Dzieci wojennej Warszawy

Gdy w 1939 roku Hitler zaatakował Holandię, Edith van Hessen była uczennicą znanego holenderskiego gimnazjum. Była także Żydówką. W tym samym miesiącu, w którym zaczęła ukrywać się Anne Frank, Edith wysłano do odważnej protestanckiej rodziny, gdzie zamieszkała pod przybranym nazwiskiem i przeżyła, udając nie-Żydówkę. Jedną trzecią ukrywających się holenderskich Żydów Niemcy odkryli i zamordowali; w ten sposób zginęła większość członków rodziny Edith. Jej pamiętnik powstał w oparciu o zapiski z dzienników, które prowadziła jako nastolatka w okupowanej Holandii, listów z okresu wojny i wspomnień dorosłej ocalałej. Historia Edith, w której autorka relacjonuje wydarzenia z czasów wojny i opowiada o tym, co wtedy czuła, jest afirmacją życia, miłości i wyjątkowej odwagi.

"Dźwięk rogu w kształcie muszli" to powieść o wielkiej miłości pewnej rodziny oraz wydarzeniu, które zniszczyło budowane przez lata szczęście! Kiedy nie dzieje się nic złego, nie martwimy się o to, że coś takiego mogłoby się stać. Rodzina bohaterów z powieści "Dźwięk rogu w kształcie muszli" cieszyła się długim spokojem, który został zburzony przez jedno niefortunne zdarzenie! Akcja dzieje się w Nowej Zelandii, a konkretnie w Canterbury Plains. Jest rok 1863. Właściciele farmy Rata Station mogą pochwalić się pięknymi córkami, o których urodzie wiedzą już wszyscy. Carol i Lindy są grzeczne, poukładane i mogłyby złamać serce niejednemu kawalerowi. Niestety nie wszystkim podoba się to, że ktoś dostał od losu tak wiele. Sąsiedzi patrzą z zazdrością na gospodarstwo, w którym wszystkie plony okazują się urodzajne, a dzieci rosną piękne i zakładają szczęśliwe rodziny. Wszystko zmienia się na skutek nieszczęśliwego zrządzenia losu. Rodzina nie może już czuć się tak bezpiecznie jak wcześniej. Czy przyszłość stała się tak niepewna, jak na to wygląda? "Dźwięk rogu w kształcie muszli" to powieść o tragedii pewnej rodziny, która do tej pory żyła pełnią szczęścia i nie martwiła się o jutro. Sarah Lark jest niemiecką pisarką urodzoną w 1958 roku. Pracuje jako przewodnik turystyczny i uwielbia konie. Jest zafascynowana Nową Zelandią.

Najnowsza powieść Weroniki Wierzchowskiej zanurza czytelników w klimacie powojennej Warszawy. Międzypokoleniowa historia urzeka nastrojową atmosferą antykwariatu, który przechodzi w posiadanie kolejnych członków rodziny. Co czeka główną bohaterkę w tym tajemniczym miejscu? "Antykwariat cudzych wspomnień" to opowieść o metafizycznym w pewnym sensie działaniu starego antykwariatu na Agnieszkę, która jest już trzecim pokoleniem właścicieli tego miejsca. Szybko odkrywa, że im więcej czasu spędza w otoczeniu antyków i drogocennych przedmiotów, tym bardziej niezwykłe stają się jej sny. Dziewczyna w snach przenosi się w czasie i odwiedza właścicielki antyków. W ten sposób śledzi wydarzenia z przeszłości, odkrywając i ucząc się wielu nowych rzeczy, także na temat swojej rodziny. Dowiaduje się, że taki sam dar posiadała jej babcia. Sentymentalne i wzruszające podróże w czasie motywują Agnieszkę do wykorzystania cudzego doświadczenia we własnym życiu. Czy faktycznie uda jej się rozwiązać realne życiowe problemy z wykorzystaniem rad osób spotykanych wyłącznie w snach? Aby się o tym przekonać, należy sięgnąć po "Antykwariat cudzych wspomnień".

Pamiętnik najbliższej przyjaciółki Marii Rodziewiczówny zdeponowany w Bibliotece Jagiellońskiej, a spisany z nadzieją, że kiedyś będzie mógł dotrzeć do rąk czytelników autorki. Poznały się w czasie rodzinnych wizyt. Praca społeczna, wspólne zebrania i wycieczki zaowocowały stale pogłębiającą się przyjaźnią, na której charakter niewątpliwy wpływ miał podziw, by nie powiedzieć uwielbienie Jadwigi dla starszej o jedenaście lat Marii. Z czasem więzy przyjaźni zadzierzgnęły się jeszcze mocniej. W 1919 obie zamieszkały razem. Jadwiga stała się prawą ręką właścicielki Hruszowej, pomagała jej w prowadzeniu domu i ogrodu. Stała się dobrym i po trosze opiekuńczym duchem powieściopisarki, starającym się odsunąć od niej wszystko, co mogłoby stanowić przeszkodę w twórczej pracy. Dla siebie wybrała świadomie miejsce na drugim planie. Wszyscy zapamiętali ją jako osobę uśmiechniętą, pogodną... Towarzyszyła pisarce podczas wojen i pokoju, zarówno w Warszawie, jak i w Hruszowej. Była z nią aż do chwili śmierci. Wspomnienia spisane w niniejszej książce to zapis przepięknej przyjaźni, czy wręcz miłości dwóch niezwykłych kobiet, ale też zapis życia w wyjątkowych czasach i w wyjątkowych miejscach, które tak bardzo obie ukochały – Warszawie i Kresach.

Książka o wielkiej miłości i o pragnieniu wtopienia się w tłum, za które trzeba płacić okłamywaniem samego siebie. Sunny jest piękna i szczęśliwa. Żyje w świecie, w którym wszystko jest uporządkowane. Mieszka na spokojnym przedmieściu, jest mamą czteroletniego chłopca, świetnie radzi sobie z jego chorobą – autyzmem. Mąż Sunny Maxon to wybitny naukowiec, pracuje dla NASA. Leci w kosmos z ważną misją, dzięki której możliwa będzie kolonizacja Księżyca. Dzień po starcie Maxona Sunny, która znów jest

Oto literackie świadectwo naszego czasu. Powieść niewielka, ale gęsta, dużo się w niej dzieje. Bohater ma na imię Franciszek i jest malarzem. Zaczyna się starzeć, przeżywa artystyczny kryzys, nęka go dramat upływu czasu i problemy ze zdrowiem. Jego małżeństwo jest w ruinie, a wokół trwa zimna wojna domowa. Temat zatem nie wydaje się wesoły, mimo to książka pełna jest ironii i serdecznej kpiny. Bo też

Safari za progiem domu Brawurowa podróż w codzienność dzikich zwierząt Polski. Opowieść o narodzinach i śmierci, miłości i zdradzie, przyjaźni i kanibalizmie, atakach i sztuce uniku. : kto gryzie żaby w tyłek zamiast je całować, : łosie korzystające z anten i wzmacniaczy sygnału : niedźwiedzie tańczące twista : żywe trupy w siedzibach Czarnego Pana : namiętność w grządce rzodkiewek : koncerty trupich główek na