Jerozolimska plaża

"Dekameron" to zbiór stu opowieści, które w ciągu dziesięciu dni 1348 roku opowiada sobie grupa dziesięciu szlachetnie urodzonych florentczyków (siedem pań i trzech młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranych „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości i przygód erotycznych, z drugiej zaś wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności ludzkiego umysłu, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest miłość: małżeńska i pozamałżeńska, zmysłowa i platoniczna, tragiczna i idylliczna. Lektura dla szkół średnich

Mistrzowsko opowiedziana historia, która ujmuje uczciwością i szczerością. Na podstawie pierwszej opowieści o mieszkańcach Björnstad powstał serial HBO Miasto niedźwiedzia. Widzieliście kiedyś upadające miasto? Nasze właśnie upadło. Będziemy utrzymywać, że przemoc zagościła w Björnstad dopiero tego lata, ale to nieprawda. Przemoc już tam była. Czasem tak łatwo sprawić, aby ludzie się znienawidzili, że wydaje się wręcz niemożliwe, by kiedykolwiek miało się to zmienić. fragment książki Po przerażających wydarzeniach, które wstrząsnęły Björnstad, a zostały opisane w Mieście niedźwiedzia, My przeciwko wam przybliża historię kolejnych miesięcy w tym miasteczku. Fredrik Backman raz jeszcze stworzył pełnowymiarową, obfitującą w najróżniejsze emocje opowieść, niedającą się zamknąć w jednej kategorii, o lojalności, przyjaźni i miłości, która wystawia nas na próbę.

Jeśli masz ochotę na mocne i mroczne fantasy, to ta powieść sprawdzi się idealnie! Dzięki niej pojawia się też okazja do rozpoczęcia przygody z niezwykłą serią. "Boży ślepiec" otwiera wrota, a jeśli przez nie przejdziesz, wkroczysz w sam środek krwawych zmagań! Czerwoni Bogowie rządzili niegdyś ziemią. W tych brutalnych czasach Mroczna Pani prowadziła swoją hordę do wielu bojów. Jej wojownicy i ona walczyli ze śmiercią, ogniem i krwią. Tyle że to należy do przeszłości. Te czasy już dawno minęły. Dwa sąsiadujące ze sobą królestwa Mirecji i Rilpor zawarły rozejm, który nie jest łatwy dla obu stron. Przemoc i rozlew krwi mają miejsce jedynie na granicy. To właśnie tam strażnicy zwący siebie Wilkami nie oszczędzają się, chroniąc terytorium i swoich bliskich. Należy do nich Dom Świątynson. To najpotężniejszy kalestar od pokoleń, nękany wizjami i proroctwami. Skrywa tajemnice, które mogą ujrzeć światło dzienne, kiedy do jego wioski trafia Rillirin. Jest ona zbiegłą z Mirecji niewolnicą. W międzyczasie Rilpor staje się niebezpiecznym miejscem. Coraz więcej potężnych osób decyduje się podążyć w mrok. Zwracają się ku rytuałom i krwawym ofiarom dla Czerwonych Bogów. Wśród nich jest książę, który pragnie sięgnąć po władzę, odbierając tron umierającemu ojcu. Kluczem do wygrania nadchodzącej wojny może okazać się Rillirin. Ma bowiem wiedzę na temat Czerwonych Bogów i powiązania z królem Mirecjan. Tylko czy kobieta przyczyni się do zwycięstwa?

Lektura "Wisielczej Góry" Pauliny Hendel jest jak podpisanie zgody na odcięcie się od cywilizowanego świata na rzecz pustkowia, gdzie słowiańskie bóstwa i demony przejmują kontrolę nad rzeczywistością. A przynajmniej nad wyobraźnią tych, którzy się odważą. Przyjazd do Grobowic jest dla Anki odkryciem świata, o którym nie miała pojęcia i w który nigdy wcześniej by nie uwierzyła. W okolicy budzą się duchy, a główna bohaterka konfrontuje się z potworami. Tymczasem Antek myśli tylko o Nastce, która uciekła do mrocznego lasu i ślad po niej zaginął. Czy można uciec przed samym sobą, przemieszczając się z miejsca na miejsce? A jeśli nie, to czy jest sens, aby szukać ratunku przed demonami i zapisanym od dawna przeznaczeniem? Pobyt w domu ciotek, który znajduje się w odciętej od świata wiosze, zdawał się świetnym pomysłem. Z dala od cywilizacji można przecież odpocząć od codziennych problemów i naładować akumulatory. Nikt nie spodziewał się, że martwe ciało wyjdzie z ciemności, wybory na burmistrza staną się prawdziwym polowaniem, a rodzeństwo Sokołów przeżyje tutaj koszmar. Kiedy Anka założy na szyję pętlę i spojrzy w oczy brata, wypowie tylko słowa: "Przepraszam za wszystko".

Gdy baron Fulkham, szef angielskiej siatki szpiegowskiej, spotyka w Londynie zachwycającą księżniczkę Aurorę, jest przekonany, że widział ją już wcześniej we Francji występującą na deskach teatru. Dręczony podejrzeniami próbuje rozwikłać tę zagadkę. Okazuje się, że sprawa wiąże się ze spiskiem, który może zniszczyć jego karierę polityczną, wywlec na światło dzienne mroczne sekrety i zrujnować kobietę, na której zaczyna mu coraz bardziej zależeć. Księżniczką Aurorą jest bowiem istotnie francuska aktorka, która bierze udział w tej maskaradzie nakłoniona przez dziadka próbującego osiągnąć polityczne cele. Flirt z przystojnym baronem szybko przeradza się w namiętne uczucie, niebezpieczne dla obojga kochanków.

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Ciekawy kryminał, który podrzuca różne, nie do końca oczywiste tropy. Sprawdź, jak wiele wspólnego mogą mieć ze sobą zbrodnie, oddzielone od siebie odstępem kilkunastu lat. "Ciało" to historia kryminalna ze sztuką w tle. Wszystko zaczyna się z końcem lata, na plaży nad Dunajem. To tam, na Gansehaufel, gdzie wiele osób decyduje się na rodzinny wypoczynek, przy brzegu wypływa ludzka skóra. Max Haas, policjant, momentalnie wspomina pewną sprawę sprzed kilkunastu lat. Wówczas w Wiśle znaleziono skórę zdartą z kobiety. Paulina Weber, była żona Maxa, która pracuje jako historyk sztuki na uniwersytecie w Wiedniu, zawsze fascynowała się okrucieństwem przedstawianym w sztuce. Kiedy policja z Wiednia decyduje się zwrócić o wsparcie do eksperta od psychopatów, analityka z Krakowa, czyli Henryka Macha, szybko przyciąga ON uwagę kobiety. Zupełnie niespodziewanie Weber dostaje wiadomość mailową, w której znajduje się cytat z Baudelaire'a, a także fotografia przedstawiająca ludzką nogę, wyłowioną przez policję. Problem w tym, że makabryczny ciąg zdarzeń dopiero się rozpoczyna.