzeć do Europy. Gdy łódź zbliżała się do wybrzeży Włoch, Ulet obserwował ruch fal i majaczącą na horyzoncie ziemię. Wtedy stracił przytomność. Mimo półgodzinnej reanimacji nie udało się go uratować – zmarł na obrzęk płuc. Gdyby zmarł w Libii, nikt by o tym nie usłyszał. W 2015 roku państwa członkowskie Unii Europejskie otrzymały ponad dwukrotnie więcej wniosków o azyl, niż rok wcześniej. Najwięcej imigrantów przybywało z Syrii, Afganistanu i Iraku – krajów pogrążonych w wieloletnim kryzysie. Konwencja Genewska mówi, że uchodźcami są osoby zmuszone opuścić kraj pochodzenia. Definicja ta nie obejmuje osób stanowiących wśród uchodźców większość: tych, którzy nie mogą korzystać z ochrony międzynarodowej, którzy utknęli w Jemenie, Sudanie Południowym, Demokratycznej Republice Konga. To uchodźcy zapomniani, ponieważ nie są oni uchodźcami. Są przesiedleńcami wewnętrznymi. W tym poruszającym reportażu, Agus Morales przygląda się im wszystkim. Podąża z imigrantami, którzy przekraczają granicę meksykańsko-amerykańską, żyje w obozach w Jordanii, pływa z uciekinierami barką po Morzu Śródziemnym. Próbuje ich zrozumieć, powiedzieć kim są, skąd przychodzą i dlaczego. I odkrywa to, co jest najbardziej przerażające – że to ludzie tacy jak ty, o tym samym wyglądzie, marzeniach i uczuciach. Każdy z nas mógłby zostać uchodźcą.