Związani umową

Przygody tej bohaterki z popularnej bajki zawsze bawią dzieci. Pomysłowa dziewczynka nikomu nie pozwala się nudzić, a w jej towarzystwie zawsze jest wesoło. Chociaż czasem jest inaczej, np. w książce "Straszne historie Maszy" z serii "Opowieści z większym dreszczykiem"! Tym razem Masza postanowiła zaskoczyć dzieci nieco innymi historiami niż te, z których zazwyczaj słynie. Pociechy mogą zatem przygotować się na 9 opowieści, które powstały na podstawie serialowych odcinków. Wśród nich jest ta o chłopcu, który bał się starszej siostry, a także o uczniu, którego w przerażenie wprawiała nowa szkoła. No i jest też historia o klaunie, który odczuwał lęk przed występami. Pozostałe są równie ciekawe! Pomimo tytułu wszystkie opowieści nie są tak przerażające, jak może się dzieciom wydawać. Każda z nich dobrze się kończy, a pociechy mają okazję skonfrontować się z własnymi lękami. Dzięki temu dostają szansę na to, żeby się z nimi oswoić. To właśnie historie zawarte w tej książce, a także sami bohaterowie, którzy muszą nauczyć się zwalczać swoje lęki, uświadomią młodym osobom, jak mogą poradzić sobie z własnymi problemami. Warto jeszcze wspomnieć o fantastycznej, świecącej w ciemności okładce! Wystarczy wystawić książkę na światło słoneczne lub umieścić ją na kilka chwil pod lampą i gotowe - można zacząć cieszyć się efektem!

Nasze nerwice, nasza kuchnia i nasze rewolty. Kobieta indywidualistka w teatrze życia. W powieści Agnieszki Wolny-Hamkało poznajemy losy Anny. Śledząc, jak dziewczynka dorasta, czytelnik dostrzega zmiany zachodzące w Polsce po 1989 r. Biegająca boso u dziadków na wsi dziewczynka przeistacza się w zbuntowaną pankówę, by po latach zostać uznaną, choć nadal pełną artystycznego usposobienia panią doktor habilitowaną. Moja córka komunistka to także przejmująca opowieść o małych sprawach stających się

„Praca to całe moje życie. To dzięki niej jeszcze nie zwariowałem. Nie mam czasu na życie osobiste, jeśli nie liczyć przelotnych romansów oraz przygód na jedną noc. Jednak taki układ całkiem mi pasuje. Mam zasady: żadnych uczuć, żadnych zobowiązań. Moje życie jest skomplikowane i nie zamierzam się nim z nikim dzielić. Zajmuję się ratowaniem ludzkiego życia i to jest mój priorytet. Jednak kiedy na

Kate na pół roku przeprowadza się z Londynu do Bostonu – zamieniła się na mieszkania z kuzynem. W Stanach chce ukończyć kurs grafiki komputerowej, a przede wszystkim dojść do siebie. Od dzieciństwa zmaga się z atakami paniki, a niedawno za sprawą byłego narzeczonego przeżyła niewyobrażalną traumę. Teraz potrzebuje spokoju i poczucia bezpieczeństwa.

W środku nocy na rozkopanym odcinku drogi dochodzi do kraksy. Auto Wolczuka zostaje skasowane, sprawca zamieszania ucieka, a on sam udaje się do pobliskich Chęcin, gdzie czeka go nocleg w miejscowym ośrodku leczenia uzależnień. Z czasem Damian Wolczuk dowiaduje się, że w miasteczku grasuje morderca, a do tego miejscowi przekazują sobie szeptem legendy o czającym się w okolicy złu.

„Jeżeli w ciągu czterdziestu ośmiu godzin odgadniesz, dlaczego uprowadziłem tę kobietę, zostanie ona przy życiu. W przeciwnym razie – zginie.” Takim komunikatem rozpoczyna się perwersyjna gra seryjnego mordercy. Głodzenie, wlewanie atramentu do płuc, zamurowywanie żywcem w betonowym słupie… Monachijska policjantka Sabine Nemez rozpaczliwie szuka

Mordował amerykańskie kobiety przez 16 lat. Przyznał, że dbał o swój wizerunek w trakcie morderstw i dochodzenia, ponieważ wierzył, że kiedyś powstanie o nim książka. Jak organom ścigania udało się dorwać takiego mordercę i dlaczego zajęło im to aż tyle czasu? "Morderca znad Green River" to szczegółowo przedstawiona historia dwóch dekad polowania na jednego z najbardziej pracowitych morderców znanych Ameryce. Nie zważając na rasę, wiek, wygląd czy historię swoich ofiar Gary Ridgway zabił ponad 50 kobiet gołymi rękami. Ann Rule szczegółowo przybliża czytelnikom szczegóły śledztwa, analizę śladów, dowody, typowanych po drodze potencjalnych winnych i ogromne znaczenie postępu technologicznego w tej sprawie. Pokazuje też, pod jakimi względami Ridgway podobny jest do swoich kolegów po fachu oraz tłumaczy, dlaczego śledztwo zajęło aż tyle czasu, skoro wszystkie ofiary zostawiane były praktycznie w tym samym miejscu. Autorka książki oddaje też hołd zamordowanym poprzez przybliżenie ich postaci w swojej książce, mimo że morderca nie pamiętał nawet ich twarzy i imion.