Reżim. Doniesienia z putinowskiej Polski

W czasie wojny w Ukrainie ogromną rolę odgrywają najemnicy z Grupy Wagnera. I choć istnieją już od wielu lat – to teraz zwrócili na siebie uwagę całego świata. PMC (Private Military Companies), czyli najemnicy, psy wojny, byli żołnierze elitarnych jednostek. Ludzie, którzy nie potrafią rozstać się z bronią i są gotowi w każdej chwili wyruszyć na front. Nie z pobudek patriotycznych, czasami nawet nie dla pieniędzy. Po prostu po to, aby wciąż być w akcji, aby robić to, do czego ich zdaniem powołał ich Bóg. Bóg wojny. Rośnie nie tylko liczba tego typu przedsiębiorstw, ale także ośrodków szkoleniowych, w których najemnicy podnoszą swoje kwalifikacje. Podczas wojny w Ukrainie śmierć poniosło kilkadziesiąt tysięcy najemników – to pokazuje, jak wielka jest skala ich zatrudnienia. I mimo tego, że ich praca wiąże się z najwyższym ryzykiem, chętnych do pracy w tego typu firmach nie brakuje. Psy wojny wciąż żyją i zawsze mogą skoczyć do gardła…

Wciągająca opowieść przenosi czytelnika na wojenny szlak, gdzie bohaterowie stają w obliczu nieprzewidywalnych wyzwań. Wydarzenia rozgrywają się podczas odwrotu Wielkiej Armii spod Moskwy, gdzie zmagania z lodowatymi nurtem Berezyny oraz trudności litewskich bezdróg stają się codziennością. Każdy krok w tej podróży to walka o przetrwanie, a losy postaci są splecione z historią, która zmienia bieg wydarzeń. Krytyczne momenty w historii Na kartach książki pojawiają się zarówno postacie fikcyjne, jak i historyczne, wśród których znajdziemy sławnych bohaterów znanych z podręczników historii. Czytelnik spotka m.in. cesarza Napoleona I oraz księcia Józefa, a także generałów Dąbrowskiego, Kniaziewicza i Caulaincourta. Wraz z nimi przeżyje dramatyczne chwile, które kształtowały losy Europy w czasie wojen napoleońskich. Intensywność emocji W opowieści nie brakuje emocji, które towarzyszą bohaterom w trudnych momentach. Ich lęki, nadzieje i marzenia splatają się w jeden wielki dramat, który prowadzi do niepewnego zakończenia. Jowanka i Stanisław borykają się z wewnętrznymi konfliktami oraz nieustannymi zagrożeniami, które stają na ich drodze. Czy uda im się odnaleźć siebie w tym chaosie? Jakie decyzje podejmą, aby przetrwać? Historyczne tło i postacie Nie tylko losy fikcyjnych postaci przyciągają uwagę. W książce pojawiają się także postaci historyczne, jak Henrietta de Vauban, Zofia Czosnowska czy Aleksander Fredro, które dodają głębi i autentyczności całej narracji. Każda z nich wnosi swoje unikalne doświadczenia i emocje, co sprawia, że historia staje się jeszcze bardziej złożona i fascynująca. W epilogu czytelnik staje w obliczu pytań o przetrwanie, lojalność i miłość w czasach wojny. Co stanie się z bohaterami? Jakie drogi wybiorą? To wszystko odkryjesz, zgłębiając tę niezwykłą historię, w której rzeczywistość splata się z fikcją, a losy ludzi zostają na zawsze zapisane w pamięci. To nie tylko podróż przez trudne czasy, ale także głęboka refleksja nad ludzką naturą i siłą przetrwania. Zachęcamy do sięgnięcia po tę książkę, aby doświadczyć emocji oraz odkryć historie, które kształtowały naszą historię.

Ponadczasowa opowieść o odrodzeniu Królestwa Polskiego. XII wiek. Czas krucjat, pańszczyzny i bratobójczych walk. Książę Henryk Sandomierski, syn Bolesława Krzywoustego, wyrusza w niebezpieczną podróż przez Europę. Zostawia za sobą rozbitą na dzielnice Polskę targaną konfliktami między pomniejszymi i chorobliwie ambitnymi władcami. Odwiedza przepełnione cichym dostojeństwem klasztory i tętniące życiem zamki. Trafia do Rzymu, do Palermo, a stamtąd do Ziemi Świętej, gdzie wraz templariuszami walczy z ramię w ramię Saracenami. Przez lata towarzyszy mu wizja korony i tego, co symbolizuje – Polski zjednoczonej, silnej, rządzonej żelazną, ale sprawiedliwą ręką jednego władcy. Kiedy książę wraca do Sandomierza, ma już plan działania i mimo trudności stara się wcielać go w życie. Czy posiada jednak wystarczającą charyzmę? Czy ten nasz polski Hamlet, melancholik i marzyciel potrafi zdobyć się na okrucieństwo i bezwzględność? Na akty barbarzyństwa? Ile zdoła poświęcić ze swojego idealizmu, żeby scentralizować władzę? Iwaszkiewicz pisał Czerwone tarcze jako remedium na beznadzieję sytuacji politycznej panującej w Europie w latach trzydziestych XX w., przygnębiony obowiązkami dyplomatycznymi na placówce w Kopenhadze.

Chirurg, internista, ginekolog. Psychiatra z kilkudziesięcioletnim stażem pracy oraz początkujący stażysta w hospicjum. Pielęgniarka wysłana na misję medyczną do toczonej wojną Libii i dentysta gwiazd show-businessu. Psychodietetyczka oraz lekarka posiadająca własne prosektorium. Opowiadają o pacjentach i przypadkach, których nigdy nie zapomną. O chłopcu, który wierzył, że gdy schudnie, zostanie oddany niewydolnej wychowawczo matce. O dziewczynie, która wolała iść na randkę niż ratować własne zdrowie. O młodym mężczyźnie, który zachorował na nieuleczalną chorobę w wieku zaledwie dwudziestu kilku lat. O kobiecie z Afryki, którą tamtejszy poziom medycyny skazał na śmierć, chociaż jej choroba jest całkowicie wyleczalna w państwach Zachodu. O setkach nieboszczyków, którzy w prosektoriach są traktowani gorzej niż niepotrzebne przedmioty. Opowieści o pracy na styku nauki, wiary i nadziei. Przypadki, które zdarzają się raz na milion. Nadal budzą emocje i prowokują niedające spokoju pytanie: czy dla tego pacjenta zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy?

Nie bez powodu niektóre sekrety są skrywane, a wieka skrzyń zamknięte… Londyn, 1799 rok. Dora Blake jest początkującą jubilerką. Osierocona przed laty, mieszka na strychu budynku, w którym znajdował się słynny sklep z antykami jej rodziców. Po ich śmierci Dora trafiła pod opiekę chciwego i pozbawionego skrupułów wuja, który przejął sklep i zarabia na życie, handlując falsyfikatami i przedmiotami o niewielkim znaczeniu historycznym. Pewnego dnia na progu sklepu pojawia się tajemnicza skrzynia z niezwykłą zawartością – grecką wazą, tak starą, że trudno określić jej wiek, ozdobioną wizerunkami z mitu o Pandorze. Dochodzące ze skrzyni westchnienia i dziwne dźwięki, a także obsesja wuja na punkcie jej zawartości jedynie podsycają ciekawość Dory, która za wszelką cenę chce poznać jej historię. Dziewczyna zwraca się o pomoc do introligatora i aspirującego antykwariusza Edwarda Lawrence’a, który wyraża zainteresowanie wazą w nadziei, że jego badania nad tym tajemniczym artefaktem zapewnią mu miejsce w Towarzystwie Antykwariuszy. Dora natomiast widzi w przedmiocie szansę na przywrócenie sklepowi dawnej świetności i ucieczkę przed złym wujem. Jednak to, co Edward odkrywa na temat wazy, sprawia, że Dora zaczyna kwestionować wszystko, w co wierzyła na temat swojego życia, rodziny i świata, jaki znała. „Pandora” to przepiękna, klimatyczna i trzymająca w napięciu opowieść o tajemnicach i oszustwach, miłości i spełnieniu, przeznaczeniu i nadziei. Ten wyjątkowy debiut jest doskonałą propozycją dla wszystkich fanów powieści takich jak „Kirke” czy „Pieśń o Achillesie” oraz idealną pozycją dla miłośników powieści historycznej z osiemnastowiecznym Londynem w tle.

Ludzie nie lubią umierać.. A ewolucja, o dziwo, nie zrobiła nic, żeby temu zapobiec... i okazuje się, że miała do tego bardzo dobry powód. BIOLOGIA EWOLUCYJNA jest pełna prawdziwych olśnień. Pozwala zrozumieć nasze miejsce we wszechświecie. Potrafi też podważyć nasz stosunek do własnej tożsamości - do życia, śmierci, seksu, starości, do świadomości i do orgazmów. To najnowsze, ekscytujące odkrycia naukowe. Biologia ewolucyjna odpowiada na pytania, które dręczą i potrafią rozpalić wyobraźnię: Dlaczego niedźwiedzie polarne są białe, a ich kuzyni grizzly już nie? Czy istnieją powody, dla których do spłodzenia dziecka potrzebne są dwie osoby? Dlaczego nie wystarczy jedna? Albo dlaczego nie potrzeba ich siedemnastu? Po co komu starość? Dlaczego jądra goryla są małe, a szympansa duże? Dlaczego samiec błazenka (Amphiprioninae) po śmierci samicy zmienia płeć i zajmuje jej miejsce? Czy istnieją gatunki, które znalazły receptę na długowieczność? Czy kałamarnice olbrzymie (Architeuthis dux), których oczy osiągają średnicę 25 cm, czyli większą niż ludzka głowa, widzą dzięki temu lepiej? Czy aby na pewno jesteśmy ludźmi? Ta książka zawróci ci w głowie. Po jej lekturze spojrzysz na siebie zupełnie inaczej. Idealne połączenie zadziornego humoru, bezpretensjonalności i solidnej wiedzy.

Pomimo rozwoju technologicznego i komunikatorów, dzięki którym możemy porozumiewać się z osobami z drugiego końca świata, jesteśmy samotni. Proste, powierzchowne komunikaty wyparły normalną rozmowę. "W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne" autorstwa Kate Murphy to publikacja, w której pisarka dowodzi, że znajdujemy się w kryzysie komunikacyjnym doprowadzającym do pandemii samotności. Kate Murphy dokładnie zgłębia naukowe aspekty procesu słuchania. Skupia się na stronie psychologicznej, fizjologicznej oraz społecznej. Obecnie zewsząd słyszymy, by wyróżniać się z tłumu. Uczymy się, jakich słów używać, by inny byli zagłuszani. W efekcie prowadzi to do powstawania szumu, z którego ciężko wyłowić istotne informacje. Autorka za cel stawia sobie znalezienie przyczyny zatracenia umiejętności słuchania. Jej poszukiwania poparte są licznymi badaniami i wywiadami, między innymi z radiowcem, sprzedawcą mebli oraz księdzem spowiednikiem, którzy zawodowo zajmują się słuchaniem innych. Udowadnia, jak olbrzymie znaczenie ma poświęcenie komuś swojego czasu i uwagi. Kryzys komunikacyjny doprowadza do samotności oraz izolacji społecznej, która stwarza doskonałe warunki do rozwoju uzależnień i depresji.

Postać Adolfa Hitlera jest kontrowersyjna do dzisiejszych czasów. Zostawiając po sobie miliony martwych ludzi, zostawił też wiele niedopowiedzianych aspektów swojej historii. O nieodkrytych dotychczas informacjach z czasów II Wojny Światowej pisze Jean-Christophe Brisard, który odnalazł w rosyjskich archiwach niezwykle ważny dokument. "Księga gości Hitlera. Dyplomaci w sercu III Rzeszy" zawiera w sobie historię wielu ludzi, a każda jest równie ciekawa. W czasie od stycznia 1939 do 20 kwietnia 1945 roku Hitlera odwiedzili różni ludzie, a w tym głównie dyplomaci, którzy wpisywali się na listę gości, którą odkrył autor tej powieści. Niestety, po tym czasie każdy, kto został w Berlinie, został pojmany przez sowietów i przewieziony na przesłuchania, które mogły się skończyć w różny sposób. Autor przedstawia tutaj historie interesujących ludzi, którzy reagowali zwykle na dwa sposoby podczas wizyty u Hitlera - będąc odważnymi patriotami, bądź potwierdzając swoje tchórzostwo i kompromitując się, wykazując przejawy oportunizmu. Wszystko to zostało spisane przyjemną prozą, która wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Publikacja ta została napisana przez Jean-Christophe Brisarda, którego wiedza na temat Hitlera pozwoliła napisać mu już drugą książkę w tym zakresie. Jego ekspertyza i zaciekawienie pozwoliły rozwikłać wiele interesujących aspektów życia władcy III Rzeszy.