Gdybym cię nie spotkała

Osoby delikatne nie mają w życiu lekko. Co zatem powiedzieć o tych, którzy są wysoko wrażliwi i posiadają nadmiernie rozwiniętą empatię? W książce zatytułowanej "Hiperempatia" autorstwa Anne Landry znajdziecie przydatne informacje, które pomogą Wam zrozumieć siebie lub osoby znajdujące się w Waszym najbliższym otoczeniu. Poradniki psychologiczne dotyczące wrażliwości, empatii oraz wysokiej reaktywności układu nerwowego rzucają nowe światło na problem określany niekiedy zachowaniem histerycznym, bądź irytującą nadwrażliwością. To, co dla jednych jest darem (wrażliwość i rozwinięta empatia często cechuje ludzi wybitnie uzdolnionych artystycznie), dla innych bywa istnym przekleństwem. Książka Anne Landry pomoże oswoić się z pojęciem hiperempatii, zgłębi biologiczne czynniki stojące za delikatnością tej osobowości oraz nauczy jak planować każdy dzień, by uniknąć niekorzystnego przebodźcowania. "Hiperempatia" to przede wszystkim poradnik przepełniony nadzieją. Pokazuje, że z wysoką wrażliwością również można czerpać z życia garściami. Czytelnicy na kartach tej książki znajdą pokrzepiające historie osób podobnych sobie, dowiedzą się, jak inni radzą sobie ze swoimi problemami oraz odnajdą tu ćwiczenia dzięki, którym ograniczą negatywny wpływ nadmiernej empatii na swoje zdrowie psychiczne i fizyczne.

Aldo Moretta był bohaterem. Odwagi z pewnością mu nie brakowało. Nie tylko stworzył w swoim mieście świetnie prosperującą firmę i zadbał o rodzinę i przyjaciół, ale także walczył z bronią w ręku za ojczyznę. Za to był gotów oddać życie. Los jednak zażądał od niego większej ofiary. Z ostatniej misji wojskowej Aldo wrócił do domu złamany i okaleczony. Udało mu się jakoś pozbierać, powoli wracał do życia. I tylko wciąż był samotny. Gloria Parker o mało nie zginęła z powodu... miłości. Glenn Diller pił, bił i upajał się jej bólem. Wyrwanie się z tego koszmarnego związku było dla dziewczyny ostatnią szansą. W końcu jej się udało, mogła powoli odbudowywać swoje życie. Krok po kroku starała się odzyskiwać godność. Nie mogła jednak zapomnieć dziesięcioletniego pasma cierpień i upokorzeń, wstyd nie opuszczał jej ani na chwilę. I wciąż była sama. W małym mieście, takim jak Benevolence, ludzie się znają i wiedzą o sobie wszystko. Być może niektórzy widzieli, że dla Aldo Gloria była kimś wyjątkowym, a ona sama widziała w nim kogoś, komu może zaufać. Tyle że on był okaleczonym bohaterem, ona zaś - nieszczęśliwą ofiarą. On nie wiedział, czy jeszcze jest godny prawdziwej miłości, ona nie miała pewności, czy potrafi znowu się zakochać. Każde z nich pozostawiło za sobą straszną przeszłość, ale oboje pragnęli zaznać szczęścia. Razem. Tylko jak odnaleźć sposób, aby uleczyć swoje rany i uwierzyć, że prawdziwa miłość naprawdę istnieje? Jak mocno można kochać w małym Benevolence?

Nowa książka w bestsellerowej serii odkrywającej zakazaną historię ludzkości. Słynny geolog szokuje podważając naukowy obraz świata: Ludzie i dinozaury żyli jednocześnie… Epoki kamiennej nie było! Negująca teorię ewolucji alternatywna teoria dziejów Ziemi, w której obecny wygląd naszego świata ukształtowały globalne katastrofy i zmiany ziemskiego pola magnetycznego kilkanaście tysięcy lat temu. Hans-Joachim Zillmer twierdzi, że w Układzie Słonecznym znajduje się jeszcze jedna wielka nieodkryta planeta, o której już 6000 lat temu pisali Sumerowie! Autor dowodzi, że ludzie i dinozaury żyli jednocześnie jeszcze 10 000 lat temu, a przyczyną zagłady dinozaurów były zaburzenia sił elektrycznych pomiędzy planetami Układu Słonecznego. Kontrowersyjny badacz zaprzeda obowiązującej do dziś, najważniejszej XIX-wiecznej teorii geologicznego kształtowania Ziemi, przedstawiające tezę, że obecny kształt kontynentów jest rezultatem gigantycznych powodzi sprzed tysięcy, a nie milionów lat. Według niego Andy i Góry Skaliste wypiętrzyły się dopiero kilka tysięcy lat temu, a Amazonka 10 000 lat p.n.e. wpadała do Pacyfiku, nie do Atlantyku. Ilustrując swoje koncepcje rewelacyjnymi zdjęciami, Zillmer przedstawia fakty, które przeczą utartym dogmatom i proponuje alternatywne teorie, które podważają podstawy naukowego obrazu świata.

W kraju, w którym rzekomo nikt nie czyta, jego książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy. W wieku trzydziestu lat został najpopularniejszym współczesnym polskim pisarzem. Kim jest? Jak tworzy? W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu, niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka – dzięki czemu pozycja ta to nie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu własnej powieści, lecz porywająca, zabawna i momentami poruszająca lektura.

Ile jesteś w stanie zrobić, by odzyskać kogoś naprawdę ci bliskiego? Urażona przyjaciółka? Jest. Wspierający chłopak? Jest. Perspektywa nowego życia? Jest. A przynajmniej tak się Oli wydawało. Wybuch pandemii krzyżuje jej wszystkie plany. Zostaje uziemiona w swoim mieszkaniu, a za towarzystwo ma jedynie pamiętającego lepsze czasy kaktusa, którego podlewa resztkami kawy. Ala w dalszym ciągu się do niej nie odzywa, a bracia i chłopak są porozrzucani po świecie. Nie jest to najlepszy okres w życiu Oli. Na szczęście wbrew temu, co myśli, nie jest sama, a ogromne wsparcie przychodzi do niej z najmniej oczekiwanej strony. Ola jak zwykle się nie poddaje. Chociaż ma ku temu wszelkie powody. Powtarza sobie w duszy, że gdy nic nie da się zrobić, trzeba po prostu zachować dystans.

Opowieść rozpoczyna się w latach 40. XIX w. na brzegu rzeki Neckary w Badenii-Wirtembergii, ale za sprawą starego pamiętnika przenosi się do poprzedniego stulecia. Do gospody przy młynie wodnym przybywa grupa przyjaciół, aby napić się kawy i schronić przed deszczem. Jeden z podróżnych zauważa portret pięknej młodej kobiety, wiszący na ścianie w domu młynarza. Gospodarz próbuje zaspokoić ciekawość gościa, wręczając mu stary pamiętnik. Opisana jest w nim historia Anny Scherer. Śliczna dziewczyna zostaje wysłana w podróż, podczas której poznaje szlachcica wysokiego rodu, pana de Tourelle. Mężczyzna szybko podejmuje starania o jej rękę. Anna pod naciskami rodziny godzi się na małżeństwo, mimo wewnętrznych wątpliwości i złych przeczuć. W efekcie zamążpójścia wyjeżdża do Francji, gdzie zostaje zamknięta w zamczysku Les Rochers…

Autorka znanej i uwielbianej przez czytelników serii "Cukierni pod Amorem" powraca z nową książką. "Kalendarze" to piękna, obfita w wątki autobiograficzne, sentymentalna podróż w czasie do lat dziecięcych bohaterki. "Kalendarze" to pełna nostalgii historia matki, której dorosły syn opuszcza rodzinne gniazdo. Wywołuje to w kobiecie szereg uczuć, smutek, nostalgię i tęsknotę za upływającym czasem. Wątek ten przeplata się z powrotem do błogich czasów dzieciństwa. Dziecięce lata kobieta spędzała w małym mieście z rodzicami i siostrą oraz na wsi, u dziadków, gdzie jeździła na wakacje. Kobieta z rozrzewnieniem wspomina chwile spędzane na wsi. Chodzenie boso po trawie, pomoc przy sianokosach, czy jedzenie chleba z cukrem. "Kalendarze" to idealna pozycja dla wszystkich miłośniczek wiejskiej sielanki i prostych przyjemności. "Szczęśliwe dzieciństwo to najlepsze wiano na dorosłe życie" - tak można by podsumować przesłanie "Kalendarzy" Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk. Dla każdego człowieka miejsca, w których spędził dziecięce lata, pozostaną na zawsze wyjątkowe i magiczne.