Bad Summer People

Tamtego wieczoru Ingrid powiedziała do Caitlin: „gdzie ty, tam i ja”. Ale nazajutrz ta obietnica okazała się nieaktualna, ponieważ Ingrid odeszła. Po samobójstwie Ingrid Caitlin czuje się jak sparaliżowana, nie potrafi odnaleźć się w nowym życiu, ledwo je rozpoznaje. W życiu pozbawionym sztuki, śmiechu, muzyki i radości, które dzieliła z najbliższą przyjaciółką. Ale Ingrid coś po sobie zostawiła. Za pomocą słów i rysunków udokumentowała w swoim dzienniku bolesne pożegnanie. Caitlin odbywa podróż po ostatnich dniach Ingrid i powoli przepracowuje niewypowiedzianą stratę, by na koniec odnaleźć nadzieję.

"Bomba. Osiedle Sielanka. Tom 3" Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk to kolejny tom opowiadający o barwnych losach podmiejskiej społeczności. Każdy tutaj zmaga się z innymi problemami, a osobliwości, które nadają całości sporo kolorytu, jak zwykle nie brakuje. Spokój chyba nigdy nie zagości na Sielance, choć wszyscy jej mieszkańcy tylko o nim marzą. Grypa szaleje, jak to zwykle wczesną wiosną, a tymczasem Jakubek musi odłożyć sporą kwotę na łapówkę dla burmistrza, a u Stefana zamieszkała dziewczyna, która sprawia, że Ala nie może spać spokojnie. Jednocześnie Arletę nawiedza matka, która dokłada wszelkich starań, aby na miejscu zaprowadzić swoje własne porządki. To jednak nie koniec perypetii, bo z Krasnegostawu przybywa z niezapowiedzianą inspekcją Teodozja Jakubek we własnej osobie, a syn oraz synowa Marii Bąk poznają wyjątkowo niewygodną prawdę. Emilia zdaje się jedyną osobą, która ostatnie dni może zaliczyć do pozytywnych, ponieważ wizyta dawno niewidzianego kolegi na nowo budzi w niej kobietę.

Na Podlasiu wreszcie w pełni rozkwita wiosna. Iwona i Leszek na jakiś czas muszą zamienić się rolami. Starsza pani poświęca się pracy zawodowej, a jej mąż musi przejąć wszystkie obowiązki związane z zajmowaniem się domem. Zawsze wszystko podstawiano mu pod nos, teraz jednak musi nauczyć się przygotowywać domowe obiady i posiąść wiele innych, tajemniczych dotąd, umiejętności. Córka Leszka, Małgorzata, natomiast powoli odnajduje spokój i stara się pogodzić z przeszłością. Tymczasem Lena mimo wielu przeciwności losu z werwą i zapałem dalej prowadzi uroczą cukiernię. Wszak musi pokazać dzieciom, że wszystkie kłopoty można przezwyciężyć. Nic nie jest straszne, gdy wokół nas jest kochająca rodzina i prawdziwi przyjaciele. W tym zawsze można odnaleźć siłę i szczęście.

Przeszczepy narządów budzą wśród ludzi wiele niepotrzebnych kontrowersji. Głos w dyskusji na temat transplantacji zabierają także literaci. Jest wśród nich Iwona Żytkowiak - autorka książki "Weź to serce". "Weź to serce" to opowieść o dwóch małżeństwach, których połączył dramatyczny splot okoliczności i zdarzeń. Jeden z bohaterów ciężko choruje na serce i oczekuje na przeszczep narządu; stanowi on jedyny sposób na przedłużenie życia mężczyzny. Szansa na transplantację pojawia się wówczas, gdy w tragicznym wypadku ginie drugi z bohaterów. Obok głównego wątku w książce czytelnik odnajdzie szereg motywów pobocznych. Mimo ich wielości przesłanie opowiedzianej historii pozostaje jasne i czytelne - czasami ocalenie czyjegoś życia wiąże się ze śmiercią drugiej osoby. Dobrze, jeśli nie jest ona nadaremna, a przynosi korzyść bliźniemu, ratując mu zdrowie i przywracając nadzieję.

Opowieść Edgara Wallace’a Romans z włamywaczem zanurzona jest w atmosferze tajemnicy i przygody, a prowadzi czytelnika przez labirynt zdrad, niebezpieczeństw i niespodzianek. Jest w tej historii wszystko: dżentelmen włamywacz, skorumpowani policjanci, piękne kobiety oraz mroczne sekrety szejków marokańskich. Rzecz dzieje się w Londynie, w zamkach angielskich lordów oraz na afrykańskich pustyniach. Jak na kryminał przystało, zagadka zostaje rozwikłana dopiero na końcowych kartach książki. W międzyczasie poznajemy paletę różnorodnych postaci, połączonych misterną siecią emocji i interesów. Przez całą książkę toczy się walka o rozwikłanie przeszłości głównych bohaterów oraz zrozumienie ich prawdziwych motywacji i celów. Tytułowy włamywacz słynny jest z serii włamań, których jednak nikt nie potrafi mu udowodnić. Prowadzi to do napiętej gry z organami ścigania, ale niekoniecznie wszyscy policjanci stoją po dobrej stronie mocy. W miarę jak akcja się rozwija, czytelnik zostaje wciągnięty w wir intryg i zagadek, próbując zgłębić tajemnice tożsamości oraz intencje włamywacza. Namiętność do pieniędzy plecie się z uczuciem do kobiety, a pełna zwrotów oraz zaskakujących momentów akcja trzyma nas w napięciu aż do samego zakończenia.

Co naprawdę wydarzyło się w domu Lyle’a i Erika Menendezów? Menendezowie z pozoru stanowili rodzinę idealną – kochali się, byli szanowani przez otoczenie, mieszkali w luksusowej willi w Beverly Hills, opływając w dostatku. Sielanka jednak została przerwana. Bracia Lyle i Erik zastrzelili swoich rodziców. Na przesłuchaniu oznajmili, że ojciec stosował wobec nich przemoc, a także wykorzystywał ich seksualnie. Czy to, co mówili było prawdą czy też ich celem było odziedziczenie wielomilionowego spadku? Dziennikarz Robert Rand dogłębnie zbadał tę jedną z najgłośniejszych spraw kryminalnych lat 90-tych. W oparciu o wywiady z obydwoma braćmi odkrył niezwykłe szczegóły, które z pewnością zmieniłyby losy obu mężczyzn skazanych na dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego. Sprawa ta stała się inspiracją dla serialu Potwory. Historia Lyle’a i Erika Menendezów produkcji Netflix.

Kameralna opowieść o dojrzewaniu osadzona w powojennej Sofii. Czy przedmioty mają pamięć? Jeśli tak, jakie wspomnienia przechowują skrzypce, którym wybitnie uzdolniony lutnik szeptał intymne wyznania? Heniga poznajemy przez pryzmat wspomnień dojrzewającego chłopca. Magiczna osobowość mistrza wypełnia cały świat Wiktora. W warsztacie starego lutnika powstają nie tylko skrzypce – to także schronienie przed mrocznym światem stalinizmu w Bułgarii. Droga Wiktora do dorosłości prowadzi przez niełatwe spotkania z przemijaniem i śmiercią, z niezrozumieniem i sąsiadami z kamienicy, którzy przywodzą na myśl bohaterów prozy Eleny Ferrante. Moralitet, który jest wolny od moralizowania, powieść historyczna bez opisu wielkich wydarzeń, trzyma w napięciu, nie będąc książką sensacyjną, wzrusza, choć nie ma w niej romantyzmu. Mimo niewielkich rozmiarów jest książką bardzo ważną.

4 kwietnia 1942 roku. Statek z pierwszymi Polakami dociera do Pahlawi w Iranie. Wita ich piaszczysta plaża – to tutaj powstanie miasteczko: setki białych namiotów, które na długie tygodnie staną się domem dla kilkudziesięciu tysięcy ludzi. Niektórzy po zejściu na ląd całują perską ziemię. Ci, którzy przeżyli podróż z Sybiru, wierzą w szansę na normalne życie, mają nadzieję na powrót do Polski i ponowne spotkanie z bliskimi. Liczą, że tutaj ich los się odmieni. Zainspirowana historią własnej rodziny autorka pieczołowicie rekonstruuje ścieżki Polaków w Iranie. Przeczesuje archiwa i rozmawia z tymi, którzy jako dzieci odbyli dramatyczną podróż do wolności. Domy na piasku to jednocześnie opowieść o mniej znanych kartach z historii II wojny światowej i poruszający obraz uniwersalnego doświadczenia uchodźców.