Dziedzictwo. Apteka pod Złotym Moździerzem. Tom 2

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

Przekonaj się, czym jest piekło na ziemi, i czy zło można pokonać tylko dobrem. Ciepła czerwcowa noc. Rynek łódzkiej Manufaktury tętni życiem. Okoliczne ogródki i kluby pełne są turystów i imprezowiczów. Dla nich to miasto rozrywki. Dla niego – miasto grzechu. Obserwuje ich, przemyka uliczkami, a gdy nadejdzie właściwy moment, zabije znowu. Zoja Sterlak i Mariusz Kardas stają przed najtrudniejszą sprawą w swojej karierze. Trop prowadzi do Herosów Białej Lilii, mężczyzn najwytrwalej służących Panu. Wnikliwa policjantka dostrzega jednak w serii zabójstw coś więcej – chęć zdobycia rozgłosu. Czy to możliwe, że cały ten brutalny spektakl to artystyczna wizja psychopatycznego mordercy? Czy Zoja zdąży go zatrzymać, zanim dokończy dzieło?

Zjednoczone Emiraty Arabskie kojarzą się z luksusem i przepychem, ale pod tą maską skrywa się przerażający obraz ludzkiego cierpienia. W książce "Dubaj krwią zbudowany" zobaczysz to, czego nie pokażą w oficjalnych wiadomościach ani raportach. Co próbują ukryć władcy Złotego Miasta? Częstą praktyką jest wykorzystywanie pracowników. Jedni muszą ciężko pracować, żeby inni mogli wieść wygodne życie w luksusie i bogactwie. Nie inaczej jest w Dubaju, chociaż w Złotym Mieście skala tego procederu dawno wymknęła się spod kontroli. W jakich warunkach żyją inżynierowie, którzy wznoszą zapierające dech w piersiach budowle? Marcin Margielewski postanowił rozpowszechnić informacje uzyskane od polskiego inżyniera, który przez lata pracował dla największych deweloperów pracujących na terenach Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Okazuje się, że zaglądając za kurtynę Dubaju, można ujrzeć szokujące praktyki. Osoby pracujące przy wznoszeniu zachwycających budynków, każdego dnia ryzykują życie, a ciężkie warunki i ekstremalne temperatury sprawiają, że wielu z nich nie dotrwa do końca projektu. Na porządku dziennym są choroby, zatrucia, udary i zawały, a nawet samobójstwa. W oficjalnych raportach przedstawiane są jedynie te przypadki, których nie da się ukryć. Nie mniej jednak ambasady liczą wszystkich zmarłych i okazuje się, że każdego roku liczby te zapisywane są w tysiącach. "Dubaj krwią zbudowany" jest trzecią książką z poruszającej serii "Niewolnicy". Poprzednie pozycje to "Modelki z Dubaju" oraz "Koszmar arabskich służących". Dużą popularnością wśród publikacji Marcina Margielewskiego cieszą się również tytuły "Zaginione arabskie księżniczki" oraz "Była arabską stewardesą".

Każdy ma jakąś pasję. Dla jednych to sztuka, dla innych gotowanie. A bohaterka książki „Możesz na mnie liczyć” kocha matematykę. Widzi ją wszędzie: w liściach drzew, na placu zabaw, podczas wakacji nad jeziorem. Matematyka to dla niej wspaniała zabawa i prawdziwa przygoda. Ta pięknie ilustrowana książka to doskonała lektura dla dzieci i dorosłych – zarówno dla tych, których fascynują figury geometryczne i fraktale, jak i dla tych, których kąty i wzory onieśmielają. Istnieje tyle sposobów, by poznawać świat, a matematyka może być jednym z nich!

"Exodus. Bractwo Kruków. Tom 2" Kate Stewart to drugi tom pasjonującej serii, który każe się czytelnikom zastanowić nad tym, czy potrafią żyć w kłamstwie. Cecilia Horner musiała spędzić rok ze znienawidzonym ojcem, a okres ten miał być najgorszym w jej życiu. Kiedy jednak poznała Dominica, Seana i Bractwo Kruków, stało się dosłownie odwrotnie. Nie spodziewała się, że wszystko tak doskonale się ułoży. Niestety nic nie trwa wiecznie, a kiedy na miejscu pojawia się enigmatyczny Francuz, na niebie ponownie pojawiają się czarne chmury. To właśnie on jest przywódcą całej grupy i to jemu najmniej odpowiada obecność Cecilii. Przez nią może nigdy nie zrealizować planu zemsty, nad którym pracuje od dawna. Ona również ma powody, aby go nienawidzić, ale szybko okazuje się, że granica między nienawiścią i miłością jest bardzo cienka. Czy będą kolejną parą, która od początkowej wrogości przejdzie gładko do wielkiej namiętności, a nawet prawdziwego uczucia?

Malin Stehn zwykle trzyma swoich czytelników w napięciu. Nie inaczej jest w przypadku książki "Szczęśliwego Nowego Roku". Niby Sylwester, a więc najlepsza noc w roku, ale jednak bohaterowie przeżyją nie tylko piękne chwile. Wiksellowie oraz Anderssonowie spędzają ze sobą sylwestrową noc. W podobnym składzie bawią się każdego roku. Ich nastoletnie dzieci urządzają swoją imprezę na drugim końcu miasta. Bawią się naprawdę przednio. Można odnieść wrażenie, że nie ma w tym nic nadzwyczajnego, ale następnego ranka nastolatka Jennifer Wiksell znika. Wszyscy są zakłopotani i nie wiedzą, co się mogło wydarzyć. Po kilku godzinach w sprawę włącza się policja. Komu mogą zaufać rodzice zaginionej dziewczyny? Okazuje się, że każda z rodzin ma coś do ukrycia, a po zaginięciu Jennifer sporo się zmienia. Na jaw co chwilę wychodzą sekrety, które do tej pory były pilnie strzeżone. Co ukrywają bohaterowie? Czym znów zaskoczy nas autorka? Czy rozwiązanie zagadki znajduje się naprawdę blisko domu?

Wyobraź sobie długą, wysadzaną strzelistymi drzewami aleję, wiodącą do pełnego wspomnień dworku w stylu angielskim. Zajrzyj do rosarium z ogrodnikiem Antonim, przejdź się nad staw i odetchnij zapachem lawendy… Zajrzyj do miejsca, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością. Daj się uwieść niespiesznemu rytmowi życia w cichym miasteczku Miłosna. Bogna Rytter, dziedziczka posiadłości, zapisuje swój majątek jedynym krewnym – Adzie i Monice. Co kuzynki zrobią z nieoczekiwanym spadkiem? Czy każda zmiana jest zmianą na lepsze? Jak ułożą się relacje dwóch niemal obcych sobie kobiet, między którymi staną wielkie pieniądze i… mężczyzna? Stare mury kryją niejedną tajemnicę. A kiedy do dworku wprowadzi się młodość, wraz z nią zamieszkają tam marzenia, namiętności i tęsknoty.

„Jeżeli w ciągu czterdziestu ośmiu godzin odgadniesz, dlaczego uprowadziłem tę kobietę, zostanie ona przy życiu. W przeciwnym razie – zginie.” Takim komunikatem rozpoczyna się perwersyjna gra seryjnego mordercy. Głodzenie, wlewanie atramentu do płuc, zamurowywanie żywcem w betonowym słupie… Monachijska policjantka Sabine Nemez rozpaczliwie szuka