Alvethor. Pandemia

Minęło trzynaście lat, odkąd Lucy była ostatni raz w Summer River. Nawet we wspomnieniach nie chciała wracać do tego otoczonego winnicami kalifornijskiego miasteczka i do pewnej fatalnej nocy, gdy miała siedemnaście lat. Nie chciała myśleć, jak by się dla niej skończyła, gdyby nie Mason... Teraz przyjeżdża sprzedać dom ciotki, która zginęła w tragicznym wypadku.

Zróbcie miejsce na półce dla niefalbianiastej królewny! Królewna Harriet nie jest typową damą w opałach! Po pierwsze jest chomikiem! A po drugie lubi walczyć ze smokami czy skakać z klifów, czym doprowadza rodziców na skraj obłędu. Mimo że Harriet nie jest już niepokonana (teraz jest już „tylko bardzo, bardzo uparta”), nadal poszukuje przygód. Ale czy jest w stanie uratować dwanaście tańczących mysich królewien, kiedy przed nią już tylu zawiodło? Królewna Harriet nie lubi czesać włosów, śpiewać duetów z leśnymi zwierzętami ani żadnych innych zajęć typowych dla królewien. Teraz, zaledwie kilka tygodni po unicestwieniu klątwy z pierwszej części serii („Harriet Niepokonana”), pragnie nowego wyzwania. Kiedy pojawia się wróżka, potrzebująca jej pomocy w królestwie myszy, Harriet nie zastanawia się długo. Dowiaduje się o zaklętych dwunastu mysich królewnach, które muszą tańczyć całą noc, każdej nocy! Harriet przybywa na zamek uzbrojona w poncho niewidkę. Musi się dowiedzieć, co zmusza królewny do tańca i złamać klątwę, zanim będzie za późno. Królewna chomik to wypełniona akcją, niezwykle zabawna, komiksowo-hybrydowa seria, pełna girl power i nowych, pokręconych baśniowych motywów dwukrotnej laureatki Nagrody Hugo.

Jane Darlington od dziecka zapowiadała się na geniusza. Wybitnie inteligentna, znakomicie się uczyła. I tak jak większość dzieci wybitnie uzdolnionych nie miała koleżanek, przyjaciół. Była sama. Teraz ma 34 lata, jest atrakcyjną blondynką i ma doktorat z fizyki. Robi karierę naukową i nadal jest sama. Desperacko pragnie dziecka. Nie chce jednak, żeby jego dzieciństwo było równie trudne jak jej. Szuka więc partnera poza swoim środowiskiem.

"The Finish Line: Bractwo Kruków. Tom 3" autorstwa Kate Stewart to emocjonująca powieść, która przenosi czytelnika w świat pełen napięcia, emocji i nieprzewidywalnych zwrotów akcji. Tobias, główny bohater, od lat skupiał się na jednym celu: zemście. Całe jego życie było podporządkowane tej jednej idei, a uczucia schował głęboko pod grubą zbroją, której nie pozwolił sobie zdjąć. Kiedy jednak pojawia się Cecelia, wszystko się zmienia. Jej obecność sprawia, że serce Tobiasa zaczyna bić mocniej, a bohater znów pragnie poznać uczucie miłości. Tym razem mężczyzna musi stawić czoła swoim emocjom i przeszłości, która podąża za nim niczym cień. Budowanie związku nie jest łatwe, zwłaszcza gdy na drodze stają kłamstwa i tajemnice, które Tobias skrywa przed światem i samym sobą. W obliczu tych trudności musi zdecydować, czy będzie kontynuować swoją drogę zemsty, czy da szansę miłości i przebaczeniu. W książce "The Finish Line: Bractwo Kruków. Tom 3" Kate Stewart mistrzowsko przedstawia nie tylko historię o zemście, lecz także o odrodzeniu się uczuć, walce z przeszłością i szukaniu przebaczenia. Czytelnik zostaje wepchnięty w wir emocji i niepewności, kiedy śledzi losy bohaterów, których życie splata się w nieprzewidywalny sposób. Książka wciąga od pierwszej strony. "The Finish Line: Bractwo Kruków. Tom 3" ukazuje wspaniałą podróż bohaterów przez labirynt różnych uczuć. Próba zemsty przecina się tu z dążeniem do odkupienia i przebaczenia, tworząc wciągającą opowieść o trudnych wyborach i zmaganiach z własnym sumieniem.

Życie pełne złudzeń. Może właśnie po to czasami załamuje się w nim światło, byśmy na ekranie naszych marzeń zobaczyli tęczę? Złudzenia bywają czasem siłą. Na tym polega niezwykłość tego świata, że w tym, co z pozoru błahe, efemeryczne i nietrwałe, znajdujemy na koniec oparcie dla następnych dni. Bohaterka kolejnego tomu powieści Katarzyny Enerlich już wie, że ma prawo do szczęścia, jak każdy z nas. Postanawia tym razem o to szczęście walczyć sama, nie zdając się już na łaskawe sploty wydarzeń. Wypełniona bolesnymi doświadczeniami, przekonuje się, że to, co przeżyła, jest w rezultacie jej siłą. Dzięki temu potrafi więcej rozumieć i więcej widzieć – bo po to właśnie w naszym życiu istnieją życiowe zakręty. Sztuka jogi, którą od lat uprawia, sprawia, że otwiera się na nowe życie i nowe myślenie. Horyzonty jej odczuwania poszerzają się, dzięki czemu zaczyna żyć coraz piękniej. Ludmiła pisze kolejne książki, Baba Joga przyciąga wartościowych ludzi, a życie na prowincji staje się coraz pełniejsze i bardziej harmonijne. To wszystko pomoże jej w odnalezieniu miłości prawdziwej i dojrzałej, lecz trudnej do zdobycia. Jednak to, na co się długo czeka, smakuje najlepiej.

Rok 1949. Josef Mengele przybywa do Argentyny. Ukrywając się pod różnymi fałszywymi nazwiskami, ten lekarz, były oprawca w Auschwitz, wierzy, że na nowo ułoży sobie życie w Buenos Aires. Argentyna pod rządami Peróna jest przychylna zbiegom, podczas gdy cały świat pragnie zapomnieć o nazistowskich zbrodniach. Tropienie zbrodniarzy zostaje jednak z czasem wznowione i Mengele

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.