Otulina

Przyprawiająca o zawrót głowy podróż do świata dopingu i nielegalnego handlu lekami wśród elit sportowych. Thomas Connors, przystojny agent Interpolu odbiera telefon od dawnej ukochanej, która prosi go o pomoc w sprowadzeniu do Irlandii zwłok córki, młodej lekkoatletki, zmarłej nagle z ośrodku sportowym w Les Diablerets w Szwajcarii. Poznana na miejscu lekarka

"O północy w Berlinie. Czas zapomnienia. Tom 1" to kolejna powieść autorki bestsellerowych thrillerów, która przenosi nas do zrujnowanej przez wojnę stolicy Niemiec oraz pełnej tajemnic Afryki Północnej z początku XX wieku. Akcja książki rozpoczyna się pod koniec lat 40. Przez Berlin przetacza się fala morderstw. Policja wydaje się bezradna, gdyż sprawca lub sprawcy pozostawili bardzo mało śladów i ciężko stwierdzić, co było motywem tych przestępstw. Wiadomo tylko, że wszystkie ofiary łączyło to, że w czasie wojny przebywały w Afryce. Śledczy pragnący rozwikłać tę zagadkę, prosi o wsparcie kolegę, który przez wiele lat pracował jako oficer wywiadu brytyjskiego na terenie Bliskiego Wschodu. Choć mężczyzna chciał definitywnie zerwać z dawnym życiem, zgadza się mu pomóc. Jeszcze nie wie, że przy okazji będzie musiał zmierzyć się z intymnymi wspomnieniami z przeszłości. "O północy w Berlinie. Czas zapomnienia. Tom 1" przypadnie do gustu wielbicielom opowieści osnutych wokół zagadek kryminalnych i wielkiej historii, gdyż doskonale oddaje klimat i realia przedstawionej epoki. A zawarty w niej wątek romantyczny sprawi, że spodoba się również miłośnikom lżejszej literatury.

Dziewczyna niedawno świętowała osiemnastkę, nie przeżyła jeszcze zbyt wiele. W tym roku miała skończyć liceum, zdać maturę, iść na studia. Mnóstwo rzeczy miało się dopiero zacząć… Podczas osiemnastki w apartamentowcu w Miasteczku Wilanów z balkonu wypada młoda dziewczyna. Policja tłumaczy jej śmierć jako wynik brawury i upojenia alkoholowego. Siostra nastolatki nie wierzy jednak, że Kaja zginęła przez przypadek. Zwraca się do dziennikarki Joanny Kot po pomoc w wyjaśnieniu zagadki. Od tej chwili we dwie próbują dowiedzieć się, co dokładnie się wydarzyło podczas feralnej nocy.

Niespodziewane zwroty akcji, zabawne sytuacje i bohaterowie, z którymi utożsamić może się każdy z nas! Gdy w małżeństwie Sporoszów pojawia się rutyna, a mąż coraz częściej zostaje po godzinach w pracy pojawia się podejrzenie zdrady. Do akcji wkracza testerka wynajęta przez Elizę Sporosz, która ma za zadanie zbadać wierność mężczyzny. Wiktor, którego ma testować, szybko zdobywa jej sympatię. Testerka postanawia rozwikłać zagadkę spowijającą małżeństwo Sporoszów. Dzięki jej działaniom wychodzą na jaw kolejne tajemnice i przez lata skrywane sekrety. Kto tak naprawdę miesza w tej rodzinie? Sylwia Kubik i Joanna Szarańska zabierają nas do świata związków, zawiłych relacji i uczuć, które często skrywane są głęboko w sercu...

Historie wielkich władców zawsze interesują szerokie grono czytelników. Nic w tym dziwnego - opowiadają o ludziach, których życia były niezwykle ciekawe, tak bardzo różniące się od typowych przeżyć. Poznaj historię jednej z najważniejszych kobiet w historii Wielkiej Brytanii. Jaka była "Królowa Wiktoria" i dlaczego jej rządy były tak ważne? Jest to książka opisująca w dużej mierze życie nie tylko samej Wiktorii, ale również jej męża - Alberta. Ich potomkowie zasiedli na tronach wielu państw i do dziś panują nad Wielką Brytanią, Szwecją, Norwegią, Belgią, Danią i Hiszpanią. Sama Wiktoria była kobietą nietuzinkową, a monarsze wychowanie bardzo odbiło się na jej osobowości. Sztywność życia i wielość obowiązków nie były łatwym zadaniem. Zawsze jednak wykonywała swoje powinności w sposób rzetelny i sumienny, dbając nie tylko o swojego męża, ale też o całe królestwo. Wiktoria nigdy nie była w pełni konserwatywna lub liberalna - stąpała po cienkiej granicy między nimi i przyjmowała określone stanowiska w konkretnych tematach. Właśnie ta wolność myślenia sprawiła, że jej rządy były tak kluczowe dla historii Wielkiej Brytanii. Poznaj bliżej jej życie.

Dwa identyczne zabójstwa wstrząsają życiem prowincjonalnego miasta. Na piersiach ofiar sprawca zostawia potłuczone lusterko a z uszu wyrywa kolczyk. Do morderstw dochodzi w dużych odstępach czasu, co wyklucza najprostsze rozwiązania. Kto mógł zabić dwie szanowane obywatelki? Maniak wzorujący się na makabrycznej legendzie czy wyrachowany naśladowca? Kiedy miejscowa policja postanawia umorzyć śledztwo, zaniepokojony o przyszłość własnych interesów biznesmen zwraca się o pomoc do agencji detektywistycznej Władisława Stasowa. Ze względu na poziom trudności zadania, Stasow przydziela zadanie emerytowanej pułkownik moskiewskiej policji, Nastazji Kamieńskiej. Czy jednak była policjantka poradzi sobie z działaniem pod przykrywką socjologa? Czy uda jej nawiązać współpracę z policją? W końcu: jaką rolę w śledztwie odegra przygarnięty przez Nastię pies? Marinina wirtuozersko odmalowuje opustoszałe podmiejskie pejzaże rosyjskiej prowincji a napięcie buduje w oparciu o emocje ukryte w dynamicznym stylu narracji.

Ustka, lato 1994 roku. Wracająca do domu dwunastoletnia Agata Wierzbicka zostaje brutalnie zamordowana. Zadanych ran nie da się zliczyć, a porzucone na plaży ciało rozszarpują głodne mewy. Dwadzieścia pięć lat później, po odsiedzeniu wyroku za tę zbrodnię, Hubert Malcer opuszcza więzienie. Kiedy po kilku miesiącach w okolicy dochodzi do tajemniczego zniknięcia młodej kobiety, wskazanie sprawcy wydaje się oczywiste. Jednak policyjne śledztwo nie przynosi efektu. Adam Szulski, zawieszony w pełnieniu obowiązków komisarz stołecznej policji, odpowiada na wiadomość dawnego przyjaciela z Ustki i rusza na poszukiwania. Rodzinna tragedia Szulskiego, z której wciąż się nie otrząsnął, obcy teren i wściekli ludzie, którzy chcą szybkiego skazania Malcera – wszystko sprzysięga się przeciwko rozwiązaniu zagadki. Tymczasem kolejne morderstwo gmatwa sprawę coraz bardziej. Jak daleko trzeba się cofnąć, aby rozliczyć przeszłość? Często odpowiedzi na trudne pytania przychodzą w niechcianych snach i mrocznych wizjach. Po lekturze tej powieści krzyk mew już nigdy nie będzie brzmiał tak samo… "Gdybym mógł wyrzucić tamte wspomnienia z pamięci, zrobiłbym to bez wahania. Od lat męczą mnie obrazy tego dziecka, ślicznej blondyneczki znanej z występów grupy tanecznej, której aksamitne niegdyś loki utytłano mokrym piachem, a twarz przyciśnięto do ziemi. Ciało porzucono jak worek śmieci. Tak się nie godzi. Dzieci nie powinny umierać w taki sposób. Nikt nie powinien. Gdybym mógł zapomnieć, byłbym szczęśliwy…" fragment tekstu