Lista obecności

Twoje dziecko nie lubi czytać? Koniecznie chcesz to zmienić, ale nie wiesz, jak to zrobić? Z pomocą przychodzi pozycja "Wykończ tę książkę. Jak zakumplować się z książką z obrazkami" autorstwa Keri Smith, twórczyni bestsellerowej pozycji "Zniszcz ten dziennik". Istnieje na świecie wiele dzieci, a także dorosłych, którzy nie lubią czytać. Zastanawiałeś się, dlaczego tak się dzieje? Jedną z przyczyn może być to, iż od najmłodszych lat wpaja nam się szacunek do książki. Trzeba ją trzymać prosto, odkładać zawsze na miejsce, nie kreślić po niej i, broń Boże!, nie wolno zaginać kartek. Takie podejście może wywołać strach przed zniszczeniem czegoś ważnego, niektórzy wolą więc w ogóle po nią nie sięgać, sparaliżowani tą obawą. Co się stanie, jeśli całkowicie zmienimy podejście do czytania? Sięgnij po pozycję "Wykończ tę książkę. Jak zakumplować się z książką z obrazkami" i sprawdź nową metodę traktowania książki, obserwując swoje dziecko. Ta książka jest hitem, którym można podrzucać, przytulać go, a nawet czytać od tyłu czy do góry nogami. To prawdziwa rewolucja w dziedzinie czytelnictwa. Tę pozycję czyta się wszystkimi zmysłami, co czyni ją absolutnie niezwykłą. "Wykończ tę książkę. Jak zakumplować się z książką z obrazkami" potrafi wyzwolić pokłady kreatywności nawet z największego wroga czytania. Keri Smith zajmuje się ilustrowaniem tekstów. Jest artystką znaną głównie z kultowej książki "Zniszcz ten dziennik", która zyskała ogromną popularność na całym świecie.

"Jedyny dzień w roku" to poruszająca opowieść, która przeniesie Cię do świata znużonej codziennością Doroty... Wraz z nią wyrusz w magiczną podróż i odkryj, ile można zyskać od życia, gdy tylko da się mu szansę! Gdy rozpoczyna się grudzień, w powietrzu niemalże czuć już zapach makowca i zdobionych lukrem pierników... Ludzie niecierpliwie patrzą w okno, by z radością przywitać pierwsze płatki śniegu. Wierzymy, że nadszedł czas, w którym dawne błędy zostaną nam wybaczone, a skrywane marzenia być może doczekają się szansy na spełnienie. Święta nie zawsze jednak wyglądają tak jak w filmach... Dorota dobrze to wie, ale ma nadzieję, że w tym roku i ją spotka coś wyjątkowego. Pragnie na własnej skórze doświadczyć świątecznej magii. Gdy wyrusza do domu rodzinnego, chce na chwilę zapomnieć o obowiązkach... Na miejscu Dorotę nie spotykają jednak świąteczne cuda, lecz trudy codziennego życia i kłótnie. Jej rodzina nie potrafi się ze sobą porozumieć i rujnuje jej plan spokojnych świąt. Wkrótce zrezygnowana Dorota zaczyna marzyć o tym, by jak najszybciej powrócić do siebie. Zanim świąteczny czas dobiegnie końca, Dorota dostaje od losu szansę... Czy i jej będzie pisane bycie szczęśliwą?

"Mali wredni wikingowie" to błyskotliwy powrót twórczyni Koszmarnego Karolka! Życie wikinga jest bardzo trudne. Nic, tylko morskie wyprawy, napady i grabieże. A w dodatku jeszcze te wszystkie trolle, które trzeba tropić... Prawidziwy wiking jest wielki, silny i zły, a przynajmniej tak myślą wszyscy poza tą niewielką, ale bardzo zabawną gromadką, którą za chwilę Wam przedstawimy. Przed Wami bliźniaki Fanga i Trach. Nie straszne im żadne niebezpieczne przygody, ani (co trzeba przyznać) wszystkie zakazy, nakazy i dobre rady dorosłych. Flejka nie lubi się ani kąpać, ani czesać. Uważa, że jedna kąpiel w roku w zupełności wystarcza. Goldi wygląda na kogoś, kto absolutnie nie powinien należeć do paczki. To typ lizusowatej pannicy, ale przecież nikt inny nie potrafi lepiej wytropić śpiącego wśród skał trolla. A oto bohater, którego opiewać będą wszystkie sagi! Zakręcone Gacie ma już na swoim koncie morskiego smoka i najlepiej zna się na wszelkiego typu zbrojnych napadach. Teraz wszyscy razem muszą stawić czoła prawdziwemu wyzwaniu! "Mali wredni wikingowie" to książka zarówno dla młodszych, jak i starszych dzieci. Opowieść Franceski Simon tryska wprost łobuzerstwem i czarnym humorem. Tutaj nie ma czasu na nudę! Wartka akcja, błyskotliwe dialogi, powiedzonka, które z miejsca zapadają w pamięć i oni: jedyni w swoim rodzaju, do bólu zabawni i niepokonani... Oto ekipa spod ciemnej, północnej gwiazdy, która zaprasza Was w swoje szeregi!

O tym, jak potoczyły się losy przeżywającej rozterki Niny, opowiada "W blasku dnia. Alter ego. Tom II" autorstwa Edyty Świętek. Miłość nie wybiera... wręcz przeciwnie, takie uczucia, jak zauroczenie czy pożądanie, potrafią przyprawić wręcz o zawrót głowy zwłaszcza wtedy, gdy kobieta jest rozdarta między dwoma fascynującymi mężczyznami. Jak dokonać takiego wyboru? Wreszcie, czy dobry wybór jest możliwy, czy może kobieta do końca życia będzie rozpamiętywać dawne dzieje i gryźć się z myślą, że nie podjęła właściwej decyzji? Z jednej strony Kordian Radecki, z drugiej - czarujący kolega z pracy. Pełna rozterek Nina początkowo decyduje się na romans z tym drugim. Jednak, ku jej zdziwieniu, Kordian nie ustępuje i dalej adoruje Ninę. Wszystko się komplikuje, gdy w ramach obowiązków służbowych Nina oraz Kordian wyjeżdżają w delegację do Szczecina. Mimo że ich pobyt w tym pięknym mieście ogranicza się głównie do ciężkiej pracy, tych dwoje ludzi nie jest w stanie przejść obok siebie obojętnie. Wprawdzie składają uroczyste postanowienie, że będą żyć w przyjaźni, czy jednak uda im się dotrzymać danego słowa? Odkrycie Niny na pewno jej tego nie ułatwi.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.

Druga wojna światowa była jednym z najgorszych i najbardziej wstydliwych dla ludzi momentów rozwoju cywilizacji. Fabryki śmierci, łagry, śmierć milionów żołnierzy, bez względu na to, po jakiej stronie walczyli, czy pierwsze użycie broni nuklearnej w historii ludzkości - to wszystko wydarzyło się w ciągu zaledwie sześciu lat. Na szczęście te mroczne i brutalne czasy są już historią, która interesuje wiele osób. Po sukcesie dwóch książek - "Tatuażysta z Auschwitz" oraz "Podróż Cilki" - Heather Morris kończy trylogię opowiadającą o ofiarach tamtych czasów powieścią "Trzy siostry", którą w Polsce w przekładzie Kai Gucio wydało wydawnictwo Marginesy. Cibi, Livi i Magda jako małe dziewczynki składają przysięgę zarówno sobie, jak i swojemu ojcu, że zawsze będą razem - bez względu na okoliczności oraz przeciwności losu, a ten, choć same bohaterki nie mogły jeszcze tego wiedzieć, będzie rzucał im pod nogi nie pojedyncze kłody, ale cały las. W trakcie ich okresu dojrzewania i wchodzenia w dorosłość rozpoczyna się wojna, która obejmuje również ich rodzinną Słowację. Wszystkie trzy trafiają do piekła na ziemi, którym była ziemia w pobliżu miasta Oświęcim. Obozowa rzeczywistość sprawia, że chociaż wcześniej zostały rozdzielone, odnajdują się ponownie w Auschwitz, gdzie przypomniawszy sobie o obietnicy złożonej przed laty, składają kolejną - że wszystkie trzy przeżyją. Heather Morris prowadzi czytelnika przez kolejne etapy ich życia - marsz śmierci, powrót do nowego, komunistycznego ładu oraz ucieczkę do Izraela. Jest to opowieść, która potrafi wywołać w czytelniku bardzo wiele skrajnych emocji - od śmiechu (który mimo bardzo ponurego tła też się tu pojawia), przez wściekłość, po dojmujący smutek.