Tajemnice XX wieku. Ludzie, sensacje, wydarzenia

Syberia – miejsce zsyłki tysięcy Polaków, którzy w XIX wieku trafiali tam między innymi po nieudanych powstaniach. Kraina, której obraz utrwalili na swych dziełach tacy malarze jak Malczewski czy Grottger, nieodłącznie kojarzy się z katorgą. Wojciech Lada zrywa z tą martyrologiczną, wzniosłą tradycją. W jego książce zesłanie to nie tylko kajdany, kibitki i recytacje poezji wieszczów, ale też smród jurty, komary i potworna nuda. Autor zwraca uwagę, że carska niewola stała się dla wielu młodych skazańców swoistym uniwersytetem i furtką do kariery. Jan Czerski trafił do karnego garnizonu w Omsku, nie mając pojęcia o naukach przyrodniczych, a po kilku latach nie tylko postawił na głowie dotychczasową teorię geologiczną regionu, ale stał się jednym z najnowocześniejszych i najwszechstronniejszych badaczy. Zanim Wacław Sieroszewski znalazł się w Wierchojańsku, był ślusarzem. Gdy wrócił ze zsyłki do kraju, był już wybitnym jakutologiem, cytowanym do dziś znawcą szamanizmu. Bronisław Piłsudski przypłynął na Sachalin jako student prawa, opuścił go zaś jako człowiek, który ocalił od zapomnienia archaiczne języki lokalnych plemion. Sieroszewski, Piłsudski, Dybowski, Czekanowski, Czerski, Kon – to tylko kilku z wielu Polaków zasłużonych dla Syberii i dla nauki w ogóle. Wojciech Lada z pasją śledzi ich losy i pokazuje, jak wielki mieli wpływ na poznanie dalekiej Północy. I przekonuje, że nawet z katorgi może być pożytek.

Adela Naczyńska, pracownica sklepu z antykami, traci życie po tym, jak odkrywa istnienie dwóch lamp Tiffany’ego, które należały do jej rodziny i podobno spłonęły w pożarze domu dwie dekady wcześniej. Mąż i syn Adeli zwracają się do Celiny Stefańskiej z prośbą o pomoc w rozwiązaniu zagadki śmierci kobiety i w odzyskaniu lamp. Tropy prowadzą do Bazylei, gdzie właśnie trwają Targi Sztuki. Prywatna detektyw decyduje się podążyć śladem bezcennych artefaktów, których istnienie jest dowodem na to, że kiedyś popełniono inną zbrodnię. Co odkryje Celina? Komu zależy, by prawda nigdy nie wyszła na jaw? I wreszcie, co się wydarzyło dwadzieścia lat temu?

NOWA I JEDYNA KOMIKSOWA ADAPTACJA EPICKIEGO FILMU „DIUNA” W REŻYSERII DENISA VILLENEUVE`A, NA PODSTAWIE KULTOWEJ POWIEŚCI FRANKA HERBERTA. Tuż przed premierą drugiej części najbardziej wyczekiwanego filmu roku! Ta bogato ilustrowana powieść graficzna ożywia hipnotyzujące obrazy przełomowego dzieła science fiction, oferując czytelnikom nowy, porywający sposób widzenia przyszłości i przeżywania „Diuny”. „Diuna” to mityczna i emocjonująca historia podróży księcia Paula Atrydy, błyskotliwego i obdarzonego niezwykłymi umiejętnościami młodego człowieka, który nie pojmuje swojego nadzwyczajnego przeznaczenia. Paul musi udać się na Arrakis, najniebezpieczniejszą planetę we wszechświecie, by uratować przyszłość swojego rodu i ludu. Tymczasem złowrogie siły wszczynają konflikt o melanż – najcenniejszą substancję, jaka istnieje, umożliwiającą podróże międzygwiezdne i przedłużającą ludzkie życie. Jej złoża występują wyłącznie na Arrakis. A tam przetrwają tylko ci, którzy zdołają pokonać swój lęk. Twórcy: Okładka: Bill Sienkiewicz, legendarny twórca komiksów, wielokrotny laureat Nagrody Eisnera. Ilustracje: Drew Johnson („Fantastic 4”, „Wonder Woman”, „Godzilla Dominion”), John Ridgway („Doctor Who”) i Tim Sale („Batman: Long Halloween”, „Spider-Man”). Kolory: Zid („Skull Island: The Birth of Kong”), Niezam („Godzilla x Kong: The Hunted”).

Bitwa o Anglię, Blitzkrieg, atak na Zsrr, kampanie pustynne, bitwa o Atlantyk, wojna na Pacyfiku, bitwa powietrzna o Berlin. Wojna bez błędów nie jest możliwa. Wojna jest sztuką improwizacji i nawet najlepsi dowódcy nie są w stanie uniknąć pomyłek. Kiedy jednak błędy są skutkiem niekompetencji, zbytniej pewności siebie, uporu, ambicji, żądzy sławy, ulegania emocjom czy lekkomyślności, muszą zostać napiętnowane. • Grzech pychy: przed rokiem 1940. • Fatalna zwłoka: bitwa o Anglię 1940. • Zbytnia pewność siebie: walki w Związku Radzieckim 1941. • Porażki na własne życzenie: kampanie na pustyni 1941-42. • Mania wielkości: od Al-Ghazala do Al-Alamajn 1942. • Przesadny optymizm i brak wyobraźni: bitwa o Atlantyk 1940-42. • Cena ryzyka: atak japoński na Stany Zjednoczone w 1941. • Błędna koncepcja: ofensywa bombowa w Europie 1940-43. • Ułuda niezwyciężoności: kampania na Pacyfiku 1942. • Skłonności samobójcze: bitwa w zatoce Leyte 1944. • Hazard pod Arnhem: ofensywa powietrznodesantowa w 1944. Jak doszło do najbardziej fatalnych w skutkach posunięć generałów, admirałów i marszałków II wojny światowej? Czy istnieje jakiś wspólny mianownik błędów takich dowódców jak Gamelin, von Rundstedt, Wavell, Montgomery, Yamamoto, Dönitz, Auchinleck, Hitler, Stalin? Dlaczego w bitwach na lądzie, morzu i w powietrzu popełniono pomyłki, które wydłużyły wojnę i rozszerzyły jej zasięg, a tym samym powiększyły liczbę ofiar i skalę zniszczeń? Kenneth Macksey, brytyjski historyk specjalizujący się w historii wojen, zwłaszcza II wojny światowej, który przez lata badał przyczyny militarnych niepowodzeń, dowodzi, że arogancja, samozadowolenie, nieumiejętność podejmowania decyzji czy wręcz lenistwo, przyczyniają się do najgorszych porażek w czasie wojny.

"Człowiek którego nie było Operacja "Mincemeat" to opowieść o jednej z najbardziej niesamowitych akcji dezinformacyjnych w dziejach. Był kwiecień 1943 roku. Alianci przygotowywali się do kontrofensywy w Europie. Na jednej z hiszpańskich plaż znalezione zostały zwłoki majora Williama Martina, oficera Królewskiej Piechoty Morskiej, a przy nim bardzo ważne dokumenty. To, jak wielkie znaczenie mają one dla Hitlera, było widoczne już na pierwszy rzut oka. Dlatego czym prędzej trafiły do rąk analityków wywiadu i do najwyższych rangą sztabowców. Wskazano w nich bowiem datę i miejsce inwazji wojsk alianckich w południowej Europie. Problem jednak w tym, że taki człowiek jak major William Martin w rzeczywistości nigdy nie istniał. Cała sprawa była jedną wielką mistyfikacją. Martwe ciało, które spuszczono z pokładu okrętu podwodnego u wybrzeży Hiszpanii, stanowiło kluczowy element zakrojonej na ogromną skalę akcji dezinformacyjnej. Williama Martina wyposażono nie tylko w korespondencję pomiędzy najwyższymi dowódcami zachodnich aliantów. Dano mu również osobowość, przeszłość, a nawet rodzinne koligacje. Tak zrodził się człowiek, który odegrał niezwykle ważną rolę w dziejach II wojny światowej: człowiek, którego nigdy nie było. W przygotowaniu tego przedsięwzięcia, nazwanego operacją "Mincemeat", brał udział Ewen Montagu, brytyjski pisarz, adwokat, oficer wywiadu i sędzia. Podczas wojny służył jako prawnik w Wydziale Wywiadu Marynarki Wojennej Admiralicji Brytyjskiej, awansując w końcu do stopnia komandora porucznika. Dopiero po latach mógł ujawnić opinii publicznej szczegóły operacji "Mincemeat": szpiegowskiego majstersztyku, który odmienił losy II wojny światowej. Książka, którą masz właśnie przed sobą, to opowieść o tej niezwykłej, wywiadowczej operacji. Zmylenie przeciwnika, przekonanie go, że lipcowa inwazja sił sprzymierzonych pod kryptonimem "Husky" nie odbędzie się na Sycylii, miało ogromne znaczenie. Od powodzenia akcji zależało życie setek tysięcy żołnierzy. Ewen Montagu w fascynujący sposób opisuje, jakie trudności trzeba było przezwyciężyć, by major Martin mógł odegrać swoją rolę.

"Przed Państwem niezwykły zapis namiętności wielbiciela i znawcy Warszawy. Piotr Otrębski przedstawia zbiór swych doświadczeń i emocji poruszając się wśród zdarzeń, które choć często dotyczą nas wszystkich, nie każdego dotykają z równą mocą. Autor zaprasza do podróży przez niuanse warszawskiej duszy. " Tytus Brzozowski, architekt, malarz "Zbiór Piotra Otrębskiego to miejsce niezwykłego spotkania warszawskiego flaneura, miłośnika malarstwa, z warszawskimi, a jakże, wedutami na pierwszym planie, literaturoznawcy, dziennikarza, wreszcie poety, czerpiącego obficie z wielu źródeł, by zbudować własną oryginalną przestrzeń poetycko-artystyczną." Prof. dr hab. Elżbieta Wichrowska "Warszawa miasto symboliczne, Warszawa miasto naznaczone – tu historią, tam stygmatami. Warszawa, która zapamiętała słowa poetów, obrazy malarzy. Warszawa zdeptana codzienną bieganiną i dumnie nosząca ślady nieśpiesznego przechodnia. Warszawa jest poematem? Do tego chyba chce przekonać czytelnika poeta. Jeżeli to jest rozpisany na wiersze przewodnik po mieście, to dlatego że Warszawa rezonuje w pamięci i w legendzie, bo Piotr Otrębski gra na wielu instrumentach polskiej poezji, słychać tutaj oniryczny liryzm Baczyńskiego i twardy rytm Awangardy. Z tą poezją można się zaprzyjaźnić… Nawet jeżeli jest się z Krakowa. " Prof. dr hab. Artur Grabowski, literaturoznawca, poeta "Piotr Otrębski posiada cechę unikalną - otwiera dyskusję, posiada w niej własne zdanie, które artykułuje i po zakończeniu dyskusji... pozostawia dyskusję otwartą. Intelekt nie pozwala mu na brutalną kropkę wśród tematów niebanalnych, szczególnie, że banalnych nie porusza (choćby nawet twierdził inaczej). Jako poeta prowadzi zatem swój osobny (dla siebie tylko właściwy) dialog z rzeczywistością w którym pobrzmiewają echa Skamandra, Herberta, Różewicza czy Świetlickiego. Syntetyczna forma i głębokie emocje, radości z goryczą i słodkawe porażki, a kropki dalej nie ma. " Dr Bartosz Łukaszewski, socjolog