Jasne i ciemne blondynki w historii

Potrzebujesz wsparcia i motywacji, żeby zmienić swoje życie? Poznaj historię Beaty, która postanowiła, że weźmie sprawy w swoje ręce i po prostu zacznie iść własną ścieżką. Historię tej wspaniałej kobiety można znaleźć w książce jej autorstwa pt. "Harmonia życia. Jak uzdrowić ciało, umysł i duszę". W swojej książce Beata opisuje historię zmagania się z przewlekłą chorobą, przez którą lekarze nie dawali jej szans na dobre, udane życie. Kobieta jednak postanowiła, że chce być szczęśliwa, niezależnie od zewnętrznych okoliczności. Zaczęła pisać książki, została nauczycielką jogi, dietetykiem i autorką warsztatów. Swoim przykładem dobitnie pokazuje, że można zmienić swoje życie. Można pokusić się o stwierdzenie, że ta publikacja jest swego rodzaju drogą, którą przeszła autorka. Drogą do swojego wnętrza oraz drogą, która udowadnia, że naprawdę niewiele rzeczy jest w życiu niemożliwych. Lektura składnia do refleksji i przemyśleń. Pozwala zwolnić i zastanowić się, co jest dla nas tak naprawdę ważne. Dodatkowo książka ma piękną oprawę graficzną - w środku można znaleźć kojące zdjęcia przyrody. A także przepisy, które kuszą, żeby je wypróbować. Po przeczytaniu tej pozycji poczujesz spokój i pewność, że jeszcze wszystko będzie dobrze. Jeżeli szukasz sposobów na poprawę jakości swojego życia i lepsze zrozumienie siebie, polecamy sięgnąć również po "Twoją mapę odporności" lub po "Elektryczne ciało, elektryczne zdrowie".

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

W kraju, w którym rzekomo nikt nie czyta, jego książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy. W wieku trzydziestu lat został najpopularniejszym współczesnym polskim pisarzem. Kim jest? Jak tworzy? W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu, niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka – dzięki czemu pozycja ta to nie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu własnej powieści, lecz porywająca, zabawna i momentami poruszająca lektura.

W głębinach Morza Karaibskiego, atomowy okręt podwodny w tajemniczych okolicznościach zostaje nagle zmuszony do przerwania swojej misji. Na jaw zaczynają wychodzić niezwykłe fakty, a ich tropem śledczy, John Clay, dociera do niewielkiej grupy biologów morskich, która niepostrzeżenie znalazła się o krok od historycznego odkrycia. Z pomocą potężnego systemu komputerowego, Alison Shaw i jej zespół

Książka "Wieczór cudów" autorstwa Kingi Gąski jest świąteczną, pełną ciepła i magicznego klimatu powieścią obyczajową, która nastroi Cię przed Bożym Narodzeniem i wciągnie w wir perypetii bohaterów. Jeśli chcesz poczuć magię świąt zawczasu, to może być strzał w dziesiątkę. Wszędzie słychać świąteczne kolędy, a mieszkańcy Warszawy szykują się do zbliżających się świąt. Szał poszukiwania prezentów, dekorowania i zakupów przedświątecznych trwa. Adam postanawia wprowadzić porządek w swoim życiu, ale przez przypadek wywraca je do góry nogami. Julia, chociaż obiecywała sobie, że nigdy tego nie zrobi, wyrusza do domu rodzinnego na święta, a Tymon, który jest didżejem, podczas jednej z imprez naraża się wszystkim ludziom wokół. Kolejna ostra impreza jest źródłem wielu nowych problemów w jego życiu. Poznajemy tu również Ewę, która w przededniu świąt doświadcza wielkiego cudu. Miało do niego dojść już kilka lat wcześniej, ale niestety wypadek pokrzyżował jej plany. Maks jest z kolei skrajnym egocentrykiem, który będzie musiał sprawdzić się w zupełnie nowej roli. Każdą z tych osób czekają wyjątkowe święta, podczas których dziadkowie spotkają się z wnukami i połączy ich niesamowita więź.

Wiele czynności może mieć wpływ na przyrodę i nie brakuje w tym wszystkim zaskakujących powiązań! Właśnie to ukazuje ta książka dla dzieci, która w ciekawy sposób przedstawia wiele intrygujących zjawisk. Warto się o tym przekonać podczas czytania "Dlaczego orangutany nie lubią pasty do zębów?". Codziennie człowiek robi różne rzeczy. Nie zdaje sobie też sprawy z tego, jak jego działalność odbija się na samej naturze. Często również to, co pozornie wydaje się nie mieć żadnego związku ze sobą, łączy się bardziej, niż można by przypuszczać. Czy rowerzysta jeżdżący po Warszawie może ocalić niedźwiedzie polarne? W jaki sposób filmik z Internetu podróżuje po dnie morskim? Czy złota rybka czułaby się lepiej w rzece? Jaki kawałek świata znajdzie się w konsoli do gier? Dlaczego według pomidorów jest lepiej, kiedy nie spuszczamy wody w toalecie? No i co sprawia, że orangutany tak bardzo nie lubią pasty do zębów? Więcej odpowiedzi na podobne pytania znaleźć można w tej fascynującej książce! Początkowo mogą one wydawać się zwariowane, lecz w trakcie czytania dojdzie się do wniosku, że tak naprawdę mają sens. Jest to z pewnością pouczająca i ciekawa pozycja zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Dzięki niej można uświadomić sobie, jak małe i codzienne czynności wpływają na przyrodę blisko nas, a nawet po drugiej stronie kuli ziemskiej. Zawartość podana jest bez zbędnego moralizatorstwa i pesymizmu, za to sprawia mnóstwo radości.

Współczesna klasyka. Uroczy i zabawny, pełen przygód, pięknie ilustrowany i rymowany światowy bestseller autorów książek wydawanych w 26 językach: Rycerz, który nie chciał walczyć i Abrakazebra. Poznajemy radość czytania z Bajkołapkiem, który na bajki miał wielką chrapkę. W każdym domu na dobranoc książki dzieciom wciąż czytano... Pewnego dnia książeczki z bajkami zaczynają znikać. Co się dzieje? Dzielny zajączek postanawia rozwiązać tę zagadkę. Wspaniała zachęta do czytania – nie tylko na dobranoc – w oryginalnej, zabawnej opowieści. Książki małżeńskiej pary twórców pokazują, jak wielka jest moc bajek i opowieści. Uczą wzajemnego szacunku, akceptacji innych i pokazują siłę życzliwej przyjaźni.

Pamiętnik najbliższej przyjaciółki Marii Rodziewiczówny zdeponowany w Bibliotece Jagiellońskiej, a spisany z nadzieją, że kiedyś będzie mógł dotrzeć do rąk czytelników autorki. Poznały się w czasie rodzinnych wizyt. Praca społeczna, wspólne zebrania i wycieczki zaowocowały stale pogłębiającą się przyjaźnią, na której charakter niewątpliwy wpływ miał podziw, by nie powiedzieć uwielbienie Jadwigi dla starszej o jedenaście lat Marii. Z czasem więzy przyjaźni zadzierzgnęły się jeszcze mocniej. W 1919 obie zamieszkały razem. Jadwiga stała się prawą ręką właścicielki Hruszowej, pomagała jej w prowadzeniu domu i ogrodu. Stała się dobrym i po trosze opiekuńczym duchem powieściopisarki, starającym się odsunąć od niej wszystko, co mogłoby stanowić przeszkodę w twórczej pracy. Dla siebie wybrała świadomie miejsce na drugim planie. Wszyscy zapamiętali ją jako osobę uśmiechniętą, pogodną... Towarzyszyła pisarce podczas wojen i pokoju, zarówno w Warszawie, jak i w Hruszowej. Była z nią aż do chwili śmierci. Wspomnienia spisane w niniejszej książce to zapis przepięknej przyjaźni, czy wręcz miłości dwóch niezwykłych kobiet, ale też zapis życia w wyjątkowych czasach i w wyjątkowych miejscach, które tak bardzo obie ukochały – Warszawie i Kresach.