Przepowiednia dla Dobrochny

Podobno wraz z pierwszą miłością kończy się okres niewinności. Pod tymi słowami mogłaby się podpisać Everlynne Lawson, której pierwszy romans zakończył się złamanym sercem i stratą bliskiej osoby, a śmierć zdaje się nie odstępować jej na krok. Po wielkiej tragedii Everlynne traci zainteresowanie wszystkim – marzeniami, rodziną i Joem, jej bratnią duszą. Kierowana poczuciem winy, postanawia zaszyć się w Salem, w stanie Massachusetts. Buduje wokół siebie mur i żyje z dnia na dzień, unikając radości, której ważni dla niej ludzie zostali przez nią pozbawieni. Kiedy jednak poznaje tajemniczego, przystojnego Dominica, życie w osamotnieniu staje się znacznie trudniejsze. Dominic stanowi przeciwieństwo Everlynne, jest spontaniczny, optymistyczny, celebruje życie. I zależy mu na niej. Everlynne właśnie zaczyna odmieniać swój los, gdy nagle otwierają się stare rany, boleśniejsze niż kiedykolwiek. Nie ma nic gorszego niż miłość do dwóch mężczyzn. Szczególnie jeśli jeden z nich cię nienawidzi.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, co by było, gdybyś odważył się spełnić wszystkie te marzenia, które przez lata odkładałeś na później? Gdybyś nagle poczuł, że nigdy nie jest za późno, by odnaleźć drogę do prawdziwego szczęścia? Właśnie taką intrygującą podróż proponuje Jagoda Wochlik w swojej najnowszej powieści obyczajowej „Jeszcze będziemy szczęśliwi”. To poruszająca historia Leny i Wiktora, dwojga ludzi, których połączyło poczucie zmarnowanego czasu i lista niespełnionych pragnień. Lena zawsze stawiała potrzeby innych ponad własne. Wiktor poświęcił się karierze. Kiedy ich drogi się krzyżują, oboje czują ciężar niezrealizowanych aspiracji, ale w tym spotkaniu dostrzegają iskierkę nadziei. Postanawiają wspólnie nadrobić stracony czas, tworząc listy marzeń, które zamierzają zrealizować. Siła spełniania marzeń w literaturze obyczajowej „Jeszcze będziemy szczęśliwi” to coś więcej niż tylko opowieść. To głęboka refleksja nad uniwersalnymi pytaniami: Czy można uciec od poczucia zmarnowanego życia? Czy spełnianie marzeń rzeczywiście prowadzi do upragnionego szczęścia? Autorka z niezwykłą wrażliwością zabiera czytelnika w podróż przez najbardziej kruche ludzkie emocje, dotykając lęków i obaw, jednocześnie afirmując życie w każdym jego momencie. To książka, która z czułością pokazuje, że radość i sens rodzą się z drobnych decyzji, podejmowanych każdego dnia, by nie poddawać się i próbować raz jeszcze. Jagoda Wochlik w mistrzowski sposób ukazuje proces, w którym Lena i Wiktor uczą się siebie na nowo, mierzą się z własnymi ograniczeniami i lękami, odkrywając, że realizacja marzeń może być źródłem prawdziwej satysfakcji. Styl autorki jest lekki, przystępny i emocjonalny, co sprawia, że powieść pochłania się błyskawicznie. Bohaterowie są autentyczni, z krwi i kości, zmagający się z realnymi problemami, dzięki czemu łatwo odnaleźć w nich cząstkę siebie. Jagoda Wochlik nie unika trudnych tematów, poruszając kwestie skomplikowanych relacji międzyludzkich, trudnych wyborów i odbudowywania poczucia własnej wartości, zawsze jednak podsycając iskierkę nadziei na lepsze jutro. Emocjonalna podróż ku szczęściu z Jagodą Wochlik Czytelnicy doceniają, że „Jeszcze będziemy szczęśliwi” to książka, którą się nie tylko czyta, ale wręcz przeżywa. Wiele osób zwraca uwagę na przystępność języka i płynność narracji, co sprawia, że lektura jest niezwykle przyjemna i wciągająca. To historia, która dzięki barwnym opisom i głębokiemu wnikaniu w psychikę postaci pozwala niemal dotknąć ich uczuć, zrozumieć rozterki i radości. Powieść jest ceniona za to, że balansuje między refleksją nad życiem a subtelną dawką nadziei i inspiracji, przekazując, że nigdy nie jest za późno na zmiany i realizację osobistych pragnień. Odbiorcy podkreślają, że autorka z niezwykłą wrażliwością kreuje bohaterów, w których wielu z nich widzi siebie, zwłaszcza w momentach zwątpienia. Atmosfera książki, choć momentami melancholijna, jest zawsze podszyta nadzieją, co czyni ją idealną lekturą dla tych, którzy pragną odnaleźć motywację do działania i przypomnieć sobie, że życie, pomimo licznych przeszkód, potrafi być piękne. To poruszająca i refleksyjna powieść, która daje nadzieję i inspiruje, skłaniając do przemyśleń nad tym, co w życiu jest naprawdę ważne: relacje międzyludzkie, przyjaźń, rodzina i odnalezienie własnej drogi ku samorealizacji. Poznaj historię Leny i Wiktora, którzy odważą się gonić za zapomnianymi marzeniami. Doświadcz głębokiej emocjonalnej podróży, która zainspiruje Cię do refleksji nad własnym życiem. Odkryj, jak drobne decyzje mogą prowadzić do wielkiego szczęścia i spełnienia. Jeśli szukasz książki, która poruszy Twoje serce, da do myślenia i przypomni o potędze ukrytych pragnień, „Jeszcze będziemy szczęśliwi” to propozycja dla Ciebie. Pozwól sobie na tę literacką podróż i przekonaj się, że każdy dzień to nowa szansa. Sięgnij po tę książkę obyczajową i odkryj, że jeszcze będziemy szczęśliwi!

W mazurskim parku dzikich zwierząt dochodzi do wypadku. Wataha oswojonych wilków atakuje opiekunkę. Co zawiodło? Procedury bezpieczeństwa? Pycha? A może śmierć kobiety nie była wypadkiem, ale misternie zaplanowanym morderstwem? Kilka tygodni po tych wydarzeniach do Mikołajek przyjeżdża Zuzanna Markiewicz, dziennikarka, która pisze artykuł o dramacie, do którego doszło w okolicznym zwierzyńcu. Podczas wyjazdu służbowego towarzyszy jej mąż i dwuletnia córeczka. Tuż przed powrotem do Warszawy rodzina spędza weekend na żaglach. Niespodziewanie z jachtu nadany zostaje sygnał alarmowy. Ratownicy znajdują na jego pokładzie wyłącznie małą dziewczynkę. Co stało się z jej rodzicami? Czy przyczyną tragedii był nieujarzmiony żywioł? Jakim cudem udało się więc ujść z życiem dziecku? A może Zuzanna zabrnęła zbyt daleko w swoim dziennikarskim śledztwie i ktoś chciał zamknąć jej usta?

Coś przerażającego. Coś, czego nie można zobaczyć. Jedno spojrzenie doprowadza do ataku śmiertelnej przemocy. Nikt nie wie, co to jest. Nikt nie wie, skąd się wzięło. Po pięciu latach, odkąd pojawiło się to coś, pozostała garstka ocalałych. Jednymi z nich są Malorie i dwójka jej małych dzieci. Mieszkając w opuszczonym domu nad rzeką, Malorie od dawna marzyła o ucieczce do miejsca,

To seria książeczek dla dzieci i rodziców do wspólnego czytania, oglądania i odkrywania świata. Kolejne książeczki to kolejne niespodzianki. Zabawne wierszyki, sympatyczne postacie, barwne ilustracje z wycięciami na sztywnym papierze odkrywają przed dziećmi świat przyrody i świat wyobraźni, świat przygód i świat emocji. "Akademia mądrego dziecka" to wspaniała zabawa, a zarazem rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej, poszerzanie wiedzy o sobie samym, o świecie. Tym najbliższym i tym dalszym, oraz rozwijanie podstawowych umiejętności i wartości społecznych. To doskonałe stopniowe przygotowywanie do nauki czytania i pisania oraz uczenia się matematyki, poradzenia sobie w przyszłości w szkole i w życiu!

Po kilkunastu latach Sara, uznana psychoterapeutka, porzuca wygodne mieszanie w mieście i powraca do rodzinnego domu, położonego na skraju lasu i będącego na przestrzeni lat świadkiem wielu niepokojących, tragicznych zdarzeń. Szybko aklimatyzuje się i zaczyna żyć w zgodzie z rytmem natury, co zaskakuje nawet ją samą. Wkrótce jedną z jej pacjentek zostaje Jaśmina – młodziutka dziewczyna, której życie naznaczył tajemniczy wypadek w lesie. Pomiędzy kobietami wytwarza się więź, która niepokoi Sarę, tak samo jak powrót koszmarów, które dręczą ją każdej jesieni i które tym razem stają się zaskakująco rzeczywiste. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Opowieść o niewierności, zepsuciu bogactwem i relacjach podszytych fałszem. do bólu prawdziwa! Rodziny Jen i Lauren każdego lata wypoczywają w elitarnym gronie nowojorskich bogaczy, w miasteczku Salcombe na mierzei Long Island. Malownicze plaże, gra w tenisa i niekończące się przyjęcia, na których szampan leje się strumieniami, to ich wakacyjna codzienność. Jason, mrukliwy mąż Lauren, zdradza ją z żoną swojego najlepszego przyjaciela, którą – tak się składa – jest Jen. Lauren jeszcze o niczym nie wie, ale już zdążyła nawiązać wyjątkowo intensywną relację z Robertem, młodym trenerem tenisa zatrudnionym na aktualny sezon… Wszyscy popijają drinki, romansują bez skrupułów, a humor nikogo nie opuszcza. Aż do momentu, gdy zostaje znalezione ciało. Wówczas atmosfera staje się napięta. Żaden z bohaterów nie jest doskonały, ale czy ktoś z nich był zdolny do morderstwa? I czy wszystkie tajemnice Salcombe wyjdą na jaw?

Przeczytaj książkę Wojciecha Lady pt. "Mali Tułacze. Poruszająca opowieść o najmniejszych polskich uchodźcach wobec piekła II Wojny Światowej" z Wydawnictwa Prószyński i S-Ka. Poznaj historię tysięcy polskich dzieci zmuszonych do tułaczki po świecie. Wojenna zawierucha nie oszczędza nikogo. I choć konflikty zbrojne to "sprawy dorosłych", w ich wyniku cierpią również dzieci z każdej grupy wiekowej. Dlatego w publikacji tej natrafisz nie tylko na losy świadomych już nastolatków. Znajdziesz tu także opowieści o niedawno urodzonych maluchach, jak i o kilkulatkach wrzuconych w brutalną rzeczywistość. Dowiesz się, że niektóre z tych dzieci przychodziły na świat w wagonach. W zaplombowanych transportach jadących gdzieś w głąb Azji. Wojciech Lada w książce "Mali tułacze" przenosi czytelnika do roku 1940. Wtedy to dla kilkudziesięciu tysięcy polskich dzieci rozpoczęła się podróż. Żadne z nich wtedy jeszcze nie wiedziało, że potrwa ona aż osiem lat. W tym czasie mali bezbronni ludzie chorowali i umierali z głodu. Inni dorastali, przemierzając prawie wszystkie strefy klimatyczne naszego globu. I ocierając się o niemal wszystkie znane nam kultury. Ze zmrożonej Syberii dzieci przenoszono na stepy Azji, gdzie rodziła się ludzka cywilizacja. Stamtąd trafiały do Persji, której krajobrazy przywodziły na myśl scenerie znane z baśni tysiąca i jednej nocy. Kolejne miejsca na szlaku to Afryka, Indie, Nowa Zelandia czy Meksyk. Niektóre miały więcej szczęścia. Tysiącom polskich dzieci udało się bowiem uciec z Rosji razem z armią generała Władysława Andersa. Dorośli już "Mali tułacze" z reportażu Wojciecha Lady opisują ten czas jako najpiękniejsze lata życia. Jednak nawet dobiegając dziewięćdziesiątki płaczą, przywołując wspomnienia. Jedna z bohaterek książki podsumowuje tę wieloletnią podróż słodko-gorzkimi słowami. "Przeszłam piekło, ale widziałam rzeczy piękne".