Wieczny odpoczynek

Druga powieść z serii o dziennikarce Dicte Svendsen, znanej ze świetnego serialu Dicte Dicte Svendsen i jej młodszy chłopak, fotograf Bro, budzą się pewnej lutowej nocy z powodu pożaru w stajni sąsiadów. W tym samym czasie policja z komisarzem Johnem Wagnerem dostaje drugie wezwanie do pożaru – ktoś zdemolował i podpalił szkołę. To jednak nie koniec – wkrótce Dicte znajduje na pobliskich mokradłach ciało siedemnastolatki…

Piękna żona Karola, blogerka, tuli w sercu wspomnienie wielkiej namiętności, czy on tu jest, czy się spotkają w lesie, by skończyć to, co zaczęli jako nastolatki? Słodką randkę przerywa zakrwawiona kobieta, uciekająca przed napastnikiem... W kasie cały czas trwają zakłady i wielka forsa przechodzi z rąk do rąk. Kto wygra, kto będzie musiał wyjechać jako bankrut? Czy firma upadnie z powodu...

Pierwszy tom nowej serii „Nieobojętność” autorstwa Klaudii Bianek, to historia, która nie wydarzyła się naprawdę. I całe szczęście. To byłby potworny skandal. Agata Targosz, młoda dziennikarka pracująca w gazecie swojego męża, dostaje ważne zlecenie. Ma napisać książkę o człowieku, którego nazwisko nie schodzi z pierwszych stron gazet. Po warunkowym opuszczeniu aresztu Kamil Przybora jest na językach wszystkich. Jego sprawa wciąż czeka na wyjaśnienie, a każdy dziennikarz marzy o tym, by z nim porozmawiać i opisać jego wersję wydarzeń. Ale Kamil nie chce rozmawiać z nikim. Z nikim, oprócz Agaty. Tylko jej pozwoli poznać prawdę o tym, co przeszedł. Może z demonami przeszłości można walczyć jedynie we dwoje?

Wojenna zawierucha uczyniła życie utalentowanego sportowca Henryka Zgudy pasmem tragicznych i szczęśliwych zdarzeń, które złożyły się na niezwykłą epopeję. Zguda zaczyna swą opowieść od przedwojennego Krakowa. Mówi o życiu w ubogim domu koło dworca, o beztroskiej młodości i o sportowym współzawodnictwie. Był bowiem zapalonym pływakiem i waterpolistą, osiągając w tych dyscyplinach bardzo dobre wyniki. A potem wybuchła wojna i Zguda, oskarżony o działalność polityczną, rozpoczął więzienną wędrówkę po obozach Auschwitz, Buchenwald, Flossenbürg i Dachau. Podkreśla, że mógł zginąć wielokrotnie i że przeżył cudem, często dzięki napotkanym przyjaciołom. Jednak nie skupia się tylko na tym. Nawet chętniej wspomina epizody, które pozwalały oderwać się od upiornej obozowej rzeczywistości. Życie sportowca we wczesnym PRL-u nie było złe, ale gdy system zaczął zaciskać pętlę, lepiej było uciec. I tak zaczął się ostatni, amerykański etap historii Henryka.