Miłość bez hrabiego

Ktoś zna jej sekret i zamierza go ujawnić. Everlee Sanders to spokojna uczennica rozwijająca z zaangażowaniem dziennikarskie pasje. Siedemnastolatka prowadzi szkolne radio oraz gazetkę, dobrze radzi sobie na zajęciach i stara się trzymać z daleka od kłopotów. Przynajmniej do dnia, w którym poznaje Deona Carmana i podejmuje pewną złą decyzję. Ma nadzieję, że nikt się o tym nie dowie, jednak szybko pojawiają się komplikacje. Okazuje się, że Deon zostanie niedługo przybranym bratem najlepszej przyjaciółki Ever, a ona szczerze go nienawidzi, w dodatku będzie chodził do tego samego liceum i grał w szkolnej drużynie koszykarskiej. Przy okazji chłopak nie zamierza zapomnieć o tym, co zaszło między nimi… Wkrótce Everlee zaczyna dostawać wiadomości z pogróżkami i obawia się, że jej tajemnice wyjdą na jaw, co mogłoby bardzo utrudnić jej życie. Wystarczy jeden zły ruch i będzie po wszystkim. Tylko jak wykonać dobry, kiedy nie wiadomo, kto dokładnie jest przeciwnikiem? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

Wydana w formie dzienniczka ciążowego książka to obowiązkowa pozycja dla aktywnych pań, które z powodu ciąży nie chcą diametralnie zmienić stylu życia, ograniczać ćwiczeń czy wprowadzać podporządkowanej ciąży rygorystycznej diety. Znajdą w niej tygodniowy program treningowy (od rozgrzewki, trening właściwy uwzględniający różne potrzeby i możliwości kobiet po gimnastykę mięśni Kegla)

Amanda Kelly chciała być doskonała. Próbowała kontrolować swoje życie. Zatraciła się w obsesyjnym dążeniu do perfekcji oraz poczuciu własnej bezwartościowości. I tylko jedną rzecz uznawała za doskonałą – więź, która łączyła ją z najlepszym przyjacielem, Noahem. W życiu bohaterki wszystko toczyło się zgodnie z planem, aż do momentu, kiedy pewnego dnia wstała z łóżka i coś sobie uświadomiła.

Tęskniliście za Milaczkiem? Młodą kobietą, która nieustająco poszukuje miłości swojego życia? Milenka, którą pokochały polskie czytelniczki wraca po dziesięciu latach! Sprawdźcie, co wydarzyło się przez ten czas u ekscentrycznej Zofii Kruk, jak potoczyły się losy Milaczka i na kogo wyrosła rezolutna sąsiadka zwana Bachorem. Kiedy tak naprawdę zaczyna się kryzys wieku średniego, czy jedwabna piżama to odpowiedni strój, by wystąpić przed własnym szefem i czy łatwo jest zwolnić nianię i wdrożyć „Pr

Zdawać by się mogło, że literatura wojenna zaserwowała już czytelnikom wszystko, co miała do zaoferowania. Otóż nie! Jeśli lubisz książki oparte na faktach, wspomnieniowe, związane z tematyką wojenną i tworzone na podstawie przeżyć osób, które funkcjonowały w tych trudnych realiach, koniecznie sięgnij po publikację "Kot Mali. Wspomnienia dziewczynki, która przetrwała Zagładę". To poruszający obraz wojny widziany oczami dziecka. Akcja książki dzieje się w Tarnogrodzie na Lubelszczyźnie. Mala Kacenberg jest młodą Żydówką, którą wojna brutalnie oderwała od dziecięcych zabaw i gier. Strach i głód stały się natomiast jej codziennością. Mala wraz z rodziną zostaje umieszczona w getcie i codziennie musi zaglądać śmierci w oczy, aby przeżyć. Dziewczynka wymyka się z miejsca kaźni, by zdobywać pożywienie dla siebie i najbliższych, co nieustannie wiąże się z ryzykiem. W tym czasie ginie tragicznie jej brat. Jedynym przyjacielem, który dodaje dziewczynce otuchy, jest bezdomny kot. Zwierzę towarzyszy małej bohaterce w najtragiczniejszych chwilach, stając się kimś na kształt jej osobistego Anioła Stróża. Pamiętnik Mali Kacenberg to poruszająca książka, którą zapamiętasz na długo. Jeśli czytałeś takie pozycje, jak np. "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku" Romy Ligockiej czy "Chłopiec w pasiastej piżamie" Johna Boyne'a, historia Mali z pewnością Cię zainteresuje. Wojna relacjonowana przez dziecko to wstrząsający obraz brutalnego końca dzieciństwa, beztroski i poczucia bezpieczeństwa. Wspomnienia Mali stanowią zatem pozycję obowiązkową dla pasjonatów tematu.

Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić