Zasada trzech sprzeciwów

"Kiedy sprawiedliwość śpi" to wciągający thriller z wielką polityką w tle. Historia pokazuje, jak daleko sięgają macki wielkich koncernów i co są w stanie zrobić politycy, by zarobić jeszcze więcej. Stawką w politycznej rozgrywce jest życie sędziego i młodej prawniczki, która odkrywa tajemniczą sprawę badaną w Sądzie Najwyższym. "Kiedy sprawiedliwość śpi" autorstwa Stacey Abrams to powieść, w której młoda prawniczka, Avery Keene, zostaje opiekunem prawnym sędziego Howarda Wynna. Sędzia zapada w śpiączkę, a Avery odkrywa jego tajemnice. Dowiaduje się, że Wynn badał kontrowersyjną fuzję amerykańskiego koncernu biotechnologicznego i indyjskiego giganta genetycznego. Wszystkie tropy prowadzą do wniosku, że za połączeniem obu firm stoi niebezpieczny spisek, w którym udział biorą elity amerykańskiej władzy. Prawniczka rozpoczyna własne śledztwo, by zrozumieć, na czym polega intryga zmierzająca do odsunięcia Wynna od sprawowania funkcji sędziego i kto jest w nią uwikłany. Powieść jest pełna niespodziewanych zwrotów akcji i znakomicie nakreślonych postaci. Autorka doskonale zna amerykańską scenę polityczną i działanie sądów, dlatego stworzyła skomplikowaną i jednocześnie realistyczną fabułę.

Czy Lunie uda się odzyskać utracone zaufanie do chłopaka? Czy będzie w stanie zdusić w sobie lęk? Czy ponownie zawierzy nadnaturalnej mocy kamieni? "Sekretna mowa kamieni" to opowieść o głęboko skrywanej mocy natury, przebaczeniu i przyjaźni. Dawno temu, kiedy Luna była dzieckiem, została obdarzona wiedzą o tajemniczej mocy tkwiącej w kamieniach. Dziadek nauczył ją odczuwać ich wibrację i ujawnił sposób skomunikowania się z nimi. Leo zawiódł zaufanie dziewczyny i zniknął bez słowa pożegnania. Zraniona, zamknęła się na emocje i od dawna nie słyszy głosu kamieni. Po wielu latach chłopak pojawia się ponownie. Tym razem Luna jest głucha na jego wyjaśnienia. Dziadek podsuwa jej dwa kamienie. Oba cechują się określonymi właściwościami. Pierwszym z nich jest kwarc będący minerałem przebaczenia. Drugim koral, minerał zwalczający lęk. Chiara Parenti tworzy piękną historię o potędze przebaczenia i przeznaczeniu. Czy Luna zawierzy podszeptom kamieni? Czy uda się jej na powrót zaufać chłopakowi z dzieciństwa? Przekonaj się sam! Chiara Parenti jest włoską pisarką. Tworzy powieści utrzymane w konwencji literatury pięknej, obyczajowej i romansu. Nazywana włoską Jojo Moyes. Z wykształcenia jest filozofem. Pracuje jako niezależna dziennikarka. Uwielbia rysować, dobrą literaturę, podróże i sport. Autorka podręcznika poświęconego sztuce pisania i współautorka kilku esejów. Prowadzi swój osobisty blog. W Polsce znana jest z dwóch powieści. "Sztuka sięgania gwiazd" oraz "Sekretna mowa kamieni" porwały za sobą masę czytelniczek. Prezenty na Wielkanoc 2024 - Pomysły na Upominki Wielkanocne

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Czy szalona miłość w czasach zarazy potrafi uratować to, co w życiu najcenniejsze? Znana z "Perskiej kobiecości" Joanna, po kolejnym nagłym wyjeździe z Bali, gdzie planowała wspólną przyszłość z Richardem, zmuszona jest do życia z nieustannie gnębiącym ją mężem. Nagły wybuch pandemii i związane z tym ograniczenia znacznie pogarszają jej sytuację. Ponadto długi brak kontaktu z Richardem powoduje, że ogarnia ją zwątpienie co do stałości jego uczuć. Czy wielka miłość okaże się tylko ułudą? Główne bohaterki perskiej sagi muszą stawiać czoło nowej rzeczywistości, a jedna z nich traci w pandemii najbliższą osobę. Jak sobie z tym poradzi? Joanna na jednym z sekretnych przyjęć poznaje czarującego mężczyznę, dużo młodszego od siebie. Ogarnięta zupełnie nowymi dla niej uczuciami i namiętnościami rzuca się w jego ramiona, aby przeżyć euforyczny romans. Laila Shukri w kolejnej pełnej namiętności i miłości powieści stawia przed czytelnikiem fundamentalne pytania dotyczące wartości i sensu życia. Laila Shukri - ukrywająca się pod pseudonimem pisarka jest znawczynią Bliskiego Wschodu, Polką mieszkającą w krajach arabskich i podróżującą po całym świecie. Obecnie przebywa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale już planuje kolejną podróż. Niezależnie od tego, czy zatrzyma się na dłużej w pustynnej oazie czy w ociekającym luksusem hotelu, udaje jej się dotrzeć do najgłębszych sekretów świata arabskiego. Po całym dniu uwielbia zasiąść na tarasie i napić się campari. Debiutowała w 2014 roku, od tego czasu każda z jej książek podbija listy bestsellerów

Światowy bestseller autorów Złota nazistów, który jest nie tylko fascynującą opowieścią biograficzną, ale rzuca nowe światło na osobowość Hitlera i jego decyzje polityczne. „Moją miłością są Niemcy. Ożeniłem się ze wszystkimi niemieckimi kobietami.” ADOLF HITLER Kobiety Hitlera… Jedna odebrała sobie życie, druga po nieudanej próbie samobójczej do śmierci pozostała w szpitalu. Inna wiele lat po wojnie z rozrzewnieniem wspominała, jak ziściła się jej

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

"Pamiętniki. Największy kochanek wszech czasów" to wybór wspomnień najsłynniejszego uwodziciela w dziejach ludzkości. Miał 186 cm wzrostu, ciemną karnację, czarne oczy i włosy, które wszakże (wedle ówczesnej mody) skrywał zazwyczaj pod peruką. Giacomo Casanova to jedno z najbardziej znanych nazwisk w dziejach. Ten XVIII-wieczny prawnik, złodziej, oszust, karciarz, filozof, dyplomata i pisarz stał się dla potomnych synonimem uwodziciela. Pierwsze (choć niespełnione) miłosne uniesienia poznał już w wieku lat dwunastu. Przez ponad siedemdziesiąt lat burzliwego życia przeżył tyle przygód, że można by nimi obdzielić kilku filmowych bohaterów. Uwodził i był uwodzony, wiązał się z kobietami z różnych sfer i środowisk. Pojedynkował się (słynne starcie z Branickim), siedział w więzieniu, podróżował... Podawał się za kabalistę, alchemika i cudotwórcę. Należał do masonerii... I uwierzcie na słowo, że to wszystko to jeszcze nic! Casanova pozostawił po sobie pokaźny dorobek literacki. Składają się nań sztuki teatralne, dysputy, rozprawy, zbiory anegdot i opowiastek. Przekłady literackie i oczywiście wspomnienia. Najbardziej obszernym dziełem jest "Historia mojego życia", czyli 12-tomowy cykl wydany po raz pierwszy w Lipsku w latach 20-stych XIX wieku pod nazwą "Pamiętniki". Jak do tej pory nie doczekaliśmy się jeszcze na pełny polski przekład pamiętników Casanovy. Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy więc naszym czytelnikom ich obszerne fragmenty zawarte w niniejszej książce. Składają się one na spójną i barwną opowieść o człowieku, który stał się pionierem pewnej rewolucji obyczajowej. W czasach form i konwenansów oraz wszechobecnej pruderii pokazał, że fizyczność może być równie ważna co szlachetne, wzniosłe uczucia. Udowodnił, że mężczyzna również pragnie podobać się kobietom i zabiegać o ich względy i że nawet zawołany uwodziciel sam może paść ofiarą swoich własnych uczuć. W pamiętnikach wspomina o związkach z grubo ponad setką kobiet. Były to zarówno przelotne miłostki, jak i długoletnie, wartościowe relacje. A tajemnica tego jakby nie patrzeć sukcesu tkwi być może w tym, że uwodził, nie mając świadomości tego; będąc sam uwodzonym. Tak przynajmniej pisał. Ale czy to aby na pewno prawda?

Autumn planowała fantastyczną zimową wyprawę z przyjaciółmi poza miasto. Przypadek sprawia, że jadą bez niej, bo… zamknięto ją w budynku miejscowej biblioteki. Na cały weekend. Bez ogrzewania. Dziewczyna liczy, że znajomi odgadną, co się stało, ale nawet Jeff, jej prawie-chłopak, po nią nie wraca. Nikt jej nie szuka. Gorzej już być nie może? Niestety to jeszcze nie wszystko. Okazuje się, że Autumn ma towarzysza. Dax to gość, o którym niewiele wiadomo poza tym, że nie cieszy się dobrą opinią: ciągnie się za nim wspomnienie bójki i poprawczaka. Wygląda więc na to, że Autumn spędzi następne dni z obcym, groźnym gościem, który ewidentnie nie ma na to ochoty. Na początku rozmowa się nie klei, ale gdy Autumn i Dax stopniowo otwierają się przed sobą, dziewczyna widzi, że coś między nimi iskrzy... i zaskakuje. Ale czy poza szkolną biblioteką ich uczucia mają szansę na przetrwanie, skoro wszystko coraz bardziej się komplikuje?