19 stopni

Książką Skalny kwiat Ilaria Tuti oddaje hołd odwadze i hartowi ducha kobiet, zdolności do wyrzeczeń skromnych, lecz gorąco pragnących pokoju góralek, które z narażeniem życia wspierały żołnierzy w czasie I wojny światowej. Od huku pocisków drżą położone wśród gór wioski. To tam mieszkają one – niezłomne kobiety, do których o pomoc zwraca się dowództwo włoskich wojsk. Część z nich to jeszcze dzieci, część już staruszki, wszystkie jednak co rano w wojskowych magazynach pakują do koszy prowiant, leki i amunicję i ruszają ścieżkami ku górskim szczytom, które pokonać umieją tylko one. Wojna odebrała im wszystko łącznie z przyszłością, tłamsząc je w teraźniejszości przesyconej ubóstwem i trwogą. Lecz mimo niebezpieczeństw czających się na każdym kroku, mimo białych diabłów – strzelców wyborowych armii wroga – którzy trzymają je na muszce, one wspinają się godzinami, brodząc w śniegu, by wesprzeć walczących żołnierzy. To Tragarki, które w piekle alpejskiego frontu dźwigają nie tylko życie.

Wstrząsające – bo prawdziwe – świadectwo. Historia, która nie powinna się powtórzyć, ale której nie wolno przemilczeć. Gdy Alina Peretti zaczyna się zmagać z demencją, jej syn Jacques uświadamia sobie, że to ostatni moment, by spisać historię, która porusza go najbardziej: historię własnej rodziny. Próbuje więc wygrać wyścig z czasem, bo uważa, że utrwalenie wspomnień matki jest jego powinnością wobec bliskich i świata. Alina Peretti, obecnie ponaddziewięćdziesięcioletnia, doświadczyła na własnej skórze dwóch szalejących totalitaryzmów XX wieku. Kiedy miała osiem lat, wybuchła druga wojna światowa i cały świat dziewczynki legł w gruzach. Została wywieziona na Sybir, trafiła do obozów przejściowych, by wreszcie znaleźć schronienie w Szwecji. Jej uparta matka postanowiła jednak wrócić z córką do Warszawy, aby odnaleźć pozostałe dzieci. Po powstaniu warszawskim, z którego cudem uszły z życiem, Alina z matką i siostrą trafiły tam, gdzie śmierć zbierała największe żniwo – do obozu w Auschwitz.

Danuta od lat związana jest z rodziną Arkadiusza i Barbary. Gotuje, sprząta, niańczy dzieci. Jest jednak kimś więcej niż gospodynią. Z biegiem lat stała się powiernicą, przyjaciółką rodziny. Kobieta ma skomplikowaną historię. Młodzieńcze ideały szybko prysły, a prawdziwe życie okazało się brutalne. Rok po roku los doświadczał ją coraz mocniej. Zawsze jednak wierzyła w magię Bożego Narodzenia. To przecież czas, w którym mogą zdarzyć się cuda… I każdego roku ta magia działa. W każdym rozdziale Agnieszka Lis udowadnia nam, że nigdy, nigdy nie należy się poddawać!

KSIĄŻKOWY BESTSELLER, PONAD 5 MILIONÓW SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY! FILMOWY HIT! Tragiczne losy pięknej kasztelanki zdolnej do największych poświęceń w imię miłości. Niezwykle barwny, trzymający w napięciu romans historyczny. Ekranizacja zdobyła nagrodę filmową DIVA. Każdy z odcinków obejrzało w Niemczech niemal 11 milionów widzów. Teraz także w TVP. Kontynuacja tragicznych losów pięknej Marii, znanej czytelnikom z bestsellerowej powieści Nierządnica. Maria żyje spokojnie i dostatnio u boku ukochanego męża, kasztelana Michaela. Jej szczęście nie ma granic, kiedy wreszcie po latach zachodzi w ciążę. Jednak sielanka nie trwa długo. Wybucha powstanie husytów, Michael udaje się na wojnę i nie wraca z pola bitwy. Maria znów zostaje sama. Na dodatek traci cały majątek i musi uciekać z rodzinnego zamku. W dobie wojen i niepokojów nie pozostaje jej nic innego, jak dołączyć do ciągnących za wojskiem markietanek i rozpocząć pełne przygód oraz niebezpieczeństw życie. Czy Marii uda się ocalić dziecko i odnaleźć męża, w którego śmierć nie chce uwierzyć? „Cudowna powieść historyczna w wielkim stylu z perfekcyjnie skonstruowaną fabułą. Wspaniały materiał filmowy”. BILD am Sonntag „Trochę tu pieprzu, trochę cukru, trochę goryczy i mnóstwo miłości oraz nikczemników, a nikt lepiej od nich nie dodaje akcji dynamizmu i emocji. Miłość, zemsta, przygoda przeplatają się tu jak w hollywoodzkim filmie”. Magazyn Literacki Książki

Książka jest owocem wieloletnich spotkań Autorki z osobami, które walczyły i przeżyły okupację oraz Powstanie Warszawskie. W opracowaniu zostały wykorzystane wywiady, zdjęcia, dokumenty, filmy, najczęściej nigdzie jeszcze niepublikowane. Jest to spełnienie ostatniej woli ludzi, którzy swoim towarzyszom walki i bliskim obiecali, że ocalą od zapomnienia pamięć tamtych dni.

Słowianie. Pomruk burzy to powieść, która przenosi czytelników w czasy pełne napięcia, intryg i niebezpieczeństw. Akcja rozgrywa się w mrocznych czasach, gdy bogowie zstępują na ziemię, a ich wojenne pieśni wypełniają powietrze, co odczuwają ludzie jako pomruk burzy. Główni bohaterowie, Ciemysł, Geślarz i Miecław, stają przed niezwykle trudnymi wyzwaniami, gdy trafiają do Truso jako niewolnicy. Zawirowania w Truso Ich los zmienia się w momencie, gdy na gród napadają Prusowie. Przyjaciele, zdeterminowani do odzyskania wolności, podejmują odważne działania i z pomocą swoich umiejętności pokonują strażników. W tej chwili, ich przygoda nabiera tempa, a niebezpieczeństwo staje się ich codziennością. Wkrótce po ucieczce z Truso, bohaterowie znajdują się na pokładzie łodzi, która prowadzi ich morzem w kierunku Wolina. Spotkanie z księciem i jarlem W Wolinie napotykają sługi księcia Lestka oraz jarla Haralda, co tylko komplikuje sytuację. Wciągnięci w awanturę, muszą w pośpiechu opuścić kupiecki gród, mając za sobą nieprzyjaciela, który nie zamierza ich oszczędzać. W tym samym czasie, księża Gorka, która także znalazła się w niewoli, pokonana i poniżona, zyskuje niespodziewaną sojuszniczkę w postaci Nasławy. Jej pasierbica knuje intrygę, która może odmienić nie tylko jej los, ale także układ sił w regionie. Zatracenie i walka o przetrwanie Jormir Pomrok, inny z bohaterów, zmaga się z mrocznymi nawykami, które prowadzą go ku zniszczeniu. W obliczu niebezpieczeństwa musi stoczyć pojedynek na śmierć i życie, co wprowadza jeszcze większą dawkę napięcia. W powieści przeplatają się wątki intryg, zazdrości, gniewu oraz zbrodni. Każda postać zmaga się z własnymi demonami, a ich działania pokazują, jak daleko są gotowi się posunąć, aby zdobyć władzę i kontrolę. Cała historia jest bogata w emocje i napięcia, które sprawiają, że czytelnik nie może oderwać się od lektury. Słowianie. Pomruk burzy to nie tylko opowieść o walce o wolność, ale także o ludzkiej naturze, która w obliczu zagrożeń potrafi ujawniać najciemniejsze instynkty. Książka dostarcza głębokich refleksji na temat lojalności, zdrady i ceny, jaką trzeba zapłacić za dążenie do władzy. Zapraszamy do zanurzenia się w tę pasjonującą opowieść, która z pewnością dostarczy wielu emocji i niezapomnianych chwil. To lektura obowiązkowa dla każdego miłośnika literatury, która łączy w sobie elementy historii, przygody oraz dramatu.

Seria "Słowianie", której autorem jest polski pisarz fantastyki Robert Foryś, obfituje w intrygi, nieprzewidywalne zwroty akcji oraz pojedynki toczone na ziemiach stanowiących terytorium współczesnej Polski. Wkrocz do świata średniowiecznych wojowników, w którym miłość przeplata się z brutalnością oraz chęcią dokonania zemsty. W tomie "Słowianie. Wojna braci" będziemy świadkami wydarzeń mających miejsce w grodzie, który znalazł się we władaniu Polan. W momencie gdy zwycięzcy zaciekłej bitwy podbijają coraz to nowsze terytoria, zwolennicy Mieszka są w bezlitosny sposób zabijani i tłumieni. Jorund i Suligost, piastujący urząd komesa Poznania i namiestnika, postanowili dołączyć do zwycięzców w zamian za pozostawienie im odpowiednich wpływów w państwie. Siły Mieszka i Czcibora nie mają zamiaru doprowadzić do rozejmu, zwierają swoją armię na obszarach obecnego Mazowsza, gdzie ma dojść do ostatecznej bitwy pomiędzy zwaśnionymi armiami. W międzyczasie do Poznania powraca także Jormir Pomrok, któremu powierzono tajną misję przekonania Ludgardy do obrania konkretnego stanowiska i wpłynięcia na Suligosta. Jakie będą dalsze losy słowiańszczyzny? Czy toczące się na tych ziemiach konflikty doprowadzą do rozpadu na świat chrześcijański oraz pogański?

Idealne uzupełnienie, a niejako kontynuacja książki „Ciągle po kole”. Zbiór ponad 300 biogramów – epitafiów żołnierzy Żydowskiej Organizacji Bojowej, oparty na Liście wysłanej w 1943 roku do Londynu przez przywódców tej organizacji, jako ślad pamięci po tych, którzy walczyli w powstaniu w getcie warszawskim. Marek Edelman w krótkim i przejmującym wstępie pisze: „Getto warszawskie nie ma cmentarza. Kości żołnierzy żydowskich są zmieszane z cegłami zburzonego miasta. Proch spalonych ciał zmieszany z ziemią. Nie ma grobów, nie ma kamiennych tablic. I nie ma człowieka z jego imieniem i nazwiskiem, z opowieścią najkrótszą, kim był i jak żył”. Hanka Grupińska tworzy taki cmentarz, miejsce pamięci ze słów. Zbiera historie, czy raczej ich okruchy, z których rekonstruuje fragmenty życia. Skrupulatność w zbieraniu faktów, uważność na każdy drobiazg, który odkrywa znacznie więcej – to wszystko sprawia, że czujemy oddech wielkiej literatury. Autorka zostawia bohaterom ich język, nie poprawia, nie tłumaczy, bo „język czasem, jak obraz, może pokazać, a nie wytłumaczyć czy objaśnić”.