Zniknięcie

Henry Page jeszcze nigdy nie był zakochany. Jest zbyt zajęty. Kończy szkołę średnią i jego energię pochłania zdobycie indeksu przyzwoitej uczelni. A poza tym wreszcie otrzymał stanowisko redaktora naczelnego szkolnej gazety! Nieliczne wolne chwile spędza z przyjaciółmi bądź przy grach komputerowych. I wtedy poznaje Grace Town – nową uczennicę, która nosi za duże męskie ubrania, podpiera się laską i skrywa pewną dramatyczną tajemnicę… Chemia naszych serc to przezabawny i zarazem niezwykle wzruszający dowód na to, jak słodko-gorzka bywa pierwsza miłość.

Poznaj tajemnice Wieloświata i zdecyduj, po której stronie opowie się Twoja dusza! Rządzący Wieloświatem cykl zatoczył koło, ale przyszłość zamieszkujących je istot jest niepewna. W przygotowaniach przed nadchodzącymi przemianami pomóc może odkrywanie tajemnic przeszłości. Zebrane w niniejszym tomie opowiadania odkrywają przed Czytelnikami historie, które jak jaskółki zwiastowały nadchodzącą burzę wieloświatowego konfliktu. Opatrzone krótkimi komentarzami autorki, pozwalają także lepiej zrozumieć, jak przez lata rozwijał się pomysł na uniwersum, które z pojedynczej opowieści rozrosło się do kilkutomowej historii o wielu wątkach i ponad dwudziestu wiodących postaciach. Nadto zamieszczone w zbiorze obszerne kompendium omawia mechanikę stworzonego świata, prawa metafizyki Zaświatów i Międzyświata, historie bóstw, istot demonicznych i anielskich. Objaśnia też ukrytą na kartach powieści wielokulturową symbolikę, rozciągającą się od elementów wierzeń Słowian, poprzez motywy biblijne, aż po inspiracje rodem z Azji. Niezależnie od tego, czy dopiero zamierzasz przekroczyć bramy do Wieloświata, czy znasz już niektóre z jego tajemnic – ta książka jest dla Ciebie.

Michaił Bułhakow uważał Moliera za kogoś szczególnie mu bliskiego, choć Molier miał więcej szczęścia jako pisarz: jego sztuki były wystawiane, sam w nich grywał i cieszył się zasłużoną sławą. Bułhakow przeciwnie - Życia pana Moliera nigdy nie ujrzał w druku ani na scenie. Powieść trafiła do czytelników 22 lata po śmierci autora. W Życiu pana Moliera Michaił Bułhakow przedstawia pełną upokorzeń i rozczarowań egzystencję twórcy, którego współcześni nie doceniają, gdyż swym geniuszem przerasta otoczenie o całe epoki, a jego losy zależą od kaprysu tyrana. Losy Bułhakowa również zależały od tyrana, przejmująco brzmią więc ostatnie słowa powieści: „...ja, któremu nigdy nie będzie sądzone go zobaczyć, przesyłam mu na pożegnanie moje pozdrowienie”.