Everless

Romantyczny weekend… Spadek po ciotce… Intratna posada… W domu na odludziu spotyka się kilkoro nieznajomych, ale dla wszystkich to spotkanie stanowi zaskoczenie. Nie spodziewali się innych osób. Dlaczego właściwie tam się znaleźli? Kto ich tam zwabił? Kiedy emocje biorą górę i dochodzi do kłótni, część osób chce opuścić dom. Okazuje się jednak, że drzwi są zamknięte, a okna zakratowane. Sytuacja staje się absurdalna. Uwięzieni w domu i zmuszeni do spędzenia w nim nocy, przybysze rano odkrywają, że jeden z nich nie żyje. Wkrótce pojawiają się kolejne ciała…Co kieruje mordercą? Co łączy przybyłe do domu osoby?

W czasie wojny w Ukrainie ogromną rolę odgrywają najemnicy z Grupy Wagnera. I choć istnieją już od wielu lat – to teraz zwrócili na siebie uwagę całego świata. PMC (Private Military Companies), czyli najemnicy, psy wojny, byli żołnierze elitarnych jednostek. Ludzie, którzy nie potrafią rozstać się z bronią i są gotowi w każdej chwili wyruszyć na front. Nie z pobudek patriotycznych, czasami nawet nie dla pieniędzy. Po prostu po to, aby wciąż być w akcji, aby robić to, do czego ich zdaniem powołał ich Bóg. Bóg wojny. Rośnie nie tylko liczba tego typu przedsiębiorstw, ale także ośrodków szkoleniowych, w których najemnicy podnoszą swoje kwalifikacje. Podczas wojny w Ukrainie śmierć poniosło kilkadziesiąt tysięcy najemników – to pokazuje, jak wielka jest skala ich zatrudnienia. I mimo tego, że ich praca wiąże się z najwyższym ryzykiem, chętnych do pracy w tego typu firmach nie brakuje. Psy wojny wciąż żyją i zawsze mogą skoczyć do gardła…

Niosąca nadzieję powieść o odwadze i przyjaźni silniejszej niż ideologia 1942. Dwunastoletni Lorenzo zostaje wysłany do Sieny do swojej ciotki. Ma u niej mieszkać tak długo, aż skończy się wojna. Biegając po ulicach starego, pełnego tajemniczych zakamarków miasta, poznaje Franca, który podziela jego uwielbienie dla Mussoliniego i marzenie o zwycięstwie Włoch. Ich bezgraniczne oddanie dla sprawy zaczyna się kruszyć, gdy spotykają Daniele, żydowskiego chłopca. Tymczasem Niemcy zajmują Sienę i zaczynają deportować żydowskich mieszkańców. Lorenzo nie chce się temu bezczynnie przyglądać. Jego decyzja zagraża jednak nie tylko przyjaźni z Frankiem, lecz także bezpieczeństwu całej jego rodziny „To wzruszająca i wciągająca historia o doświadczeniach wojennego pokolenia, o dorastaniu i o sile przyjaźni w trudnych czasach”. SWR 2

"Trzymałem węża w garści. Śladami muzykantów" Andrzeja Bieńkowskiego to książka, która powinna znaleźć się na półce każdego miłośnika folkloru, polskiej wsi, historii, a przede wszystkim muzyki. Na kartach tej książki czytelnicy mają okazję poznać ostatnią generację wiejskich muzykantów w Polsce. Andrzej Bieńkowski przez ponad dwadzieścia lat przemierzał wsie znajdujące się w centralnej Polsce, aby zgromadzić materiały do tej książki. Na przestrzeni dekad zmienił się nie tylko tutejszy krajobraz, ale również obyczaje. Dziś już nie słychać muzyki na polskich wsiach, a przynajmniej nie w takiej formie jak kiedyś. Książka ta opowiada o ostatnim pokoleniu wiejskich muzykantów, ale także o ich obyczajach i bogatej historii. Dlaczego kultura wsi odchodzi w niepamięć i czy można było powstrzymać jej zanikanie? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w książce, podobnie jak dowody na to, że wiejska obyczajowość to nietuzinkowa i zupełnie wyjątkowa część całej naszej kultury, bez której nie da się zrozumieć Polski.

Rzucić wszystko i jechać w Bieszczady. Chyba nie ma człowieka, który chociaż raz w życiu nie miał takiego pomysłu. Bieszczady mają magiczną moc. A zima w Bieszczadach jest niesamowita. Jeśli tylko możesz jedź i poczuj to na własnej skórze. Jeśli nie, sięgnij po książkę "Zima w Pensjonacie pod Bukami" Karoliny Wilczyńskiej, Katarzyny Janus, Nataszy Socha, Renaty Kosin, Katarzyny Misiołek, Doroty Milli i Magdy Stachuli. Sięgając po tą książkę, przeniesiesz się do magicznego, odrestaurowanego Pensjonatu pod Bukami położonego w Bieszczadach. Jest ON niesamowity, ponieważ przyciąga zagubione dusze. Nie inaczej jest tej zimy, iedy to do Pensjonatu trafią goście poszukujący swojego miejsca w życiu, czekający na szansę, która ich uszczęśliwi. Wszystko w tym miejscu ma swój sens i nic nie dzieje się pod wpływem przypadku.

„Przysięgam na własne życie” – taki ślub złożył każdy Strażnik, który przez stulecia chronił jeden z dwunastu artefaktów dziedzictwa Kopernika. Konsekwencje przysięgi nigdy jednak nie były tak poważne jak teraz. Tajna sieć szpiegów wielkiego astronoma stała się celem morderczego spisku, kierowanego przez nikczemną Galinę Krause, a Kaplanowie są osamotnieni bardziej niż kiedykolwiek. Z Francji na Antarktydę trwa mrożący krew w żyłach wyścig z czasem. Wade, Darrell, Lily i Becca nie mają już wiele czasu na znalezienie pozostałych artefaktów i pokonanie wrogów. Ale czy są gotowi zaryzykować własne życie, by uratować świat? „Dziedzictwo Kopernika” to seria książek przygodowych o przyjaciołach, którzy wyruszają w pełną niebezpieczeństw i zagadek podróż. Wade, Darrell, Lily i Becca, aby ocalić świat, muszą jako pierwsi odnaleźć tytułowe Dziedzictwo i jego dwanaście artefaktów.

Gwiazdy w Powstaniu Warszawskim Mieczysław Fogg w otwartej trumnie zobaczył martwą dziewczynę w wieku 16–17 lat o ślicznej twarzy. Była ubrana w granatowy fartuch, ramię opinała biało-czerwona opaska. Młoda bohaterka powstania sprawiała wrażenie istoty pogrążonej w głębokim śnie. Nie mógł powstrzymać łez. Hance Brzezińskiej towarzyszył nieustanny lęk. Bała się o trzynastoletniego syna. Żeby tylko na wieść o tym, że matka walczy, nie próbował do niej dołączyć. I żeby nie zginął tak jak ci ośmiolatkowie, co to z butelkami na czołgi chodzili. Jan Ekier na chwilę tylko stracił rezon, gdy koło jego ucha świsnęła kula, najpewniej rykoszet. Sala wypełniona po brzegi żołnierzami chciała dalej słuchać Etiudy rewolucyjnej. Wokół trwał nieustanny ostrzał. Chopin dziwnie inaczej brzmi przy akompaniamencie wybuchów i drżeń szyb. Artyści ’44 przedstawiają prawdziwe losy gwiazd kina, teatru i estrady w Powstaniu Warszawskim. Byli żołnierzami i walczyli z bronią w ręku. Służyli, dając koncerty i organizując przedstawienia. Wielu po prostu próbowało przeżyć i ochronić bliskich. Tracili przyjaciół, rodziny, dzieci. Widzieli zniszczenie ukochanych miejsc. Ich losy są tak różne, jak i ich artystyczne talenty. Znamy ich twarze i role. Widzieliśmy przedstawienia, słuchaliśmy śpiewu. Podziwialiśmy i oklaskiwaliśmy. Teraz – dzięki Agnieszce Cubale – dowiadujemy się, że łączy ich jeszcze jedno: straszne doświadczenie Powstania Warszawskiego.