Sherlock Holmes i klątwa Baker Street

"Witraże" autorstwa Agnieszki Lis to opowieść o niezwykłej sile przyjaźni, której nie zniszczy żaden upływ czasu. Na zmiany nigdy nie jest za późno. Przyjaciele, tak jak kawałki szkiełek w witrażach, dopełniają się nawzajem i mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji. Zupełnie obcy sobie ludzie spotykają się na Wyspach Kanaryjskich. Żadna z tych osób nie sądziła, że tropikalna podróż może zrewolucjonizować ich życie. Mija dwanaście lat. Co się zmieniło? Agata próbuje się odnaleźć po sprzedaniu firmy. Czuje się uwolniona, lecz do pełni szczęścia jeszcze jej daleko. Julita jest całkowicie pochłonięta pracą i domowymi obowiązkami. Niespodziewane sytuacje zawsze wprowadzają zamęt i niemały chaos, jednak to właśnie one dodają życiu charakteru. Agnieszka Lis na kartach "Witraży" przekonuje czytelników, że zmiany są nieodłącznym elementem życia każdego z nas, lecz jeżeli przeprowadzane są w towarzystwie i przy wsparciu najbliższych osób - nic złego nie może się stać! Akcja powieści ma miejsce w czasach współczesnych, dzięki czemu każdy może odnaleźć w historii cząstkę siebie. Pisarka porusza też wiele ważnych kwestii, między innymi dotyczących ekologii, różnic międzypokoleniowych, przyjaźni i spełniania marzeń.

Kultowy bestseller światowego autorytetu kryptozoologii Czy pradawne zwierzęta uważane za wymarłe w czasach prehistorycznych nadal żyją? Karl Shuker, brytyjski doktor zoologii, stał się najwybitniejszym przedstawicielem… kryptozoologii - dziedziny zajmującej się zwierzętami, których istnienie jest odrzucane przez naukę. Jest znany na całym świecie jako badacz

Pierwszy cesarz Rzymu, władca imperium przez czterdzieści cztery lata, urodził się na prowincji, w plebejskiej rodzinie. Jak dotarł na szczyt i został założycielem zachodniej cywilizacji? Oktawian August, adoptowany syn Juliusza Cezara, pojawił się niespodziewanie na scenie politycznej po idach marcowych. Rozpętał wojnę domową, aby pomścić zabójstwo przybranego

Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie, jak powracający Polacy radzą sobie w Polsce? W jakim stopniu zmienia się nasz stosunek do repatriantów? Czy w relacjach bohaterów jest więcej radości, czy rozpaczy? Najstarsze pokolenie repatriantów pamięta 1936 rok, gdy na mocy decyzji Rady Komisarzy Ludowych Sowieci deportowali ich z rodzimych terenów obecnej Ukrainy do Kazachstanu. Trafili tam, gdzie komisarz postawił palec na mapie. Polacy, podobnie jak Niemcy, Ukraińcy i inni, znajdowali się pod tzw. komendanturą. Bez jej zgody nie mogli nawet odwiedzić krewnych w sąsiedniej wiosce. Przeżyli tam ponad pół wieku jako członkowie narodu radzieckiego. W dużym stopniu się zasymilowali. Wiara pozostała zawsze ich wyróżnikiem. Polaków w Kazachstanie odkryła na nowo III RP w latach 90. XX wieku. Pierwsi repatrianci wracali do Polski na własną rękę, załatwiając sobie prywatne zaproszenia. Polski Sejm uchwalił ustawę repatriacyjną dopiero w 2000 roku. Na podstawie ustawy do Polski wróciło około 8000 osób, według różnych źródeł w kolejce czeka 15 – 20 tys. osób. 7 kwietnia 2017 roku Sejm przyjął nową ustawę o repatriacji.

Barcelona, rok 1959. Podczas gdy w porcie stacjonuje Szósta Flota Stanów Zjednoczonych, urozmaicając codzienność miasta w okresie frankistowskiej dyktatury, w zapyziałej melinie w chińskiej dzielnicy zostaje zamordowany amerykański marynarz. Na pierwszy rzut oka zdarzenie nie wydaje się niczym więcej jak wypadkiem w knajpianej burdzie. Kiedy sprawa wzbudza

Holenderska odpowiedź na Millennium Stiega Larssona Tom 1 trylogii Heartland "To nie tylko brawurowy thriller z polityczną międzynarodową intrygą i bohaterką jak Lisbeth Salander: niebezpieczną, wrażliwą i nieodgadnioną, ale i intrygująca opowieść o utraconej miłości i zaprzepaszczonych ideałach." "De Limburger" Na ciele ma blizny. Potrafi zabić jednym ciosem. Lecz wciąż pamięta smak niewinności. Niewinności, która umarła jak prawie wszystkie jej wspomnienia.

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.