Stewardesa (wydanie filmowe)

Dwudziestolecie międzywojenne to nie tylko epoka charlestona, jazzu, neonów, smokingów i dam z chłopięcymi fryzurami. Obok przystojnych lotników, gwiazd kina czy żołnierzy, bohaterami masowej wyobraźni stawali się wówczas także jasnowidze i detektywi. Ci pierwsi nie tylko przepowiadali przyszłość i kontaktowali się z zaświatami – równie chętnie rozwiązywali zagadki kryminalne. Drudzy zaś w swoich śledztwach niejednokrotnie sięgali do seansów spirytystycznych, niekiedy nawet porzucając mundur policjanta, by tropić jeszcze mroczniejsze, duchowe tajemnice. Czytelnicy ówczesnych gazet chętnie i z wypiekami na twarzy śledzili wyczyny zarówno detektywów, jak i jasnowidzów. Książka Haski i Stachowicza jest fascynującą podróżą w czasie do barwnego świata przedwojennej Polski. Opowiada o zapomnianych postaciach tamtych czasów – jasnowidzach, mediumistach, komisarzach i prywatnych detektywach. Dzięki policyjnym archiwom, prasie i wspomnieniom, autorom udało się na nowo odkryć świat komisariatów, gabinetów i salonów z wirującymi stolikami, który tak bardzo fascynował niecałe sto lat temu.

Tommy Hart, młody nawigator bombowca, w cywilu student prawa na Harvardzie, od dwóch lat siedzi w niemieckim obozie dla amerykańskich lotników. On jeden przeżył z całej załogi zestrzelonego samolotu i wciąż nie może się uporać z poczuciem winy. Teraz ma bronić w zorganizowanym przez jeńców procesie współwięźnia oskarżonego o morderstwo. Niemiecki komendant i najwyższy rangą amerykański ofi cer naciskają na szybkie zakończenie procesu. Wszystkim bardzo zależy, by skazać sądzonego. Hart zaczyna podejrzewać, że wyrok już zapadł, a podejrzanego skazano, zanim stanął przed sądem. Gubiąc się w domysłach i ukrytych motywach, odkrywa, że uczestniczy w grze pozorów. Że ci, których uważał za przyjaciół, mogą okazać się wrogami i odwrotnie. Ale prawda jest o wiele bardziej szokująca. I ma tragiczną cenę

Bruno nigdy nikogo naprawdę nie kochał. Zrezygnował z życia, jakie było mu pisane – nieciekawej egzystencji pracownika hotelu – i wyruszył w poszukiwaniu przygód. Okrążył świat, utrzymując się dzięki własnej zaradności i urokowi osobistemu. Jest już w sile wieku i doskwiera mu samotność. Dni mijają mu w najpiękniejszym i najsmutniejszym miejscu na świecie: w Wenecji. To właśnie tam dusza Brunona zmienia się na zawsze, gdy pewnego dnia spotyka Keiko, wyjątkową Japonkę. Kobieta spędza każdą noc z innym mężczyzną, który zdoła poruszyć ją do głębi za sprawą własnego wiersza bądź opowieści.