Consolation. Tom 1. Consolation duet

Jeśli lubisz romantyczne opowieści i nietuzinkowe bohaterki, mamy coś dla Ciebie! "Druga szansa" to poruszająca opowieść o Clementine, która po utracie wspomnień, stara się zrozumieć, kim była wcześniej... Gdy Clementine zostaje zaatakowana, nie wie, że ten atak zmieni jej życie na zawsze. Kobieta doznaje amnezji i nie pamięta już nic ze swojego życia przed wypadkiem. To, czego dowiaduje się o sobie, nie jest wystarczającą odpowiedzią na jej pytanie. Clementine rozpoczyna nietypową podróż, która ma zbliżyć ją do osoby, którą była. Kobieta chce dowiedzieć się, co ją ukształtowało, i zrozumieć, dlaczego opuściła swojego ukochanego. Wie już, że jakiś czas temu odeszła od mężczyzny, w którym podobno była szczerze zakochana. Jeśli jednak tak bardzo go kochała, dlaczego go zostawiła? By poznać odpowiedź, Clementine postanawia zapytać o to u samego źródła i odwiedzić swojego byłego. Ed jest w szoku - Clementine zjawia się w jego pracy i jak gdyby nigdy nic pyta go o to, dlaczego się rozstali. Choć jest pełen obaw i wątpliwości, Clementine nadal go przyciąga i Ed nie chce, by znów zniknęła z jego życia. Co zrobi Clementine, gdy dowie się, co było powodem jej odejścia? Czy jest możliwe, że uda im się odbudować relację? A może ta miłość już od dawna nie ma racji bytu i ponownie skończy się bolesnym rozstaniem?

Chwytająca za serce opowieść o poświęceniu, prawdziwej miłości i szczęściu. I o tym, że czasem rezygnując z siebie można zyskać najwięcej. Kiedy Łucja znajduje porzucone dziecko, jej życie diametralnie się zmienia. Ponieważ dziewczynka jest chora i żadna rodzina nie decyduje się na adopcję, Łucja postanawia wziąć za nią odpowiedzialność. Niestety, otwierając się na miłość, musi porzucić swoje marzenia i plany. Czy będzie gotowa na tyle poświęceń? Justyna leczy się z powodu depresji. W młodości podjęła niewłaściwe decyzje, przez które teraz nie potrafi w pełni cieszyć się życiem. Tkwi w marazmie i nic nie wskazuje na to, że kiedykolwiek zazna jeszcze miłości.

Dziennik wyprawy, która zmieniła oblicze świata. Pod koniec grudnia 1831 roku angielski okręt „Beagle” pod dowództwem kapitana Roberta Fitzroya wypłynął z portu w Plymouth, aby sporządzić mapy wybrzeża Ameryki Południowej. W podróż wyruszył również dwudziestodwuletni ambitny i świetnie wykształcony przyrodnik Karol Darwin, który miał przywieźć nieznane okazy roślin i zwierząt. Przywiózł jednak znacznie więcej... Odwiedził Wyspy Zielonego Przylądka, gdzie w wysokim paśmie skał odkrył muszle, stanowiące dowód dla teorii o wznoszeniu i opadaniu lądu, Patagonię, w której odkrył szczątki wymarłych ogromnych ssaków, nieznanych dotąd nauce, był także w Chile, Peru, Tahiti, Nowej Zelandii i Australii. Okręt dotarł także na Galapagos – tam Darwinowi świat się zachwiał w posadach, a obserwacje fauny i flory stały się punktem wyjścia dla teorii ewolucji. Zaplanowana na dwa lata wyprawa ostatecznie trwała ponad pięć lat. Podróż na okręcie „Beagle” czyta się jak najlepsze książki przygodowe. To nie tylko opowieść o odkrywaniu nieznanego, dziewiczego świata, gdzie nigdy dotąd nie stanęła stopa człowieka, ale i wgląd w jeden z najbardziej błyskotliwych umysłów epoki. Opowieść o tym, jak wiara zderza się z nauką – w końcu to Darwin pokazał, że wszystkie żywe organizmy pochodzą od tego samego przodka. Karol Darwin (1809–1882) – brytyjski przyrodnik i geolog, twórca teorii ewolucji, zgodnie z którą wszystkie gatunki pochodzą od wcześniejszych form. Początkowo studiował medycynę na Uniwersytecie Edynburskim, lecz zrezygnował, a późniejsze studia na Cambridge wzbudziły w nim fascynację naukami przyrodniczymi. Kiedy ukazało się dzieło życia Darwina – O powstawaniu gatunków – wzbudziło międzynarodowe zainteresowanie i sporo kontrowersji, stając się jedną z najważniejszych książek w historii nauki: książką, którą interesowali się ludzie ze wszystkich klas społecznych, nawet niewykształceni. W uznaniu wybitnych osiągnięć Darwinowi po śmierci urządzono państwowy pogrzeb, jako jednemu z pięciu Brytyjczyków w XIX wieku nienależących do rodziny królewskiej. Pochowano go w Opactwie Westminsterskim obok Johna Herschela i Izaaka Newtona.

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.

Ciepła, wzruszająca i zabawna książka o poszukiwaniu przyjaźni i przezwyciężaniu lęku przed nieznanym. Olśniewa nastrojowymi ilustracjami w ciepłych barwach i zapachami smakowitych ciasteczek. Nietopuś bardzo pragnie mieć przyjaciół, ale wszyscy się go boją! Choć go nie znają. Kiedy widzą jego cień przelatujący za oknem, są przerażeni i myślą, że to jakiś potwór. Samotny i smutny Nietopuś piecze przepyszne ciasteczka dla gości, którzy nigdy nie przychodzą. Aż pewnego dnia mała Misia wyrusza sama do lasu i o zmroku dociera do jego domu... Czy Nietopuś zdoła zachęcić inne zwierzęta, by go poznały i przekonały się, że wcale nie muszą się go bać? Zachęta do przełamywania lęków i uprzedzeń zrodzonych w wyobraźni i utrwalanych w grupie. Rozczulająca, ale i zabawna historia o tym, że nie można sądzić po pozorach.